Chwała Klanom. Narady w kiltach Egmont

My gramy w trzy osoby i tak będzie opisane przygotowanie.

Najpierw układamy kafelki miejsc spotkań na środku stołu (ich ilość zależy od ilości graczy). Z kart usuwamy wszystkie 8, a także 4 losowe karty. Przed kafelkami kładziemy po 1 karcie, a następnie pozostałe kart rozdajemy między graczy. Każdy z graczy otrzymuje 5 tarcz tego samego koloru. Tyle jesteśmy gotowi do gry.

Zadaniem graczy jest zdobycie jak największej ilości punktów. W turze albo zagrywamy kartą, albo kładziemy tarczę na kafelku miejsca spotkań.

Zasady gry są naprawdę łatwe i wystarczy chwila, aby je zrozumieć. Jednak gra wcale nie jest już taka prosta, co sprawia, że dostarcza podczas gry dawkę emocji, a także dobrej zabawy.

Wizualnie gra jest ładna. Elementy przyciągają wzrok i zachęcają do gry. Moim zdaniem są dość wytrzymałe. Karty nie rozdwajają się, nie rozrywają się, nie łamią. Tarcze są dość grube, drewniane.

Instrukcja jasna i czytelna. Dzięki niej zrozumienie zasad gry nie stanowi żadnego problemu.

„Chwała klanom. Narady w kiltach” to moim zdaniem ciekawa propozycja gry na zimowe popołudnia. Z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Gra pt. „Chwała klanom. Narady w Kitlach” została stworzona przez Gabriela Bubola i Leo Colovini. Dorobek Gabriele'a nie jest obszerny, czego zdecydowanie nie można powiedzieć o twórczości Leo Colovini'ego. Mężczyzna ten jest włoskim twórcą gier planszowych, a jego najbardziej znane tytuły to: Cartagena, Carolus Magnus, Inkognito i Atlantis.

„Chwała klanom” jest grą przygodową dla grupy wiekowej od 8 do 108 lat. Jedna rozrywka trwa około dwudziestu minut, a liczba grających to od 2 do 4 osób.

Jeśli chodzi o zasady owej gry, to nie są one bardzo skomplikowane.

Celem gry: jest gromadzenie punktów chwały poprzez zdobywanie terytoriów, wygrywanie bitew i realizacja celów strategicznych.

Rozgrywka: Gracze prowadzą swoje klany, rozwijają się i wchodzą w interakcje z przeciwnikami. Istotnym elementem gry jest zarządzanie zasobami i urządzeniami, surowce i czas.

Możliwe są sojusze, jak i zdrady między graczami. Strategiczne decyzje mają wpływ na dalszy przebieg gry,

Koniec gry: Gra kończy się po określonym czasie (zwykle ustalonym na początku rozgrywki).

Gra łączy elementy taktyczne, negocjacyjne i strategiczne, co sprawia, że każda rozrywka jest tak samo interesująca. Będzie idealna dla miłośników gier strategicznych. Wymaga ona również kontaktów międzyludzkich, więc zdecydowanie będzie odpowiadać osobom lubiącym interakcje między graczami.

Osobiście uważam, że jest to gra wciągająca, ale bezsprzecznie wymagająca.

skupienia.

H.L.

Szkolny Klub Recenzenta