Elbing-Elbląg. Na zakręcie historii

„Zwycięzców nikt nie sądzi”.

Poznajemy seniorkę rodu Annę, mieszka wraz z córką, zięciem i dwoma wnukami w starej kamienicy w Elblągu. Niespodziewanie zjawiają się u nich goście. Jest to Annelore Heike wraz z bratem. Kobieta twierdzi, że mieszkała w tym mieszkaniu przez wiele lat przed wojną. Chce odzyskać pamiętnik, który przed laty ukryła w tym mieszkaniu. Kobiety są w podobnym wieku, jednak ich spojrzenie na przeszłość diametralnie się różni.

Akcja toczy się dwutorowo z jednej strony mamy przełom lat 70 i 80 dwudziestego wieku, a z drugiej poznajemy losy Annelore i jej bliskich. Jest bardzo realnie, prawdziwie, autor niczego nie wybiela, nie tuszuje, a prawda poraża. Doskonale wykreowani bohaterowie, bardzo wyraziste osobowości, dokładnie odsłonięci przed czytelnikiem. Znamy ich myśli, odczuwamy emocje, widzimy, czym się w życiu kierują. Pamiętnik odgrywa tutaj główną rolę, przekaz, jaki niesie jest chwilami zdumiewający. Oto mamy prawdziwą niemiecką Frau. Annelore jest inteligentną kobietą, ale jej ignorancja aż boli. Jej zapiski są bardzo szczere, dosadne. Ukazuje stopniowe dojście Hitlera do władzy. Otumanienie zwykłego człowieka przez genialnego mówcę i stratega. Potrafił, jak nikt zawładnąć umysłami Niemców, wmówić im, że są narodem panów, a cała reszta to podludzie, których należy niezwłocznie usunąć.

Powieść dostarczyła mi ogromnych emocji, ukazała zupełnie inną perspektywę tamtych odległych już czasów. Wojna i jej okrucieństwo, bezduszność, nienawiść, zbrodnie, zniszczenia. Dawkowałam ją sobie, z przyjemnością, stopniowo rozczytywałam się w niej, aby nie uronić choćby słowa. Wnika głęboko w ludzką duszę. Emocje chwilami, aż buzowały, od wzruszenia, tęsknoty, żalu, smutku, przez złość, niedowierzanie, szok, niesmak, wewnętrzny sprzeciw. Obok pamiętnika mamy życie zwykłych ludzi, rodziny mieszkającej w Elblągu. Czujemy miłość, szacunek i oddanie, jakie panują w tej rodzinie. Powolne odchodzenie babci, później matki, nieutulony żal, ból i rozpacz. Zwykli ludzie obarczeni trudami dnia codziennego… Powieść daje do myślenia, zmusza do głębokiej refleksji. Nie jest to łatwa historia, wymusza na czytelniku skupienie i uwagę. Polecam z całego serca :)

Tatiasza i jej książki :)

Takie historie pisze samo życie. Dzień, w którym do drzwi Pani Anny i jej rodziny zapuka Annelore Heike i jej brat Hans Jürgen Stolzig zmieni się całe postrzeganie przedwojennego i wojennego świata młodego Piotra, wnuka Anny. Pamiętnik, który przed lata został ukryty w ich mieszkaniu pod deskami podłogi, trafia w ich ręce i przenosi młodego Piotra w życie młodej ufnej Niemki, która go pisała. Annelore jest wychowywana w duchu prawdziwej niemieckiej frau, jej priorytetami stają się kuchnia, dzieci i kościół. Żyje w pięknym Elblągu i od dziecka ojciec, który jest jej autorytetem wpaja w nią nienawiść do narodu żydowskiego oraz to, że naród niemiecki jest lepszy od innych i stworzony do rzeczy wielkich. Młoda Annelore wychodzi za mąż za człowieka o podobnych wartościach i w takim samym nastawieniu wychowują swoje dzieci. W tym czasie coraz częściej słyszy się o niejakim Adolfie Hitlerze, który przez swoją charyzmę, wypowiadanie głośno tego, w co wielu Niemców wieży oraz wielkie obietnice, w których naród niemiecki staje się narodem panów a inne narody będą mu służyć dostaje się do władzy i czyni go bardzo znanym i podziwianym przez wielu człowiekiem. Annelore mimo wielkiego zamiłowania w politykę hitlerowską nie miesza się w sprawy polityczne, ale przyznaję im rację. Żyje jej się wygodnie i wystawnie, wojna nic nie zmienia w jej życiu, może poza tym, że ciut trudniej znaleźć jej idealne na nią pończochy, których jest wielką miłośniczką. Zbytnio nie interesuje się co takiego robi jej ojciec i drugi mąż w obozach koncentracyjnych, a gdy o to spyta wystarczą jej odpowiedzi że prace niech pozostawi im, czego nie weryfikuje i nie wnika. Nawet mimo straty pierwszego męża oraz syna na froncie, który zostawia jej list, w którym opisuje co dokładnie dzieje się na wojnie i jak barbarzyńskie metody są przez nich stosowane, nie podważa słów władzy i dalej wierzy w to, że krew jednostek pozwoli zbudować mocne silne państwo. Dopiero gdy front zbliżył się do Elbląga a Rosjanie wtargną do miasta Annelore poczuje na sobie czym jest prawdziwa wojna i to jak ona wygląda. Gwałty i śmierć jej bliskich sprawiają, że ona i jej brat uciekną do Niemiec i tam już po zakończeniu wojny i dowie się ona, że jej kochany ojczulek oraz drugi mąż pracowali w obozie koncentracyjnym w Sztutowo, gdzie jeden z nich z zimną krwią mordował i sprawiało mu to przyjemność. Dopiero po tych informacjach i po wycieczce do obozu w Dachau, Annelore zaczyna widzieć na oczy i pojmuję, że przez swój brak sprzeciwu w jednostkach, a nawet brak weryfikacji tego, bo mówił Hitler przyczyniła się do tragedii wielu ludzi. Piękna historia, opisana w formie pamiętnika, która pozwala spojrzeć na rzeczywistość wojny oczami Niemca. Jest to pierwsza taka pozycja, która mówi o wojnie nie oczami Polaka lub innych osób skrzywdzonych przez nazistów. Polecam wam te pozycje, bo otwiera ona oczy i wiele można się z niej nauczyć, choć by wyciągając wnioski jak nie wiele trzeba, by cały świat stanął w płomieniach. Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta w serwisie N[Adres usunięty]

Akcja powieści dzieje się na dwóch płaszczyznach, w czasach współczesnych oraz wczasach młodości głównych bohaterek- Annelore i Anny, bo to na tych dwóch osobach głównie opiera się fabuła historii.

Annelore poznajemy jako dojrzałą kobietę, która po latach zjawia się w domu Anny z nadzieją na odzyskanie ukrytego w nim pamiętnika.

Wraz z wnuczkiem Anny, który podejmuje się przetłumaczenia z języka niemieckiego, poznajemy międzywojenny Elbląg, marzenia i pragnienia- pierw nastolatki, później dojrzałej kobiety. Obserwujemy jej fascynację Adolfem Hitlerem, poznajemy jej coraz bardziej surowe poglądy, jesteśmy świadkami narodzin jej nienawiści do innych nacji. W końcu jesteśmy świadkami, jak wszystko w to co tak bardzo wierzyła, obraca się w pył.

Jesteśmy świadkami wielu tragedii... widzimy wojnę, nienawiść, śmierć i zniszczenie.

Książkę czyta się jednym tchem, trochę trudności mogą przyprawić nazwy ulic i placów w języku niemieckim, jednak nie wpływa to na odbiór całości, wręcz odwrotnie, doskonale oddaje wygląd miasta.

Szybka akcja, dziejąca się na przemiennie (choć teraźniejszej, jest zdecydowanie mniej), bardzo dokładnie oddaje hart ducha, emocje, nadzieje i strach, które targały narodem w tym niezwykle trudnym czasie.

Wyraziste i wielowymiarowe postacie, dokładne opisy architektury i krajobrazu, wpływają na wyobraźnię- łatwo przywołać przed oczy opisane sytuacje. Łatwo możemy postawić się w położeniu każdej z postaci i starać się zrozumieć jej postępowanie.

Autor zapewnił mi wszystkie możliwe emocje od niezwykłe wzruszenia, po całkowitą wściekłość. śmiało mogę użyć stwierdzenia, że przeczytanie tej powieści bez jakiejkolwiek emocji jest niemożliwe.

Czy polecam?

Polecam z całego serca...

"Elbing- Elbląg. Na zakręcie historii" to opowieść o wybaczeniu i samotności w trudnych wojennych czasach. Przypomina, byśmy zrobili wszystko, co możliwe, by ta historia już nigdy się nie powtórzyła.

POLECAM...