Elita. Eagle Elite. Tom 1

Książka, która spodoba się fanom mafijnych klimatów. Współczesna, niebezpieczna wersja Romea i Julii. Miłość, nienawiść, tajemnice i niebezpieczeństwo oplatają czytelnika niczym bluszcz. Uzależnisz się od lektury i nie oderwiesz się od niej aż do ostatniego słowa.

Tracey Rooks straciła rodziców w wieku sześciu lat i została wychowana na ranczu przez dziadków. Teraz jest gotowa odkryć wielki świat. Właśnie wygrała stypendium na loterii. Ma uczęszczać do Eagle Elite. Jest to niezwykle bogata, pełna przepychu oraz… niebezpieczeństw szkoła, którą rządzą Elekci. To oni ustawiaj prawo, są ponad nauczycielami i decydują o losie każdego ucznia. Ich przywódcą jest Nixon. Niebezpieczny, arogancki, bezczelny i nieprzyzwoicie przystojny chłopak. To ON sprawia, że życie Tracey zmieni się nieodwracalnie. Dziewczyna będzie gnębiona i poniżana. Jak się później okaże dla jej dobra... Ale co jest ok w tym, że Tracey czuje się zaszczuta? Dlaczego wszyscy chcą, aby opuściła Eagle Elite? I dlaczego w szkole panują chore zasady, co do Elektów? Wszystko nabiera sensu, kiedy okazuje się, że Tracey trafiła w sam środek mafijnej wojny. Rodzinne tajemnice zostają odkryte a dziewczyna zaczyna sobie przypominać, kim naprawdę jest i skąd pochodzi…

„Elita” to zapowiedź naprawdę dobrej serii. Van Dyken Rachel świetnie wykreowała mafijny świat, w którym przeplatają się rodzinne więzi, szacunek, miłość i strach. Książka napisana jest lekkim językiem, rozdziały są krótkie a akcja rozwija się w stałym tempie. Bohaterzy są za to dość irytujący. Tracey drażni swoją nieporadnością i słabością. Brakowało mi w niej tej iskry i zaciętości, aby odkryć tajemnice swojej rodziny oraz szkoły, do której uczęszcza. Nixon to bohater, którego raz kochamy a raz nienawidzimy. Sprawia wrażenie silnego przywódcy a mimo to ulega wpływom i gra pod publiczkę. Jest też ten trzeci. Obrońca i przyjaciel. Chase jest niezwykle pozytywna postać, która wzbudza szacunek. „Elite” czytało się szybko i przyjemne (choć zdarzały się literówki). Jestem zaintrygowana historią mimo drobnych niedociągnięć i niecierpliwie czekam na kolejny tom serii. Jeśli lubicie wątki mafijne lub chcecie po prostu odkryć coś nowego i świeżego to gorąco polecam ten tytuł.

Więcej recenzji na [Adres usunięty]

„Elita” była moim pierwszym spotkaniem z twórczością Rachel Van Dyken, byłam jej ciekawa, zwłaszcza, że kilka fajnych blogerek wzięło ją pod swoje skrzydła. Postanowiłam zaryzykować i zapisać się do Eagle Elite szkoły innej niż wszystkie, kroczyłam pośród jej murów po omacku usiłując się dopasować. Czego udało mi się dowiedzieć?

Główną bohaterką „Elity” jest Tracy Rooks, dziewczyna, która swoje życie spędziła na ranczu wychowywana przez swojego dziadka. Jej rodzice zginęli w wypadku samochodowym, gdy miała zaledwie sześć lat i niewiele pamięta z tego okresu. Jest bardzo inteligentna, co dostrzega jej dziadek. Postanawia ją zmotywować do tego, aby zawalczyła o stypendium w pewnej prestiżowej szkole. Czy jest to jedynym motywem starszego pana? Co jeśli skrywa własne tajemnice? Eagle Elite jest miejscem, gdzie uczą się wybitne jednostki, nie tylko pod względem intelektu, ale statusu społecznego. Nikogo nie dziwi fakt, że uczą się w niej dzieci najważniejszych ludzi w kraju. Raz w roku jest organizowany konkurs umożliwiający zwyczajnym szarym obywatelom szansę na to, aby mogli pobierać naukę w tym miejscu. Tracy kocha swojego dziadka, farmę, na której mieszka i całe gospodarstwo, ale zdaje sobie sprawę, z tego, jak ważna jest nauka. Chciałaby mieć lepszą przyszłość, a wraz z nią odwdzięczyć się za całą dobroć, którą otrzymała. Nie przewidziała jednak jednej rzeczy, co jeśli Eagle Elite nie jest takim miejscem, które sobie wyobrażała?

Musze Wam powiedzieć, że z cała pewnością Tracy nie będzie miała lekko, już sama zmiana otoczenia nie należy do najłatwiejszych, a co z resztą? Eagle Elite nie jest typowym college, jego studenci noszą specjalne mundurki, istnieje tutaj także system klas, karty, które są kluczami umożliwiającymi dostęp do określonych miejsc. Dla wszystkich dziewczyna uchodzi za dziwaczkę, ma trudność z zaklimatyzowaniem się w nowym miejscu, reguły, które panują w Eagle Elite nie są dla niej zrozumiałe. Ciągle wpada w tarapaty z tego powodu została jej przypisana uszczypliwa ksywka „Farmerki”. Nie to, jednak w tym wszystkim było najgorsze, a Nixon Abandonato, który jest elektem i skutecznie miał zamiar uprzykrzyć jej życie. Wpadła w szpony samego diabła, a to nie wróżyło dla niej niczego dobrego, prawda? Powiem Wam jedno, będzie się działo, wkroczycie w zupełnie inny świat, a jeśli znajdziecie się jego częścią nic już nie będzie takie samo.

„Elita” jest niesamowitą powieścią, która zaskakuje, kiedy stajesz się jej częścią, nie sprawiła frustracji, ani nudy, jedynie trójkąt miłosny wywołał we mnie mieszane uczucia, ponieważ tak naprawdę nie był potrzebny. Czy kobieta nie może przyjaźnić się z kimś bez żadnych ukrytych pragnień i niepewności? Przyjaciel nie może pozostać przyjacielem, jeśli nie jest gejem? To takie moje odczucie, nie to, że nie lubiłam Chace’a, bo jest fajną postacią i bardziej mi pasuje do roli opiekuńczego „starszego brata” niż faceta, który podstępem chce odbić komuś pannę. Bardzo polubiłam siostrę Nixona, współlokatorkę bohaterki Monroe, żałowałam jedynie, że nie było jej więcej w powieści, była naprawdę charakterną kobietką i bardzo dobrą przyjaciółką. Mam nadzieję, że w kolejnym tomie uda nam się ją lepiej poznać. W sprawie Phoenixa to ja bym mu tym młoteczkiem rozwaliła, coś zupełnie innego, domyślicie się, kiedy przeczytacie, co to za ancymon. Będzie się działo, książka ma nagłe zwroty akcji i niesie za sobą wiadomości, które będą dla Was zaskakujące.

Znacie ten moment, gdy decydujecie się na szaleńczy i bardzo trudny krok, tylko dlatego bo chcecie spełnić oczekiwania i pragnienia swoich bliskich? Chcecie, żeby byli z Was dumni? Chcecie wierzyć, że ich plan na Wasze życie to najlepszy plan jaki może być? Jestem bardzo ciekawa, ile z Was odpowiedziałoby od razu tak i ile nie. W swoim życiu nieraz i nie dwa widziałam takie zjawisko – zjawisko, gdzie ludzie nie mogli i nie chcieli decydować za siebie, gdzie ich niemożność polegała na braku motywacji, wiary i odwagi. Widziałam, jakie konsekwencje potrafi to przynieść. Wbrew pozorom potrafiły być bardzo dobre, ale również tragiczne. Czasami motywowały do przekroczenia swoich granic, czasami sprawiały, że ludzie zapominali, kim naprawdę są i cierpieli przez to.

Trace wygrała los na loterii, jednak ten los nie daje zwykłej nagrody, tylko możliwość studiowania w prestiżowej szkole dla bogaczy. Po tej szkole nie można spaść na dół drabiny społecznej. Ona daje możliwość rozwijania swoich umiejętności, szkolenia w odpowiednim kierunku oraz szacunku ze strony innych ludzi i wyjątkowo dobrej posady zawodowej. To właśnie z tej uczelni wychodzą przyszli prezydenci, premierzy, gwiazdy i osoby posiadające prawie nieograniczoną władzę. Prawie każdy młody człowiek marzy o takich możliwościach. Lecz Trace mimo podekscytowania obawia się braku akceptacji ze strony bogatych i wpływowych rówieśników. Czy uda się jej zdobyć szacunek innych studentów? Czy znajdzie nowych przyjaciół? I jakie tajemnice wyjdą na jaw?

Książki dla kobiet są znakiem rozpoznawczym autorki, z której twórczością miałam już okazję się spotkać. Jednak nie wspominam tego naszego spotkania jakoś wyjątkowo, ponieważ "Utrata" okazała się dla mnie całkowicie zwyczajna książką, jakich wiele czytałam w swoim życiu. Lecz postanowiłam dać jeszcze jedną szansę pisarce i zapoznać się z pierwszym tomem jej cyklu "Eagle Elite". Muszę szczerze przyznać, że tym razem zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona pod wieloma względami. I czas, który spędziłam z tą powieścią, jest naprawdę dobrym czasem – pełnym emocji, rozterek, zwrotów akcji i sympatii do bohaterów.

"Elita" to w pewnym pokrętnym sensie mafijna książka. Z okładki powieści można od razu to wywnioskować, choć sam początek na to nie wskazuje, lecz z czasem jest zrozumiałe, czemu można tak nazwać tę historię. Z takim pomysłem się jeszcze nie spotkałam i szczerze mówiąc, nie przypominam sobie, żeby istniała jakaś inna opowieść z podobnym motywem. Aczkolwiek można w pewnym stopniu porównać do tego "Moją mroczną stronę". Ale tylko w małej części. Nie jest to też oczywiście typowa książka o mafii. Dlatego jestem pod wrażeniem oryginalnego pomysłu, mimo że raczej nie są to moje klimaty. Żałuję trochę, że zakończenie przygód Trace nie zostało inaczej poprowadzone, ponieważ widziałam w tej historii o wiele większy potencjał. Niemniej liczę, że w pozostałych tomach został ON wykorzystany.

Styl pisarki jest poprawny – i tu bym mogła skończyć ten wątek. Nie czułam żadnego przywiązania do jej języka, niczego oryginalnego, niczego, co by sprawiło, że trafiłabym na meandry mojej wyobraźni. Jestem zawiedziona, ponieważ wolę, jak pojawiają się błędy stylistyczne, czy jakiś wręcz dziwaczny układ zdań niż jak jest normalność. Choć dzięki temu książkę czyta się w zaskakująco szybkim tempie, co można by uznać za zaletę, ale dla mnie jest wadą, gdyż ta szybkość została przypłacona brakiem logiki i dość dużym chaosem.

Samej fabule brakuje większego sensu i spójności. Wszystko dzieje się bardzo szybko, choć niekoniecznie równomiernie. Momentami mamy długie opisy zwyczajnych, mało istotnych czynności, by następnie przejść do akcji, która rozgrywa się na kilku stronach, mimo że powinna zająć o wiele więcej. Niezmiernie mnie to irytowała, ale nie zmieniło faktu, że z niecierpliwością czekałam na dalsze przygody bohaterów. Bardzo chciałam dowiedzieć się, co będzie dalej, jakie jest rozwiązanie tych wszystkich tajemnic, z czego to wynika. "Elita" jest wyjątkowo intrygującą i pełną niuansów historią. Przeżyłam podczas lektury wiele emocjonujących chwil i niepewności. Właśnie takie książki uwielbiam czytać typowo dla rozrywki. Oczekują po nich wyłącznie zaciekawiania i może małej dawki śmiechu, a tu wcale nie była taka mała. Bawiłam się przednio.

Trace od samego początku zyskała moją sympatię. Okazała się wrażliwą, młodą kobietę. Zarzucałam jej chwile słabości, które zdarzały się zbyt często jak na mój gust. Lecz teraz znając już całą historię, wiem, że byłam w dużej mierze niesprawiedliwa. Jakkolwiek jej wspomniana wrażliwość potrafiła przejąć nad nią kontrolę, to ostatecznie zawsze potrafiła wyciągnąć z siebie olbrzymie pokłady odwagi i zmierzyć się z brutalnym światem, za co bardzo ją szanuję. Natomiast nasz bad boy, który w takiej opowieści oczywiście musiał występować, był typowym chłopakiem, którego trzeba unikać. Ogólnie moje uczucia do niego są bardzo obojętne, gdyż był całkiem sympatyczny, ale często zachowywał się karygodnie i dla mnie niewybaczalnie, więc wszystko się wypośrodkowało. Za to Chase jest bohaterem, który mną zawładnął. Normalnie książkowy ideał, jakich uwielbiam. Wyjątkowo uroczy, zabawny, ale zarazem też takim męski i odważny. Wiedział, jak zaopiekować się swoimi przyjaciółmi i jak poradzić sobie z problemami, które wydawały się nie do rozwiązania.

Tak jak wspomniałam na samym początku – jestem mile zaskoczona "Elitą". Co prawda nie miałam jakiś wygórowanych oczekiwań, ale nie zmienia to faktu, że książka jest godna polecania. Oczywiście jeśli nastawiacie się na głębokie refleksje, płomienną miłość i zapadających w pamięć bohaterów, to nie dostaniecie tego, bo to po prostu nie tego typu historia. Jednak jeśli chcecie spędzić czas na przyjemnej rozrywce, to myślę, że nie ma, co się zastanawiać nad nią.

Kiedy zaczęłam czytać „Elitę”, to nie mogłam oderwać się od tej książki. Ta powieść potrafiła trzymać mnie w napięciu, momentami ta historia była przerażająca, ale również odnajdziecie w niej wątek romantyczny albo humorystyczny. Muszę przyznać, że ta autorka zaintrygowała mnie tymi tajemnicami, które były skrywane w tej szkole, bo budziły one we mnie niepokój. Chciałam za wszelką cenę dowiedzieć się wszystkiego o grupie Elektów oraz tego co oni zatajają przed innymi osobami, a w szczególności przed Tracey.

Na samym początku, jakoś ta historia mi nie leżała, ponieważ irytowała mnie właśnie grupa Elektów. Ich zachowanie było dla mnie karygodne i niezrozumiałe, nie mogłam tego pojąć, jak ta grupa mogła podporządkować sobie wszystkich dookoła. Wraz z rozwojem akcji okazuje się, że to wszystko ma swoje uzasadnienie i wtedy to wszystko nabiera sensu. Utworzenie grupy Elektów, którzy są „ponad prawem”, dało też podstawę do stworzenia relacji hate – love pomiędzy Nixonem a Tracey, której jestem ogromną fanką.

Rachel Van Dyken nie wykreowała idealnych postaci, ponieważ mają one swoje wady, jak i zalety. Ci bohaterowie potrafią być bardzo irytujący, a ich zachowania, według mnie, nie należą do normalnych.

Każda szkoła posiada swój regulamin, którego nieprzestrzeganie wiąże się z jakimiś mniej czy bardziej poważnymi konsekwencjami. Im bardziej renomowana, tym zasady bywają surowsze i mocniej egzekwowane. Do jednej z takich szkół trafia bohaterka powieści Rachel Van Dyken nie mając bladego pojęcia o tym, że trafi w środowisko jakże dalekie od jej przyzwyczajeń, świat, w którym rządzą zasady i podziały, rzeczywistość, w której przyjdzie jej odkryć na nowo swoją tożsamość. Mówi się, że „Elita. Eagle Elite” to najlepsza książka autorki, więc dociekliwie postanowiłam to sprawdzić. Kojarzycie poprzednie jej powieści? „Utrata”, „Toxic” wydane przez Feerię Young? Zobaczcie zatem, co ma Wam do zaoferowania wydawnictwo Kobiece.

ZARYS FABUŁY

W wyniku corocznej loterii, Tracey Rooks zdobywa miejsce w renomowanej, elitarnej szkole Eagle Elite, która zapewnia swoim uczniom finansową stabilizację na całe życie. Zdaje się więc, że już nic lepszego nie mogło się jej przytrafić. Jednak…. Dziewczyna nie ma pojęcia, jak skomplikowane zasady panują w murach uczelni i jak wiele krwi napsuje jej Nixon, przywódca Elektów zarządzający całą organizacją i porządkiem. Traktowana jak wyrzutek i człowiek gorszego sortu, Tracey staje u kresu wytrzymałości i poznaje kolejne wytyczne, do których musi przywyknąć. Nie możesz dotykać, patrzeć, odzywać się do wybrańców na czele z Nixonem chyba, że ci na to pozwolą. Pewnego dnia dziewczyna odkrywa jednak, że nie wiedzieć czemu przywódca Elektów zdaje się chronić. Pomiędzy nią, a Nixonem rodzi się niezwykła więź. To co najgorsze, ma jednak dopiero nadejść. Okazuje się, że Tracey nie miała pojęcia z kim się zadaje i kim tak naprawdę była w przeszłości.

TO NIE JEST ZWYKŁA HATE-LOVE. TU CHODZI O DRUGIE DNO

Na początku może się wydawać, że pierwszy tom serii to historia bazująca na znanym wszystkim już schemacie hate-love. Jest chłopak, do którego mogłyby wzdychać wszystkie dziewczyny i dziewczyna, która jest przez niego dręczona. Choć tak naprawdę nic mu nie zrobiła. Z czasem rodzi się coraz więcej pytań, które wyraźnie wskazują na to, że sytuacja ma ukryte drugie dno. Niebezpieczeństwo wisi w powietrzu, pojawia się realne zagrożenie, napięcie rośnie, problemy zaczynają eskalować. Kiedy na jaw zaczyna wychodzić prawda, której czytelnik przewidzieć nie może, wszystko zabiera sensu. I wtedy można powiedzieć jedno. Do niewinnego New Adult skupionego wyłącznie na młodzieńczych rozterkach młodych ludzi tej książce daleko. Tutaj do gry wkracza iście kryminalne tło.

BIEDNA „NOWA” DZIEWCZYNA I PRZYWÓDCA ELIT

Główna bohaterka to skromna i biedna dziewczyna, kochająca swojego dziadka, który wychowywał ją na farmie i tęskniąca za krowami dającymi jej poczucie swojskości i przypominającymi o domu. Zdecydowanie nieprzyzwyczajona do przebywania pośród elit, niewychylająca się, ale potrafiąca stanąć w obronie swojego honoru. Mimo wszystko, można nazwać ją niezłomną. Nixon, czyli druga z postaci zasługujących na określenie mianem „głównej”, to najważniejsza osoba na całej uczelni. Zdaje się, że przypomina boga, któremu wszystko wolno. Włącznie z upokarzaniem innych. To wokół niego kręci się całe szkolne życie, to ON dyktuje zasady, to ON czytelnikowi wydaje się być największym złem, dupkiem, egoistą z niewybaczalnymi posunięciami. Ale… No właśnie, poprzestanę na „ale”. Z czasem sprawa zyskuje pewien zwrot.

DYNAMIKA I TŁO

Nie poprzestaje autorka na bohaterach pierwszoplanowych, drugimi malując zaledwie tło. Pojawia się szereg postaci mających dla całej historii ogromne znaczenie, na czele z uczynną współlokatorką, dzięki której Tracey pozostaje przy zdrowych zmysłach oraz pewnym podstępnym typkiem, którego można nazwać czarnym charakterem tej książki. Wielkie gmaszyska, pokazowa restauracja wewnątrzszkolna, drogie ubrania i wątek przestępczy. Pomiędzy relacją bohaterów, która jak wspomniałam – budzi wiele pytań, przekrada się w treść ogromne niebezpieczeństwo. Klimat książki i bieg wydarzeń doprawdy potrafią zaskoczyć. Polecam więc nie tylko fanom New Adult, ale także szerszemu gronu. Tym, których ujęła fabuła Srebrnego łabędzia, ale byli rozczarowani stylem, sugeruję właśnie tą serię. Nie będziecie zawiedzeni.