Dziewczyna o perłowych włosach

Mam wielką słabość do książek Anny Łaciny. Zaczytywałam się w nich jako nastolatka i dziś wracam do niektórych, wybranych lektur z wielkim sentymentem. Tym bardziej cieszy mnie fakt, że autorka nie zapomina o swoich wiernych czytelnikach i serwuje nam kolejną opowieść pełną - jak zawsze - przygód oraz emocji.

"Dziewczyna o perłowych włosach" dedykowana jest młodzieży, ale napisana w cudowny sposób i poruszająca wiele ważnych tematów bez najmniejszego problemu trafi do czytelnika w każdym wieku. Lekki styl, łatwość w przedstawianiu konkretnych faktów a także umiejętność przenikliwego ujęcia problemów z jakimi borykają się bohaterowie sprawiają, że akcja ani przez moment nie jest nam obojętna, ponieważ wyobrażamy sobie siebie samych na miejscu Sylwii czy Zuzanny.

To siostry, nastoletnie, prawie wchodzące w dorosłe życie, ponieważ Sylwia ma dziewiętnaście a Zuzia szesnaście lat. Obie mieszkają tylko z ojcem oraz niepełnosprawną babcią. Obie różnią się jak woda i ogień, ponieważ dzieli ich temperament oraz oczekiwania. Sylwia wiedzie idealne życie u boku idealnego chłopaka i lubi pokazywać się wszystkim dookoła natomiast Zuzanna stara się trzymać na uboczu. Nie wie, że jest obiektem wielu młodzieńczych westchnień, ponieważ interesuje ją coś więcej niż własna osoba. Uwielbiam ją za to, bo Zuzia to dziewczyna z którą każdy może się utożsamić, niezależna i odważna, mimo że stara się nie wchodzić nikomu w drogę. Z Sylwią na początku miałam mały problem, męczy mnie jej egoizm i brak zaangażowania w rodzinne życie, ale im więcej historii sióstr poznałam tym łagodniejszym okiem patrzyłam na obie bohaterki.

Nie jest to tylko opowieść o młodzieńczych troskach, ponieważ autorka porusza ważne, konkretne tematy. Siostry pewnego dnia muszą stanąć w obliczu ogromnego wyzwania, ponieważ ich ojciec wychodzi na spacer z psem i przepada bez wieści. Pozostawione same sobie szybko muszą zmierzyć się z dorosłym życiem i przewartościować swoje zachowania co wpływa nie tylko na cudownie przedstawioną dynamiczną stronę ich profili psychologicznych, ale przede wszystkim ma swoje odbicie w czytelniku, który zaczyna rozumieć, że nie wszystko jest takie proste i kolorowe.

"Dziewczyna o perłowych włosach" to wielowymiarowa książka, która zaskoczy Was podjętymi tematami oraz ich rozwiązaniami. Jest cudowna, ponieważ prosty przekaz niesie ze sobą potężny nakład emocjonalny. Autorka nie zawiodła moich oczekiwań a właściwie spełniła je z nawiązką, ponieważ zaserwowała mi historię, która zmieniała się pod wpływem wydarzeń, podobnie jak główne bohaterki. To opowieść o trudach życia, codziennych wyzwaniach oraz sile rodziny, która ujawnia się w najmniej oczekiwanym momencie.

Głównymi bohaterkami tej książki są dwie siostry - 19-letnia Sylwia i 16-letnia Zuza. Dziewczyny są swoimi przeciwieństwami. Jedna poukładana, zorganizowana i dążąca do perfekcji w działaniach. Druga roztrzepana, bujająca w obłokach i szybko odpuszczająca.

Kiedy jednak ich ojciec pewnego dnia znika, nie wiadomo gdzie, pozostawiając dziewczynom pod opieką niepełnosprawną babcię - obie szybko muszą zdać egzamin z dorosłości i odpowiedzialności.

Ta historia moim zdaniem dedykowana jest do nastoletnich odbiorców. Pokazuje trudne relacje, sposoby radzenia sobie, złożoność uczuć i tajemnice rodzinne.

Dostarczy Wam emocji podczas lektury, ale też skłoni do refleksji.

Ja odnalazłam w niej też siłę, którą odznaczały się obie bohaterki. Stawiając czoła trudnej próbie, pokazały też, że mimo różnic można stanąć w walce ramię w ramię.

"Dziewczyna o Perłowych Włosach” Pani Anny Łaciny. Moim zdaniem książka bardzo interesująca i pouczająca, skierowana przede wszystkim dla młodzieży. Opowiada historię dwóch sióstr. Młode dziewczyny 16 i 19 - latka. Wychowywane bez matki. Po jakimś czasie również i bez ojca, który znika niewiadomo gdzie i dlaczego. Zostaje im pod opieką niepełnosprawna babcia. Dziewczęta nie mają łatwego życia. Przez co łatwo i szybko wchodzą w dorosłość. Lektura może sporo nauczyć młodych ludzi. Łatwo i przyjemnie się czytało. Jak wspomniałam książka według mnie skierowana do młodzieży, ale ja również przeczytałam z dużą przyjemnością.

,,Dziewczyna o perłowych włosach’’ to najnowsza książka Anny Łaciny, która już 3 listopada trafi na półki księgarni. Autorka tym razem kreuje przed czytelnikami pełną emocji historię dwóch sióstr, które stają przed niezwykle trudną i nietypową sytuacją. Jeżeli poczuliście się zaintrygowani z przyjemnością zapraszamy Was do lektury przedpremierowej recenzji!

W życiu nie wszystko da się przewidzieć, a już na pewno nie zaginięcie własnego ojca. Dwie siostry – Sylwia i Zuzanna, zmuszone są nie tylko do wszczęcia poszukiwań, ale także zajęcia się domem, sobą nawzajem i niepełnosprawną babcią. Dla każdej z nich będzie to niezwykle trudna próba, która zrzuci przybrane przez nie maski, a rzeczywistość i one same okażą się nie tak idealne jakby sobie tego życzyły.

Anna Łacina zabiera czytelnika w głąb historii o dwóch siostrach – dziewiętnastoletniej Sylwii, uchodzącej za prawdziwy wzór, dobrej uczennicy, uczynnej córki, prawdziwej perfekcjonistki pod każdym względem, oraz szesnastoletniej Zuzanny – chodzącej własnymi drogami, nieco zdystansowanej i zbuntowanej dziewczyny. Jak widać bohaterki różnią się od siebie niczym przysłowiowe ogień i woda, trudna sytuacja w której się znajdą zmusi je jednak nie tylko do wspólnego wysiłku dla dobra całej rodziny, ale także ujawni, że pierwsze wrażenie bywa często bardzo mylące. Życie Sylwii, a także ona sama okażą się pełne wad, a wypowiedziane w gniewie słowa i próby spełnienia oczekiwań bliskich niezwykle będą dziewczynie ciążyć. Z kolei zdystansowana Zuza okaże się skrywać w sobie spore pokłady wrażliwości i zwracać dużo większą uwagę na otoczenie niż można by ją o to posądzać.

Trzeba przyznać, że autorka stworzyła historie, która choć rozpędza się powoli, w pewnym momencie zaczyna wciągać na tyle, że naprawdę ciężko się od niej oderwać. Niezależnie od tego, którą z sióstr polubicie, to trudno zaprzeczyć, że obie stanowią interesujące postacie, a obserwując ich losy i niecodzienną sytuację w jakiej się znalazły, dowiadujemy się nie tylko sporo o nich samych, ale także przekonujemy się iż żyjemy w społeczeństwie, które równie skore jest do nagłych zrywów pomocy, co wydania osądu i napiętnowania drugiej osoby. Bo choć sytuacje w której znalazły się obie dziewczyny trudno nazwać normalną, to podczas lektury napotkamy sporo wydarzeń, które możemy znać z codziennego życia, a które nie raz pokazują nam, że życie nie zawsze jest tak kolorowe jak byśmy sobie tego życzyli i nawet usilne starania nie zawsze są w stanie odmienić rzeczywistość.

Oczywiście losy Sylwii i Zuzanny nie stanowią wyłącznie pasma niefortunnych zdarzeń, nie zabraknie także wątków o charakterze romantycznym, jednak nie będą to puste nastoletnie miłostki. Więcej zdradzać nie będę, powiem jedynie, że książkę czyta się naprawdę bardzo przyjemnie i nie raz potrafi ona zaskoczyć podczas lektury, a najważniejsze w niej są emocje – uświadamianie sobie ich obecności i odkrywanie tego co tak naprawdę znaczą.

,,Dziewczyna o perłowych włosach’’ to historia pełna uczuć, skomplikowanych relacji rodzinnych i decyzji – takich których podejmujemy każdego dnia, ocen których dokonujemy, a o których konsekwencjach zazwyczaj zdajemy sobie sprawę gdy jest już za późno by coś zmienić. Niezwykle wciągająca lektura, która daje do myślenia, z bohaterkami, które zostają z czytelnikiem na dłużej.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

Przyznam, że nie spodziewałam się, iż ta książka wywoła we mnie aż takie emocje. Niby nie jest ich aż tak dużo, niby każda z postaci przeżywa zaginięcie ojca zupełnie inaczej, a jednak dla mnie było to coś innego. Czasem nie zwracamy uwagi na osoby, które mamy w swoim otoczeniu. Nie doceniamy ich pomocy, nie mamy ochoty z nimi rozmawiać i wręcz czujemy, że są nam zbędni. Dopiero, kiedy przychodzi ten moment, że nagle ta postać znika, coś do nas dochodzi. Początkowo mózg nie przyswaja informacji o stracie. Szukamy przeróżnych wytłumaczeń broniąc się na wszelkie sposoby, by tylko nie dopuścić do siebie myśli, że możemy już więcej jej nie zobaczyć. Nagle zaczynamy przypominać sobie chwile, kiedy była z nami, a my tego nie docenialiśmy. Wtedy pojawia się tęsknota, niestety jak zwykle zbyt późno...

Tutaj bohaterki są w różnym wieku i różnym temperamencie. Starsza jest idealistką, której wszystko w życiu wychodzi. Ma wspaniałego chłopaka, którego kocha ze wzajemnością. Z bardzo pozytywnym nastawieniem do życia przyjmuje jedynie szczęście i porządek. O trzy lata młodsza to jej całkowite przeciwieństwo. Swoją miłość przelewa na ukochanego psa o którego bardzo się troszczy. Nawet gdy zdaje sobie sprawę, że jej ojca nie ma w domu, bardziej przejmuje się nieobecnością zwierzaka. Ich babcia z którą mieszkają czasem nie ułatwia wszystkiego. Muszą jej pomagać, gdyż sama nie potrafi załatwić podstawowych potrzeb. Gdzieś tam w tle pojawia się gorycz i samotność, która jest jakby adekwatna do sytuacji. Im wszystkim przyjdzie nagle dorosnąć i sprostać sytuacji w której się znaleźli. Wydaje się, że chodzi tu tylko o uczucia, jednak książka ukazuje też zwyczajne trudności, choćby pieniądze, bez których sobie nie poradzą. Kolejnym problemem jest urządzenie życia na nowo w sposób przemyślany, by starczyło wszystkiego na każdy dzień.

To piękna książka, która mogłaby pomóc przezwyciężyć trud w stracie bliskich. Czasami pewne rzeczy wykonuje się metodą prób i błędów. Ważne jednak, by iść naprzód...