Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand

George Sand, a właściwie Amantine Aurore Lucile Dupin, to jedna z najważniejszych postaci epoki romantyzmu. Kim tak naprawdę była jedna z najważniejszych pisarek romantyzmu? Przekonacie się sięgając po tytuł “Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand”.

👉 Kobieta o wielu twarzach

Niepokorna arystokratka, wywrotowa pisarka francuska, wolnomyślicielka… Przez niektórych uznawana za wyrachowaną nimfomankę, przez innych zaś, za potulną panienkę bez wyrazu.

Kobieta w spodniach, z cygarem w ręku i przekleństwem na ustach. Arystokratka walcząca o prawa kobiet i prawa robotników. Kochanka Chopina, przyjaciółka Liszta, czy też Balzaca.

Poczynione przez nią powieści miłosne, zostały wpisane w poczet ksiąg zakazanych, choć sama Sand inspirowała się w swoich dziełach spirytualizmem oraz mistyką chrześcijańską.

Kim tak naprawdę była Amantine Aurore Lucile Dupin i czy naprawdę była taka, jak przedstawiali ją ówcześni? Z mitem na temat postaci George Sand w swojej książce “Gdy kobiety milczały” zmierzyła się Magdalena Niedźwiedzka.

👉 “Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand” – recenzja

O kobietach takiej jak ta, mówi się zazwyczaj w słowach pełnych skrajności. Trudno bowiem uniknąć niejednoznaczności mówiąc o postaci powodującej rewolucję w świecie sztywnych obyczajów i jasnookreślonych rolach.

Ekstrawagancja, wolnomyślicielstwo, otwartość w sprawach miłosnych… To wszystko nie przystawało wizerunkowi XIX-wiecznej kobiety. Nic więc dziwnego, że postać George Sand wielokrotnie była demonizowana, a jej dokonania umniejszane.

Na szczęście na książkowym rynku zaczęły pojawiać się tytuły, które doskonale radzą sobie z narracją wokół wielobarwnych historycznych postaci. Jedną z nich jest właśnie tytuł Magdaleny Niedźwiedzkiej.

“Gdy kobiety milczały” to fabularyzowana powieść skonstruowana na podstawie biografii George Aurory Sand. I choć nie jestem fanką takiej struktury narracyjnej, dla tego tytułu zdecydowanie robię wyjątek.

To nie tylko udana próba odczarowania nierealistycznego i przerysowanego obrazu francuskiej pisarki. To także niezwykła historia o emancypacji, poszukiwaniu siebie, miłości i szaleństwie z epoką romantyzmu w tle.

Osobiście książkę czytało mi się jak najznamienitszą powieść. Fakt, że jej kanwą jest biografia, czyni ją jeszcze bardziej wciągającą.

O George Sand słyszał z pewnością każdy - niestety wiele z tego, co wiemy, to najczęściej przekłamania i karykatury. Dlatego tak ucieszyłam się, kiedy zobaczyłam, że Magdalena Niedźwiecka, autorka innych, ukochanych przeze mnie biografii, postanowiła wydać swoją książkę o Sand. Wiedziałam bowiem, że mogę liczyć na pozycję wartościową, merytorycznie oraz językowo. Nie zawiodłam się - "Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand" to dogłębny portret jednej z najbardziej fascynujących postaci kobiecych XIX wieku. Sand nie poddawała się bowiem żadnym narzuconym schematom i to czyniło ją absolutnie wyjątkową, co Niedźwiecka udowadnia w swojej książce.

"Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand" to książka, która podobała mi się. Nie wrócę do niej z pewnością, ale nie mogę też o niej niczego złego napisać. To historia, która przedstawia poszczególne chwile z życia Sand. Chwile, które sprawiły, że jest właśnie taka a nie inna. Historia zaciekawiła mnie, chociaż niektóre części wydawały mi się nieco nudne. Ale plusy zdecydowanie przeważają. Autorka przedstawiła fragmenty z życia Sad, a jednak mam obraz całościowy tej postaci. Nie żałuję żadnej minuty poświęconej na przeczytanie książki. Co prawda jest to jedna z gorszych biografii Niedźwieckiej, ale i tak zdecydowanie polecam lekturze!

"Gdy kobiety milczały. Sceny z życia George Sand" to książka, która na pewno nie jest biografią. Jeżeli ktoś chciałby poznać jej pełen życiorys od daty narodzin, aż do śmierci, to powinien poszukać gdzie indziej. Tutaj mamy coś zupełnie innego. To takie pewne elementy z życia Sand. Takie najbardziej wyraziste, które wpłynęły nie tylko na osobowość autorki, ale również na cały jej żywot. Książka jest ciekawa, ponieważ można dowiedzieć się z niej wielu ciekawych rzeczy. Chociaż przyznaje szczerze, że są fragmenty, które mi się nie podobają, ale jest ich na pewno zdecydowanie mniej, więc polecam ją.