Genesis

⭐RECENZJA⭐

Znacie pisarza @chriscarterbooksofficial? Ja miałam przyjemność czytać jego dwie pierwsze książki i na tym poprzestałam. Jednak kusiła mnie jego najnowsza powieść "Genesis" i postanowiłam po nią sięgnąć, mimo, że nie znałam poprzednich tomów. I powiem Wam, moi Mili, że kompletnie to nie przeszkadza. Każda część jest z naszym głównym bohaterem Robertem Hunterem, ale nie są one powiązane ze sobą. Przynajmniej ja nie odczułam żadnych braków podczas czytania ów powieść. Jego kreacja, jak i innych bohaterów była świetna i na najwyższym poziomie. Czuć bijące od nich emocje oraz ogrom uczuć i to, z czym się mierzą na co dzień. Lubi się ich, a postać mordercy intryguje i ciągnie nas do niego. Przynajmniej ze mną tak było. Chciałam poznać tego bohatera, chciałam dowiedzieć się, dlaczego robi to, co robi 💪🏻😉 Kto zna autora, ten wie, że słynie on z brutalnych, makabrycznych opisów zbrodni i tutaj to właśnie znalazłam! Ależ to było dobre! Gdy czytałam te opisy, to od razu wyobraźnia działa na najwyższym poziomie i nie mogła przestać pracować. Ciarki miałam na całym ciele, czułam niepokój, lęk, strach, taką niepewność. To było niesamowite uczucie! Widać, że Chris ma ogromny talent i niesamowicie wyrobiony kunszt pisarski, bo przez jego książki się "leci" i ani się człowiek obejrzy, a już jest koniec. Jego lekkość pióra oraz mimo ciężkiej treści, styl są nader przyjemne, dopracowane w każdym cały i na swoim miejscu. Tutaj nie ma nic przypadkowego, tutaj wszystko jest po coś, żeby na końcu scalić się i wyjaśnić wszystkie luki. Niewyobrażalne były te zbrodnie, a ich powód był niepojęty, bo pisarz wszystko tak ogarnął, żebyśmy nie mogli się domyśleć niczego. Mimo, iż człowiek już poskładał co nie co w całość, to zaraz okazywało się, że to błędne koło i tak w kółko 🙊🙈 Ja to w pewnym momencie się już poddałam i po prostu czytałam tę lekturę, żeby dowiedzieć się, jak to się skończy. Niestety zakończenie rozczarowało mnie. Liczyłam na coś takiego mocnego, takiego z przytupem, żeby zwińczyć całość taką "wisieńką na torcie", a tu klops 😒 Ale mimo tego małego podknięcia, to uważam tę książkę za świetną i polecam ją każdemu!

Z powieściami Chrisa Cartera miałam do czynienia już kilka razy i nigdy się nie zawiodłam. Nie inaczej było z tą książką. Książka wciągnęła mnie już od pierwszej strony i zwyczajnie nie mogłam się od niej oderwać. Makabryczne zbrodnie oraz ciekawie poprowadzona akcja sprawiają, że książka cały czas trzyma w napięciu. Zakończenie książki dosyć zaskakujące, co jest dużym plusem jak dla mnie. Sama książka napisana jest bardzo przystępnym językiem i czyta się ją bardzo szybko. Z pewnością przypadnie do gustu osobom lubującym się w kryminałach.

Robert Hunter zostaje wezwany na miejsce makabrycznej zbrodni. Sam Hunter widząc to wszystko zostaje zaskoczony. Wszystko staje się jeszcze okropniejsze, kiedy po autopsji okazuje się, że w ciele ofiary znaleziono pewną "niespodziankę". Niedługo później odkryte zostają kolejne zwłoki, które wydają się powiązane z poprzednim ciałem przez równie duży stopień okrucieństwa mordercy. Podczas autopsji okazuje się, że tutaj również ktoś zostawił kolejny element w ciele. Sprawy stają się zatem powiązane i być może rozpoczynają ciąg seryjnych morderstw, za sprawą których stoi nieznany sprawca. Niestety, nie pozostawia on żadnych śladów, ale stara się, aby śledczy wiedzieli, że udziela on pewnych lekcji, dla zamordowanych. Czy detektyw Hunter rozgryzie tę zagadkę? Czy ofiary coś łączy?

Dawno nie spotkałam się z książką, która jest tak mocno przesiąknięta mrokiem i brutalnością. Jego postaci są fenomenalnie wykreowane, inteligentne, przebiegłe i nieosiągalne. W tej książce akcja jest niesamowicie wartka, posiada zawiłą fabułę i jest tak wciągająca i realistyczna, że czytając, czułam się jakbym była jednym z bohaterów. Strach siedział mi dosłownie na moich plecach i niejednokrotnie pojawiły mi się na skórze ciarki. Jak dla mnie ta książka to majstersztyk i jestem przekonana, że sięgnę po wszystkie poprzednie tomy tej serii, bo obok takich dzieł nie można przechodzić obojętnie.

Książki tego autora pokochałam w zasadzie od samego początku. Dużo akcji, ciekawe sprawy do rozwiązania, szybkie tempo - to wszystko sprawia, że książki te należą do moich ulubionych i z niecierpliwością czekam na kolejne tytuły. 

Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Sprawa opisana w książce wciągnęła mnie do tego stopnia, że przeczytałam całą książkę w jeden dzień. Nie bylam w stanie odłożyć jej na półkę dopoki nie poznałam rozwiązania sprawy. Samo rozwiązanie zaskakujące, co jest kolejnym plusem tej książki. Polecam każdemu, kto uwielbia kryminały. Z pewnością sięgnę po kolejne książki tego autora.

Upragnione wejście do domu po mocno wyczerpującym dniu. Ten cudowny moment, gdy możesz wreszcie wziąć kojący prysznic i położyć się wygodnie we własnym łóżku. Tak mało, a tak wiele. Na pewno znasz błogostan tej pięknej chwili. Jednak wyjątkowo pozwól swojej wyobraźni na nieco mniej komfortowy scenariusz. Nadal jest przyjemnie, wciąż leżysz pod własną pościelą, w myślach wspominasz właśnie najpiękniejsze chwile minionego dnia, może nawet uśmiechasz się sam do siebie. I wtedy słyszysz dźwięk własnego telefonu. Wiadomość tekstowa. Jedna. Druga. Kolejna. Każda zbliża Cię do drastycznej prawdy. Ktoś jest w Twoim domu. Ktoś jest w Twojej sypialni. Ktoś ma już dla Ciebie makabryczny plan na ten wieczór. To jest Genesis w czystej postaci – thriller mroczny, niebezpieczny, maksymalnie przerażający.

Chris Carter doskonale zna silne strony własnej twórczości – to właśnie dlatego świadomie buduje kolejny tom cyklu na sprawdzonej i wyraźnie niezawodnej konstrukcji. Dostrzegalnie krótkie, aczkolwiek świetnie rozplanowane, intensywnie nasączone pracą śledczą i każdorazowo ostro wykończone rozdziały, do tego odczuwalnie dynamiczne tempo i wreszcie ogłuszający sprawca, którego modus operandi niezmiennie napawa grozą. Ten jawnie uporządkowany sposób tworzenia ścieżki fabularnej to niewątpliwie jeden z największych asów Chrisa Cartera – zaznajomiony z serią czytelnik przechodzi próg tej powieści z gwarancją naprawdę mocnych wrażeń, otwarcie szykuje się zatem na zło w ludzkiej postaci. I dobrze robi, bo jak na serię z Hunterem przystało, spektakl ten jest przebiegle nasycony ekspresją okrucieństwa, z pewnością charakterny i przeszywający. Opisy miejsc zbrodni obfitują w szaleństwo ludzkiej wyobraźni.

A wszystko dzięki niebywałej precyzji, z jaką stworzona zostaje postać seryjnego mordercy. Ten psychopata przeraża pewnością siebie oraz skrzętnie wypracowanym poziomem opanowania, nieubłaganie zatem przekracza granice humanitarności, w oczach odbiorcy okazuje się rasowym zwyrodnialcem, bezwzględnym, brutalnym i bezkompromisowym. Ale jednocześnie to właśnie jego osoba ma doprowadzić czytelnika do rzeczowych przemyśleń – nieoczekiwanie staje się zatem optycznie makabryczną, a przez to zatrważająco przekonującą lekcją. Ten drapieżny charakter powieści idealnie dopełnia konsekwentna i bardzo doprecyzowana kreacja głównego bohatera. Robert Hunter to ekspert i dobry obserwator, tylko on potrafi z taką finezyjnością połączyć pozornie nieistotne szczegóły z faktami ustalonymi w trakcie śledztwa. I nawet jak wszystko wydaje się już jasne, ten detektyw nie odrzuca transferu własnych myśli – nieustannie podąża za własną logiką.

Tylko Chris Carter potrafi tak ogłuszająco i efektownie traktować ludzkie przerażenie! Tu nie ma przestrzeni na fabularną delikatność – sprawca okazuje się bezwzględny i nieobliczalny, wizualnie opanowany i zatrważająco pewny siebie. Ten psychopata to absolutnie wyrafinowana zagadka – mocno przenikliwa i makabryczna, a przez to szalenie fascynująca. Genesis to thriller poprowadzony perfekcyjnie – intensywny w ferworze drastycznej zbrodni, boleśnie wrzynający się w wyobraźnię, nieoczywisty w przekazie ważnych treści. I jeszcze niezawodny Robert Hunter – misterny obserwator, profesjonalista, detektyw sumiennie składający elementy morderczej układanki. Kolejny raz jestem pod ogromnym wrażeniem kreacji tego bohatera!