Dziewczyna w lodzie. DCI Erika Foster. Tom 1

Super kryminał jak zresztą wszystkie cztery części napisane przez Roberta Bryndze o inspektor Erice. Czekam z niecierpliwością na dalsze części.

"Dziewczyna w lodzie" pojawiła się trochę znikąd. Zabawne że można to powiedzieć zarówno o ofierze morderstwa na której skupia się akcja książki, jak i o samej książce która jest swoistym przebojem ostatnich miesięcy. I pomimo tego że nie jest to książka doskonała, to wydaje mi się że o tym cyklu usłyszymy jeszcze nie raz.

Bo ta historia ma w sobie prawie wszystko co powinno mieć w sobie rozpoczęcie większej serii. Interesująca bohaterka z tajemniczą przeszłością? Jest. Intrygująca zagadka nad którą będziemy się głowić przez większość czasu? Jest. Wyraziste postacie na drugim planie? Są. Niesamowity zwrot akcji w finale? Hmm... nie do końca.

O ile samo zakończenie jest dobre, tak jednocześnie jest trochę przewidywalne. Przewidywałem trochę inny zwrot akcji, aczkolwiek autor poszedł w bardzo podobnym kierunku przez co nie byłem aż tak zaskoczony. I to jest chyba właśnie najsłabszym punktem całej książki - fakt że autor idzie dosyć mocno udeptaną ścieżką. Nic nie zaskakuje aż tak bardzo, wszystko toczy się mniej więcej w kierunku który możemy z góry przewidzieć.

Aczkolwiek nie wszystko musi zaskakiwać by być interesujące. Pomimo tego historia wciąga, a dodatkowo Pan Bryndza wie jak pisać by nie zgubić czytelnika. Nie ma tutaj zbyt wielu rozdziałów które byłby napisane tylko po to by zapełnić kolejną kartkę. Wszystko ma swój cel, każdy dialog, każdy opis sytuacji jest w większym stopniu powiązany z głównym wątkiem przez co nawet gdy niekoniecznie znajdujemy się w samym środku akcji, czujemy się jak gdyby byśmy byli.

Jedna rzecz która trochę mnie denerwowała to wspominki o mężu Eriki. Może "denerwowała" to jednak złe słowo... Byłem zaintrygowany tą historią i czuję się trochę zawiedziony że nie poznaliśmy wszystkich jej detali. Kto wie, może autor ma zamiar odkrywać karty stopniowo, może ta historia będzie wątkiem przewodnim jednej z kolejnych książek. Oby, bo zapowiadało się bardzo interesująco.

Jak już wspomniałem nie jest to książka idealna, aczkolwiek wiele zyskuje gdy mówimy o niej jako o rozpoczęciu nowego cyklu. Wiem że powstały już kolejne części tej serii i z pewnością sięgnę po nie gdy już tylko zostaną wydane w Polsce.

Uzależnienia bywają różne... Jedni są słodyczożercami i nie mogą się opanować od pochłaniania kilogramów cukru, a inni nie mogą żyć bez książek. Kiedy dostałam Dziewczynę w lodzie, chciałam ją przetrzymać do świąt i przeczytać spokojnie przy świetle choinki. Niestety - jako typowo uzależniona od dobrej literatury, musiałam skosztować choć paru pierwszych stron. A z dobrą książką jest jak z chipsami - jak już się spróbuje jednego, to ciężko jest przestać... Właśnie w ten magiczny sposób przeczytałam Dziewczynę jednym tchem. Dobrze skonstruowane postacie, ciekawa fabuła, zwroty akcji i mroczny klimat powieści sprawiają, że od książki nie można się oderwać!

Piękna, zadbana i powszechnie lubiana dziewczyna zostaje znaleziona pod kruchą warstwą lodu... Aby odnaleźć mordercę piękności, detektyw Erika Foster musi wygrzebać z jej przeszłości najskrytsze sekrety. Nawet te, które mogą się nie spodobać jej szanowanej i dobrze sytuowanej rodzinie, narzeczonemu czy przyjaciołom... Im mocniej policjantka przygląda się tej sprawie, tym więcej widzi zaskakujących powiązań. Odkrywa bowiem, że dziewczyna spod lodu nie jest pierwszą kobietą zamordowaną w taki sam sposób!

Trochę mi szkoda, że Erika jest niemalże typową policjantką z kart kryminałów: nieszczęśliwą, poświęconą pracy indywidualistką z bolesną przeszłością i ostrym językiem. Cud, że jej jedynym uzależnieniem są papierosy… Zaniedbał też warstwę obyczajową – mało przeczytamy tutaj o relacjach i emocjach. Może jednak właśnie dzięki temu książka jest taka dynamiczna i wciągająca?

Kolejna powieść Roberta Bryndzy jest już w przygotowaniu, więc pozostaje mi jedynie cierpliwie czekać… Jestem ciekawa tego, co autor jeszcze wymyśli i jestem pewna, że przez jego książki jeszcze nie jeden raz zarwę noc.

Pierwsze co, to okładka. Oczywiście na zdjęciach wygląda ślicznie, ale na żywo jest obłędna! Następnie opis, który utwierdził mnie w przekonaniu, że ta książka będzie idealna, że to coś, czego szukam. I wiecie co? Wszystko się sprawdziło. Jestem bardzo zadowolona z lektury "Dziewczyna w lodzie". Od samego początku wciągnęłam się w świat, jaki stworzył Robert Bryndza. Po zakończeniu tej książki, zapowiedzi dalszych tomów, wprost nie mogę się ich doczekać!

Bardzo cenię sobie dobre książki kryminalne, sensacyjne i thrillery. Dlaczego o tym wspominam? Ponieważ nie tak dawno temu niespecjalnie mnie do nich ciągnęło. A teraz szukam dobrej literatury tego typu. "Dziewczyna w lodzie" niewątpliwie taka jest i ląduje bardzo wysoko w moim zestawieniu książek tego typu.

Robert Bryndza, z początku - nie zagłębiając się w pochodzenie - myślałam, że jest to Polski autor. Dopiero w notce o autorze, dowiedziałam się, że Robert Bryndza pochodzi z Wielkiej Brytanii. Już myślałam, że będę mogła chwalić wszystkim kolejnego Polskiego autora, który tworzy świetne powieści. A tutaj takie zaskoczenie. No nic. W końcu mamy jeszcze Remigiusza Mroza! No dobra, ale przechodząc do rzeczy i konkretów...

"Dziewczyna w lodzie" to cholernie wciągająca książka. Osobiście nie mogłam się od niej oderwać i z rozdziału na rozdział wciągała mnie coraz bardziej. Cały czas miałam przed oczami początek, wprowadzający czytelnika w całość sprawy i już wtedy wiedziałam, że sprawa nie będzie prosta. Wiedziałam, że na pewno nie będzie łatwo odnaleźć tego seryjnego mordercę. Cieszę się, że autor przez cały czas dawał nam swego rodzaju dowody, które naprowadzały na dobry trop i sprawiały, że byłam coraz bliżej rozwiązania, a jednak nadal nie domyślałam się, kim jest czarny charakter. Przy rozwiązywaniu tej sprawy bawiłam się wyśmienicie! I mam nadzieję, że każdy, kto sięgnie po tę książkę, będzie bawił się równie dobrze.

Może kilka słów o samych bohaterach, bo przyznać muszę, że jestem pod wrażeniem ich kreacji. Głównie chodzi mi o podejrzanych o morderstwa. Ich profile były bardzo ciekawe, różne i z jednej strony oczywiste, zaś z drugiej bardzo tajemnicze. Nie będę zdradzała imion bohaterów - jest to celowe, ponieważ nie chcę naprowadzać nikogo na trop, a i tym samym, nie chcę psuć Wam przyjemności z czytania. Natomiast wspomnę o Erice Foster. Nie wiem czemu, ale spodziewałam się takiej ostrej babki z ciętym językiem - może dlatego, że zazwyczaj właśnie takie wiodą prym w tego typu książkach. Natomiast Erica, owszem jest silnym charakterem, ale jest też kobieca w swojej roli - czyli delikatna, ale nieprzesadnie. Wrażliwa i emocjonalna... Jednym słowem, sądzę, że postać Eriki jest powiewem świeżości, który przypadł mi do gustu. Bardzo polubiłam jej postać i jestem ciekawa dalszych jej losów.

Sprawa jest ciekawa, zagmatwana, krwawa i... brudna. Czyli coś dla czytelników o mocnych nerwach. Dużo się tutaj dzieje i nie ma mowy o nudzie. Akcja goni akcję, w końcu co rusz powstają nowe tropy, a w ręce detektywów wpadają nowe dowody.

Jeśli szukacie książki, która Was zaskoczy, wciągnie i sprawi, że będziecie się bawić wyśmienicie - to gorąco polecam Wam książkę "Dziewczyna w lodzie". Niewątpliwie jest godna polecenia!

sol-[Adres usunięty]

Jako kryminał Dziewczyna w lodzie wypada trochę powyżej średniej, ale niewiele. Kryminalny bestseller to to z pewnością nie jest.

Niewątpliwie za to jest to bardzo dobra powieść obyczajowo-społeczna prezentująca walkę zaciętej policjantki Eriki Foster z własną traumą, ale także niechęcią kolegów po fachu oraz snobów z wyższych klas społecznych. Akcja rozgrywa się współcześnie w Wielkiej Brytanii, gdzie jak udowadnia autor, podział na klasy społeczne nadal jest silny.

Erika to kobieta z przeszłością, którą dotknęło wielkie nieszczęście. To także doskonale nakreślona bohaterka i największy atut książki.

Szansą dla jej psychiki i powrotu do pracy w policji ma być dochodzenie w sprawie zabójstwa córki znanego biznesmena i arystokraty.

Od początku Foster musi toczyć walkę i to na wszystkich możliwych frontach. Wszystko zdaje się sprzysięgać przeciwko niej. Nawet z wynajętym mieszkaniem jest coś nie tak. Ona jednak się nie poddaje. Taka trochę super woman, w pozytywnym, nieprzerysowanym jednak znaczeniu. Nie ukrywam, spryt, niewątpliwa inteligencja, determinacja Eriki bardzo przypadły mi do gustu i w trakcie lektury wiernie jej kibicowałam.

Oprócz doskonale wykreowanej postaci Eriki Foster sporym plusem książki jest doskonale oddane tło społeczno-obyczajowe. Anglia u Bryndzy to kraj jakby skostniały, żywcem przeniesiony z minionych stuleci, pełen tytułów szlachecki, kultu konwenansów i pieniądza oraz ponurych domostw.

Do tego dochodzi moc bogactwa przekazywanego z pokolenia na pokolenie i świadomość, że za pieniądze można kupić i ukryć dosłownie wszystko. Trudno polubić tak nakreślony obraz kraju jak i żyjących wg. tych zasad ludzi.

Na tym tle rozgrywa się, jak już wspomniałam, umiarkowanie dobry kryminał. Wątek prowadzonego dochodzenia był sztampowy i przewidywalny aż do bólu. Po kilku rozdziałach wiedziałam, co się stanie dalej..a to w przypadku kryminału wręcz tragedia. Dlatego jeżeli zdecydujecie się na lekturę Dziewczyny w lodzie, to pamiętajcie o tym, iż to nie jest kryminał, mimo, iż tak książka jest reklamowana.To powieść z wątkiem kryminalnym. Tylko tyle, albo aż, zależy jak na to spojrzeć.

Nie ukrywam, iż Bryndza pisze nieźle. Postać Eriki i cała otoczka na wielki plus. Z tych powodów powinien skupić się na tym co wychodzi mu doskonale, na powieściach obyczajowo-społecznych z wątkiem psychologicznym, a kryminały raczej sobie darować. Jestem przekonana, że gdyby autor popracował nad porządną powieścią (bez wątku kryminalnego w tle) odniósłby sukces.

Dziewczyna w lodzie otwiera serię z Eriką Foster. Jestem ciekawa dalszych losów policjantki.Zobaczymy jaka będzie ta nowość , która niebawem się ukaże i jak Bryndzy pójdzie z wątkiem kryminalnym. Chociaż w tym zakresie nie obstawiam wielkich zmian.

Książkę bardzo dobrze się czyta. Robert Bryndza pisze lekko. W związku z tym pozycję tę mogę polecić jako niezłe czytadło. Jednak nie oczekujcie kryminału ze skomplikowanym

śledztwem czy zagmatwanym wątkiem albo wyrafinowanym zabójcą.