Gildia zabójców. Tom 1

Od razu muszę się Wam do czegoś przyznać. Przeczytałam tę książkę dwa razy w niewielkim odstępie czasu, zanim zdecydowałam się napisać o niej kilka słów. I wiecie co? Za drugim razem, mimo dobrej znajomości fabuły, odkrywałam w książce co chwilę coś nowego, pewne szczegóły, które za pierwszym razem zwyczajnie mi umknęły. Na kilka spraw spojrzałam też z zupełnie innej perspektywy. I za tym drugim razem książka podobała mi się bardziej. Na początku wydawało mi się, że do fabuły wkrada się lekki chaos. Głównie dlatego, że bieżące wydarzenia przeplatane są retrospekcjami z przeszłości. Później jednak stwierdziłam, że żadnego chaosu nie ma, a wydarzenia z przeszłości zabójczyni i jej pobytu w lochach Gildii są poukładane logicznie, w odpowiedniej kolejności i tworzą z bieżącymi zdarzeniami spójną, klarowną całość.

W książce bardzo dużo się dzieje, tak dużo, że trzeba uważać, aby opisując fabułę przez przypadek czegoś nie zdradzić. Już na samym początku dowiadujemy się wiele o tym, jak działa Gildia, gdzie znajduje się jej siedziba, kto stoi na jej czele i jak to się stało, że Alyssa znalazła się w takim miejscu. Już na pierwszych stronach jest gorąco, bo od razu zostajemy wrzuceni w sam środek akcji i zostają odkryte pierwsze karty, które po przeczytaniu opisu ciągle pozostają tajemnicą. Poznajemy przyczynę skazania dziewczyny na tak dotkliwą karę, obserwujemy wykonanie owej kary i emocje, jakie całej sprawie towarzyszą. Później płynnie przenosimy się w czasie do momentu, kiedy dziewczyna jest już na wolności i z niecierpliwością wyczekuje swojego pierwszego po uwolnieniu zadania. I znów dzieje się naprawdę sporo, chociaż muszę przyznać, że akcja środkowej części nie jest tak szybka, jak się spodziewałam. Dziewczyna poznaje chłopaków z zespołu Interstellar, wyjeżdża do Korei, zabierając ze sobą swojego rekruta i zdolną hakerkę, a potem już się dzieje. Alyssa nie tylko próbuje rozwikłać sprawę upadku firmy ojca jednego z członków zespołu, w międzyczasie stara się odkryć jakieś ślady prowadzące do jej zaginionego brata, a także załatwia dodatkowe zlecenia. Nawiązuje też coraz bliższą relację z chłopakami z zespołu, a w szczególności z jednym z nich. Przyznam szczerze, że nie sprawiło mi problemu odgadnięcie, kto stoi za zabójstwem i pogrążeniem rodzinnej firmy Parków. Mimo to bawiłam się podczas lektury przednio, bo chociaż to zlecenie jest główną sprawą, którą ma do rozwiązania Alyssa, nie jest to jedyna w książce tajemnica, którą trzeba odkryć. Świetne są wątki tajemniczego Kitsune, Dominika, o którym tak naprawdę nie wiemy nic (Alyssa z racji tego, że zostali rozdzieleni też nie), a nawet ten mający bezpośredni związek z Oliwierem i jego trudną przeszłością. Fajne są też powiązania między członkami Gildii i rozpracowywanie tego, jak to wszystko działa. Pojawiający się w książce wątek romantyczny wypada bardzo realistycznie, jest niesamowicie subtelny i wyraźnie czuć chemię między bohaterami. Chociaż wybór obiektu westchnień Alyssy był dla mnie nieco zaskakujący. Wydawało mi się, że będzie to ktoś bardziej do niej podobny, a przynajmniej znający środowisko, w którym przebywa. Postawiłabym raczej na Kitsune (tak wiem, nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki), ale jednak wyszło inaczej. I naprawdę fajnie obserwuje się tę rozwijającą się bardzo powoli romantyczną relację. Widać zmiany zachodzące w głównej bohaterce pod wpływem tego delikatnego chłopaka, którego historię w dalszej części książki również możemy poznać nieco lepiej.

Świetnie się czyta tę książkę. Śmiało mogę stwierdzić, że to nie tylko doskonały, pochłaniający na długie godziny debiut, ale też literatura na światowym poziomie. Bardzo dobry, przystępny i angażujący styl, rewelacyjny pomysł, drobiazgowa i przemyślana kreacja świata, konsekwentne poprowadzenie naprawdę interesującej fabuły to tylko niektóre zalety książki. Najbardziej podobają mi się bohaterowie. Najlepiej daje się poznać Alyssa, ale to oczywiste, bo to pierwszoplanowa i najważniejsza postać w powieści, ale i inne postaci są scharakteryzowane na tyle dobrze, aby nie były nijakie. Wracając do Alyssy, to bezwzględna zabójczyni, bestia, która nawet nie mrugnie okiem, kiedy kogoś ze świata usuwa. Podobno, bo ja w książce widziałam młodą, pogubioną w swoich uczuciach dziewczynę. Niezwykle ciepłą, troskliwą, oddaną tym, na których jej zależy. I uwielbiającą jedzenie, a w szczególności słodycze. Coś z tej zabójczyni faktycznie miała, ale nie było tego widać w codziennych kontaktach z ludźmi, szczególnie bliskimi. Zachwycała mnie więź, jaką miała z Oliwierem, bo chociaż mówiła o nim jak o swojej własności, traktowała jak rodzinę i nie dałaby go skrzywdzić. Podobało mi się, jak zaczęła się otwierać w kontaktach z chłopakami z boysbandu, narażając się tym samym na zranienie. To nie było łatwe, bo początkowo miała przed nimi tylko grać. Nałożyła maskę bogatej córeczki tatusia biznesmena i tak miało zostać jedynie do końca zlecenia. Ale dzięki tej roli, Alyssa poczuła się przez chwilę normalną dziewczyną i widać było, jak bardzo jest jej z tym dobrze. Fajna postać, nieoczywista, z bałaganem w głowie, którą jednak od razu obdarza się sympatią i do końca jej kibicuje. Polubiłam bardzo również chłopaków z zespołu. Moje serce skradł najmłodszy Young z tą jego miłością do pierogów. To nadzwyczaj wylewny i bardzo sympatyczny chłopak. Moona też pokochałam, przeszedł w życiu naprawdę wiele, ale nie stracił radości życia i na każdym kroku to pokazywał. Nieco zdystansowany początkowo, bo jako jedyny znał prawdę o dziewczynie, przekonywał się do Alyssy małymi kroczkami. Szkoda, że ta ich relacja zakończyła się tak, jak się zakończyła, bo mogła być z tego piękna przyjaźń. No i Jayden, chłopak marzenie. Przystojny jak Kitsune, ale delikatniejszy. I z cudownym charakterem. Obok kogoś takiego nie można przejść obojętnie. No i wreszcie sam Kitsune, mroczny, niedostępny, przerażający i przystojny jak mało kto. Zyskuje przy bliższym poznaniu, chociaż wokół jego osoby ciągle unosi się nutka tajemniczości. Ciekawa osobowość i mam nadzieję, że będzie go więcej w kolejnym tomie, bo to niezwykle intrygująca postać.

Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to są dwie takie sprawy. Pierwsza, jest w książce trochę niedopowiedzeń, wątków, które się rozpoczęły i nie zostały pociągnięte dalej. Być może jednak autorka szykuje ich rozwinięcie w kolejnej części, dlatego w tym przypadku nie mam zamiaru zbytnio się czepiać. Druga, nie jestem w stanie przekonać się do faktu, że siedziba Europejskiej Gildii Zabójców znalazła się w naszym kraju. Jakoś mi to do całości nie pasowało. Ale to drobiazgi, które nie miały wpływu na moją ocenę książki, bo szalenie mi się ona podobała, szczególnie ostatnia część i zakończenie, które dosłownie wbiło mnie w ziemię. Nie wiem, czego się spodziewałam, ale na pewno nie takiego rozwoju sytuacji. Nie tego, że na koniec z psychiki Alyssy zostanie miazga, że dowie się rzeczy, które wywrócą do góry nogami całe jej życie. Wychodzi na to, że niepoprawna jest z tej dziewczyny idealistka i bardzo boli fakt, jak została potraktowana przez życie. Czekam na kolejny tom i jakieś pozytywne dla tej nastolatki zwroty akcji. Bo po tym, co ją spotkało i ze względu na to, jaką mimo wszystko pozostała osobą, zasługuje na szczęśliwe zakończenie.

„Gildia Zabójców” to doskonały debiut naszej polskiej autorki i jedna z najbardziej nieoczywistych, pokręconych opowieści, jakie miałam okazję czytać w ostatnim czasie. Porywająca i chwytająca za serducho. Wielowątkowa, drobiazgowa, niezwykle interesująca. To takie Urban Fantasy bez elementów fantasy, co kompletnie nie przeszkadza, a tylko dodaje tej powieści uroku. Szczerze i z całego serca polecam!

"Gildia Zabójców" to debiut Małgorzaty Stefanik. Książka będzie idealna dla fanów "Szklanego tronu" i "Midnight chronicles".

Alyssa jest zabójczynią. Ma swoje zasady, ale musi też przestrzegać zasad Gildii Zabójców. Gdy łamie jedną z nich, musi za to zapłacić krwią. Czeka ją niesamowicie ciężkie pół roku, podczas którego prawie umiera. Przed utratą zmysłów chroni ją chęć zemsty, pragnienie odnalezienia zaginionego brata.

Książka zaczyna się więc z przytupem. Mamy od razu informację o tym, że Alyssa, zabójczyni, zamordowała trzy osoby, trzech zabójców - członków Gildii. Teraz wszyscy domagają się jej krwi, chociaż król od zawsze traktował ją jak córkę i szkolił na swoją następczynię, idealną zabójczynię. Gdy mija pół roku jej kary, Alyssa dostaje nową misję. Będzie mogła się wykazać.

Gildie Zabójców przydają się wtedy, kiedy nie chcesz brudzić sobie rąk, a chcesz się kogoś pozbyć. Istnieją na każdym kontynencie od bardzo dawna. Są to rozbudowane organizacje, mające na usługach również hakerów, fałszerzy i księgowych. Każda osoba, która trafia do Gildii, przestaje być sobą, przestaje istnieć, zaczyna od nowa. Ma nowe imię, nowe życie.

Autorka opisuje etapy szkolenia, treningi nowych rekrutów, zasady panujące w gildiach na różnych kontynentach. Dla Gildii liczy się tylko Gildia, a zabójcy mają być skuteczni, lojalni i posłuszni. W Gildii jest miejsce tylko dla najlepszych.

Bardzo fajne w książce jest to, że jest ona wielowątkowa. Mamy historię Alyssy i jej brata, a także jej wychowanka Oliwiera i ich relacje, rozdziały z przeszłości, pracę na rzecz Gildii, aktualne zlecenia. Dzieje się wiele, a mimo to książka nie jest chaotyczna.

Alyssa jest świetnie wykreowaną postacią. Jest silna, jej charakter jest ukształtowany, ma doświadczenie życiowe i przetrwała tak dużo, że niewiele jest w stanie ją złamać. Mimo wszystko, pozostaje tak po prostu ludzka, troszczy się o najbliższych i byłaby w stanie poświęcić dla nich naprawdę wiele. Alyssa ma swoje zasady, zna swoją wartość.

Książka ma sporo mocnych opisów, krwawych akcji, ale nie są one napisane tak niesmacznie. Wszystko do siebie pasuje, nie jest za słabe, ani za mocne. Trafia w punkt. Plusem jest też to, że mamy narrację trzecioosobową, a rozdziały z przeszłości Alyssy są napisane w formie jej myśli i odczuć. Przybliża to nas do postaci.

Akcja w książce jest świetna i już nie mogę się doczekać kolejnej części. To, co mogłoby na początku być oczywiste dla czytelnika, później zupełnie się zmienia. Autorka zaskakuje rozwojem fabuły. Czytelnik przywiązuje się do bohaterów.

Książkę polecam osobom lubiącym akcję, pościgi, intrygi, tajne organizacje, świat niedostępny dla zwykłych ludzi.

Z debiutami bywa tak, że są dobre, albo i nie. Nie boję się po nie sięgać, a nawet robię to chętnie. Są takie, które bardzo mi się podobają, a inne jakoś mniej, albo coś mi nie leży. „Gildia zabójców” przykuła mój wzrok i wzbudził zaciekawienie. Bardzo chciałam ją przeczytać, a tym samym wejść w ten świat, poznać każdy jego aspekt. Okładka przykuwa wzrok, tytuł fascynuje, a opis sprawia, że od razu się wie o tym, że musi się sięgnąć po książkę. Tak właśnie miałam z pierwszym tomem książki Małgorzaty Stefanik. O czym ON opowiada?

Główną bohaterką książki „Gildia zabójców” jest Alyssa, to młoda kobieta, która należy do Europejskiej Gildii Zabójców, za zabicie trzech jej członków otrzymała karę, którą jest zmuszona wypełnić. Jest dziedziczką przywódcy Gildii, jego przybraną córką. Jeśli chciałaby wrócić do poprzedniego życia musi wypełnić pewne zadanie. Została zobligowana do tego, aby rozwikłać sprawę pewnego zabójstwa. Ofiarami padli rodzice pewnego pochodzącego z Korei wokalisty. Sprawa ta, chociaż może się wydawać prosta, wcale taka nie jest. Demony z przeszłości dziewczyny nie odpuszczają, będzie zmuszona się z nimi skonfrontować. Czy jej się to powiedzie? Członkowie Gildii z pewnością nie będą pałać sympatią do kogoś, kto ośmielił się uśmiercić ich pobratymców. Z czym jeszcze będzie musiała się zmierzyć Alyssa?

„Gildia zabójców” to powieść, w której przede wszystkim jest akcja, łączy w sobie motywy kryminalne i thrillera. Fabuła w większości rozgrywa się w Azji, co jest ciekawym posunięciem, nie przypominam sobie, bym czytała książkę tak złożoną, w której nie znajdują się żadne elementy fantastyki. Bardzo spodobał mi się świat, który został tutaj przedstawiony. Małgorzata Stefanik zbudowała o na twardych fundamentach tworząc postacie z krwi i kości, przepełnione różnorodnością charakterów, wad i zalet. Jeśli chodzi o główną bohaterkę zachodzi w niej pewna przemiana, chociaż wydaje się naprawdę silna, waleczna, aspołeczna, w gruncie rzeczy jest też krucha i potrzebująca miłości. Czy uda jej się ją znaleźć? „Gildia zabójców” należy do tych książek, które napięcie budują powoli, jednak robi to z wyczuciem i całą ciężkością, odpowiedzialnością, którą należy nieść na swoich barkach. Uważam, że debiut Małgorzaty Stefanik jest dobry i z pewnością sięgnę po kolejne części cyklu, które już wypatruje z niezwykłą ekscytacją.

Dziś chciałam Wam zaprezentować debiut - pierwszy tom serii, opowiadający historię Alyssy - młodej dziewczyny należącej i praktyczne wychowanej przez Gildię Zabójców.

Poznajemy ją w momencie, gdy musi ponieść odpowiedzialność za śmierć trzech innych członków organizacji.

Dzięki wspomnieniom zawartym na początku większości rozdziałów powoli zaczynamy rozumieć dlaczego złamała zasady Gildii, a także jak w ogóle trafiła do niej trafiła.

Po odbyciu kary dziewczyna dostaje nowe zlecenie, podczas którego ma okazję poznać członków koreańskiego boys bandu, co jest dla niej zarówno irytujące, jak i intrygujące. Powoli zaczyna doceniać nowych przyjaciół i ich normalne życie, a nawet pozwala, by z jednym z nich połączyło ją coś więcej... Czy jednak zabójczyni może sobie pozwolić na taką relację?

Zadanie, które musi wykonać wymaga od niej skrupulatnego śledztwa, precyzji oraz czasu. Gdy jednak zostanie wykonane, Alyssa powinna zerwać wszelkie kontakty z boys bandem.

.

Powieść jest bardzo dobrze napisana, na tych niecałych 430 stronach zawarto bardzo dużo treści, wydawało mi się wręcz, że książka jest o wiele dłuższa, jednak na szczęście nie wydaje się przeładowana. To świetna książka młodzieżowa z wątkiem kryminalnym. Cały czas czytałam ją z wielkim zainteresowaniem, choć przyznam, że domyśliłam się zakończenia...

Czuję, że kolejne tomy odkryją przed nami niejedną tajemnicę organizacji, a także poszczególnych osób. Nie będę ukrywać, że strasznie intryguje mnie Kitsune ?? Mam nadzieję, że jego wątek będzie kontynuowany przez autorkę, pomimo tego co sądzi o nim sama Alyssa ??

Czy polecam? Oczywiście ? Czy sięgnę po kolejne tomy? Już nie mogę się ich doczekać ?

Trzymam kciuki za autorkę, bo ten debiut pozwala mieć nadzieję, że kolejne Jej książki będą coraz lepsze

[Adres usunięty]

Gildia Zabójców to książka, która wymyka się wielu schematom i nigdzie nie daje się przyporządkować. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że połączenie kryminalnej zagadki związanej z handlem bronią, doskonale wyszkolonych zabójców z problemami emocjonalnymi, pełnego rywalizacji świata k-popu, subtelnego romansu i czarnej, ironicznej komedii się nie sprawdzi, a jednak te na pozór niepasujące do siebie elementy tworzą unikatową, świeżą i przede wszystkim spójną całość. Chyba tylko Małgorzata Stefanik mogła napisać książkę, gdzie w jednej chwili leje się krew i jesteśmy świadkami brutalnych zabójstw, a w drugiej wybieramy się na zwiedzanie miasta z członkami koreańskiego boysbandu i chociaż początkowo taki kontrast może wydawać się zaskakujący, to poszczególne wątki zostały ze sobą splecione tak zgrabnie i umiejętnie, że przez całą fabułę płynie się gładko. Już od pierwszych stron zostajemy wciągnięci w wir akcji, która w środkowej części zwalnia i wyraźnie czuć ten spadek tempa, jednak dzięki temu mogłam bliżej zaznajomić się z bohaterami i złapać oddech przed szaloną, wypełnioną szokującymi rewelacjami oraz wydarzeniami końcówką, która stanowiła naprawdę mocne uderzenie. Domyśliłam się niektórych rozwiązań, lecz nie odebrało mi to frajdy z czytania, z każdą stroną byłam coraz bardziej zafascynowana Gildią Zabójców i zastanawiałam się, czym jeszcze autorka nas zaskoczy.

Alyssa to nasza główna bohaterka, poznajemy jej teraźniejszość, ale także cofamy się do jej przeszłości, co pozwoliło mi lepiej zrozumieć jej motywację i przyświecające jej cele. Jest dziewczyną pełną sprzeczności, której zdecydowanie nie brakuje charakteru, a chociaż mogłoby się wydawać, że jako zabójczyni przygotowywana od małego do tej profesji będzie niezniszczalna i zobojętniała, prawda jest o wiele bardziej skomplikowana. Podobało mi się to, że Alyssa jest bardzo ludzka - nie jest zwykłą maszyną do zabijania, również odczuwa ból, strach, smutek i stratę, a jej trauma odbiła na niej piętno i kładzie się cieniem na jej codzienności, co jest miłą odmianą od tych wszystkich bohaterek, które w przeciągu jednego dnia zapominają o własnych demonach. Alyssa potrafi być silna i bezlitosna, ale przy tym ma w sobie również mnóstwo ciepła i troski dla najbliższych, o których walczy jak lwica. Moją największą miłością pozostaje jednak Kitsune i żałuję, że nie dostaliśmy go więcej w Gildii Zabójców, uwielbiam tego małomównego Liska! Niemal piszczałam z radości za każdym razem, gdy pojawiał się na stronach książki, mam do niego ogromną słabość. Oliwier to przeuroczy, a jednocześnie denerwujący dzieciak, pojawia się mnóstwo innych drugoplanowych bohaterów, każdy z nich ma swoje zalety i wady, przyzwyczajenia, każdy ma wyróżniający się charakter i to było piękne... Nie mogę powiedzieć tego jedynie o Jayden, brakowało mu charyzmy i przez to cały wątek romantyczny wypadł dla mnie słabo, zupełnie nie wiem, co Alyssa w nim widziała, nie czułam żadnego iskrzenia czy przyciągania między nimi.

Gildia Zabójców to książka, której bardzo potrzebowałam w moim życiu, chociaż wcześniej nie zdawałam sobie z tego sprawy. Zawodowi zabójcy, intryga zakrojona na szeroką skalę, a do tego świat k-popu… Czego można chcieć więcej? Każda strona oferuje jeszcze więcej zwrotów akcji oraz piętrzących się tajemnic, a unikatowi bohaterowie, lekki styl pisania i wciągająca fabuła sprawiły, że nie byłam w stanie odłożyć tej książki na bok! Potrzebujecie powieści, która nie pozwoli wam w nocy spać i zawładnie waszym serduchem? Nie musicie szukać dalej. Właśnie trzymacie ją w swoich rękach.

Instagram: @booksbygeekgirl

Blog: [Adres usunięty]

"Zamknęła oczy, lecz obraz wszechobecnej czerwieni nie zniknął. Gdy ponownie je otworzyła, wypowiedziała słowa, które przypieczętowały jej los. (...) Pochłonęła ją czerwień."

*

Alyssa jest płatną zabójczynią i to nie byle jaką, a jedną z najlepszych w swoim fachu. Od dziecka szkoli się w sztuce zabijania, szukając zemsty za wyrządzone jej w przeszłości krzywdy i goniąc za widem swojego zaginionego brata. Jej "dobrą" passę przerywa złamanie prawa Gildia, za które zostaje surowa ukarana i na pół roku odcięta od świata. Teraz po powrocie "do żywych" zrobi wszytko, żeby zyskać, chociaż namiastkę normalności, jaką znała. Nawet jeśli oznacza to udział w koncercie k- popowym i uciążliwe zlecenie na drugim końcu świat.

*

Debiuty bywają różne. Ciekawe, słabe, intrygujące, dobrze się zapowiadające... Są też debiuty takie, jak "Gildia zabójców", które wciągają od pierwszych stron i nawet jeśli nie są idealne, to sprawiają, że po ich zamknięciu mam ochotę przeczytać je jeszcze raz.

*

Co tu dużo mówić Azja, zabójcy, tajemnice, (nie do końca) czarne charaktery i motyw zemsty to zdecydowanie moje klimaty. Więc nic dziwnego, że historia Alyssy nie tylko mi się spodobało, ale również szybko trafiła do grona moich ulubieńców.

*

Pomimo że po niezwykle intrygującym prologu, akcja mocno zwolniła, a właściwie niemal wyhamowała, prezentując nam stopniowe wprowadzenie, to z każdym kolejnym rozdziałem działo się więcej i nawet pomimo tego, że zanim przejdziemy z "leniwego" śledztwa do dynamicznych scen, trzeba trochę odczekać, to książka mnie nie nużyła i nawet wykorzystane w fabule utarte schematy nie kuły po oczach.

*

Polubiłam też bohaterów... można by nawet rzec, że wszystkich. Chociaż najbardziej do gustu przypadła mi nie sama Alyssa, a jej podopieczny Oliwer, którego (jak dla mnie) nie da się nie kochać.

*

Dodam też, że pomimo łatki "urbanfantasy" nie doszukamy się magii.

*

"Gildie zabójców" oceniam na 8/10 i zacieram łapki na samą myśl o drugim tomie.

No i mamy początek książki, który bez żadnego wprowadzenia po prostu się zaczyna. Gra się toczy o bardzo wysoką stawkę. Jedna z osób przedobrzyła ze swoim zadaniem skazując innych na pozbawienie tlenu. Teraz bohaterzy zastanawiają się nad sprawiedliwą karą.

,,Niech tak będzie. Przekaż ludziom, że kara zostanie wymierzona jutro w południe- zdecydował, gestem nakazując im opuszczenie gabinetu".

Przyznam, że kara była bardzo dotkliwa i bolesna. Jednak zaraz po jej długim odbyciu Gildia bardzo chciała powrócić do dawnych zwyczajów i pracy. Licząc na pozytywne zakończenie jej prośby, dostała coś, co z daleka pachniało jej spiskiem. Kiedy jednak zaznajomiła się z obiektem, coś znacznie silniejszego stanęło jej na drodze. Z pewnością nie tego się po sobie spodziewała. A będzie to dopiero początek wielkiego toku zdarzeń, których nie byłam w stanie przewidzieć.

Co do samej książki, to opisana historia naprawdę potrafi wciągnąć. Napisana może nieco sztywnym stylem, jakbyśmy mieli odczuć, że tu nie ma miejsca na spoufalanie. Tutaj każdy błąd ma swoją cenę bez względu na to kim dla skazanego jest rządzący. Również Gildia ma dwie twarze. Jedną porównałabym do wredniej królowej mroku, która zamiast serca ma kamień, a rozkazy są jej priorytetem. Druga natura jest cieplejsza, pragnąca spokoju i powrotu do normalnego życia. Za wszelką cenę pragnie odnaleźć brata i nie spocznie, póki do nie odnajdzie. Jest bardzo inteligentna i lubi rozwiązywać tajemnice, lecz tylko te, które czemuś jej posłużą.

Akcję mamy bardzo napiętą, a nawet momentami narowistą. Chwilami nie ogarniałam całych wydarzeń w które zostałam wprowadzana nagle. Przy tej książce trzeba troszkę pomyśleć, gdyż bardzo szybko możecie się tu pogubić. Tak jakby akcja gnała na galopującym koniu, a my ledwie trzymamy się jej grzbietu. Z ulgą stwierdzam, że choć dwa razy wracałam do wcześniejszych wydarzeń, to jednak całą historię wspominam bardzo dobrze. Polecam czytelnikom lubiącym szybką i wyszukaną akcję. Teraz ciekawi mnie, co będzie się działo w tomie drugim;-)

„Gildia zabójców” to zabójczo dobry debiut, choć trudno wpisać go tylko w jeden gatunek. Znajdziecie tutaj wątki kryminalne, mnóstwo akcji i nutę romansu. Nie jest to literatura stricte młodzieżowa, bliżej jest jej za to do New Adult. Z kolei „vibe’y” mogą Wam przywodzić na myśl „Szklany tron” (a przynajmniej początkowe tomy), gdyby odrzeć powieści Maas z fantastyki. To miszmasz gatunkowy, który choć wymyka się nazewnictwu – wciąga.

Przygody Alyssy są wielowątkowe oraz pełne zwrotów akcji, a na koniec zamykają się w spójną całość. Jestem bardzo ciekawa drugiego tomu i mam nadzieję, że nie przyjdzie mi długo na niego czekać.

W książce najwięcej robią różnorodni bohaterowie. Każdy z nich ma w sobie coś intrygującego oraz sprawiającego, że po prostu daje się lubić! Chociaż moim ulubieńcem został Oliwier, to również Alyssa przykuła moją uwagę. To typ bohatera, który jest pełen szarości. Bohaterka „Gildii zabójców” jest jednocześnie za dobra dla świata zabójców oraz zbyt zagłębiona w półświatek, aby funkcjonować jak normalna osoba. A dzięki temu sprawia, że książka nabiera dodatkowej głębi.

Krótko mówiąc: „Gildia zabójców” to porywająca historia. Stefanik spisała się na medal (choć w książce są drobne mankamenty), więc gorąco polecam lekturę!