Granice ryzyka. Szum

Samoakceptacja - jak ważna jest w dzisiejszych czasach ? Myślę że bardzo, ponieważ to właśnie ona jest początkiem tego dobrego i tego złego...

Niewinna okładka z motylem, który przykuwa uwagę. Często za takimi okładkami kryją się historię które na długo pozostają na pamięci czytelnika. Tak też było w przypadku tej książki - będę ją pamiętać długo... Oj długo !

Na pierwszy rzut oka wydawało mi się że mam doczynienia z dwoma sprawami. Autorka przedstawiła dwie historie ale ściśle ze sobą związane. Dwie perspektywy czasowe, bardzo podbiły moje serce. Autorka doskonale lawirowała pomiędzy przeszłością i teraźniejszością. Niektóre elementy się zazębiają dzięki czemu tworzy się pewny obraz tej historii. Jeden zwrot akcji powoduje że całe moje założenie rozpadło się w mak a ja pozostałam w głębokim szoku. Ale o czym to jest historia ?

Przenieśmy się na chwilę do roku 1996. To właśnie w tym momencie zostaje zamordowana młoda dziewczyna Adrianna. Okoliczności jej śmierci są nieznane. Po dwudziestu siedmiu latach w podobnych okolicznościach dochodzi do zaginięcia córki polityka. Nie wiadomo jednak czy dziewczyna żyje. Czy była to ucieczka czy porwanie ?

Fabuła książki, nie należała do najłatwiejszych. Było w niej wiele emocji, ale takich prawdziwych i naturalnych. Dodatkowo całość zawierała w sobie bardzo bogate wnętrze dotyczące samoakceptacji nastolatków ale i nas dorosłych. Autorka przedstawiła to w bardzo emocjonujący sposób ale także zachowała jego realność. Dało mi to możliwość na umieszczenie siebie w tej historii i zobaczenia jej bardziej z psychologicznego kierunku. Choć jest to kryminał i to bardzo dobry to ta książka posiada ogromne przesłanie które jest ważne dla mnie jako czytelnika.

Wracając jeszcze to samej historii, chciałabym nadmienić że napotkałam w niej elementy brutalne - które zdecydowanie mi się bardzo podobały . Akcja toczyła się swoim tempem dzięki czemu łatwo było mi odnaleźć się w danych momentach. Nic co tutaj przeczytałam nie było przesadzone

Było pokazane tak jak powinno być !:) Książka mi się bardzo podobała dlatego też polecam ją z całego serca !:)

BRUNETTE BOOKS

Mam coś dla fanów mrocznych klimatów!

Akcja powieści pt. "Szum" @malgorzataoliwiasobczak rozgrywa się w listopadzie 1992 roku w Trójmieście, gdzie ginie młoda dziewczyna. Adrianna Milewska została zamordowana w niewyjaśnionych okolicznościach. Dwadzieścia siedem lat później miastem wstrząsa informacja o zaginięciu córki polityka, Liwii Dembskiej.

Czy te oba zdarzenia coś łączy?

Czy Liwia żyje?

Śledztwem zajmują się dziennikarka Alicja Grabska i detektyw Oskar Korda.

Czy rozwiążą te dwie zagadki kryminalne i złapią mordercę?

Na te pytania szukajcie odpowiedzi w tej książce.

"Szum" to idealna książka dla poszukiwaczy mrocznych thrillerów. Morderstwa, zagadki, tajemnice, sekrety, skomplikowane śledztwo, zbrodnia z przeszłości, trudne relacje, samotność, walka z akceptacją własnego ciała, misternie skonstruowana intryga, manipulacje, ciekawie wykreowani psychologicznie bohaterowie bohaterowie oraz niesamowicie mroczny klimat. Autorka wymyśliła genialną i wciągającą fabułę. Oprócz świetnego wątku kryminalnego autorka porusza ważny temat jakim jest dojrzewanie i problem nastolatek z akceptacją własnego ciała. Dzięki tej historii przekonacie się jak łatwo można zmanipulować młode dziewczyny, które są zakompleksione i czują się samotne. Szukają zrozumienia i bliskości w sieci, a tymczasem nigdy nie wiadomo, kto znajduje się po drugiej stronie i jakie ma zamiary.

Nie mogłam oderwać się od tej książki i ani przez chwilę nie nudziłam się.

Do samego końca nie wiedziałam, kto okaże się sprawcą, bo autorka umiejętnie wodziła mnie za nos podsuwając wciąż nowych podejrzanych.

Jeśli nie czytaliście "Szelestu" to nie przeszkodzi Wam w poznaniu tej historii.

Szykujcie się na prawdziwy rollercoaster emocjonalny i moc wrażeń.

Gwarantuję Wam, że będziecie bawić się znakomicie i nie odłożycie tej książki dopóki nie odkryjecie prawdy.

Jestem zachwycona i czekam z niecierpliwością na kolejny tom.

Rewelacja!

Gorąco polecam!

Kap. Kap. Kap.

Posłuchajcie o miłości... Być może wynaturzonej, być może "spolegliwej, milczącej, w pełni oddanej". Czasami sprowadzającej się do prymitywnych odruchów, wyłączającej rozsądek i racjonalne myślenie. Przenikającej w głębsze warstwy świadomości, dotykającej "najprostszych struktur i najniższych instynktów"...

.

Chlap. Chlap. Chlap.

Posłuchajcie również o bez- miłości. "Oto ciało moje"- mój "pancerz przed światem". Nieidealne, wybrakowane, które zdobią blizny - te na powierzchni, i te głęboko ukryte- niemi świadkowie wewnętrznego bólu. Czy będzie kiedyś i dla kogoś "piękne, wystarczające, idealne" ?

.

Tyk. Tyk. Tyk.

Ścienny zegar przesuwa wskazówkę. Czas płynie. A gdzieś tam ktoś czeka na MIŁOŚĆ.

.

"Burdonowy klimat" niespiesznie i nostalgicznie otula swoim ramieniem. Cisza jest jeszcze bardziej niepokojąca, a hałas- "głośny i drapiący". W tej feerii dźwięków i kakofonii ich językowych odwzorowań bezkompromisowo zakrada się ZŁO- "niepozorne, bezduszne, rozciągliwe jak guma". Czai się, "oblepia, brudzi, przywiera, pochłania wszystko". Językowe powtórzenia niczym wahadełko hipnotyzera wprowadzają nas stopniowo w rodzaj transu, ujawniając "najbrzydsze i najmroczniejsze cienie" kryjące się w duszy człowieka. Szumią, szeleszczą, szumią, szeleszczą... I tak bez końca. Ciężkie, gorące CIAŁO zamyka się szczelnie przed światem, chociaż chciałoby być pięknym i barwnym MOTYLEM- bodźcem do rozkoszy i pożądania. Między wierszami wybrzmiewa erotyzm- subtelnie i niewymuszenie. Materializuje się także obraz STRATY - "dziury, której nie da się niczym zalepić ani zapełnić".

.

Dwie perspektywy czasowe, między którymi można postawić emocjonalny znak równości. Tajemnicze zaginięcia, które otacza mrok. Współczesna tematyka, ubrana w nowoczesne frazy, szczególnie w dialogach. Refleksja przeplatana humorem i ironią. Wędrówka trójmiejskimi uliczkami, by za chwilę szukać intymności i ukojenia w zamkniętej przestrzeni, nad którą unoszą się dźwięki muzyki. Jest jeszcze ON i ONA ... Korda i Grabska. I ich pragnienia... Świetny research. Frapująca warstwa psychologiczna. Kryminalno- emocjonalna uczta. Bardzo polecam.

[RECENZJA]

SZUM

Autor: Małgorzata Oliwia Sobczak

Wydawnictwo: W.A.B.

Premiera: 12.10.2022

Tom 2, seria: Granice ryzyka

Czytelnicy pokochali historie pisane przez Małgorzatę Oliwię Sobczak za sprawą serii KOLORY ZŁA: CZERWIEŃ, CZERŃ, BIEL. Seria sprzedała się w ponad 100 tys. egzemplarzy. W ubiegłym roku Autorka stworzyła nowy cykl: GRANICE RYZYKA, tom 1 – SZELET i premierowy tytuł SZUM. Książkę poleca Alicja Sinicka oraz Ewa Przydryga. Na tropie zagadkowych spraw stoi bardzo ciekawy duet: bezkompromisowa dziennikarka Alicja Grabska i charyzmatyczny detektyw Oskar Korda.

SZUM to moje pierwsze spotkanie z książkami Sobczak. Mimo, że jest to drugi tom cyklu śmiało można sięgnąć po niego bez znajomości jedynki, ale po lekturze tego tytułu już wiem, że obowiązkowo nadrobię pozostałe pozycje. Już sama okładka SZUMU wpada w oko Czytelnika. Jaką rolę w całej historii odegra motyl? – o tym dowiecie się sięgając po książkę.

Książka łączy w sobie dwie sprawy. Pierwsza to rok 1992 i zabójstwo w niewyjaśnionych okolicznościach Adrianny Milewskiej. W drugiej przenosimy się do roku 2019 i zaginięcia Liwii Dębskiej – córki znanego polityka. Sprawa nabiera charakteru medialnego i jest szeroko komentowana przez opinię publiczną. Czy to ułatwi jej wyjaśnienie? Co stało się z młodą dziewczyną? Sprawy dzieli dwadzieścia siedem lat – a czy coś łączy? Dodatkowo uwagę dziennikarki Alicji Grabskiej przykuwa historia jeszcze jednej dziewczyny – Niny Kołodziej, która pewnego dnia po prostu zniknęła. Czy jest możliwe, że za wszystkimi trzema sprawami stoi jedna osoba? Czy uda się odnaleźć Liwię? Co stało się z Niną?

Moim zdaniem SZUM to naprawdę rewelacyjny kryminał, który ma wszystkie cechy dobrej książki tego gatunku. Dodatkowo Małgorzata Oliwia Sobczak wzbogaciła go o opis ciekawych technik kryminalistycznych, które w Polsce dopiero raczkują. Czy wiecie czym zajmuje się ekolog sądowy? Kolejnym atutem książki jest tło obyczajowe i poruszanie ważnych problemów jakim jest dorastanie, akceptacja samego siebie, poszukiwanie własnej tożsamości, relacje. Młodzi ludzie dużą wagę przywiązują do swojego wyglądu, bardzo ważna jest dla nich przynależność do grupy społecznej. Jeśli nie są akceptowani przez rówieśników, a dodatkowo w domu nie mogą liczyć na wsparcie, często popadają w depresję i szukają rozwiązania swoich problemów gdzie indziej. Efekt tego może być bardzo drastyczny w skutkach. Czy dla bohaterów SZUMU los będzie łaskawy? Jak z nową sprawą poradzi sobie Oskar Korda?

Jestem bardzo zadowolona, a wręcz zachwycona. Książkę czytałam z dużym zaciekawieniem. Małgorzata Oliwia Sobczak pisze genialnie, gra z Czytelnikiem w kotka i myszkę, ale też doskonale splata wydarzenia w jedną spójną całość. Lektura wciąga i dostarcza emocji. Doskonała propozycja dla fanów kryminałów i tych którzy w książce szukają czegoś więcej niż tylko czytelniczej rozrywki. POLECAM! Czekam z niecierpliwością na kolejną część i w międzyczasie nadrabiam poprzednie pozycje.

W 1992 roku nastoletnia Adrianna poznaje przez CB-radio mężczyznę, który staje się dla niej ważny. W niejasnych okolicznościach zostaje zamordowana.

W 2019 wstrząsa miastem zaginięcie córki znanego polityka - Liwii Dembskiej. Czy te dwie sprawy mają coś ze sobą wspólnego?

Małgorzata Sobczak stworzyła bardzo ważną historię o tym jak postrzegamy własne ciało i jak dojrzewamy. Nasze ciało cały czas się zmienia, nikt z nas nie jest idealny, o czym często zapominamy. Każdy z nas ma jakieś kompleksy, większe bądź mniejsze i radzimy sobie z nimi na różne sposoby. W każdym ciele skrywa się jakaś piękna, wrażliwa dusza.

Adrianna i Liwia były do siebie bardzo podobne. Obie miały problem ze swoim wyglądem, nie podobały się sobie, nie widziały piękna jakie w nich siedzi, co doprowadziło je do depresji i sytuacji w jakiej się znalazły.

Sprawą dawnego morderstwa i zaginioną nastolatką zajmują się dziennikarka Alicja Grabska oraz detektyw Oskar Korda, których mieliśmy przyjemność poznać w "Szeleście". Relacja tej dwójki rozwija się nadal stopniowo, chemię między nimi czuć wyraźnie, jednak nie wszystko od razu. Oboje nie chcą przed sobą przyznać, że są dla siebie ważni i jak wiele ich łączy. Miłośnicy romansu z pewnością będą zachwyceni. Jak się okazuje Alicja w przeszłości również nie była zadowolona z tego jak wyglądała i w pewnym stopniu rozumiała zachowanie nastolatek, były jej dosyć bliskie.

Natomiast wątek kryminalny mnie niestety nie wciągnął na tyle, ile powinien. Trochę mnie rozczarował. Zabrakło mi napięcia, niespodziewanych zwrotów akcji oraz mroku, które towarzyszyły mi podczas wcześniejszych pozycji autorki i niestety były momenty, że się nudziłam i nie miałam ochoty czytać dalej. Nie wyczekiwałam zakończenia z zapartym tchem, moja ciekawość co do tego jaki okaże się być finał tej sprawy był słaby i zapewne to też miało wpływ na to, że przyjełam je z obojętnością.

Małgorzata skradła moje serce trylogią "Kolory zła" i nic nie jest w stanie jej przebić ❤

Choć po latach czasy nastoletnie przeważnie wspomina się z ogromnym sentymentem, łatwo zapomnieć o tym, że ten burzliwy okres dorastania nie zawsze przebiegał bezproblemowo. Wysyp pryszczy, wahania nastroju spowodowane hormonami, dynamiczne zmiany zachodzące w organizmie. Do tego dochodzi presja ze strony rodziców, aby wyniki w nauce były zgodne z ich oczekiwaniami. No i nie zapominajmy o bezlitosnym środowisku towarzyskim, które każdego dnia spogląda krytycznym okiem i bywa, że ciężko mu powstrzymać się od wrednych komentarzy. Trudno zadowolić każdego, zatem kompleksy zaczynają się nawarstwiać. Dlatego ciało, które zazwyczaj było naszym sprzymierzeńcem, może przerodzić się w więzienie…

Kryminał „Szum” był moim pierwszym spotkaniem z twórczością Małgorzaty Oliwii Sobczak. I wiecie co? Pluję sobie w brodę, że dopiero teraz sięgnęłam po książki autorki, gdyż właśnie takie historie mogłabym czytać non stop. Tajemnicze morderstwo sprzed lat, dwa zaginięcia w przedziwnych okolicznościach… czy te sprawy mogą być ze sobą powiązane?

Mimo, że nie czytałam „Szelestu” bez problemu odnalazłam się w przedstawionej fabule i bardzo szybko zżyłam się z wykreowanymi bohaterami. Właśnie takie postacie lubię- autentyczne, dopracowane z niebywałą starannością, zmagające się z demonami przeszłości, jednak równocześnie niejednoznaczne, ponieważ trudno przewidzieć ich kolejny ruch. Dlatego już podczas lektury zaczęłam ubolewać nad faktem, że przyjdzie mi poczekać na kolejną część, aby dowiedzieć się jak potoczą się dalsze losy dziennikarki Alicji Grabskiej oraz detektywa Oskara Kordy.

Na szczególną uwagę zasługuje atmosfera „Szumu”. Autorka posiada niesamowity talent do budowania niepowtarzalnego klimatu, co dodatkowo ułatwia wsiąknięcie w intrygujący bieg zdarzeń, zatem można skutecznie oderwać się od otaczającej rzeczywistości.

Kolejnym atutem jest akcja rozgrywająca się w Trójmieście! Spędziłam tam niemal dwa tygodnie w sierpniu, zatem świetnie było wrócić, choćby oczami wyobraźni, do znanych miejsc.

Kto jeszcze nie zna, zachęcam do zapoznania się z twórczością Małgorzaty Oliwii Sobczak, a kto już zna, prawdopodobnie dokładnie wie, co powinien zrobić- „Szum” w dłoń i oczy w treść!

Czy łatwo jest zaakceptować siebie, swoje ciało? Kto nie pragnie, by inni nas komplementowali, utrzymywali w przekonaniu, że jesteśmy piękni, inteligentni, idealnymi partnerami?

Małgorzata Oliwia Sobczak powraca z nową powieścią, drugim tomem serii "Granice ryzyka", który zwie się "Szum". Ponownie spotykamy się z dziennikarką Alicją Grabską i detektywem Oskarem Kordą, którzy współpracują przy kolejnej sprawie - zaginięciu nastolatki Liwii Dębskiej, córki polityka. Ciężko powiązać ją z zaginięciami i morderstwem sprzed lat, jednak coraz więcej tropów prowadzi do kolejnych wstrząsających wniosków.

"Szum" to książka, która porusza bardzo ważne tematy. Między innymi możemy cofnąć się do czasów młodości, dojrzewania, kiedy to nasze ciała się zmieniały, a co za tym idzie, wyobrażenie o nas samych też. Jedni przechodzili to łagodniej, nie mieli tylu kompleksów, ale były też takie osoby, które tych kompleksów miały mnóstwo. Zazwyczaj dotyczyły właśnie ciała, ubioru, sytuacji materialnej. Nie inaczej jest we współczesnych czasach, a co pokolenie, tym nastolatkowie przechodzą ten trudny czas coraz gorzej.

Pragnienie akceptacji, samotność doprowadzają do desperackich poczynań, które mają katastrofalne skutki w życiu młodej osoby. Poraża skala problemu, który nie zmalał na przestrzeni lat, wręcz przeciwnie, niepokojąco rośnie.

Duży wpływ ma także środowisko, w którym wychowują się młodzi ludzie. Brak ciepła, uczuć ze strony rodzica, po różnego rodzaju patologie sprawiają, że w takim środowisku dziecko nie ma odpowiednich wzorców. Autorka przeprowadza nas szczegółowo przez śledztwo, przez co jestem pod ogromnym wrażeniem. Ilość informacji, która się tu znalazła sprawiła, że jesteśmy uczestnikami trudnej do odgadnięcia intrygi. Praca entomologa nie była mi bliska, jednak tutaj zaintrygowała w pełni. Do czego może doprowadzić fragment skrzydła czy czułki motyla? Nie spodziewacie się, jak ważne są najmniejsze pyłki, pyłeczki w poszukiwaniu sprawcy.

Główna para bohaterów nadal spogląda w przeszłość. Wraca do nich w najróżniejszych momentach życia, ale starają się brać to życie za rogi i próbują patrzeć w przyszłość, a przynajmniej żyć normalnie w teraźniejszości. Oczywiście między Alicją a Oskarem iskrzy tak, że można by było spodziewać się blackoutu, ale spokojnie... Myślę, że będziecie usatysfakcjonowani tym, jak ich relacja się rozwija.

"Szum" zwraca uwagę na to, że pod każdym ciałem znajduje się dusza, psychika, która jest równie krucha jak nasze ciała. Wystarczy jedno słowo, by zranić kogoś dogłębnie. Jak jedno cięcie. Słowo albo ich większa ilość mogą sprawić, że ciężko będzie nam patrzeć w przyszłość w kolorowych barwach. A jednak warto walczyć, by być tym wyjątkowym motylem, który może swobodnie latać i cieszyć się z najmniejszych rzeczy.

Pióro Autorki niezmiennie przyjemne, czyta się sprawnie, więc karty książki znikają ekspresowo. Poruszane ważne tematy skłaniają do refleksji, pozwalają utożsamić się z bohaterami i szukać lepszej drogi do samoakceptacji, wolności.

W listopadzie 1992 roku zostaje zamordowana młoda dziewczyna. Dwadzieścia siedem lat póżniej znika córka prominentnego polityka. Czy te dwie sprawy coś łączy?

Małgorzata Sobczak po raz kolejny udowodniła, że jest królową polskiego kryminału. A może nawet nie tylko polskiego.

Historia opowiedziana przez autorkę, wciągnęła mnie od pierwszych stron. Czułam, że jestem wodzona za nos i próbowałam z tym walczyć. Niestety przegrałam, bo do końca nie domyśliłam się kto stoi za zbrodnią. Kłaniam się w pas Pani Małgorzato!

Kryminalna zagadka została dopracowana w każdym szczególe. Jednak autorka na tym nie poprzestała i poszła o krok dalej, tworząc powieść z drugim dnem. A to drugie dno jest ważne, być może najważniejsze. „Szum” mówi o dojrzewaniu, o dorastaniu z kompleksami, o akceptacji własnego ciała. I ta strona powieści mocno mnie dotknęła. Temat znam od podszewki, więc siłą rzeczy utożsamiałam się z bohaterkami.

To nie jest książka, którą przeczytacie i zapomnicie. Ona będzie Wam szumieć w głowie bardzo długo. Mnie szumi. I za to ponownie kłaniam się autorce w pas.

To tylko ciało, w którym się chowam

Listopad 1992 roku, Trójmiasto. Flirtująca przez CB-radio młoda dziewczyna, Adrianna Milewska, zostaje zamordowana w niejasnych okolicznościach. Dwadzieścia siedem lat później miastem wstrząsa zaginiecie kolejnej nastolatki – Liwii Dembskiej, córki prominentnego polityka. Czy te zdarzenia coś łączy? Na tropie zagadkowych spraw po raz kolejny bezkompromisowa dziennikarka Alicja Grabska i charyzmatyczny detektyw Oskar Korda.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, nie miałam wcześniej okazji czytać żadnej jej książki, chociaż o nich słyszałam. Do sięgnięcia po "Szum" z pewnością zachęciła mnie przyciągającą oko i klimatyczna okładka. "Szum" jest drugim tomem cyklu #graniceryzyka i kontynuacją książki "Szelest", gdzie również prym wiodą - dziennikarka Alicja Grabska i detektyw Oskar Korda. Język jakim posługuje się autorka, sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością i bardzo sprawnie, nie ukrywam, że od pierwszych stron mocno wciągnęłam się w śledztwo, ale i życie prywatne głównych postaci. Fabuła książki została świetnie nakreślona, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie jakiś wykreowała autorka wyraziści, autentyczni, borykający się z różnymi problemami. Lubię czytać o właśnie takich ludziach, ponieważ dużo łatwiej się z nimi utożsamić. Oboje od początku zaskarbili sobie moją sympatię i byłam szalenie ciekawa jak potoczą się ich losy, zarówno w sferze zawodowej jak i prywatnej. Historia została przedstawiona na dwóch płaszczyznach czasowych: przeszłości i teraźniejszości, które idealnie się ze sobą zazębiają, tworząc spójną całość. Zagadka kryminalna przedstwiona w powieści "Szum" nadała bardzo mrocznego i tajemniczego klimatu, temat zaginięć nastolatek myślę, że jest wciąż "na czasie" i wywołuje w ludziach naprawdę wiele emocji, szczerze mówiąc nie sposób było przewidzieć niektórych kwestii i tego jak potoczy się akcja, autorka naprawdę świetnie przyciąga uwagę i trzyma w napięciu do ostatnich stron. Naprawdę miło spędziłam czas z tą historią i jej bohaterami, chętnie sięgnę po inne książki autorki. Polecam! Moja ocena 8/10.

"Dlaczego tak bardzo wstydzimy się tego, jak wyglądamy? Dlaczego tak bardzo obraz naszego ciała wpływa na to, co o sobie myślimy? Czy te wszystkie fałdki, rozstępy, pomarańczowe skórki, blizny, przebarwienia, wszelkie niedoskonałości warunkują to, kim jesteśmy? Czy to one przykrywają całe piękno, jakie w sobie nosimy? Czemu piękno jest tak ulotne, a brzydota wieczna, silna i wiążąca?"

◇◇

"Najbrzydsze, najmroczniejsze cienie kryły się w człowieku bardzo głęboko. Nie sposób było ich dojrzeć gołym okiem."

◇◇

"Smutek potrafił ogarnąć ją znikąd, siadał na ramieniu niczym duch i za nic nie potrafiła go zrzucić."

◇◇

"Prawdziwy Sopot wyłaniał się jesienią i wtedy dopiero można byto poczuć jego ducha."

▪︎▪︎

Wszystko, ale absolutnie wszystko jest tutaj dopracowane do perfekcji.

Tajemnicza fabuła która umiejętnie zwodzi czytelnika przez większość książki, by na końcu wbić go w fotel.

Świetnie wykreowani, skomplikowani bohaterowie, którzy każdego dnia zmagają się z własnymi demonami.

Mroczny Sopot który żyje i oddycha, i który jest przerażająco fascynujący.

Jednakże seria "Granice Ryzyka" to nie tylko rozrywka i zagadka do rozwiązania, to w dużej mierze opowieść o naszych pragnieniach, seksualności i samoakceptacji.

Genialna historia, ale w sumie nie spodziewałam się niczego mniej.

„Szum” to drugi tom nowej serii Granice Ryzyka pióra Małgorzaty Oliwii Sobczak. Mimo to książkę spokojnie można czytać jako osobną powieść, tym bardziej, że od „Szelestu” dosyć mocno się różni. Jego fabuła rozgrywa się w dwóch planach czasowych – w 2019 i 1992 roku i jest przedstawiona z punktu widzenia kilku różnych postaci, choć przede wszystkim skupia się na środowisku nastolatków. Jednymi z bohaterek są nastoletnie dziewczyny, które mają problem z akceptacją własnego ciała, co aktualnie jest dużym problemem w naszym realnym świecie. Autorka bardzo rzetelnie i szeroko ten problem przedstawia, uświadamiając czytelnikowi do czego ten brak samoakceptacji może prowadzić, szczególnie w świecie, w którym część życia toczy się online. Intryga kryminalna opiera się na sprawie zaginięcia, a częste zmiany czasu i naprzemienna narracja sprawiają, że od książki ciężko się oderwać. Pisana jest nowoczesnym swobodnym stylem, który napakowany jest dźwiękowo – nie tylko sporo jest to wyrazów dźwiękonaśladowczych, ale i fragmentów piosenek czy wspomnianych zespołów muzycznych, przez co z całej książki można by utworzyć całkiem konkretną playlistę. „Szum” to naprawdę ciekawy, zajmujący kryminał, który zwraca uwagę na problemy z jakimi przychodzi nam i naszym dzieciom borykać się w tym skomplikowanym, utechnologizowanym świecie. Polecam tym, którzy nie boją się wprowadzenia nowoczesności i swobody w gatunek kryminału :)

Idealna historia kryminalna napisana w cudownym stylu na jesienny wieczór nie istn...stop, stop. Istnieje! I premierę ma już za moment. Gęsta atmosfera na żywych opisach Trójmiasta. Nieidealni śledczy, prawie idealna intryga zabójcy. Pióro autorki, które czyta się samo. I problem, który dotyka wiele osób na świecie . Myślę, że więcej nie trzeba aby stworzyć świetny polski thriller kryminalny.

Był rok 1992 kiedy młoda Adrianna Milewska zostaje zamordowana, sprawy nie wyjaśniono. 7 lat później córka znanego polityka - Liwia Dembska ginie bez śladu. Czy obie sprawy są powiązane? Czy Liwia żyje? Na te pytania próbują odpowiedzieć detektyw Korda i dziennikarka Alicja Grabska.

Książka "Szum" wywołała szum emocjonalny w mojej głowie. Temat poruszony przez autorkę jest tak cholernie ważny w społeczeństwie, że po prostu wiedziałam, że mnie porwie. Kobiece kompleksy. Akceptacja. Każdy z nas ma jakieś kompleksy. Jedna osoba przejmuje się nimi na tyle, że sobie z tym nie radzi i szuka akceptacji gdzie się da, druga po prostu z tym żyje i próbuje siebie akceptować. Obie walki są trudne.

Po raz kolejny pokochałam ludzi, którzy chcą się dobrać do tego "złego". Duet Grabska i Korda to bardzo pozytywne i odważne połączenie. Autorka wykreowała bardzo barwnych bohaterów, którzy są wyjątkowi i ciekawi, bardzo chciałam ich poznać! Jak każdy człowiek na świecie mają swoje demony, a to sprawiło, że stali się bardzo realni. Wątek romantyczny z ich udziałem nie był przesadzony, a ja chciałam więcej i więcej.

Akcja w książce jest świetnie rozłożona, nie pędzi ale też nie jest nudno, kilka perspektyw, dwie linie czasowe - napięcie trzyma do ostatnich stron. Jestem oczarowana pomysłem, wykonaniem i mądrze skonstruowanym śledztwem. Odkryłam kolejną polską autorkę, której książki trzeba przeczytać.

Gorąco wam polecam ten tytuł, gwarantuje wam,że znajdziecie tu mnóstwo emocji, niedowierzania z różnych sytuacji, złości na podłych ludzi i totalnego zaskoczenia na sam koniec. Czapki z głów!

„Szum” gwarantuje nie tylko wciągającą akcję, sprawnie i wiarygodnie poprowadzoną, precyzyjnie skonstruowane śledztwo, ale też świetnych bohaterów i mnóstwo emocji. Autorka udowadnia, że jest świetną obserwatorką rzeczywistości i tworzy fikcję niezwykle bliską prawdy. Sprawia, że wierzę w tę historię bez najmniejszych wątpliwości.

Dla mnie najważniejsze były trzy filary tej konstrukcji:

Strata – czy to śmierć, czy zaginięcie, czy utracona miłość - przenikają do wszystkich komórek ciała tych, którzy zostają z bólem i tęsknotą, cierpiąc w samotności.

Braki i uszkodzenia – główne postaci noszą skazy, zostali pokaleczeni emocjonalnie. Jedni zdają sobie z nich sprawę i chcą te rany wyleczyć, by zacząć normalnie żyć, a inni są w nich głęboko zanurzeni i ślepo w nich trwają.

Poszukiwanie akceptacji, czułości – w oczach tych, którzy nie widzą naszych niedoskonałości, czasem tylko wymyślonych, wynikających ze zbyt wygórowanych oczekiwań wobec siebie. We własnym, surowym spojrzeniu wyraźniej widać wszystkie kompleksy, ciężko je wyrzucić spod powiek, to krzywe zwierciadło postrzegania siebie jest bezlitosne. A gdy już uda się zbudować trochę pewności siebie, tak łatwo ją stracić i znowu chwiać się, jak wieża jenga.

Do tego ja, uczulona na wątki romansowe, z przyjemnością obserwowałam napięcie między Alicją – dociekliwą dziennikarką i Oskarem – policjantem prowadzącym dochodzenie.

„Szum” jest poszukiwaniem – sprawcy, ale i siebie. Jest bardzo plastycznym obrazem mechanizmów opartych na kompleksach, pragnieniach i lękach. Pełnym niezaspokojonych uczuć, relacji balansujących pomiędzy skrajnościami: przyciąganiem i odpychaniem Opowiada o ufności, którą tak łatwo zdobyć i wykorzystać przeciwko osobie, która nią obdarza.

Jedna z lepszych książek tego roku!

Książki Małgorzaty Oliwii Sobczak mają w sobie „to coś”. Coś mrocznego, coś intrygującego, coś wciągającego, coś, co sprawia, że jej książki bardzo chce się czytać. Tak też było tym razem.

„Szum” to drugi tom cyklu „Granice ryzyka”. Niektórzy bohaterowie są znani z pierwszego tomu. Jednak zbrodnie pojawiające się w „Szumie” to już zupełnie nowa historia. Wątki związane z dwójką głównych postaci nie są tu może najważniejsze, ale polecam zacząć czytać od „Szelestu”, żeby poznać ich dogłębniej. Jeśli chodzi o fabułę w tej części, to czuć tu ogrom pracy włożony w przygotowanie książki. Moim zdaniem całość jest dobrze przemyślana i dopracowana. Tu przeszłość przeplata się z teraźniejszością, a śledczy mają niełatwą sprawę do rozwikłania. Niektórych rzeczy zaczęłam się domyślać w trakcie czytania, ale żadnego z moich przypuszczeń nie mogłam być pewna aż do ostatniej strony.

Autorka wymyśliła coś nowego, wciągającego i zagadkowego. Bardzo dobrze mi się czytało tę książkę i jestem bardzo ciekawa, co teraz wymyśli autorka i czym nas zaskoczy.