Ewangelia Mateusza w sposób pełny i systematyczny wyjaśnia, kim był Jezus. Opisuje jego genealogię i okoliczności narodzin, opowiada o jego nauczaniu, uzdrowieniach i innych cudach, które czynił.
Publiczna służba Jezusa jest największą częścią Ewangelii Mateusza. Cała relacja skupia się głównie wokół kluczowych kazań Jezusa. Wśród nich najbardziej znanym jest Kazanie na Górze, które wyjaśnia główne zasady chrześcijańskiego nauczania i obejmuje zestaw błogosławieństw oferujących nowy standard życia, opierający się na miłosierdziu, pokorze i miłości.
Inne tematy poruszane w Ewangelii wg. Świętego Mateusza to przywództwo w kościele i przygotowanie na czasy ostateczne.
Ewangelia wg. Świętego Mateusza to relacja, która wykracza poza informacje historyczne i służy jako pełna biografia Jezusa. Wykorzystane w niej historie mają przede wszystkim na celu pomóc w zrozumieniu, kim jest Mesjasz i Zbawiciel Izraela. Autor konsekwentnie podkreśla spełnienie przez Chrystusa proroctw Starego Testamentu i jego rolę jako nowego Prawodawcy, którego boska misja została potwierdzona przez powtarzające się cuda.
Oryginał Ewangelii wg. Świętego Mateusza napisany został w języku greckim, a jego powstanie datuje się na okres między 50 a 110 rokiem naszej ery. Niniejsza publikacja pochodzi z piątego wydania Biblii Tysiąclecia.
Chociaż wszystkie cztery ewangelie są anonimowe, autorstwo księgi przypisywane jest Mateuszowi Ewangeliście, jednemu z 12 apostołów, opisanemu w tekście jako poborca podatkowy. Mateusz, którego imię oznacza "dar Pana", jest również określany w tekście Biblijnym jako "Levi".
