Dziesięć tysięcy drzwi

Nie spodziewałam się, iż debiutancka powieść może tak zawładnąć sercem czytelnika. Jasne, spotykałam się z tym już wcześniej, ale… zawsze mnie to zaskakuje. Alix E. Harrow stworzyła piękną, niecodzienną historię traktującą o niezliczonych opowieściach i pięknie – ale i niebezpieczeństwie – które się z tym łączy. Równocześnie udowodniła, że snucie opowieści ma w sobie coś z magii, czy w to wierzymy, czy też nie. Początkowo napotkałam drobny problem związany z zaangażowaniem się w historię, ale – na całe szczęście – przezwyciężyłam to. Uważam, że początkowe trudności, jakie sprawiało mi "Dziesięć tysięcy drzwi", pozwoliły mi z kolei docenić historię January. Czasem jest tak, że im trudniej coś przychodzi, tym bardziej dostrzegamy piękno, które w tym tkwi. Tak było ze mną w tym przypadku.

Warto jednak wspomnieć, skąd te trudności mogły się brać. Po pierwsze, obecne są dwie narracje, które pojawiają się naprzemiennie i ich stylistyka nieco się różni (co jest całkowicie zrozumiałe). Może w tym tkwi jedna z bolączek – ciągłe przeskoki w narracji mogą zaburzać proces czytania, kiedy już przywyknie się do jednej z nich. Kolejną potencjalną przeszkodą okazać się może sama stylistyka. Ciężko mówić w tej kwestii o samym piórze autorki, Alix E. Harrow, ale uwzględnić trzeba również tłumaczenie dokonane przez Andrzeja Goździkowskiego. Sęk w tym, iż opowieść prowadzona jest w taki sposób, że miejscami odczuwa się klimat baśni bądź legendy. Nie zawsze gawęda ta jednak jest porywająca, ponieważ akcja nie jest prowadzona równomiernie – niekiedy brak dynamiki, jedna narracja staje się tłem dla drugiej, więc emocje często potrafią opaść. Niemniej jednak, język jest hipnotyzujący!

Co może być zadziwiające (zwłaszcza dla mnie), nie uznaję powyższych kwestii za minusy, ponieważ, jak stwierdziłam wcześniej, pomogły mi one jedynie w docenieniu przedstawionej opowieści. Wydaje się nam, że najlepszą opcją zawsze są historie, które nie sprawiają kłopotu w trakcie lektury, ale warto sięgać po książki, które od czytelnika wymagają czegoś więcej. "Dziesięć tysięcy drzwi" niewątpliwie pobudza wyobraźnię ([Adres usunięty]. takimi detalami jak unikalne opisy wyglądu poszczególnych literek), wrzuca w wir załamujący czasoprzestrzeń (dosłownie!) czy w końcu dość wymownie (choć nie ostentacyjnie) zwraca uwagę na miejsce kolorowych w społeczeństwie XX wieku.

Ponadto czytelnik ma do czynienia z główną bohaterką – siedemnastoletnią January – która wcale nie potrzebuje przy sobie wiecznego męskiego wsparcia. Potrzeba bliskości i zrozumienia wcale nie zanikły, jednak nie jest już to tak schematyczne i jawne. W skrócie: nie jest to kolejna zagubiona księżniczka oczekująca na ratunek. Na całe szczęście.

Podsumowując, "Dziesięć tysięcy drzwi" oferuje piękną, magiczną historię (a nawet i dwie) o poznawaniu siebie i swoich korzeni, dążeniu do odkrywania prawdy i demaskowania obłudy, ale i o tym, że inny nie znaczy zły. Zamykając drzwi, pozbawiamy innych otwierania się na nowe możliwości czy poznawanie innego. Słowo za pośrednictwem głównej bohaterki ma wielką moc, jednak tak naprawdę – każdy ją posiada. Trzeba tylko umiejętnie z niej korzystać.

Miałam ostatnio smak na dobrą fantastykę i trafiła w moje ręce książka Dziesięć tysięcy drzwi, która uwiodła mnie swoim wiktoriańskim klimatem i niezwykłą bohaterką, która na starcie zdobywa serca czytelników. Dziesięć tysięcy drzwi to porywająca opowieść o podróżach w czasie i przestrzeni przez...właściwe drzwi, które wcale nie łatwo znaleźć. Za to, jeśli już się na nie trafi można znaleźć się w zupełnie innym otoczeniu.... To opowieść o samotności, miłości, o podróżach i sile opowieści.

W ogromnej i przytłaczającej ponurym klimatem rezydencji mieszkała mała dziewczynka, January Scaller, o skórze czerwonej jak cynamon, która nie miała matki, a ojciec stale podróżował. Właścicielem dworu był jego zleceniodawca i opiekun dziewczynki, pan Locke, który był niezwykle bogaty, a jego hobby stały się artefakty ściągane przez ojca dziewczynki z różnych wypraw, zresztą ją sama Locke traktował jak niezwykłe znalezisko, dbał o nią, ale i chwalił się nią. Dziewczynka była wychowywana najpierw przez sztywną guwernantkę, a później w towarzystwie niezwykłego psa Sindbada, który nie odstępował jej na krok i którego kochała całym sercem. Niestety ... do czasu, kiedy został od niego oddzielona tak jak i od swej opiekunki, kiedy sprzeciwiła się woli Locke'a, za co spotkały ją surowe konsekwencje. January miała niezwykły talent odnajdywania drzwi, które stanowiły swoiste wrota do innego wymiaru, a kiedy znalazła książkę Dziesięć tysięcy drzwi - stała się ona dla niej wręcz biblią. Każda stron stanowiła nie tylko kopalnię wiedzy, ale stała się wręcz jej przewodnikiem po niezwykłych światach i możliwościach, jakie dają drzwi. Z czasem January dostrzega jak mocno fabuła książki mocno jest związana z nią samą i jej życiem.

Zastanów się, czy naprawdę chcesz otworzyć te drzwi i zobaczyć, co za nimi znajdziesz???

Nigdy nie wiadomo, czy to drzwi do pomieszczenia czy do innego wymiaru!

Dziesięć tysięcy drzwi to malownicza i porywająca opowieść, która urzeka, zastanawia i porusza. Jest pięknie napisana, bogatym językiem, który oddziałuje na wyobraźnię czytelników, a przy tym również oryginalna i zapadająca w pamięć. Dawno nie czytałam książki z takim smakiem, ciesząc się każdą stroną - na pewno na długo zapadnie w mej pamięci. Polecam gorąco!

[Adres usunięty]

Książka jest tylko kluczem, który służy nam do otwarcia drzwi, gdzie po przekroczenia progu dostajemy się do nowego świata pełnego magii i przygód. Obcowanie z tą lekturą jest uzależniające, autorka nie na darmo przemawia bezpośrednio do czytelnika i ustami głównej bohaterki January ostrzega, że otwieramy ją na własną odpowiedzialność. "Dziesięć tysięcy drzwi" to książka o tyle niezwykła, posiadająca drugie dno, które dostrzeżemy dopiero po zamknięciu drzwi. Autorka przenosi nas do świata fantastycznego, pobudzającego wyobraźnię, ta historia oplata nasz umysł niczym gęsty bluszcz i sprawia, że ciężko o niej zapomnieć.

Cała lektura przesycona została dziwną magią - to połączenie gatunku fantasy z elementami powieści przygodowej, choć błędem byłoby zaklasyfikować treść wyłącznie jako fikcję literacką - o czym niejednokrotnie powtarza nam sama autorka. Ta powieść to nijako książka w książce, opisane w niej wydarzenia są niczym innym jak lekturą pamiętnika, tajemniczej księgi będącej zapisem przeszłych wydarzeń autorstwa samego ojca January.

Mieszkająca pod kluczem dziewczynka, skazana wyłącznie na towarzystwo swojego opiekuna pana Locka, skazana na banalną rzeczywistość, zazdrości swojemu ojcu możliwości ciągłego odkrywania i podróżowania. Ten hermetyczny świat miażdżył jej duszę, a nieustanne wymagania otoczenia, aby January zachowywała się niczym posąg ubrana w wykrochmalone ubrania sprawiał, że czuła się jak w skorupie. Wszystko zmienia się w momencie, gdy January przypadkiem natrafia na tajemniczą księgę, która nosi taki sam tytuł jak nasza książka. Ta historia odmieni bohaterkę, doda jej skrywanej dotąd odwagi, zmusi do ucieczki. January została obdarzona niezwykłą umiejętnością - za pomocą napisu i niezwykłej sile marzeń potrafi wyczarować drzwi lub otworzyć już istniejące i przenieść się do innych światów - kto nie chciałby mieć takiego daru.

Bohaterka podejmie się poszukiwań swoich rodziców, z pewnością nie będzie to wyprawa łatwa, gdyż każdy krok dziewczynki będzie śledzony przez Towarzystwo zajmujące się zamykaniem przejść. Czy January uda się odnaleźć rodziców i czy bohaterka będzie potrafiła wybaczyć ojcu najmłodsze lata jakie spędziła w samotności? - na te pytania odpowie nam lektura książki.

W powieści Alix E. Harrow drzwi nie tylko pojawiają się w tytule, one naprawdę stanowią najistotniejszy element całej powieści. Już od pierwszej strony ujawnia się ich szczególna rola. January Scaller, bohaterka historii, przypomina o odkryciu pierwszych z nich, gdy była siedmioletnią dziewczynką. Nawet brzuszek literki „D” kojarzy się jej z bramą wiodącą w odmienną przestrzeń! Tak więc, od pierwszych zdań książki zapowiada się opowieść o wydarzeniach wyjątkowych, a nawet niesamowitych. A dotarcie do dziwnej księgi o tytule „Dziesięciu tysięcy drzwi”, budzącym masę skojarzeń, przyczyni się do rozpoczęcia całkiem innego etapu w życiu panny Scaller, właściwie odkrycia i zmiany własnego losu.

Po intrygującym wprowadzeniu, gdy January rozbudza ciekawość czytelnika wzmiankami o swoich bliznach, pytaniem o to, jak doszła do obecnego stanu spokoju przy biurku w falach bryzy, rozpoczyna się opowieść o długim ciągu splotu zdarzeń pełnych tajemniczości, grozy i ogromnych emocji.

Sama dziewczyna jest bardzo oryginalną i interesującą osobą. Wychowuje się bez rodziców, nie zdążyła poznać ciepła matczynej miłości, a ojciec wyżej stawia swoje pasje niż szczęście dziecka. January staje więc przed trudnymi wyzwaniami skazana na własną intuicję.

Książka przypomina tzw. staroświeckie opowieści w klimacie wiktoriańskim przeniesionym do Ameryki. Akcja rozgrywa się w na przełomie wieku XIX i XX, w oryginalnej scenerii i klimacie dziwnego domu z ogromną ilością przedmiotów budzących ciekawość i tworzących szczególną atmosferę pełną tajemniczości, mroku. Nawet powiewa grozą, gdy właściciel i opiekun January, pan Locke, mówi do niej dyscyplinującym tonem: „Będziesz odtąd znała swoje miejsce. Będziesz grzeczna dziewczynką”. Zapowiada to walkę January o zachowanie własnego „ja”, o odkrycie tajemnic, do których teoretycznie nie powinna mieć dostępu.

Powieść Alix E. Harrow potrafi wciągnąć niemal każdego czytelnika, gdyż zawiera oryginalną fabułę, odpowiednią dozę budzącej zaciekawienie tajemniczości, splot wydarzeń z nutą grozy oraz przyjemną dawką miłości i delikatnych uczuć.

ZJ

Szkolny Klub Recenzenta

„Dziesięć tysięcy drzwi”, to opowieść o dziewczynie, która nigdzie nie pasuje, jest samotna, zagubiona i pragnie życia, które jest poza jej zasięgiem. To też opowieść o książce, która zmieni jej spojrzenie na świat i Drzwiach, które zaprowadzą ją do nieznanych krain. Przepiękna, magiczna historia, pełna odniesień do ubiegłego wieku, ukrytych mądrości i niezwykłych przygód. Dawno nie czytałam powieści tak pięknej i hipnotyzującej. Autorka zaczarowała mnie już pierwszym zdaniem, zachwyciła magią opowieści i sprawiła, że ożyły najcudowniejsze wspomnienia z dzieciństwa. Nagle otworzyło się przede mną dziesięć tysięcy drzwi, a ja ochoczo wkroczyłam w nie spragniona wspanialej historii, pełnej magii i cudów. I to właśnie dostałam. Choć to literacki debiut autorki, ciężko w to uwierzyć biorąc pod uwagę jak dopracowana, porywająca i poetycka jest opowieść, którą snuje. Dla mnie ta historia była po prostu magiczna. Bardzo tajemnicza, pełna sekretnych przejść i pilnie strzeżonych sekretów, ale też głębokich emocji i cudownych przygód. Czy ma jakieś wady? Spytajcie mnie kiedy opadnie mgiełka oczarowania, ale ostrzegam, to może nastąpić za dziesięć tysięcy lat.

W ogromnej rezydencji pełnej egzotycznych skarbów, w której upływa jej młodość, January Scaller sama stanowi nie lada osobliwość. Będąc podopieczną bogacza pana Locke’a, ma wrażenie, że niewiele różni się od eksponatów na ścianach jego willi: jest tu wprawdzie otoczona opieką, ale zarazem czuje się ignorowana i kompletnie nie na miejscu.

Wszystko zmienia się, gdy w jej ręce wpada tajemnicza księga – spowita wonią innych światów, kryje w sobie opowieść o sekretnych drzwiach, miłości, przygodzie i niebezpieczeństwie. Każda jej strona przynosi odkrycia z trudem dających się objąć rozumem prawd o tym, czym jest świat. January stopniowo zaczyna też rozumieć, że historia przedstawiona w książce powiązana jest z jej własnym losem.

✨

Spotkanie z dziełem "Dziesięć tysięcy drzwi" okazało się dla mnie niezwykłą i poruszającą podróżą. Kunszt pisarski autorki sprawił, że zostałem oczarowany tym pięknym językiem, rozbudowanym światem oraz różnorodnymi bohaterami wzbudzający ogromną sympatię w czytelniku. Pomysł jaki zaoferowała nam autorka odnośnie fabuły i konceptu z drzwiami. Coś genialnego! Dzięki fantastycznej kreacji głównych postaci, nie można się oderwać od tej powieści. Szokuje, wzrusza i trzyma w napięciu aż do samego końca. Nasza główna bohaterka- January, która zmienia się oraz dojrzewa na kartach tej powieści, zdaje sobie sprawę co jest tak naprawdę ważne w życiu. Nie są to pieniądze, piękne lakierowane buciki czy śliczne drogie sukienki z jedwabiu. Jest to wolność. Jest to miłość. Jest to potrzeba kochania i bycia kochanym. Jest to rodzina i przyjaźń.

Właśnie o tym między innymi jest ta książka. O pięknej, nieprzemijającej miłości, która przeżyła wiele trudów i przeciwności. O wartości siebie, której nikt nie ma prawa jej odebrać. O przyjaźni, na której zawsze można polegać. O zaufaniu i trosce. A przede wszystkim o wolności, na którą każdy zasługuje nie zważając kim się jest.

Uważam, że nie jest to zwykła książka. Jest to zupełnie inne doznanie, które nie wyrazi żadne słowo. Nawet gdybym mógł użyć dziesięć tysięcy słów w tej recenzji, dziesięć tysięcy porównań i dziesięć tysięcy metafor, nadal nie umiałbym opisać piękna i magiczności tej powieści.

A może słowo magiczność idealnie oddaje książkę Dziesięć tysięcy drzwi...

✨

Bardzo dziękuję wydawnictwu IUVI za egzemplarz recenzencki.

"Dziesięć tysięcy drzwi” autorstwa Alix E. Harrow, to opowieść o January Scaller, która jako mała dziewczynka przypadkowo odkryła pewne Drzwi. Jak się okazało były to Drzwi, które stanowiły przejście do całkowicie innego świata i od tamtego momentu January stale o tej sytuacji myślała. Mijają lata, a dziewczyna przypadkowo natrafia na dziwną księgę, która skrywa w sobie wiele tajemnic odnośnie innych światów, czyhającego niebezpieczeństwa czy opowieści o tytułowych drzwiach. Z każdą przeczytaną stroną January zauważa, że te historie w jakimś stopniu są z nią powiązane. By odkryć więc prawdę, dziewczyna wyrusza w przepiękną, pełną magii podróż.

Ta książka całkowicie mnie urzekła, nie tylko treścią ale i również samym wydaniem. Okładka do tej książki jest po prostu przepiękna. Wracając jednak do fabuły, to jest ona bardzo oryginalna i ciekawa. Autorka miałam genialny pomysł na książkę, a co najważniejsze jej realizacja, jak najbardziej się udała. Inną mocną stroną tej książki jest styl pani Harrow, który jest taki lekki, płynny i bajkowy. Dzięki temu, książka była dla mnie świetną rozrywką. Co do bohaterów, to są oni solidnie wykreowani i dobrze poprowadzeni przez całą historię. Głowna bohaterka skradła mi serce, i z pewnością jest jedną, z moich ulubionych postaci fikcyjnych. Jedyne na co mogę troszkę ponarzekać to akcja, gdyż nie ma jej za dużo. Tempo w tej powieści jest raczej powolne, jednak nie przeszkadzało mi to aż tak bardzo.

Podsumowując, książka mi się bardzo spodobała. Jest to zdecydowanie jeden z lepszych debiutów jakie kiedykolwiek czytałam, więc nie zastanawiajcie się tylko czytajcie! „ Dziesięć tysięcy drzwi” , to książka która was na pewno nie zawiedzie!

January mieszka w rezydencji pana Locke'a, jednak nie czuje się w tym miejscu najlepiej. Pomimo iż dobrze się nią opiekują, dziewczyna czuje się ignorowana i pomijana. Pewnego razu w jej ręce wpada tajemnicza księga, która zabierze ją do świata pełnego niebezpieczeństw, miłości i przygody. Znaleziona przez nią księga ma jednak głębsze znaczenie, które odkrywać będzie strona za stroną.

"Dziesięć tysięcy drzwi" to debiut, który czytało mi się bardzo szybko i przyjemnie. Autorka ma niezwykle lekkie pióro, które uwiodło mnie już z momentem przeczytania pierwszych stron. Bohaterowie, a szczególnie postać January jest bardzo ciekawie przedstawiona, dzięki temu bardzo polubiłam główną bohaterkę.

Akcja powieści rozgrywa się powoli, w bardzo równym tempie. Kiedy to zauważyłam bałam się, że nim dotrę do ostatniej strony książki zanudzę się na śmierć, jednak na szczęście nic takiego nie miało miejsca, a ja naprawdę świetnie spędziłam czas z tą książką.

To chwytająca za serce historia opowiadająca o odkrywaniu siebie, niemożliwych podróżach i ogromnej miłości w międzyczasie dając czytelnikowi ogromną dawkę magii.

Jestem przekonana, że ta powieść przypadnie do gustu również młodszym czytelnikom.

Jak najbardziej polecam sięgnąć po tę książkę ;)

[Adres usunięty]

Gdy w zapowiedziach wydawnictwa IUVI pojawiła się przepięknie wydana powieść pt. „Dziesięć tysięcy drzwi”, wiedziałam, że po nią sięgnę. Gdy w końcu trafiła w moje ręce i rozpoczęłam jej lekturę, to z przykrością zauważyłam, że nie mogę wgryźć się w tą historię. Sam pomysł i jego realizacja bardzo mi się spodobała, dlatego nie chciałam czytać jej na siłę. Na moment oderwałam się od tej powieści i przeczytałam coś innego. Po kilku dniach ponownie do niej powróciłam i jestem zaskoczona tym, jak bardzo dobra jest ta książka.

W ogromnej rezydencji pełnej egzotycznych skarbów, w której upływa jej młodość, January Scaller sama stanowi nie lada osobliwość. Będąc podopieczną bogacza pana Locke’a, ma wrażenie, że niewiele różni się od eksponatów na ścianach jego willi: jest tu wprawdzie otoczona opieką, ale zarazem czuje się ignorowana i kompletnie nie na miejscu.

Wszystko zmienia się, gdy w jej ręce wpada tajemnicza księga – spowita wonią innych światów, kryje w sobie opowieść o sekretnych drzwiach, miłości, przygodzie i niebezpieczeństwie. Każda jej strona przynosi odkrycia z trudem dających się objąć rozumem prawd o tym, czym jest świat. January stopniowo zaczyna też rozumieć, że historia przedstawiona w książce powiązana jest z jej własnym losem.

To, co bardzo mnie urzekło (oprócz oczywiście ciekawej fabuły) to wyjątkowa narracja, prowadzona w sposób bezpośredniego zwracania się bohaterki do samego czytelnika. Dzięki takiemu zabiegowi można się jeszcze bardziej wciągnąć w historię i zachować ją w pamięci na dłużej.

Harrow napisała tą historię w bardzo baśniowym stylu, co bardzo mi się spodobało. Jej styl pisania idealnie współgrał z faktem iż mamy w tej powieści zarówno motywy fantastyczne jak i płynące z całej opowieści morały. Do chwili obecnej ciężko mi uwierzyć w to, że tak wyjątkowa książka jest debiutem autorki.

Akcja całej historii rozgrywa się na przełomie XIX i XX wieku, co nadaje tej powieści pewnej klimatyczności. Tak jak już wcześniej wspominałam, ciężko było mi wgryźć się w tą historię. Być może dlatego, że autorka dość długo wprowadza czytelnika w szczegóły swojej powieści. Przywołuje wydarzenia z przeszłości, które w jakimś stopniu wpływały na losy January, przez co cała akcja rozgrywa się dość mozolnie.

Co do samych bohaterów – są sympatyczni. Postać January jak dla mnie została delikatnie przerysowana. Jak na swój wiek, momentami zachowywała się stanowczo zbyt dojrzale. Ale to tylko taki drobny mankament. Bardzo spodobała mi się Jane, której odwaga i hart ducha nie raz ratowała bohaterów z opresji.

Bardzo spodobało mi się również to, że tajemnicza księga, jaka trafiła w ręce głównej bohaterki, wpada również w nasze ręce. I w taki oto sposób mamy „książkę w książce”. Uważam to a bardzo dobry zabieg, dzięki któremu lektura „Dziesięciu tysięcy drzwi” jest jeszcze bardziej ciekawa i oryginalna.

Zakończenie historii jasno sugeruje, że w przyszłości może ukazać się kontynuacja tej powieści. Jak tylko ukaże się ona na polskim rynku wydawniczym, to z pewnością po nią sięgnę. Mam ogromną nadzieję, że będzie mieć ona równie piękną (o ile nie piękniejszą) okładkę co „Dziesięć tysięcy drzwi”.

Podsumowując, literacki debiut Alix E. Harrow pt. „Dziesięć tysięcy drzwi” to przemyślana, świetnie napisana i wciągająca powieść przygodowa, z elementami fantastyki. Jestem pewna, że trafi ona na listę najlepszych powieści tego roku. Gorąco polecam!

Moja ocena: 8/10

"Istnieje tylko jeden sposób, by uciec z własnej historii - możemy tego dokonać jedynie, wślizgując się do historii kogoś innego. Poszukałam wsuniętej pod materac książki w skórzanej oprawie, zbliżyłam ją do nosa i zaciągnęłam się głęboko zapachem farby drukarskiej i przygody. Weszłam w nią i już po chwili znalazłam się w innym świecie."

Pewnego dnia pojawia się dziwny człowiek o ciemnym kolorze skóry z tatuażami na rękach z małym zawiniątkiem przy piersi. Pan Locke postanawia zaopiekować się Julianem oraz jego córką w zamian ma ON podróżować po egzotycznych krajach i wyszukiwać dla swojego pracodawcy rzadkie okazy do jego kolekcji. Lata mijają i okazuje się, że January córka Juliana (a może Yule'a Iana) odnajduje Drzwi do innego świata. Duża litera w tym miejscu jest użyta specjalnie. I już nic nie było takie samo.

Na początku zraziło mnie do tej książki to, że jej akcja dzieje się na początku XX wieku. Nie przepadam jakoś szczególnie za akcją, która nie dzieję się współcześnie. Ponadto fabuła jest bardzo wymagająca i trzeba się mocno skupić czytając ją, by wyłapać wszystko. Autorka jest szczegółowa w swoich opisach, a wszystko ma tutaj znaczenie. Język w książce przywodzi na myśl klasyki literatury. Historia zawarta w powieści jest naprawdę nietuzinkowa. Teoria tajemniczych drzwi prowadzących do różnorakich światów jest doprawdy fascynująca. Do tego motyw książki w książce jest dość pomysłowy. Mimo to idzie się tym wszystkim znudzić, bo zanim dzieją się właściwe wydarzenia dotyczące naszej głównej bohaterki, autorka nakreśla cały świat i ukazuje co zdarzyło się przedtem. Co było skutkiem tego co dzieje się aktualnie. Dla mnie to była książka przygodowa z elementami fantastyki. Ale próżno szukać tutaj wartkiej akcji. Na wszystko jest czas i musi wybrzmieć. I mimo, że już chyba do niej nie wrócę, ale myślę, że zostanie w mojej głowie na długo.

Przez większość książki możemy się spotkać z tak zwaną formą szkatułkową, czyli książka w książce. Był to zabieg, z którym po raz pierwszy spotkałam się w literaturze. Stanowi to na pewno urozmaicenie podczas czytania jej i raczej nie przeszkadzało mi to, ani za bardzo nie poprawiało zaciekawienia tą historią. Główną zaletą „Dziesięć tysięcy drzwi” jest przede wszystkim język, jakim operuje autorka. Raczej nie spotykamy się z nim na co dzień. Mi bardzo przypominał styl, jaki występuje w baśniach. Zabarwiony, pełen epitetów i szczegółowych opisów. Jednak, po około 200 stronach już zaczął mnie męczyć ten zabieg. Lektura raczej nie należy do krótkich , a bardzo długie zdania czytelnika zniechęcają po jakimś czasie do czytania. Sama historia o drzwiach, które przenoszą w różne miejsca, nie jest w żadnym stopniu oryginalna. Ten motyw pojawia się już od wielu lat i właściwie już niczym nie zaskakuje. Tak zwane „plot twisty”, nie były jakoś zaskakujące, ale raczej można było się tego spodziewać. Samo tempo akcji jest bardzo wolne. Większość książki niestety się wynudziłam 😕 Autorka stara się nam ukazać realia początków XX wieku, jednak ja praktycznie nie odczułam tutaj tego innego okresu w historii. Na pewno należy wspomnieć o przedstawieniu problemu, jakim jest rasizm i jest wielokrotnie o nim mowa w książce. Myślę, że pod tym względem zostało to dobrze przedstawione. Podczas czytania właściwie nie wiedziałam do jakiego gatunku dopasować tą książkę. Mam wrażenie, że jak się zagłębicie w historię to dostrzeżecie ich wiele. Podsumowując niestety nie dostrzegłam tego wspaniałego czegoś co widzą osoby , które ją przeczytały 🙄

„Dziesięć tysięcy drzwi” to książka, która oczarowała mnie swoją finezją. Napisana pięknym językiem, otwierająca przed czytelnikiem drzwi do świata pełnego przygód i magii, oferując przyjaźń z bohaterami inteligentnymi, odważnymi, barwnymi i zabawnymi. Lektura, która dosłownie pochłonęła mnie na kilka dobrych godzin. Jestem zachwycona i mam nadzieję, że i Wy będziecie…

January mieszka w ogromnej rezydencji pełnej egzotycznych skarbów. Dorasta pod czujnym okiem pana Locke’a dla którego pracuje ojciec dziewczynki. January prowadzi uprzywilejowane życie a mimo to nie poznała, co to miłość i troska. Można odnieść wrażenie, że jest jedynie kolejnym eksponatem w kolekcji pana Locke’a. Życie January zmienia się jednak, kiedy w ręce dziewczyny trafia pewna wyjątkowa książka. Książka, która skrywa sekrety i owiana jest magią. Książka, która opowiada o emocjach, pragnieniach i podróżach. January podczas lektury odkryje różne oblicza otaczającego ją świata. Czasem lepsze a czasem gorsze. Poznając kolejne sekrety książki, dziewczyna uświadomi sobie, że historia zawarta na jej kartkach powiązana jest z jej losem w sposób nieodwracalny i niezwykły.

„Dziesięć tysięcy drzwi” to książka, którą trudno zakwalifikować. Nie jest to tylko fantastyka. Nie jest to również bajka ani typowa młodzieżówka. Lektura łączy w sobie tak wiele, ale w sposób delikatny i niewymuszony. Alix E. Harrow zadebiutowała tym tytułem i wyznaczyła nową jakość. Pisze nienagannie, obrazowo, odpowiedzialnie i nadaje fabule głębie. Po skończonej lekturze jeszcze długo książka siedziała w mojej głowie. Jeśli szukacie baśniowej historii, która zafascynuje Was od pierwszych stron to gorąco polecam sięgnąć po „Dziesięć tysięcy drzwi”. To coś tak dobrego i tak pięknego, że musi trafić w wasze ręce prędzej czy później.

🔑✨ "10 tysięcy drzwi"- Alix E. Harrow🔑✨

Przez pewien czas chodziłam w książkowym głodzie, ponieważ bardzo ciągnęło mnie do książki, która zapewni mi zarówno odpoczynek jak i wspaniałą przygodę i tak właśnie trafiłam na powieść "10 tysięcy drzwi"! Ale nie tylko to wpłynęło na moją decyzję odnośnie sięgnięcia po lekturę, ponieważ książka poruszała interesujące dla mnie zagadnienia, jakimi są podróże.

Autorką książki jest była Pani historyk- Alix E. Harrow. "10 tysięcy drzwi" to jej debiut, który w zawrotnym tempie trawił na listy bestsellerów!

Główną bohaterką jest dziewczynka o imieniu Jenuary, jej młodość upływa w ogromnej rezydencji pana Locke'a- podróżnika i kolekcjonera egzotycznych skarbów. Głównym problemem jest samotność naszej głównej bohaterki, która na szczęście pewnego dnia się kończy, ponieważ dziewczynka odnajduje tajemniczą księgę... Co January w niej znajdzie?

Myślę, że w książce najbardziej podobały mi się opisy, czytając je miałam wrażenie, że jestem w tym samym miejscu co January i obok niej stoję. To było coś niesamowitego...

Książka skierowana jest do wszystkich, myślę, że osoba mająca 13 lat pokocha tę książkę i wyniesie z niej tyle samo co osoba w wieku 35 lat.

Warto wspomnieć o estetyce książki, które zapewniło wydawnictwo. Okładka jest wprost fenomenalna, świetnie nawiązuje do tematyki książki a wielkość kroju pisma jest miła dla oka.

Podsumowując książka wywarła na mnie niesamowite wrażenia, sprawiła, że choć ciałem byłam w domu to duszą razem z January. Uważam, że książkę mogę polecić wszystkim niezależnie od wieku. Książka uczy nas jak ogromna jest potęgą miłości. Pokazuje, że nie ma nic lepszego niż obecność rodziców obok swych pociech, mogę mieć piękną willę, super ciuchy, ale i to nie zastąpi rodzicielskiej miłości oraz troski...

"Bo miejsce, w którym się urodzisz nie zawsze jest miejscem, w którym czujesz się jak w domu.".

Dziś znów recenzja, z której będą płynęły same słowa pochwały. Kto już czytał "Dziesięć tysięcy drzwi" Alix E. Harrow, ten wie o co mi chodzi. Na początek wielki kciuk w górę dla @[Adres usunięty] za przepiękną oprawę graficzną okładki. Takie wydania po prostu uwielbiam! A teraz przejdźmy już do fabuły. Główną bohaterką książki jest 17-letnia January. Dziewczyna, ze względu na nieobecność ojca, od wielu lat mieszka w eleganckiej rezydencji pana Locke'a. January skrycie marzy o przeżywaniu przygód, jednak pozostaje jej tkwić w pełnej oryginalnych eksponatów ponurej posiadłości. Jednak pewnego dnia dziewczyna znajduje tajemniczą księgę, dzięki której wszystko się odmienia. Księga opowiada o losach Adelaide, tak bardzo podobnej do January. Po znalezieniu księgi losy dziewczyny układają się tak, że jest zmuszona wyruszyć w nieznaną podróż, aby odkryć prawdę o sobie i swoim ojcu. Ale nic więcej Wam już nie zdradzę. "Dziesięć tysięcy drzwi" to książka, w której autorka zastosowała bardzo ciekawy motyw opowieści w opowieści. Poznajemy bowiem nie tylko losy głównej bahaterki, ale równie istotną historię Adelaide. Bogate słownictwo Harrow sprawia, że czytanie tej książki to prawdziwa uczta i przyjemność. Bohaterowie są bardzo ciekawi, akcja spokojna, ale i tak wzbudzająca mnóstwo emocji. Ta przepiękna, magiczna i totalnie klimatyczna powieść skradła moje serce. I niech nie zwiedzie Was początek, który może wydawać się nieco zawiły. Później historia rozwija się tak, że ani na chwilę nie można oderwać się od lektury. Gorąco polecam!

“Drzwi są portalami łączącymi różne światy, istniejącymi wyłącznie w bardzo określonych miejscach charakteryzujących się tajemniczym rezonansem”

January od dziecka mieszka w ogromnej rezydencji. Jest półsierotą. Jej ojciec jest archeologiem, który pracuje na zlecenie pana Locke’a, który zajmuje się dziewczynką podczas nieobecności ojca. January ma wszystkiego pod dostatkiem, jednak czuje się ignorowana i samotna. Wszystko się zmienia, kiedy w jej ręce wpada tajemnicza książka o tajemniczym tytule “Dziesięć tysięcy drzwi”. Żeby January nie czuła się samotna jej ojciec przysyła do opieki nad nią Jane. Niedługo potem sam znika. Loke’a przekonuje dziewczynę, że jej ojciec nie żyje. Ta jednak nie wierzy w jego słowa i rusza w podróż tropem tajemniczych drzwi w poszukiwaniu ojca.

Bałam się tej książki. To fantastyka od której zaczęłam moją książkową przygodę, jednak po latach nie bardzo mogę się wczuć w nią. Tu było inaczej. “Dziesięć tysięcy drzwi” porwały mnie od pierwszej strony i zaskakiwały do samego końca. Czułam się jak małe dziecko, które czyta historię i nie może doczekać się tego co będzie na kolejnych stronach. Tytułowe drzwi to portale, które przenoszą bohaterów pomiędzy światami i zawsze przynoszą zmiany. January podróżuje by uniknąć niebezpieczeństwa, które depcze jej po piętach i odnaleźć swoją rodzinę. “Dziesięć tysięcy drzwi” pozornie wydawała mi się książką dla dzieci, jednak okazało się że TO NAJLEPSZA KSIĄŻKA JAKĄ CZYTAŁAM. Opowiada o rodzinie, samotności, decyzjach i zmianach. January jest zdeterminowana i odważna w dążeniu do osiągnięcia celu. Dla mnie tytułowe drzwi są decyzjami, którymi kierujemy się na co dzień. Nigdy nie możemy do końca określić dokąd nas zaprowadzą.

W książce "Dziesięć tysięcy drzwi" poznajemy historię młodziutkiej January, która pewnego dnia trafia na tajemnicze Drzwi. Po przekroczeniu ich progu, na krótką chwilę ląduje ona w całkiem innym świecie. Mijają lata, a dziewczyna nie zapomina o tym niezwykłym zdarzeniu.

Nadchodzi informacja, która wywraca jej życie do góry nogami. Wkrótce January przekona się, że nie wszystko było takim jakim się zdawało. Czy wyruszy w niebezpieczną podróż by odnaleźć ojca, odkryć nowe portale i pokonać ludzi z Towarzystwa? I co wspólnego z tym ma tajemnicza książka, którą znalazła w starożytnej szkatule?

_____________________________________________________________________________________________________

O "Dziesięciu tysiącach drzwi" już od jakiegoś czasu było głośno. Gdy data premiery była już znana, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Otworzyłam ją... i przepadłam.

Autorka stosuje zabieg, z którym miałam do czynienia pierwszy raz. Chodzi oczywiście o zwrot bezpośredni do czytelnika. Gdy to czytałam, miałam wrażenie, jakby narrator siedział obok mnie i po prostu opowiadał mi całą historię.

W "Dziesięciu tysiącach drzwi" mamy tak jakby... książkę w książce. January czyta historię Abe i dzięki temu poznajemy od razu dwie linie czasowe. Muszę szczerze przyznać, że mi osobiście bardziej przypadła do gustu historia głównej bohaterki.

Styl jest bardzo poprawny, tak naprawdę nie mam do czego się doczepić. Język jest świetny, bardzo szybko czyta się dzięki temu opowieść.

January jako bohaterka jest bardzo dobrze ukształtowana. Nie jest tylko płaskim zarysem, a ma swoje wady i zalety, słabości i mocniejsze strony. Na przestrzeni rozdziałów można też zauważyć jej stopniową przemianę z nieroztropnej dziewczynki do samodzielnej, młodej kobiety.

Cała opowieść mnie naprawdę urzekła i choć nie znajdzie się w moich polecajkach (zabrakło mi "tego czegoś"), to jest naprawdę warta przeczytania.

Całej książce daje 4,75/5 gwiazdek i jak na razie jest jedną z najlepszych przeczytanych w tym roku.

Zachwycająca okładka, intrygujący opis… Wiecie, jak to się zaczyna, prawda? Wybiera się książkę, którą absolutnie musi się poznać. Tak było i przy Dziesięciu tysiącach drzwi Alix E. Harrow. Zostałam skuszona obietnicą niemożliwych podróży, niezapomnianej miłości i nieprzemijającej potędze opowieści. Czy je tu znalazłam?

January Scaller to osobliwa dziewczynka, która mieszka w rezydencji bogatego pana Locke’a, dla którego pracuje jej ojciec. Poznajemy ją najpierw jako siedmiolatkę, bo właśnie wtedy zaczyna się jej opowieść. January natrafia na tajemnicze przejście do innego świata i od tamtej pory jej życie się zmienia, a gdy po latach natrafia na księgę przypominającą jej o tamtym odkryciu, zmienia się już dosłownie wszystko. Od tej chwili January daje się porwać prawdziwie tajemniczej opowieści o sekretnych drzwiach, innych światach, miłości, przygodzie i niebezpieczeństwie. Dziewczyna zaczyna rozumieć, że historia, którą poznaje, jest dla niej wyjątkowo ważna. I że toczy się nadal, a to ona sama będzie musiała odkryć i zdecydować, jak się skończy.

Zacznę od tego, że powieść oczarowała mnie swoimi barwnymi, malowniczymi opisami (chociaż przyznam, że miejscami bywały one nużące), magiczną atmosferą wprowadzającą czytelnika świetnie nie tylko w XX wiek, w którym toczy się akcja, lecz także we wszystkie miejsca, o których dowiadywała się bohaterka. Mamy tu do czynienia z powieścią szkatułkową, więc historia toczy się dwutorowo – January opowiada nam w bardzo pamiętnikarskim stylu o swoim życiu, a co jakiś czas przenosimy się też do opowieści uczonego, który napisał książkę znalezioną przez dziewczynę. Dzięki temu poznajemy wszystkie wydarzenia w szerszym kontekście, możemy wczuć się lepiej w sytuacje bohaterów, których poznajemy bardzo dobrze dzięki ich narracji.

W Dziesięciu tysiącach drzwi mamy przede wszystkim January, krnąbrną dziewczynkę, która jest w stanie wywołać sympatię, chociaż niektóre jej zachowania (z których zdaje sobie sprawę!) bywają irytujące. Mamy też jej przyjaciela Samuela, ojca i tajemniczego pana Locke’a, pojawia się Jane, no i Bad, pies, który skradnie każde serce! Pojawi się tu również kilka innych pobocznych postaci, które odegrają mniejszą bądź większą rolę. Jest ich na tyle, że nie da się poznać dokładnie każdej z nich tak, jak by się chciało, choć autorka w większości przypadków bardzo skrupulatnie przedstawiała ich losy. Mimo wszystko zabrakło mi tu nieco doprecyzowania kilku wątków, choć może gdyby się pojawiły, rozwlekłyby tylko niepotrzebnie fabułę.

Oprócz tego książka zawiera bardzo wiele ważkich wątków, o których warto wspomnieć. Akcja toczy się przecież na początku wieku XX, a zatem pojawia się wiele nawiązań do problemów, z którymi borykali się w tamtych czasach ludzie. Autorka bardzo wiernie oddaje klimat tamtych lat. Na dodatek ważny jest tutaj aspekt samej powieści, w której kryją się kolejne powieści, każda strona otwiera kolejne Drzwi do innego świata, w którym można się zatracić.

Dlatego polecam. Za zachwycającą okładką kryje się wspaniała treść. Chociaż toczy się raczej spokojnym rytmem, a niektóre miejsca mogą okazać się nużące, w większej części ta książka wciągnie Was w swoje wspaniałe światy i łatwo nie wypuści. Bo to opowieść o potędze opowieści, o potędze miłości, wiary, o potrzebie wolności i przygody. Naprawdę magiczna historia, której warto poświęcić dzień ze swojego życia, a nawet więcej. Bo kto wie, czy po poznaniu legend Drzwi, nie zaczniecie sami ich szukać.