Felcia, czyli szkice z kichającym berecikiem

Zdjęcie profilowe [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Dobry wieczór!

Dziś parę słów o świetnej książce dla dzieci!

"Felcia" to urocza i zabawna dziewczynka, która opowiada o swoim dzieciństwie. Miało ono miejsce w czasach PRL-u.

Książka ma formę krótkich historyjek z życia Felci. Są one zazwyczaj zabawne i wesołe, razem z siostrą bardzo często smiałyśmy się podczas czytania.

Choć moje dzieciństwo nie było takie jak Felci, prędzej moi rodzice mogliby się z nią utożsamiać, to opisywane realia nie były mi obce.

Natomiast dla mojej siostry dzieciństwo Felci mocno się różni od jej własnego. W książce znalazła wiele nowości i sporo dowiedziała się o tym jak kiedyś czas spędzały dzieci.

Z tego powodu jest to bardzo wartościowy tytuł, który bardzo zaciekawił i spodobał się mojej siostrze i uważam, że Felcia jest w stanie porwać naprawdę wiele dzieci i dorosłych!

Obie z Dorotką szczerze polecamy tę książeczkę. Dużo uśmiechu gwarantowane! Felcia to sympatyczna dziewczynka, której nie sposób nie polubić ❤️

Książka na dodatek jest pięknie wydana! Twarda oprawa ze zdobieniami, dobry gatunkowo papier i sporo klimatycznych ilustracji 😍

Felcia jest doskonała w swojej kategorii

A kategorię ma już nieco zapomnianą, bo chodzi o dzieci, które żyły w czasach PRLu. Były (i nawet nadal są) o nich książki. Ale nikt nie "ograł" dzieciństwa tamtych czasów tak dobrze, jak Paweł Pawlak.

Za opinię niech starczy fakt, że zaczęliśmy z synem (6,5) czytać na spacerze. Czytaliśmy idąc. Usiedliśmy na ławce pod blokiem żeby skończyć. W domu domagał się czytania od nowa :D

Ale co się dziwić. Jest napisana wyjątkowo. Same nazwy rozdziałów to bajka. A treść - abstrakcyjne czasy. typowe dla 8/9 latki przygody (to się nie zmienia w żadnych czasach) i fajne ilustracje. I wspaniałe poczucie humoru

Polecam gorąco

„Felcia” to nie tylko książka o rezolutnej dziewczynce z głową pełną pomysłów. „Felcia” to również podróż w czasie, kilkadziesiąt lat w przeszłość. Dzięki tej podróży dzieci mogą dowiedzieć się, jak wyglądało życie siedmioletniej dziewczynki w czasach, gdy nie było tylu zabawek, telefonów a telewizory były czarno-białe. Razem z tytułową Felcią przeżywamy masę różnych przygód, a wszystko w ciepłej i wesołej atmosferze. Autor zadbał o to, żeby rzeczywistość przedstawiona w książce oddawała realizm tamtych czasów, ale też pokazał, że wyobraźnia i podwórko to świetne narzędzia do super zabawy.

Felcia to wrażliwa dziewczynka, która urodziła się w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Jej przygody wyróżniają się tym, że telewizję ma czarno-białą, produktów w sklepach nie jest wiele, a zamiast komputerów ludzie używają maszyn do pisania. Poza tym jej życie przypomina życie każdego innego dziecka w jej wieku — psoci i odkrywa świat z wrażliwością i wdziękiem. Urządza pogrzeb dla martwego ptaka, miewa szalone sny czy próbuje zobaczyć swojego anioła stróża. Historie te Paweł Pawlak spisał na prośbę prawdziwej Felci (a przynajmniej tak każe sugerować opis oraz dedykacja), a wiedza ta sprawia, że książkę czyta się jeszcze przyjemniej. To jednocześnie nic wyjątkowego, a jednak wyróżnia się na tle literatury dziecięcej, na którą zwykle się natykam. W końcu stanowi wierne odbicie lat sześćdziesiątych podanych w niewinnej formie. Spodziewałam się czegoś mocniejszego, a dostałam porcję ciepła, której akurat potrzebowałam.

Plus! Czytanie umilają ilustracje stworzone przez autora, które — jak to zwykle ze mną bywa — przyciągnęły mój wzrok i zachęciły do lektury.

A może by tak zaprzyjaźnić się z dziewczynką sprzed lat? Mamy dzisiaj do pokazania książkę dla dzieci rozpoczynających przygodę z czytaniem. I to nie byle jaką książkę. Istny wulkan żywotności, humoru i najpiękniejszych wspomnień z dziecięcych lat, do których, wierzcie, i rodzice i dziadkowie powrócą z nostalgią. Dawno już podczas lektury nie bawiłyśmy się tak cudownie! „Felcia” zabiera czytelnika w podróż do świata bez smartfonów, markowych ciuchów i galerii handlowych, do świata naszych babć i dziadków, gdzie największy rarytas stanowiła oranżada w proszku, stukająca maszyna do pisania i telewizor u sąsiada. Tytułowa Felcia to bystra i rezolutna dziewczynka, która swoją pomysłowością i kreatywnością nadaje barw każdemu dniu.

W świecie, w którym nie używa się plastiku, a słodycze jada tylko od święta nasza bohaterka używa wyobraźni, której każdy jej może pozazdrościć i ta wyobraźnia sprawia, że świat Felci to świat niebanalny i wyjątkowy mimo tego, że większość dzisiejszych czytelników określiłaby go jako nudny. Ale czy na pewno? Wakacje u babci i wspinaczka po ukochanych drzewach, troska, bezwarunkowa miłość i zainteresowanie rodziców, sporadyczne paczki od cioci z Ameryki, których egzotyczna zawartość stanowi jedyne okno na świat małej bohaterki – wszystko to stwarza pole do rozwoju wyobraźni. Z uśmiechem na buzi, głową pełną pomysłów (zaskakujących, nie da się ukryć) mała Felicja mocno trzyma życie w garści uważnie obserwując otaczający ją świat, chłonąc i dzieląc się refleksjami wynikającymi z twórczego podejścia do życia. Oczywiście w jej świecie pojawiają się większe lub mniejsze problemy, więc całość składa się na nieco skomplikowany portret młodej dziewczynki, jednak w każdym momencie jest to portret osoby jedynej w swoim rodzaju.

Ach, czyta się pięknie, bo i sama książka raz wzięta do rąk, za nic nie chce zostać odłożona. Krótkie, przezabawnie skomponowane i zatytułowane rozdziały, prosty, a zarazem piękny język – z punktu widzenia dorosłego odbiorcy miałam wrażenie, iż Autor kreując przygody Felci bawił się słowami.

I przednią miał zabawę podczas pracy! Zarówno styl jak i fabuła są lekkie, nieskomplikowane tak, że zrozumie je przedszkolak, a zachwyci się dorosły. Wzrusza, bawi i podkreśla, że życie może być piękne i wartościowe, a ludzie mądrzy i twórczy nawet bez cywilizacyjnego postępu; trzeba tylko docenić to, co spotyka nas każdego dnia.

Dzięki Wydawnictwu Wilga jak zwykle wydanie jest bez zarzutu: niewielkiej grubości w twardej, piaskowej okładce i i dobranymi kolorystycznie ilustracjami i większą czcionką kryje w sobie ogrom fantazji i humoru. Odskocznią od czytania są rozdziały stricte komiksowe oraz wyjaśnienie trudniejszych wyrazów. Polecamy ogromnie wszystkim ciekawym, wrażliwym dzieciom. Pamiętajcie – ogranicza was tylko wyobraźnia.

CzytaMy8+