Enforcer

Lubicie książki z wątkiem sportowym?

“Hokeiści są seksowni, to udowodnione naukowo.”

Skoro Hunter Marshall tak twierdzi, to z pewnością tak jest. Nawet badania niepotrzebne. Z tym facetem się nie dyskutuje.

Po tym jak niesamowicie zaskoczyła mnie książka “One Shot”, gdy tylko zobaczyłam “Enforcera” i jego opis, wiedziałam, że znów chcę poczuć te emocje. Nie dość, że książki Leny mogę brać w ciemno, to autorka bezdyskusyjnie, potrafi tak opisywać wątki, które zwykle albo omijam albo podchodzę do nich sceptycznie i z nadmierną ostrożnością, że ja się w nich w momencie zakochuję.

I właśnie “One shot” był dla mnie takim pierwszym zachwytem nad romansem dwóch mężczyzn. A teraz mamy tu, w “Enforcerze” powtórkę, a zarazem coś zupełnie innego. Bo prócz podobnego wątku romantycznego i sportu, nic ich nie łączy. Ale mimo to, obie wzbudziły mój totalny zachwyt.

Co może zmienić w naszym życiu jeden dzień? W życiu Huntera - dzień tragedii jakiej doświadczyła jego siostra, był apokalipsą dla całej rodziny i rzucił cień na kolejne lata ich życia. Zmienił wiele, w nim samym, w jego postrzeganiu pewnych faktów, w jego sercu, które już na zawsze będzie pokryte bliznami, w psychice, co da się odczuć, w tej książce bardzo często. Tak, w tej książce czuć bardzo wiele, wraz z nie tylko dwójką, bo większą ilością bohaterów, przeżyć tu można ogrom emocji. Jesteście na to gotowi?

Grupka zawodowych hokeistów, przyjęła pod swój dach nowego zawodnika. Hunter już na wstępie pokazał Damienowi, że łatwego życia miał z nim nie będzie. To nie jest typ otwarty, przyjazny i towarzyski. W sumie opis jego stosunku do innych ludzi, miałam wręcz wrażenie, że dotyczy mnie samej - mamy w tej kwestii wiele wspólnego. Ale choć to trudny i wredny gbur, to zarazem człowiek niezwykle lojalny, umiejący wykazać się troską i wyrozumiałością do osób, którym ufa i na których mu zależy. Jednak aby się do tej grupy zaliczać, trzeba się postarać.

Z kolei Damien… Jego o wiele łatwiej polubić, choć też jest ostrożny, nieufny i tajemniczy. Także ten bohater ma swoje problemy, które mogą zrujnować mu życie i karierę, którą liczy, że zrobi w hokeju.

Co tych dwoje łączy ? Oboje są biseksualni. W sumie Hunter dopiero nieśmiało próbuje wybadać swoje preferencje. Ale też jeden i drugi zakłada profil na portalu randkowym. Poznają się zarówno oficjalnie pod wspólnym dachem gdzie możemy obserwować subtelny slow-burn z ewidentnym hate-love, ale również wirtualnie, nie wiedząc …kto rzeczywiście odpisuje, a tam już raczej zanosi się na friends to lover. Ale że się zanosi to czy rzeczywiście jest na to szansa?

Tak, to romans, więc powinna tu pojawić się miłość. Coś tam może wykiełkuje ale to już musicie sami wyczytać i sprawdzić. Jednak nie tylko ona się oczywiście tu liczy. Co mi się tu niesamowicie spodobało to sposób w jaki Lena podeszła do hokeja. Ja jestem wybitnie zielona w tym temacie, absolutnie się nie interesuje tymi kijami i krążkami ale czytając opisy rozgrywek… Ja to czułam ! Jakbym była na trybunach czy samym lodowisku! Nigdy - choć wiele książek z wątkiem sportu za mną - tak tego nie przeżywałam, nie czułam tych emocji graczy tak intensywnie jak tu. Jakim cudem Lena potrafi to tak fenomenalnie opisać jakby sama grała latami? Nie mam pojęcia, ale podziwiam.

Co też ważne w tej ksiażce: relacja między zawodnikami, zarówno tymi z drużyny Huntera, jak i z Piraniami - wrogami, którzy napsują nerwów i krwi; relacje rodzinne, które szczególnie w przypadku Huntera są wyraźne, piękne i tu bardzo istotne. Autorka też porusza w ciekawy sposób zarówno tę tematykę seksualności jak …innych, poważnych, trudnych i życiowych kwestii, których wolę nie wymieniać, żeby nie ryzykować spojlera, aczkolwiek autorka sama wymienia je już na wstępie, w swego rodzaju ostrzeżeniu, żebyście wiedzieli czego się po tej historii spodziewać.

“Enforcer” potrafi rozbawić ale też przede wszystkim to moim zdaniem jest pewnego rodzaju lekcja życia. Lena porusza struny emocji czytelnika praktycznie w każdym rozdziale w inny sposób, chwilami subtelnie i delikatnie, chwilami szarpnie wręcz i będziemy te emocje wraz z bohaterami przeżywać wyjątkowo intensywnie. Ale co trzeba jej przyznać, umie zachować balans, niczego nie jest ani za dużo ani za mało. I naprawdę świetnie się to czyta. Nawet te sceny gorące, namiętne, które bywa, że wywołują dyskomfort, tu jedyne co - przynajmniej u mnie - wywołały to solidne rumieńce. Niepozorny queerowy romans potrafi naprawdę pozytywnie zaskoczyć. Tylko mu na to pozwólcie.

To dylogia, jej pierwszy tom, czyli odczuwam obecnie niedosyt. Będę czekać niecierpliwie na ciąg dalszy i nieco się boję co tam czeka bohaterów. Ale zarazem będę trzymać za nich kciuki.

Serdecznie dziękuję wydawnictwu - to moja pierwsza współpraca z Yaną i bardzo udana. Muszę przy okazji przyznać, że potraficie pięknie wydawać książki. Polecam Kochani.

"Enforcer" to pierwszy tom dylogii Blueliners i opowiada historię dwóch hokeistów, Huntera Marshalla i nowego obrońcy w drużynie hokeisty, Damiena Johnsona.

Są tacy autorzy, takie książki, że czasami ciężko o obiektywizm. No bo jak się pochłania wszystko co taki autor napisze, to wcale nie tak trudno o zachwyt.

Wiele razy spotkałam się z reakcją na moje oceny gdy pojawiała się 10, w stylu wow, to musi być dobre, ale nie patrzcie tylko na ocenę. Pamiętajcie, że to co dla jednych jest rewelacyjne i może być dziesiątką, dla innych wcale nie musi takie być, no ale do rzeczy.

Ja kocham książki z motywem miłości dwóch mężczyzn, kocham też Huntera i Damiena. Zachwycili mnie na wattpadzie, i ta miłość wcale nie osłabła, a powrót do nich był tak samo ekscytujący jak za pierwszym razem.

"Enforcer" opowiada o dwóch hokeistach, więc można się spodziewać w tle hokeja. Jednak nie oczekujcie go w dużej ilości, nie spodziewajcie się głębokiej analizy hokeja i rozkładania go na czynniki pierwsze, bo jak napisałam hokej jest tłem w tej książce. Lena w ogromnym stopniu skupiła się na rozwoju relacji Damiena i Huntera i na tym, że sam Hunter dopiero odkrywa swoje preferencje.

Okresliłabym ten pierwszy tom jak wstęp, wprowadzenie do całości i coś czuję, że drugi tom walnie w czytelników niezłymi emocjami i że chłopcy sporo jeszcze czeka. Co nie znaczy, że tutaj brakuje emocji, co to to nie.

"Enforcer" zdecydowanie na ich wiele. Pojawia się konflikt między bohaterami, bo Hunter to niezły gbur i nie przepada za nowym kolegą w drużynie i jednocześnie współlokatorem. Pojawia się też nieufność, a różnica charakterów jest mocno zarysowana.

Ciąg dalszy ⤵️

Relacja bohaterów nie jest dynamiczna, stopniowo się pogłębia i mimo, że w pewnym momencie rusza do przodu, to jednak wszystko wydaje się subtelne, naturalne, autentyczne. Tak naprawdę do samego końca nie wiadomo na czym ona stanie.

Przy tym wszystkim, da się wyczuć lekki styl pisania Leny. Nie znajdzie się tu nic co wprawiłoby czytelnika w niesmak czy konsternacje. Ta książka jest tak napisana, że jak już się zacznie czytać, to płynie się na fali poszczególnych zdarzeń. To książka z gatunku tych, gdy mówisz sobie *a jeszcze jeden rozdział, i tak czytasz i czytasz, i nawet nie zdajesz sobie sprawę, że jesteś już na końcu.

"Enforcer" to kolejny przykład tego jak bardzo Lena potrafi wciągnąć czytelnika w wykreowany przez siebie świat, jak bardzo bohaterowie i ich historia potrafią pochłonąć i sprawić uczucie komfortu w czytającym.

Oczywiście Lena jak to ona ma w zwyczaju przemycać tu również tematy, które nie należą do lekkich, takich jak ból po stracie, akceptacji przez nowe otoczenie, odkrywaniu swoich preferencji, czy staruchu o to jak pewne wydarzenia mogą mieć wpływ na nas samych, ale które idealnie wpasowują się w całość. Jak przeczytacie to zobaczycie o co mi chodzi.

Straciłam rachubę, która to już wydana książka Leny i przeczytana przeze mnie. Za każdym razem kiedy myślę, że już niczym mnie nie zaskoczy, ona to robi, a ja poraz kolejny mogę śmiało napisać, że polecam, bo polecanie książek Leny to dla mnie czysta przyjemność. Tak więc może będę nudna, ale polecam również "Enforcer", bo ta książka jest tak przekochana, że nie można przejść obok niej obojętnie 🥰💙

Czytajcie! 🏒

Twórczość Leny M. Bielskiej jest mi bardzo dobrze znana. Może nie udało mi się jeszcze przeczytać wszystkich książek jej autorstwa, ale powoli nadrabiam zaległości. Natomiast te, które miałam okazję już czytać, w większości uwielbiam, dlatego bardzo ucieszyłam się, że będę mogła zrecenzować kolejne dzieło, które wyszło spod jej pióra. Czy zatem „Enforcer” również przypadł mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Najnowsza książka autorki jest nieco inna niż te, które do tej pory miałam okazję czytać. Chociaż głównych bohaterów hokeistów — Damiena Johnson i Huntera Marshalla miałam okazję poznać przy okazji lektury „Goalie”, nie spodziewałam się, że ich historia będzie tak emocjonująca i wzruszająca. Właściwie dotychczas nie byłam fanką romansów, w których mężczyzna spotykał się z mężczyzną, ale Lena M. Bielska po raz kolejny udowodniła, że nasi rodzimi autorzy potrafią dobrze pisać i spokojnie mogą stawać w szranki ze znanymi zagranicznymi autorami.

Chociaż tak, jak wspominałam — znam twórczość Leny M. Bielskiej, „Enforcer” był dla mnie zaskoczeniem, ale w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Relacja między Damienem a Hunterem jest niezwykle dojrzała, pomimo że oboje są jeszcze bardzo młodzi, ale emocje i uczucie, które bardzo powoli rozkwitają w miarę postępu akcji to nie wszystkie zalety tej książki. Bardzo podobała mi się także cała otoczka, czyli to, co było niby dodatkiem do fabuły, ale jednocześnie definiowało bohaterów. Mowa tutaj zarówno o hokeju, którego było dość sporo w całej książce, jak i o wydarzeniach, które ogólnie rzecz biorąc, można uznać za trudne. Nie chciałabym absolutnie nikomu spoilerować tego, co tam się faktycznie wydarzyło, dlatego nie będę wdawać się w szczegóły, ale mogę powiedzieć, że chusteczki mogą się okazać bardzo przydatne — szczególnie dla tych bardziej wrażliwych czytelników.

Historia Damiena i Huntera to jedna z tych powieści, które skłaniają czytelnika do tego, aby zatrzymał się na chwilę i zastanowił się nad tym, o czym tak naprawdę jest ta książka, bo zdecydowanie jest to jedna z tych publikacji, która zostaje z czytelnikiem na dłużej. I właśnie dlatego nie mogę się doczekać, aż będę mogła trzymać w swoich rękach jej kontynuacje, ponieważ „Enforcer” to dopiero początek dylogii "Blueliners". Jednak pamiętajcie o tym, żeby przed rozpoczęciem lektury przeczytać zamieszczone przez autorkę ostrzeżenie.

A teraz na poważnie, na jakiej ostatnio czytanej książce płonęły Ci policzki?

Nie będę ukrywać, że przez chłopaków z „Enforcera” miałam wypieki na policzkach. I to nie jeden raz! Pamiętam dokładnie moment, kiedy dostałam propozycję objęcia książki wsparciem medialnym. Przeczytałam opis i byłam przekonana, że to będzie świetna hokejówka spod pióra wspaniałej autorki. Nieco się myliłam, bo to była GENIALNA I GORĄCA queerowa hokejówka, przez którą śmiałam się, płakałam i miałam, no właśnie, wypieki na policzkach! Po czym poznać fenomenalną książkę? Po ilości emocji, które dostarcza czytelnikom! A o czym jest?

Damien dołącza do drużyny hokejowej, co spotyka się z chłodną reakcją Huntera. Na domiar złego są współlokatorami, ALE korzystają też z tej samej aplikacji randkowej, na której zaczynają ze sobą pisać. Oczywiście początkowo żaden z nich nie ma o tym pojęcia. I tutaj strzelają iskry! Damien zaczyna odkrywać siebie, swoją tożsamość seksualną i poznaje Enfoncera (Huntera) od zupełnie innej strony. Przez pewien czas żyją podwójną tożsamością, ale kiedy jeden z nich zaczyna łączyć kropki pojawia się pytanie, co dalej?

Damien i Hunter wywołali u mnie wiele pozytywnych emocji, szerokie uśmiechy na twarzy i wspomnienia, które zostaną w moim sercu już na zawsze. Lena M. Bielska mistrzowsko poprowadziła ich iskrzącą relację, problemy z przeszłości i coś co jest dla mnie bardzo ważne, tematy związane ze zdrowiem, nie tylko tym psychicznym. Cieszę się, że każda cięższa scena została idealnie wyważona. To właśnie dzięki temu historia uderza mocniej, a bohaterowie są bliżsi naszemu sercu.

Właśnie takie queerowe książki chcę czytać! Pełne napięcia, miłości, ale nie omijające cięższych tematów. A „Enforcer” sprawdzi się idealnie dla osób, które po „Heated Rivalry” szukają spicy gejowego romansu hokejowego! Jednym słowem polecam z głębi serca! Ta dwójka na długo zagości w moich myślach. Już nie mogę się doczekać drugiego tomu!

[ współpraca reklamowa z @[Adres usunięty] @lenambielska ]

Damien i Hunter są hokeistami, mieszkają w jednym domu i nie znając swojej tożsamości, piszą ze sobą na aplikacji randkowej. Hunter dopiero odkrywa swoje upodobania, a z kolei Damien nie szuka nikogo na stałe.

„Czy w świecie hokeja jest miejsce na uczucia, które wciąż bywają przez wielu ukrywane?” (fragment z tyłu książki)

Pamiętam moją rozmowę z Leną z jednych z targów książki, gdy mówiła mi, że przepisem na dobre MLM jest skupienie się na aspekcie emocjonalnym, a nie tylko cielesnym bohaterów, co, niestety, często ma miejsce w tego powieściach. I muszę przyznać, że autorce udało osiągnąć się to, o czym mówiła. „Enforcer” chwycił mnie za serce i pokazał, że mężczyźni też mogą czuć i przeżywać wiele różnych emocji. To opowieść przejściu przez żałobę oraz o odkrywaniu siebie. Polubiłam zarówno Damiena jak i Huntera- facet zdecydowanie nie gryzie się w język. Są świetnie wykreowani, mają zupełnie odmienne charaktery i problemy, które stoją im na drodze ku szczęściu. „Enforcer” spodobał mi się zdecydowanie bardziej niż „Goalie” z tego samego uniwersum. Bardzo polecam sięgnąć po niego i poznać chłopaków! Przez powieść po prostu płynęłam, a dzięki wątkowi wymiany wiadomości nawet nie odczułam długości książki. Powiem jedno: chcę więcej! Tą historię warto poznać, „Enforcer” przekonał mnie, abym częściej sięgała po romanse MLM. Jeżeli szukacie czegoś emocjonalnego, ale i pikantnego ze świetnym napięciem między bohaterami, to bardzo polecam tą pozycję! Ocena: 4,5/5⭐