Głos przeszłości

„Umrzeć umie każdy. Najczęściej w szpitalnym wyrku. Ale żyć tak, żeby aż zagotował się mózg, to już nie każdy potrafi”, czyli przeszłość i współczesność przeplatane mordercą sprzed ponad wieku.

Głos przeszłości to moje pierwsze spotkanie ze Zbigniewem Zborowskim. Wiem, że na koncie autor ma już kilka książek. Nie lubię książek z wątkiem historycznym, ale do tej przyciągnął mnie Golem – morderca sprzed ponad pół wieku.

Dwie Warszawy – ta z czasów wojny i współczesna. Łączy je miłość, zagadka i… zbrodnia.

W warszawskim getcie giną młode kobiety. Nikt nie był zainteresowany szukaniem Golema – brutalnego mordercy. Przemierzając szmuglerskie meliny i skorumpowane urzędy, tropem zbrodni podąża były funkcjonariusz polskiej Policji Państwowej, Żyd, ojciec młodej Cyli – Andrzej Bartycki.

W tym samym czasie do getta wkracza z tajną misją podoficer oddziału AK – Jerzy Popławski – zadeklarowany antysemita. Mimo swoich przekonań, mężczyzna zakochuje się w Cyli, a ich miłość przetrwa wszelkie przeciwności.

Warszawa rok 2017. Piotr Hamer, recydywista, który stara się zostać uczciwym człowiekiem. Pracuje w hospicjum, gdzie zaprzyjaźnia się z Lusią, młodą dziewczyną z dobrego domu. Na skutek splotu zdarzeń oboje wchodzą w drogę „czyścicielom kamienic”, lecz to nie oni są największym problemem.

Akcja książki rozgrywa się w przeszłości w getcie Warszawskim oraz we współczesnej Warszawie. Co łączy obie historie? Tego powoli dowiadujemy się wraz z rozwojem fabuły. Sporo zagadek. Znajdzie się tutaj także miejsce na zbrodnie. Sama historia jest dosyć ciekawa, ale wykonanie już troszeczkę gorsze. Głos przeszłości fanom książek z wątkiem historycznym może się spodobać, ale dla całej reszty czytelników będzie to książka, którą szybko się zapomni.

Język jest prosty i lekki, a to tego mamy krótkie rozdziały, więc czyta się w miarę szybko i bez problemów. Książka jako całość jest dosyć przeciętna – ani nie jest jakiś gniot, ani wybitne dzieło. Głos przeszłości to powieść, którą szybko przeczytamy i równie szybko o niej zapomnimy. Nie ma w niej nic, co by w jakiś sposób się wyróżniało. Momentami może nużyć oraz odbiegać od reali.

Warszawa, rok 1942 - w warszawskim getcie brutalnie mordowane są młode kobiety. Golem, bo tak nazywany jest morderca, czuje się bezkarny, bowiem nikt nie zamierza go szukać. Jedyną osobą chcącą go odnaleźć staje się Andrzej Bartycki, były funkcjonariusz polskiej Policji Państwowej, Żyd, ojciec Cyli. Jednocześnie do getta przybywa Jerzy Popławski, podoficer oddziału AK. Ma ON do wykonania tajną misję. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie zakochał się w Cyli.

Warszawa, rok 2017 - z więzienia wychodzi Piotr Hamer i stara się stanąć na nogi jako porządny obywatel. W hospicjum w którym pracuje poznaje ciężko chorą Lusię z którą się zaprzyjaźnia. Odnalezienie przez Piotra złotego pierścionka sprowadza na niego lawinę problemów. Razem z Lusią trafiają na "czyścicieli kamienic". Jednak to ich najmniejszy problem. Po latach pojawia się Golem i znów zaczyna mordować...

Dwie historie, na pierwszy rzut oka nie mające ze sobą nic wspólnego. A jednak. Pierwszym z wątków jest tajna misja Jerzego Popławskiego, który wkracza do getta, aby ją wykonać. Tam poznaje piękną żydówkę Cylię w której się zakochuje. Mimo, że początkowo broni się przed tym uczuciem, w końcu postanawia walczyć o ukochaną. Zaryzykuje życie, aby byli razem. Drugi wątek osadzony jest w Warszawie, w roku 2017. Piotr Hamer po odnalezieniu pierścionka krok po kroku odkrywa tajemnicę "czyścicieli kamienic". Tajemnicę, która prowadzi go do trzeciego wątku. A jest nim morderca sprzed lat nazywany Golemem. Niespodziewanie dochodzi do morderstwa wykonanego w taki sam sposób jak przed laty. Książkę czyta się szybko, lekko i przyjemnie. Wydarzenia sprzed lat przeplatają się z teraźniejszymi, dzięki czemu krok po kroku ukazuje nam się cała historia. Co więcej, w książce znajduje się posłowie, z którego możemy się dowiedzieć, że niektóre wydarzenia opisane w tej historii oparte są na faktach. Autor świetnie połączył diametralnie różne Warszawy i połączył je w idealną całość. "Głos przeszłości" przypadł mi do gustu i miło spędziłam czas z tą lekturą.

Trudno mi wpisać tę historię w ramy konkretnego gatunku ale bez wątpienia to idealny materiał na wciągający scenariusz filmowy. Jest miłość, choć nie doszukujmy się typowego romansu, jest przyjaźń, jest sporo historycznych nawiązań, są gangsterzy, bestialski morderca i sprawa czyszczenia kamienic. Bardzo fajnie, interesująco, "szybko" napisane. Nie mogę napisać, że jest sympatycznie, bo jednak tych kilka brutalnych scen jest. Wiadomo, że to indywidualne upodobania czytelnika, ja się ze scenami znęcania, obcinania różnych części ciała i takich tam nie lubię i nawet jak jest ich niewiele, to pamiętam je długo.

Bardzo pozytywny duet bohaterów. On, wytatuowany recydywista. Ona, młoda dziewczyna z dobrego, bogatego domu, na swoim ostatnim zakręcie, z bombą tykającą w mózgu. I tak się wspierają, uzupełniają, że zagadkę udaje im się rozwikłać. Ja naprawdę, zdaję sobie sprawę, że Piotr to bohater rodem z filmów o Rambo, kule się go nie imają, wychodzi ze wszystkiego obronną ręką. Ale w ogóle mi to nie przeszkadzało, dla mnie to bardzo dobrze spędzony czas.

Styl pisania autora bardzo mi się podobał, jest lekko, nie nuży, cały czas się coś dzieje. To też zasługa rozpisania książki na krótkie rozdziały. Tworzą one swego rodzaju sceny, przeplatają się wątki, mieszają czasy ale ciągle panujesz nad historią.

Kończąc czytać, masz uśmiech na twarzy, taki efekt fajnej przygody, którą się przeżyło. Nie jest ciężko, męcząco, ale to taka odskocznia od dnia codziennego.

Dodatkowe bonusy, to dokładnie opisana Warszawa, gratka dla kogoś, kto zna stolicę, oraz bardzo mądre, dające do myślenia posłowie.

Rok 1943. .Cyla wraz z rodzicami i dwójką braci mieszka w warszawskim getcie. Getto jest miejscem, gdzie każdy Żyd walczy o to, aby dożyć jutra. To jednak staje się coraz trudniejsze, bowiem grasuje tam morderca. Giną młode, niewinne kobiety. Nikogo to jednak nie obchodzi. Jedyną osobą, która postanawia odnaleźć złoczyńcę jest ojciec Cyli.

Kim jest morderca?

Jak pojawił się w getcie?

Jaki ma motyw?

Rok 2017. Recydywista- Piotr Hamer, robi wszystko aby nie powrócić na dawną ścieżkę i stara się żyć zgodnie z prawem. Pracuje w hospicjum, gdzie zaprzyjaźnia się z Lusią. Pewnego dnia znajduje pierścionek, który związany jest z latami 40. i ma tajemniczą historię.

Co wspólnego mają ze sobą dwa zupełnie inne wydarzenia?

Całość książki to oczywiście fikcja literacka, którą czytało mi się... powiem wam, że tak średnio. Historia naprawdę ciekawa i wciągająca, jednak ja chyba "przejadłam" się tego typu gatunkiem. Autor ma bardzo lekkie pióro i styl pisania, który czyta się bardzo przyjemnie. Jednak dla mnie połączenie historii wojennej z kryminałem, w którym pełno zagadek, to nie jest jednak dobre wyjście. Po prostu coś w tej ksiażce mi nie odpowiadało. Z jednej strony ciekawa, ale z drugiej niestety odrobinę mnie nudziła. Może zabrakło mi w niej takich akcji "z piekła rodem"?

Niemniej jednak, uważam, że ksiązka jest godna polecenia szczególnie osobom, które uwielbiają ten gatunek.