Eksperyment

*współpraca reklamowa*

Książka o bardzo niewinnej okładce, jednak już w sam tytuł czy opis sugeruje, że to mocna lektura. To książka z mocnym wątkiem muzycznym i psychologicznym, historia trudna, czasami przytłaczająca, ale jednocześnie dająca nadzieję. Nie tak dawno czytałam coś podobnego, tamta historia nie zachwyciła mnie tak jak ta, zaś ta mocno mnie poruszyła.

Wyczekiwany przez Annę wieczór nie skończył się tak jak go sobie wyobrażała. Na koncercie w filharmonii spotkała Dawida, zafascynowanego wpływem dźwięku na ludzką psychikę, ten eksperyment jest dla niego najważniejszy, a Anna wydaje mu się idealną osobą do badań. Wspólnie spędzona noc ma swoje konsekwencje, a ponowne pojawienie się Anny w życiu Dawida sprzyja podjęciu przez niego działań, które pozwolą mu na przeprowadzenie własnych badań i osiągnięcia celów. Mężczyzna nie spodziewał się jednak, że może natrafić na problemy.

Autorka tutaj stworzyła naprawdę intrygującą fabułę, postawiła zagubioną owieczkę przed szalonym naukowcem, który jest nie tylko pewny własnego sukcesu, ma też środki i możliwości by dopiąć swego. Musze przyznać, że postać Dawida jest tutaj wspaniale wykreowana, oczywiście według mnie nie można i nie wolno tej postaci lubić, bo to naprawdę nietuzinkowy czarny charakter.

Pierwsza połowa była mocna, pokazała niecne zagrania doktora, którego na w jakimś stopniu można określić jako psychopatę. Tutaj wszytko było skomplikowane, panowało uczucie niepewności, dreszczyku, ekscytacji. Następnie fabuła się rozluźnia, zaczyna się zgłębianie w sprawę, a to czego się dowiadujemy jest nie tylko zaskakujące ale i zatrważające. Później przychodzi czas na prawdę i na zemstę. Koniec zostawił mnie z mieszanymi uczuciami, mam wrażenie, że autorka nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa przy tej historii.

Książka była naprawdę rewelacyjną lekturą, napisana w bardzo dobrym stylu, o zmiennym napięciu, o kontrastach, o granicach, o wyborach. Według mnie to lektura godna polecenia, szczególnie dla fanów skomplikowanych, złożonych powieści i wątków psychologicznych. Ja jestem pod wrażeniem.

*olilovesbooks2*

Na uwagę zasługuje „Eksperyment” Marii Madej. Niesamowity i jedyny w swoim rodzaju wieczór okaże się bardzo pamiętliwym dla Anny Keler. Główna bohaterka przechodzić będzie różne stany emocjonalne, burzliwe przygody i wiele zdarzeń wprowadza czytelnika w niezwykłość tej powieści. Anna pozna na swojej drodze lekarza Dawida Rena. To z tą postacią wiąże się kolejna przygoda. Muzyka przestanie nieść radość i ukojenie. Anna pogrąży się w codzienności, która bywa nieraz ciężka.

Powieść porusza serca. Pokazuje jak okrutny może być świat i to od nas zależy czy wrócimy do niego szczęśliwi. Jesteśmy nieraz zabiegani, mamy pełno zajęć. Ale czy potrafimy spojrzeć na siebie inaczej, na drugiego. Czy umiemy z dystansem oglądać świat. Nasze życie duchowe, stany emocjonalne prowadzą do tzw. bezdomności.

Borykamy się z tym sami i to prowadzi do różnych załamań, depresji, chorób. Posiadanie prawdziwego domu, przyjaciela i normalności jest ważne. Ale niekiedy jest zakłócone przez otaczające społeczeństwo. Dlatego warto dążyć do celu, spełniania marzeń i nauczyć się patrzeć inaczej na świat. Polecam powieść. Idealna na tę jesień.

Do zaczytania!

Eksperyment” Marii Madej – kiedy muzyka przestaje być ukojeniem, a staje się więzieniem.

Każdy z nas nosi w sobie cichą samotność, która sprawia, że w chwilach największej bezbronności szukamy kogoś, kto nada naszemu życiu nowy rytm. Naiwnie wierzymy, że relacja z drugim człowiekiem to zawsze bezpieczna przystań. Nie dopuszczamy do siebie myśli, jak łatwo nasza fascynacja może stać się precyzyjnie nastrojonym instrumentem w czyichś rękach. Prawdziwa tragedia zaczyna się tam, gdzie granica między inspiracją a manipulacją ulega zatarciu. To wtedy, spragnieni zrozumienia, przestajemy zauważać, że słyszana melodia nie należy już do nas, lecz jest jedynie misternie zaplanowanym echem cudzych ambicji.

​To właśnie te uniwersalne lęki i mechanizmy ludzkiej psychiki stają się fundamentem mrocznej powieści Marii Madej „Eksperyment”. Autorka wprowadza nas w świat, w którym drogi Anny Keler oraz Dawida Rena – cenionego doktora zafascynowanego wpływem dźwięku na psychikę – niespodziewanie się przecinają. Jej żałoba staje się dla niego idealnym, choć nieświadomym zagrożenia obiektem badań, a bolesne starcie nauki z etyką skłania nas do pytania: czy jakikolwiek postęp jest wart odebrania komuś prawa do stanowienia o sobie? Portret badacza nakreślono tu w sposób przerażająco autentyczny; to jednostka całkowicie pozbawiona sumienia, żyjąca w hermetycznym świecie własnych teorii, gdzie jedyną wartością jest sukces i upajanie się władzą nad ofiarą.

​Podczas lektury zaczynamy rezonować z samą bohaterką, której ból, zagubienie i stopniowa utrata gruntu pod nogami stają się niemal naszymi osobistymi przeżyciami. Rozwój historii budzi instynktowny sprzeciw wobec tego, co ją spotyka, pozwalając nam jednocześnie poczuć ten sam paraliżujący strach, gdy fundamenty rzeczywistości zaczynają pękać. Emocje towarzyszące czytelnikowi to nieustanna sinusoida – od współczucia dla Anny, przez narastający gniew na chłodną kalkulację lekarza, aż po duszne poczucie bezsilności, które sprawia, że każdy krok kobiety ku wolności odczuwamy jako indywidualne zwycięstwo.

​Niezwykle wstrząsający jest sposób, w jaki budowana jest tu relacja oparta na wyrafinowanej grze pozorów, gdzie mężczyzna z dużą starannością nakłada maskę troskliwego mentora, by ukryć pod nią wyrachowane zamiary. Każde jego słowo i gest są wyliczone na to, by wzbudzić w ofierze złudne poczucie bezpieczeństwa, co pokazuje, jak łatwo pomylić kontrolę z autentyczną opieką. Ta literacka pułapka sprawia, że niepokój nie opuszcza nas ani na chwilę, bo wraz z Anną zaczynamy wątpić w szczerość każdej napotkanej osoby. Odbiorca traci oparcie w rzeczywistości, nie wiedząc, któremu bohaterowi może zaufać, a kto pod płaszczem życzliwości skrywa motywy, których wolelibyśmy nie znać.

Maria Madej skłania nas również do bolesnej refleksji nad naturą milczenia i moralnej odpowiedzialności otoczenia. Autorka stawia przed nami niewygodne pytania o granice lojalności oraz cenę, jaką płacimy za bierność wobec zła dziejącego się tuż obok nas. Sugestywnie nakreślona atmosfera matni sprawia, że zaczynamy analizować postawy postaci drugoplanowych, zastanawiając się, czy ich obecność w życiu Anny jest ratunkiem, czy może elementem misternie utkanego planu. Ten wątek pokazuje, że przyzwolenie na niegodziwość w imię strachu jest formą współwiny, która niszczy tak samo skutecznie, jak sam akt przemocy.

To właśnie w dźwiękach, które miały przynosić ukojenie, ukryto najbardziej przebiegłą formę opresji, przez co nuty przestają być jedynie estetycznym doznaniem, a stają się mechanizmem powoli ryglującym duszę. Po tej prozie trudno będzie patrzeć na sztukę w ten sam sposób – ustąpi ona miejsca świadomości, że nawet coś tak pięknego może zostać zamienione w niszczycielskie narzędzie. Język autorki jest gęsty od uczuć, a jednocześnie chłodny w momentach opisu procedur, co stylizuje tekst na mroczną partyturę, w której każde zdanie ma swój wyliczony ciężar i tempo.

W moim odczuciu ta historia to przede wszystkim przestroga przed zatraceniem siebie, ponieważ czytając te strony, niemal fizycznie czujemy ciężar nadużyć, jakich dopuszcza się Dawid, wykorzystując chwile największej kruchości bohaterki. Po odłożeniu lektury towarzyszy nam przejmujący niepokój oraz pytanie, czy nasze codzienne gesty rzeczywiście należą do nas, czy są jedynie echem oczekiwań innych ludzi. To bolesna, ale potrzebna podróż w głąb własnej psychiki, ucząca nas, że najważniejszą walką jest ta o prawo do posiadania własnej, niezakłóconej przez nikogo opowieści.

​Należy wyrazić ogromne uznanie dla Marii Madej za odważne podjęcie tak trudnego tematu oraz imponujący research, dzięki któremu opisy oddziaływania akordów na ludzki mózg są niezwykle wiarygodne i fachowe. Tę mroczną opowieść polecam szczególnie osobom ceniącym thrillery psychologiczne, które nie tylko trzymają w napięciu, ale i zachęcają do głębokiej introspekcji nad granicami etyki w nauce. Warto po nią sięgnąć dla doskonale odmalowanej aury izolacji oraz po to, by na nowo odkryć, jak wielką wartością jest nasza wewnętrzna niezależność wobec wszystkiego, co próbuje narzucić nam obcy rytm.

Ostatecznie otrzymujemy symfonię ostrzegawczą, której ostatnie akordy wybrzmiewają w nas długo po finale, przypominając, że najcenniejszym skarbem jest nasz własny, autentyczny głos. To jedyna melodia, której nikomu nie wolno nam oddać. Chrońmy własną tożsamość.

Podobno muzyka leczy obyczaje i zaciera granice. Maria Madej postanowiła wypróbować ten temat w swojej fabularnej, debiutanckiej powieści. Czy skutecznie?

Myślę, że nawet bardzo. Krótka powieść, idealna na jedno spokojne popołudnie, okazała się przyjemną ucztą dla wyobraźni. Autorka posługując się plastycznym językiem oraz sięgając po zaskakującą ilość emocji zaprosiła mnie do świata, w którym miłość nabierze wielu znaczeń. I chociaż początkowo wydawało się, że będzie to nieskomplikowana przygoda w typie romansu, ostatecznie poczułam się miło zaskoczona, gdy skomplikowane relacje bohaterów skłoniły mnie do głębszej analizy ich zachowań.

Anna Keler nie spodziewała się, że dzień na który czekała, okaże się tak nietypowy w swoich konsekwencjach. W filharmonii poznała Dawida zafascynowanego wpływem człowieka na psychikę. I tak rozpoczęła się ich zadziwiająca przygoda. Taniec miłosnych uniesień w konfrontacji z poczuciem odniesienia sukcesu, manipulacja, niezdarność a także muzyka, która z pasji stanie się problemem wyznaczyły nową drogę dla postaci.

Na samym początku warto wspomnieć o nietypowym motywie, który skutecznie przegania potencjalne schematy. Autorka snuje własną, pomysłową historię i wychodzi jej to naprawdę dobrze. Silne oddziaływania psychologiczne, szczególnie ze strony Dawida, ukazują przekrój ludzkich zachowań w drodze do osiągnięcia założonego celu. Na przestrzeni niecałych trzystu stron obserwować będziemy zatem próbę zbudowania związki na dziwnych fundamentach, które wydają się niestabilne i niechętne do współpracy. Pojawi się temat terapii zwalczającej problemy, poszukiwanie własnego miejsca w świecie a także walka o prawo głosu w rozgrywce między sercem a rozumem.

"Eksperyment" to książka nietypowa, ale sądzę, że zdecydowanie warta uwagi. Oryginalna a jednak sięgająca po w pełni znane nam problemy, które potrafimy zrozumieć i z którymi możemy się utożsamić. W nietypowy sposób autorka analizuje ludzkie potrzeby, rozkładając je na czynniki pierwsze oraz konfrontując z oczekiwaniami współczesnego świata. Dla mnie - coś zupełnie innego, ciekawego!