Dziewczyna z głową w chmurach. Między stronami życia

Tym razem autorka przychodzi do nas z trzecią i już ostatnią częścią cyklu "Między stronami życia". Poprzednie części poświęcone były bestselerowej pisarce Justynie i agentce literackiej Marlenie. W tym tomie dowiemy się więcej o życiu i perypetiach Beaty projektantki wnętrz, ostatniej z trzech przyjaciółek.

.

Chociaż w każdej z części książek losy kobiet się przeplatają, to myślę, że spokojnie możecie czytać je bez jakiejkolwiek kolejności, za bardzo się nie pogubicie w fabule. Aczkolwiek jeśli jednak byście chcieli zapoznać się z tą serią, to polecam jednak zacząć ja od początku.

.

🌿"Dziewczyna z głową w chmurach" to perypetie Beaty, samotnie wychowującej trzynastoletnią córkę Lilkę. Mogła ona zawsze liczyć na pomoc ciotki Weroniki, lecz niestety, po jej niespodziewanej śmierci Beata pozostała sama z problemami, które spadły na nią. Z dnia na dzień jej życie nieoczekiwanie się zmienia, musi sobie wszystko poukładać od nowa i zająć się córką. Nie jestem z tym sama, bo wie, że może liczyć na pomoc przyjaciółek.🌿

.

Książkę czytało się przyjemnie, podobnie jak poprzednie, ale do tej mam kilka minusów. Chociażby to, że sama historia Beaty powinna być opisana bardziej szczegółowo, bo w jej życiu dzieje się bardzo dużo, jak na jedną osobę to zostaje wręcz przytłoczona problemami, które się na nią zwaliły. Miałam wrażenie, że cała jej historia jest opisana w wielkim skrócie, a im więcej dramatów spadających na nią, to tym lepiej dla fabuły. Niespodziewane pojawienie się ojca córki Beaty i jego wręcz domaganie się kontaktów z córką. Facet potrzebował prawie trzynastu lat, aby w końcu dojrzeć i zebrać się w sobie, aby odnaleźć córkę i ubiegać się o prawa do niej.

.

Ten fragment wręcz dużo nerwów mnie kosztował i szczerze powiedziawszy, to nie wiem, czy postąpiłabym podobnie jak bohaterka.

.

W tej części były również opisane dalsze losy pozostałych bohaterów. Justyna z Michałem po swoim ślubie prowadzą sielankowe życie i nadal jedzą sobie z dziubków. Michał pisarz książek grozy, za sprawą ukochanej stał się totalną ciapą i podporządkowanym pantoflarzem, no ale czego się nie robi z miłości. Z kolei Marlena, pozostała nadal pyskatą i pewną siebie kobietą, która odnalazła swojego księcia z bajki, do tego bardzo majętnego.

.

Pomimo tych minusów, to książka, jak i cała seria są bardzo przyjemne w czytaniu, historie na zrelaksowanie się po ciężkim dniu, wręcz idealne. Trzy przyjaciółki, każda inna, różnią się od siebie ogromnie, ale wiedzą, że zawsze mogą na siebie liczyć, kiedy są w potrzebie. To jest historia o damskiej przyjaźni, sile kobiet, trudnych relacjach rodzinnych, które mogłyby się wydawać, że są już nie do naprawienia.

W marcu premierę miał trzeci tom serii #międzystronamiżycia autorstwa @anna_szczesna_autorka . 📚💖 Mieliście okazję poznać losy Justyny i jej przyjaciółek? 🥰 W tej części uwaga skupiona jest głównie na Beacie i jej niełatwym życiu rodzinnym. Ale przewija się tu oczywiście również główna bohaterka całej trylogii oraz Marlenka. 😊

•

Beata od trzynastu lat jest samotną matką nastoletniej Lilki. W wychowaniu córeczki pomagała jej tylko ciocia, do której ciężarna Beata uciekła z domu. Jej kontakt z rodzicami od tamtej pory był bardzo znikomy. Dziadkowie ani ojciec nigdy nie poznali dziewczynki. Mimo wszystko życie Beaty układa się bardzo pomyślnie. Kobieta jest rozchwytywaną projektantką wnętrz i wraz z córką właśnie przeprowadziła się do wymarzonego domu. Wszystko zmienia się jednak wraz z niespodziewaną śmiercią ukochanej cioci. Beata jest załamana. Musi zmierzyć się z trudną przeszłością, a dorastająca Lilka zaczyna się buntować. Chce poznać dziadków oraz ojca, który nagle pojawił się w ich życiu. Wsparcie Justyny i Michała oraz Marlenki jest teraz dla Beaty nieocenione. Wspólnie może uda im się uporać z narastającymi problemami i poukładać życie przyjaciółki na nowo.

•

Z przykrością żegnam się z bohaterami serii toruńskiej, z przyjemnością śledziłam ich losy i zżyłam się z dziewczynami. 🥺❤️ Kto z nas nie chciałby mieć takich przyjaciół? W dzisiejszych czasach coraz trudniej o tak piękną, bezwarunkową przyjaźń. Polecam serdecznie całą trylogię! 🥰

•

Za książkę i uroczego pierniczka dziękuję @[Adres usunięty]ce i @[Adres usunięty]m

💗

Beata jest projektantką wnętrz, która samotnie wychowuje trzynastoletnią Lilkę. Kobieta nie utrzymuje kontaktów z rodzicami, ale zawsze może liczyć na swoją ukochaną ciocię Weronikę. Nagła śmierć ciotki jest ogromnym ciosem, po którym ciężko się podnieść. Beata musi teraz zmierzyć się z wieloma swoimi lękami, a na domiar złego pojawia się nagle ojciec jej córki, który chce nawiązać z nią kontakt. Kobieta jest zdruzgotana i ma wrażenie, że całe jej dotychczasowe życie właśnie się rozpada. Czy uda się jej stanąć na nogi? Czy Justynie i Marlenie uda się pomóc Beacie?

Tak jak przypuszczałam w tej części fabuła skupia się głównie na Beacie. W pierwszej poznaliśmy dokładniej Justynę i Michała, w drugiej Marlenę, więc przyszedł czas na Beatę, ale mimo tego że to ona jest tutaj główną bohaterką to o pozostałych również tutaj dużo czytamy. Autorka nie pomija Justyny, Michała i Marleny, ich losy są kontynuowane. Ta część podobała mi się najbardziej, bo wzbudziła we mnie najwięcej emocji, sporo się tutaj dzieje, a problemy Beaty bardzo mnie poruszyły. To życiowa opowieść nie tylko o przyjaźni i miłości, ale także o stracie, o lęku, o bolesnej przeszłości. Pokazuje nam jakie przewrotne i nieprzewidywalne jest życie, jak w jednej chwili dużo może się zmienić. Bohaterki mierzą się z takimi problemami, z którymi mierzy się wiele osób, co sprawia, że ta historia wydaje się tak realna. Nie ma tutaj dynamicznej fabuły, ale absolutnie mi to nie przeszkadzało. O ile w pierwszej części troszkę brakowało mi odrobinę szybszej akcji tak tutaj tak nie było. Wciągnęłam się w tę historię od początku do końca, kibicowałam Beacie i razem z nią przeżywałam jej smutki. Z przyjemnością czytałam też o pozostałych bohaterach, u których nastąpiły duże zmiany. Muszę przyznać, że naprawdę miło spędziłam czas z tym cyklem. Jeśli lubicie książki obyczajowe to zdecydowanie warto jest sięgnąć po te powieści.

Jak już wspomniałam, główną bohaterką tej części jest Beata. Wychowuje trzynastoletnią córkę sama, jest projektantką wnętrz i jej życie wydaje się poukładane. Do momentu jednak, kiedy umiera jest ukochana ciocia, która od wielu lat była dla niej ogromnym wsparciem. Niedługo po tym pojawia się ojciec jej córki, który koniecznie chce poznać Lilkę. Beata ma wrażenie, że jej życie się rozpada, że straci córkę, która już zaczęła się od niej oddalać. Wydawałoby się, że została sama ze swoimi problemami, ale ma przecież jeszcze przyjaciół. Justyna, Marlena, a Nawet Michał angażują się w jej losy i chcą jej pomóc, ale czy to im się uda? Każda część opowiada głównie o miłości, ale w poprzednich była to miłość w związkach, a ten tom opowiada przede wszystkim o miłości rodzicielskiej. Nie sposób nie współczuć Beacie i jej nie kibicować, to taka bohaterka, która da się lubić. Zresztą polubiłam tutaj większość bohaterów, łącznie z mamą Michała, która mogłaby pojawiać się jeszcze częściej. W tle nadal mamy wątki dotyczące pisania książek, bo przypominam, że dwójka bohaterów to autorzy poczytnych książek - romansów i horrorów. Każdy z bohaterów wnosi coś do fabuły i szkoda, że to już ostatnia część ich przygód, ja bym chętnie sięgnęła również po następną część. :D

Bardzo lubię styl pisania autorki. Jest lekki, dzięki czemu przyjemnie czyta się tę książkę. Narracja tutaj jest trzecioosobowa. Podoba mi się klimat tego cyklu. To takie ciepłe, czasem smutne i dające nadzieję opowieści, które miło się wspomina.

"Dziewczyna z głową w chmurach" to bardzo dobre zakończenie tego cyklu. Mi ta część podobała się najbardziej, bo wzbudza najwięcej emocji i porusza. Każdy z tomów jest ciekawy i chociaż w każdym głównym bohaterem jest ktoś inny to jednak pozostałe wątki są kontynuowane, dlatego polecam zacząć cykl od początku. To książka przede wszystkim o miłości, ale także o przyjaźni, nadziei, lęku i trudnej przeszłości. Polecam te powieści przede wszystkim fanom literatury obyczajowej, ale nie tylko.

"Świat jest tak skonstruowany, że nie unikniesz cierpienia."

"Trzeba iść dalej. Bez względu na wszystko. To jest nasza rola. Podnosić się po każdym upadku i się nie poddawać."

W poprzednich tomach poznaliśmy bliżej losy Michała, Justyny i Marlenki, a teraz przyszedł czas na trzecią z przyjaciółek - Beatę. Anna Szczęsna ponownie zabiera nas do malowniczego Torunia. Jeśli czytaliście poprzednie książki autorki to wiecie, że pisze w piękny, niespieszny sposób, który nadaje nastrój spokoju i świeżość swoim historiom.

.

Tym razem jednak trzecia przyjaciółka nie będzie mieć lekko, nagle jej świat z poukładanego, dobrze kontrolowanego zamienia się w pasmo porażek i przykrości. Kobieta na szczęście może jak zawsze liczyć na swoje kochane przyjaciółki, które pomagają jej w każdej sytuacji. A wszystko zaczyna się sypać kiedy nagle umiera ukochana ciotka, która od lat się Beatą opiekowała i zawsze była blisko. Kiedy na pogrzeb zjeżdża się rodzina na wierzch wychodzą długo skrywane tajemnice. Kobieta będzie musiała poradzić sobie nie tylko ze swoimi uczuciami, ale i swojej córki, która w ostatnim czasie przechodzi trudny czas.

.

Ta część moim zdaniem jest najbardziej obyczajowa ze wszystkich. W poprzednich było więcej wątków romansowych, tu jednak autorka skupia się bardziej na relacjach rodzinnych Beaty. Ogólnie całą serię oceniam bardzo dobrze, miło się ją czytało i dobrze będę ją wspominać. Przy okazji mogłam pochodzić z bohaterami uliczkami mojego ukochanego Torunia, a to zawsze jest w cenie. Polecam gorąco.

Powieść „Dziewczyna z głową w chmurach”, jak i całą serię toruńską przeczytałam z przyjemnością i na każdą z tych historii czekałam niecierpliwie, gdyż pani Anna Szczęsna potrafi pisać o codziennych sprawach w sposób przyciągający uwagę. Wraz z kolejnymi epizodami pojawiały się niezwykle charakterystyczne i barwne postacie, życiowe sytuacje i problemy. Każda z części ma swój niepowtarzalny klimat i porusza wiele zagadnień wziętych wprost z życia. Z tego względu jest to trylogia wpisująca się w literaturę, która pozwala namacalnie poczuć emocje, wniknąć w przeżycia bohaterów, pozostawiając wrażenie, że dana historia mogłaby wydarzyć się naprawdę. Ich historie pokazują, że naszą siłą są ludzie, z którymi idziemy przez życie, spotykamy na swej drodze, dodającymi nam sił wiary w siebie i nadzieję.

Cała recenzja: Oaza Recenzji