Felix, Net i Nika oraz Klątwa Domu McKillianów. Tom 13

Rok szkolny zakończył się. Teraz pora na dwa miesiące wypoczynku i słodkiego leniuchowania. Felix, Net i Nika wybierają się do Szkocji oraz Anglii - do swoich przyjaciół z wymiany. Razem z nimi ma jechać dziewczyna Felixa - Laura. Jednak niefortunne zdarzenia sprawiają, że niestety Laura nie może pojechać, co bardzo zasmuciło Felixa. Wakacje nie wydają się już takie wspaniałe, jak myślał... Tym bardziej że gdy znajdują się już na miejscu, nikt ich nie odbiera z lotniska. Nie mogą się dodzwonić do kolegów. Czekając, zastanawiają się, co zrobić dalej. Czyżby coś się stało? Postanawiają sami dotrzeć do domu Angusa. Czeka ich tam raczej niemiła niespodzianka. Czy wakacje Felixa, Neta i Niki w ogóle mogą być leniwe i normalne? Jakie tajemnice skrywa przed nimi szkocki zamek? I przede wszystkim co się stało, że nikt nie odebrał ich z lotniska?

Moja przygoda z Felixem, Netem i Niką zaczęła się już dawno, gdy przez przypadek kupiłam pierwszą część serii. Była to przypadkowo kupiona książka, więc nie spodziewałam się po niej czegoś wielkiego. Jednak szybko zmieniłam zdanie, gdy zaczęłam ją czytać. Mimo że technika, maszyny i komputerowe sprawy w ogóle mnie nie interesują, szybko wciągnęłam się w fabułę i zaczęłam przeżywać wszystko razem z trójką przyjaciół. Niezmiernie się cieszyłam, gdy kolejne części serii znalazłam w miejskiej bibliotece. Krótko mi zajęło przeczytanie ich wszystkich. Można powiedzieć, że wręcz je pochłonęłam. Było to już kilka lat temu i byłam świadkiem wydawania kolejnych tomów, które prawie od razu czytałam. Teraz przyszedł czas na przeczytanie trzynastej części przygód Felixa, Neta i Niki. Czy żałuję? Bez zastanowienia odpowiadam, że nie. Czy jest w ogóle możliwość innej odpowiedzi?

Bardzo tęskniłam za bohaterami tej książki. Zawsze miałam do nich słabość. Nigdy nie spotkałam w tej serii bohatera, którego bym nie lubiła, czy to trójka głównych bohaterów, czy epizodyczne postacie. Każdy z nich jest wyjątkowy i niepowtarzalny, a przy tym wyjątkowo barwny. Nie można tu spotkać typowego człowieka, czy maszynę, która niczym się nie wyróżnia. Nawet postać, która pojawia się tylko przez chwilę wyróżnia się czymś niespotykanym i często komicznym. Jednak odkąd pamiętam zawsze najbardziej lubiłam Felixa. Felix jest dla mnie wyjątkowo fascynującą postacią. Sprawia mi niezwykłą przyjemność obserwowanie jego zachowań. Może to przez moje zamiłowanie do fizyki i fascynacja osobami wybitnie uzdolnionymi... Choć muszę przyznać, że Neta też nie da się nie pokochać z jego pomysłami, humorem i niezdarnością. Nika natomiast jest dla mnie dziwną postacią, a przy tym niezwykle rozbudowaną. Nigdy nie jestem w stanie jej rozszyfrować. Podziwiam ją za jej empatię i znajomość ludzkiej psychiki. Niejednego się od niej nauczyłam.

Nie mogę też pominąć komicznych scen, które występują w tej książce bardzo często. Najczęściej są one tak nierealne, że aż śmieszne. Nadają one całej powieści niepowtarzalnej atmosfery i klimatu, który sprawia, że przenosimy się na karty powieści i razem z trojgiem gimnazjalistów przeżywamy niezwykle chwile. Ten cały klimat jest największym plusem książki, a raczej całej serii. To właśnie ON nadaje wyjątkowości. Jest doskonały. No i sprawia, że nie można przestać się śmiać, więc lepiej nie brać jej do autobusu, szkoły, czy pracy. Dość dziwnie wygląda, gdy śmiejemy się do książki, choć pewnie większość z Was tak jak ja przyzwyczaiła się do dziwnych spojrzeń rzucanych ukrytkiem. Taki los czytelnika.

Autor też wprowadził elementy horroru, co mnie jako fance bania się nierealnych rzeczy, bardzo się podobało. Rafał Kosik wymyślił sytuacje, które będą mnie prześladować. Rzadko kiedy coś jest w stanie mnie przestraszyć. Jednak niestety, jeśli już przestraszy, to później prześladuje mnie przez następne miesiące. Czasami nie pamiętam o czym była książka, a boję się jej. Wady zbyt bujnej wyobraźni. Prawdopodobnie szkocki zamek sprawił, że czasami byłam realnie przerażana. A tak naprawdę to za każdym razem, gdy nie było akurat wyjątkowo zabawnej sceny. Ciekawa kombinacja... albo się śmiejesz, albo boisz. Nie ma momentów na nudę i wytchnienie. Przy tym odczuwasz, że coś dzieje się poza tymi wydarzeniami. Autorzy często zapominają, że coś musi się dziać poza książką. Dlatego często mam odczucie pojedynczego wątku. Tu tak nie było. Nie miałam wątpliwości, że życie innych ludzi toczy się nadal.

Wady? Jak wiecie, wyznaję zasadę, że każda książka je ma. Jednak przy tak bardzo lubianej przeze mnie serii, nie jestem w stanie ich wymienić. Byłam zbyt zaabsorbowana przygodami przyjaciół, by zwracać uwagę na jakieś pomniejsze błędy, czy niedociągnięcia. Właśnie dlatego polecam książkę każdemu. To jest opowieść, którą tak naprawdę może przeczytać każdy bez względu na wiek i upodobania. Historia, która odpręża, daje dawkę emocji i uczy rzeczy, które w życiu nie raz przydadzą się.

HARRY P0TTER I SHERLOCK HOLMES

Felix, Net i Nika przybywają do Londynu na zaproszenie Angusa i William. Na miejscu szybko okazuje się, że coś jest nie tak, kiedy na lotnisku nikt na nich nie czeka. Na własną rękę docierają do szkockiej posiadłości Beastlycrag, nad jeziorem Loch Argor, gdzie mieszkają przyjaciele, ale nie dość, że ci wyjechali, to jeszcze bohaterów nękają dziwne sny (?) zdające się zwracać ich uwagę na zagadkę sprzed wieków…

Seria Felix, Net i Nika powstała na fali popularności Harry’ego Pottera, ale szybko zyskała własny, swojski sznyt i charakter. Kosik wrzucił do jednego wora trójkę bohaterów i najróżniejsze rzeczy, jakie przychodziły mu do głowy, a że jest płodnym i pomysłowym twórcą, wyszło z tego póki co 13 tomów (plus opowiadanie, wydane jako e-book) i nie zanosi się by był to koniec.

W najnowszym, trzynastym właśnie, trójka tytułowych bohaterów zjawia się w Wielkiej Brytanii spędzić wakacje. Skojarzenia z Harrym Potterem są więc jak najbardziej na miejscu, ale szybko znikają, kiedy na horyzoncie pojawia się ponure szkockie zamczysko pełne tajemnic, a wizje bohaterów przenoszą nas wraz z nimi do wiktoriańskiego, utrzymanego w steam punkowych realiach Londynu (i nie tylko). Do tego dochodzą niedźwiedziołaki, dziwne istoty, prawie-potwór z Loch Ness żyjący w okolicznym jeziorze i zagadka, z której rozwiązaniem na poradził sobie nawet słynny Sherlock Holmes.

Fabuła wciąga więc, zaciekawia i – co najistotniejsze – skutecznie zaskakuje. Ale czytelnik poza wszytkim tym czego oczekiwał, dostaje także wiele ciekawych i często gorzkich rzeczy i prawd, skrytych pod płaszczykiem humoru – a humoru jest tu przecież naprawdę dużo.

Całość przypomina więc połączenie Harry’ego Pottera z Sherlockiem Holmesem i… „Wakacjami z duchami” i pokazuje, że Kosik, który całą serią bawiąc uczy i zapewnia masę niegłupiej rozrywki, doskonale nadaje się na kontynuatora spuścizny takich autorów, jak Bahdaj, Niziurski, Nienacki czy sam Makuszyński nawet. I zarazem jest bardziej od nich strawny dla współczesnych, przyzwyczajonych do szybkiego tempa i technologicznych nowinek czytelników.

Dlatego polecam Waszej uwadze cały cykl, niezależnie od wieku – tego typu literatura nie ma ograniczeń wiekowych i założę się, że wielu dorosłych będzie się bawiło lepiej niż dobrze na przygodach trójki sympatycznych bohaterów.

Rafał Kosik jest polskim pisarzem. Tworzy głównie książki z gatunku science fiction. Zaczął studia na Politechnice Warszawskiej. Przerwał je jednak, by otworzyć agencję reklamową Powergraph, która następnie przekształciła się w wydawnictwo. Jest dyrektorem kreatywnym i grafikiem. Tworzy również rysunki satyryczne. Prócz cyklu dla młodzieży opublikował również książki dla dorosłych, między innymi: „Mars”, „Vertical” i „Kameleon”. Jest laureatem licznych nagród.

Tym razem wraz z piętnastoletnimi bohaterami przenosimy się do mrocznego, szkockiego zamku, gdzie krajobraz spowity jest mgłą, a nocami dzieją się dziwne rzeczy. Net w rozmowie z zagranicznym przyjacielem myli miesiące, przez co wraz z Felixem i Niką zjawiają się w Killwith za szybko, zastając jedynie pokojówkę, kamerdynera oraz wuja przyjaciela. Czy młodzi ludzie poradzą sobie z klątwą rzuconą na szkocki klan?

Właśnie skończyłam kolejną przygodę z Felixem, Netem i Niką. Żałuję, że tak późno dowiedziałam się o tej serii, aczkolwiek nie dajcie się zwieść pozorom. To nie tylko cykl poświęcony dzieciom. Uważam, że inni dorośli czytelnicy, również będą zachwyceni, tak samo jak ja. Największą zaletą jest to, że każdy z czternastu tonów można czytać osobno. Przedstawia ON odrębną historię, a jeśli występuje w niej jakaś wzmianka z poprzednich części, to zawsze w przypisach znajduje się jej wyjaśnienie. Mega przyciągającą sprawą jest poczucie humoru i lekkie pióro Rafała Kosika. Nie sposób nie uśmiechać się od ucha do ucha czytając pełne żartobliwego tonu i ironii całe strony przygód.

Bohaterowie zostali nakreśleni w sposób idealny, każdy z nich jest inny. Jestem pewna, że gdyby któregoś z nich zabrakło, książki straciłyby swój urok. Cudownym jest, że czytając „Klątwę domu McKillianów” czy też inną z części serii, można na moment przenieść się w czarodziejski świat nastolatków i poczuć się jak jeden z nich. Jest to strefa pełna magii, zadziwiającej technologii i dziecięcej beztroski. Przy poprzedniej recenzji pisałam, że Felix, Net i Nika są polskimi odpowiednikami Harrego, Rona oraz Hermiony. Podtrzymuję to zdanie. Tradycyjnie jedynym do czego mogę się doczepić jest momentami zbyt trudny dla dzieci język, o ile sprawdzi się w przypadku młodzieży, o tyle dla dziesięciolatków może być zbyt skomplikowany.

To co wyróżnia trzynasty tom to klimat rodem z horroru, niewyjaśnione zdarzenia, potwory, klątwy, ale nie bójcie się, ns straży czuwa trójka rezolutnych dzieciaków, które szybko ładują się w kłopoty, ale równie szybko z nich wychodzą. Książkę czyta się przyjemnie, a akcja mknie do przodku niczym wystrzelony pocisk, nie dając popaść w rutynę i nudę. Serdecznie polecam.

W 2012 roku powstał film „Felix, Net i Nika oraz teoretycznie możliwa katastrofa”.