Glatz

Jestem zachwycona! Nie przeszkadzał mi język niemiecki, wręcz przeciwnie, dodał swoistego uroku opowieści. Od pierwszej kartki znakomita intryga, zawiła, pobudzająca do myślenia, z zaskakującym finałem. Czyta się z zapartym tchem. Finał dopracowany, przemyślany. Dawno nie czytałam tak dobrze napisanej książki, czułam się często jak bym znajdowała się w opisywanych miejscach. Tym bardziej, że niedawno zwiedzałam Twierdzę w Kłodzku. I co zdarza się niezmiernie rzadko w kryminałach, naprawdę współczułam zabójcom i rozumiałam ich motywy a kapitan Klein swoim surowym obyciem i przenikliwością wzbudzał moją ciekawość. Polecam wszystkim!

Tomasz Duszyński książką „Glatz” zapewnił sobie wysoką pozycję na mojej liście najlepszych pisarzy kryminałów retro. Napisać, że autor stworzył intrygującą historię, to tak jakby nic nie napisać. Dlatego zapewniam Was, że pisarz stworzył ekstremalnie wciągającą historię.

A Wydawnictwo SQN z elegancją i estetyką zadbało o wizualną część tej książki. Myślę, że wielu tak jak ja, nie potrafi oderwać wzroku od jej okładki, która jest niczym fotografia z rodzinnego albumu. Klimat Kłodzka 1920 roku w pełni oddaje szata graficzna książki pt. „Glatz”.

Tomasz Duszyński zainteresował mnie nie tylko fabułą, lecz wiernym odtworzeniem klimatu tamtych lat. Dzięki tej książce, nie tylko brałem udział w rozwikłaniu kryminalnej zagadki, lecz mogłem poczuć ducha owych czasów. A sama kryminalna zagadka, to mistrzowsko poprowadzona fabuła.

Wszystko rozpoczyna się wiosną 1920 roku, gdy profesor miejscowego liceum wracając z przyjęcia urodzinowego znajduje na moście okaleczone zwłoki. Czy morderstwo to łączy się z wydarzeniami sprzed kilku dni, gdy na ulicy Kłodzka zastrzelono wysokiego rangą oficera? Jaki jest ich wspólny punkt zaczepienia?

Na te pytanie odpowiedzi będzie szukał kapitan Wilhelm Klein. Dlaczego do tej sprawy przydzielono wojskowego śledczego z Berlina? Kapitanowi towarzyszyć będzie asystent policyjny Jurgen Roth oraz wachmistrz Koschella. Sprawa ta dla Wilhelma może okazać się trampoliną do kariery. Kapitan nie tylko będzie musiał rozwikłać tę zagadkę, lecz również przełamać opór miejscowej policji.

Tomasz Duszyński doskonale oddał klimat międzywojennej polski. A co najważniejsze napisał kryminał retro z górnej półki. Myślę, że każdy miłośnik gatunku po przeczytaniu tej książki zgodzi się z moją opinią. I jak na debiut w tym gatunku, autor pokazał swój talent pisania. Tomasz Duszyński wykazał się nie tylko kryminalną pomysłowością, lecz również pokazał serce do historii. A te czuć na każdej stronie książki „Glatz”.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu SQN [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Kryminały retro są moim nowym objawieniem. Odkryłam niesamowitą reakcję mojej wyobraźni na spędzanie czasu w poprzednim stuleciu. Oczarowana tym klimatem, nie rozmarzyłam się zbyt mocno, ze względu na brutalność zbrodni i szalenie ekspresyjne metody prowadzenia śledztwa. Gdy zaczynałam przygodę z Tomaszem Duszyńskim, najbardziej obawiałam się zbyt słabego tempa. Żyjąc w świecie współczesnym i czytając współczesną literaturę, człowiek przyzwyczaja się do ciągłej akcji. Coraz częściej czytam opinie i recenzje, w których czytelnicy uskarżają się na zbyt długie opisy. Jednak jak można przenieść się sto lat wstecz w czasie bez świadomości wyglądu otoczenia? Całe szczęście ja nie mam współczesnej alergii na opisy, chłonęłam każde słowo, powoli wyobrażając sobie Kłodzko, dorożki, witryny sklepów oraz hotelowe restauracje. Książka nie zawiodła mnie nawet przez chwilę, wręcz złapałam się na dawkowaniu sobie kolejnych stron, nie chciałam żeby ta historia zakończyła się zbyt szybko.

Wiosną 1920 roku, na pozór spokojne miasteczko, staje się celem geometrycznych morderców. Dwie pierwsze ofiary, są tylko przedsmakiem, dalej czeka nas jeszcze kilka niespodzianek. Z Berlina sprowadzono kapitana Wilhelma Kleina, wojskowy śledczy przy wsparciu miejskich funkcjonariuszy, ma za zadanie ująć morderców, wyjaśniając motywy zbrodni. Już na samym początku książki, wracają do nas demony przeszłości, które będą nawiedzać bohaterów coraz częściej. Przedstawię teraz ten kontrowersyjny zespół:

Wilhelm Klein, tajemniczy, to najlepsze określenie jakie do niego pasuje. Jego ciało nosi mnóstwo blizn, jego dusza nie daje wojskowemu spokoju. Dziwne ataki przenoszą jego świadomość do przeszłości. Karty odkrywają się bardzo powoli, nie do końca dając satysfakcję czytelnikowi. Dużo moich myśli kierowało się w stronę tajemnicy skrywanej przez Kleina, nie spodziewałam się jednak tak szokującego finału. Poza tym, jest zdecydowanie najbardziej bystrą i intrygującą osobą w całej opowieści. To bohater, z którym ciężko się rozstać.

Jurgen Roth zyskuje miano najbardziej ambitnego asystenta policyjnego. Wychowuje się w trakcie śledztwa, kształtują się kluczowe cechy charakteru. Czeka go wiele wyzwań, musi szybko podejmować decyzje, stanąć po odpowiedniej stronie barykady. Może angażować się w oficjalne śledztwo lub w śledztwo prowadzone przez zespół Kleina. Ta postać rozwija się najbardziej, na każdej stronie zyskując męstwo, testując własne zachowania i odruchy. Autor w ciekawy sposób sprawdza odporność Rotha na kobiece wdzięki. Cały czas trzymałam za niego kciuki, wzbudza sympatię.

Franz Koschella to typowy twardziel. Największy zawadiaka w całym zespole. Potrafi podejmować ryzyko, działać na pograniczu prawa. W mieście czuje się jak ryba w wodzie, ma informatorów i nie zawaha się ich użyć. Jako policyjny wachmistrz, też musi zadecydować, po której stronie stoi. Współpraca z Kleinem może przekreślić jego karierę, a Franz ma na utrzymaniu rodzinę. W trakcie wydarzeń, mamy przyjemność poznać jego syna, skóra zdjęta z ojca, malec jest nieustraszony. Koschella poświęcił się przy śledztwie, uważam, że należy mu się nagroda.

Jedyny ważny kobiecy akcent, piękna Agnes. Tajemnicza opiekunka, pielęgniarka, pomagając innym, walczy z własnymi demonami. Spostrzegawcza i zdeterminowana do działania. Nikt nie wie co ją motywuje, jednak należy przyznać, swoje obowiązki wykonuje wyśmienicie. W wielu scenach, jej rola była pomijana, ja czułam niedosyt. Chciałabym tej postaci zdecydowanie więcej. Emanuje od niej siła charakteru i kobiecy rozsądek. Mam nadzieję na spotkanie z bohaterką w kolejnym tomie Glatz.

„Puder skojarzył teraz chaotyczne słowa profesora Taube, który odnalazł ciało. Mówił, że z ust trupa wypadło coś, co przypominało długiego robaka.”

W lekturze znajduje się mnóstwo brutalnych opisów makabrycznych zbrodni. Metody działania zabójców są bardziej spektakularne. Odgrywają przedstawienie przed czytelnikiem, do tego dołączamy całą gamę tortur. Nie było łatwo, były wydarzenia, podczas których czułam się jak bym czytała thriller, gęsia skórka i włosy stające dęba. Akcja toczyła się szybko, przecinały ją opisy, wędrówki po sklepach, przymiarki ubrań i relacje z ekskluzywnego przyjęcia. To tworzyło klimat retro, rozbudzało wyobraźnię do granic możliwości. Jednak zabrakło mi małego elementu związanego z damską garderobą, choćby w trakcie zakupu sukni przez piękną Agnes. Mała sugestia do autora, może w kolejnym tomie znajdzie się miejsce na uciskający gorset, ewentualnie drapiącą koronkę.

Powyżej opisałam trzech męskich bohaterów, ich relacje, ewaluująca współpraca i hierarchia występująca w zespole, bardzo mnie zadowoliły. Nie potrzebne były zbędne dialogi, wystarczyły spojrzenia i subtelne zachowania. Typowi twardziele, którzy jednak mają mózg i są w stanie logicznie myśleć, odkrywający przed czytelnikiem swoje emocje, intelekt i rozterki, to jest coś co ja lubię.

Podsumowując, jestem na tak! Polecam dla szukających mocnych wrażeń, nie bojących się opisów i ceniących podróże z własną wyobraźnią u boku.

Akcja powieści toczy się w 1920 roku w niemieckim Kłodzku. Dochodzi tam do serii brutalnych morderstw na wysoko postawionych obywateli, a w miarę upływu akcji denatów wciąż przybywa. Do rozwiązania zagadki zostaje sprowadzony z Berlina kapitan Wilhelm Klein, wojskowy śledczy, który sam skrywa wiele tajemnic.

Bardzo lubię kryminały retro za to, że zagadki kryminalne rozwiązywane są tam nie za pomocą DNA i pęknięcia w kościach, ale głównie dzięki inteligencji prowadzącego śledztwo i dodatkowo przenoszą nas w świat, który już nie istnieje.

Śląskie miasteczko Glatz zostało w bardzo ciekawy i obrazowy sposób przedstawione przez Tomasza Duszyńskiego, więc czytelnik nie ma problemów, aby się tam przenieść i poczuć jego atmosferę. Duży plus za to dla autora.

Bardzo mi się spodobała postać głównego bohatera - Wilhelma Kleina, bo był to człowiek inteligentny, nietuzinkowy, oryginalny i właściwie niewiele było o nim wiadomo, zaś jego tajemnice poznawaliśmy w czasie lektury.

Przez większość książki akcja potwornie się wlokła. Intryga kryminalna skonstruowana przez autora okazała się jak dla mnie zbyt skomplikowana. Mnogość postaci i niemieckie nazwiska (nie znam tego języka) sprawiły, że myliło mi się kto jest kim, jak jest z innymi powiązany, więc w konsekwencji nie miałam takiej przyjemności z lektury jak oczekiwałam. Na szczęście w pewnym momencie akcja przyspieszyła i do końca było już zdecydowanie lepiej, choć nie aż tak, abym nie mogła się oderwać.

Rozwiązanie zagadki kryminalnej nie przyniosło mi oczekiwanej satysfakcji. Wydało mi się całkowicie nierealne i przekombinowane. Bardzo żałuję, bo po przeczytaniu wielu pozytywnych opinii spodziewałam się rewelacyjnego kryminału retro od którego nie będę się mogła oderwać.

„Glatz” to książka dosyć dobra, ale dla mnie to niestety za mało. Po lekturze pozostałam z uczuciem niedosytu.

Za możliwość przeczytania dziękuję portalowi .czytam pierwszy

Uwielbiam sięgać po kryminały retro i ten również mnie nie zawiódł i pozwolił przenieść się w zupełnie inny i odległy czasowo świat! Tutaj przeniesiemy się do małego miasteczka Glatz, które znajduje się na Dolnośląsku. Cofamy się prawie sto lat temu i akcja dzieje się w 1920 roku, czyli zaraz po wojnie. W tym miejscu cały czas da się odczuć jej wpływ na życie i społeczeństwo.

W miasteczku, które zawsze było spokojne i bezpiecznie, niespodziewanie robi się coraz groźniej i pojawiają się kolejne makabryczne morderstwa. Jakby zabójca chciał wszystkim pokazać na, ile go stać i próbuje wręcz stworzyć z nich sztukę teatralną. Do odkrycia kart zostaje oddelegowany Wilhelm Klein. Bardzo tajemnicza postać, która jest skryta i zdecydowanie nosi za sobą ciemną przeszłość, którą nie chce się z nikim podzielić. Od razu jednak widać, że zna się na rzeczy i wie, jak prowadzić sprawę. Dla tutejszej policji jest ON ogromną zagadką i oczywiście konkurencją. Sprawa robi się jednak coraz poważniejsza, odkrywane są kolejne karty i widzimy, że morderca lub mordercy mają obrany jakiś plan działania i chcą nam wszystkim "coś" pokazać. Czy uda się ich złapać, zanim spełnią swój plan?

Książka bardzo klimatyczna i mocna! Mnie wciągnęła od pierwszych stron i uważam, że jest to bardzo dobrze napisany i przeprowadzony kryminał. Przy jej czytaniu po raz pierwszy spotkałam się z twórczością Pana Tomasza Duszyńskiego i z miłą chęcią sięgnę po jego inne książki!

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.