Dziennikarz

“W ŻYCIU LICZY SIĘ TYLKO JEDNO. I NIE JEST TO ANI MIŁOŚĆ, ANI BEZPIECZEŃSTWO, ANI ZAUFANIE. JAK MYŚLISZ?”

Eryk jest dziennikarzem śledczym w łódzkiej gazecie. Prywatnie ma narzeczoną, jednak nie stroni od krótkich niezobowiązujących znajomości z innymi kobietami. Pewnego dnia naczelny wysyła go do Krakowa, żeby zajął się sprawą autorki Adeli Braun, która uważa że jest prześladowana. Naczelny zostaje poinformowany, że tą sprawą ma zająć się właśnie Eryk. Dziennikarza cieszy to, że może wyjechać i trochę odpocząć od łódzkiej codzienności. Po spotkaniu z aktorką, Eryk uważa, że ona kłamie. Jej opowieść jest niespójna. Sprawa zaczyna się komplikować, wkrótce okazuje się, że to o niego chodzi sprawcy.

“Dziennikarz” to thriller psychologiczny, który no cóż, nie wciągnął mnie. Od samego początku trochę irytował mnie główny bohater. Chociaż sprawa Adeli Braun finalnie jest związana z życiem Eryka, jednak uważam, że za dużo było opisów jego prywatnego życia, a za mało dziennikarskiego śledztwa. Zakończenie mnie zaskoczyło, bo nie spodziewałam się, że tak będzie wyglądał finał tej sprawy. Cała historia była całkiem niezła, jednak mnie nie przekonała.

Dziennikarz śledczy, Eryk Prus, rozdziela swoje życie między pracę w gazecie, narzeczoną a niezobowiązujące relacje z innymi kobietami. Pewnego dnia naczelny deleguje go do Krakowa, aby zajął się sprawą młodej aktorki, Adeli Braun. Kobieta twierdzi, że jest molestowana i chce nagłośnić to w mediach. Eryka z wyjazdu najbardziej cieszy odpoczynek od Łodzi i narzeczonej. Na miejscu sytuacja jednak nie jest taka klarowna. Dziennikarz szybko odkrywa, że Adela kłamie, a opowiadane przez nią historie nie są spójne. Jak przystało na dobrego dziennikarza śledczego Eryk chce poznać prawdę. Przy okazji odkrywa trop, który nie jest powiązany z aktorką, której historią miał się zająć. Na jaw wychodzi coraz więcej kłamstw, które uderzają w Eryka.

“Dziennikarz” to thriller psychologiczny, który wyszedł spod pióra Macieja Kaźmierczaka. W książce poznajemy losy głównego bohatera, Eryka, który pracuje jako dziennikarz śledczy w jednej z łódzkich gazet. Muszę przyznać, że fabuła nakreślona przez autora jest dość skomplikowana. Szczególnie, gdy tytułowy dziennikarz przebywa już w Krakowie. Mnogość intryg, zawiłości, mylnych wskazówek robi wrażenie. Na pewno nie mogę powiedzieć, że zabrakło napięcia. W miarę rozwoju akcji postać Eryka wywoływała we mnie wiele skrajnych emocji, od irytacji przez współczucie do niechęci. Nie podobało mi się nieustanne nawiązywanie do podbojów miłosnych dziennikarza, ale finalnie zrozumiałam, że to był istotny wątek. Intryga na pewno jest pomysłowa, wciągająca, a momentami wzbudzająca odrazę. Jednak trochę za dużo było “przypadków”, przez co miałam poczucie że coś mi nie pasuje. Ostanie strony szokują, jestem pewna, że ten kto sięgnie po książkę, będzie doskonale wiedział, który moment mam na myśli. Polecam ten thriller fanom gatunku i tym co lubią nietuzinkowe historie.

Dziennikarz

Eryk to młody, pełen życia dziennikarz. Jego życie to głównie praca ale jak się okazuje, nie tylko. Ma ON narzeczoną, co do której chyba nie jest pewien. Mimo iż planują przyszłość, ON otacza się w towarzystwie dziewczyn, które mają być tylko na chwilę. Jednak pewnego dnia w pracy dostaje zlecenie, które niesie za sobą szalone wyzwanie. Kraków miasto sławy jest miejscem w którym ma spędzić najbliższy czas.

Adeli Braun aktorka chce upublicznić fakt że jest prześladowana na tle seksualnym. Coś od początku tu nie pasuje ale bohater nie odmówi, w końcu to jego praca ale też są inne powody. Np takie że w końcu odpocznie od swojego miasta narzeczonej i wielu innych kobiet. Mimo to sprawa przybiera coraz bardziej napiętego tępa.

Eryk odkrywa że oskarżenia gwiazdy nie są prawdziwe. Z każdym dniem odkrywa szokujące fakty lecz nie mają one nic wspólnego z jego artykułem. To czego się dowiaduje może odmienić nie tylko życie aktorki ale też wielu innych osób, a mu zapewnić super materiał do artykułu. Ale czy będzie ON w stanie wykorzystać aż tak brutalne informacje przeciwko osobie której miał pomóc? A co z żoną mężczyzny? Jak myślicie dowie się ona o jego podwójnym stylu życia?

Na pewno jest to książka, po której zakończeniu człowiek zastanawia się nad tym, co w życiu jest najważniejsze. Autor szokuje zarówno kreacją głównego bohatera jak i pomysłem na samą powieść. Dziennikarza pokonałam w 3 godziny, a w zasadzie to ON pokonał mnie - przez cały czas nie dał się odłożyć na później. W pamięci została mi także Iza - narzeczona głównego bohatera. Byłam bardzo zawiedziona, książka skończyła się tak szybko. Mam wielką nadzieję na kontynuację tej historii, bo jest co rozwijać. Ma w sobie wiele motywów przez co każdy czytelnik znajdzie tam coś dla siebie. Moja ocena to zdecydowane i pewne 10/10!

"Zawsze, gdy mamy nadzieję na zapomnienie win i wybaczenie grzechów, należy pamiętać, że wszelka nadzieja musi umrzeć. Nie ma zapomnienia, nie ma wybaczenia. Jest tylko cierpienie"

Jak szeroka może być siatka kłamstw?

Czy gdy całe twoje życie wydaje się nimi przepełnione, zostaje w nim choć trochę miejsca na prawdziwego ciebie?

Eryk Prus jest kłamcą - to nie ulega wątpliwości.

Oszukuje nie tylko swoją narzeczoną którą nieustannie zdradza, ale też samego siebie.

Dostając do wykonania zlecenia, wyjeżdża do Krakowa by spotkać się z aktorką Adelą Braun.

Jako dziennikarz śledczy, ma zrobić artykuł na temat prześladowania aktorki na tle seksualnym, którego jest ofiarą.

Przyjeżdżając na miejsce, nie wie jednak, że prawdziwą zagadką jaką przyjdzie mu rozwikłać, będzie sprawa która dotyczy jego samego.

Co takiego ukrywa Eryk, że ktoś pragnie na nim zemsty?

Do czego będzie w stanie się posunąć, by chronić swój idealny medialny wizerunek?

Czy, gdy tajemnice z przeszłości ujrzą światło dziennie, będzie jeszcze co ratować?

Mówią, że prawda zawsze wyjdzie na jaw..

A niektóre sekrety, nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego.

Eryk zaplątał się w sieć własnych kłamstw..

Czy znajdzie się ktoś, kto wyciągnie ku niemu pomocną dłoń?

"Dziennikarz" jest moim pierwszym spotkaniem z piórem autora. Pierwszym, i jak najbardziej udanym.

Historia jaką stworzył Maciej Kazimierczak, okazała się lekturą niezwykle lekką i przyjemną, choć fabuła już taka nie była.

Przed napisaniem te opinii przejrzałam te, które napisali inny, i widzę, że nie jestem jedyną, która w ogóle nie polubiła głównego bohatera. I choćbym chciała go żałować i mu współczuć to jedynym zdaniem jakie mi się nasuwa po przeczytaniu tej książki jest taka, że dostał za swoje, bo karma zawsze wraca.

Historia Eryka okazała się ciekawą podróżą, którą pochłonęłam na raz. Nawet nie zauważyłam kiedy przewróciłam ostatnią stronę, a zegar wskazywał 2.00 w nocy.. Książka spodobała mi się już od samego początku. gdy dostałam od wydawnictwa trzy pierwsze rozdziały.. Choć thrillery nie są mi jakoś szczególnie bliskie, staram się je czytać, między swoimi ulubionymi książkami, a przygada w jaką zabrał mnie autor, okazała się niezwykle satysfakcjonująca.

Myślę, że "Dziennikarz" jest książką, które powinna się spodobać większości osobom, które ją przeczytają.

Ja ze swojej strony zachęcam do sięgnięcia po nią, i przekonania się, co takiego zrobił Eryk, że spotkało go to - co spotkało.

Ciekawi mnie bardzo, czy autor planuje napisanie kontynuacji tej historii, bo zakończenie zostawiło tu, szeroko otwartą furtkę.

POLECAM!

Jedno kłamstwo wydaje się nieszkodliwe, drugie przychodzi łatwiej, a kolejne są już naturalne. Dzięki nim można egzystować równolegle w dwóch światach, tym, który jest codziennością i tym drugim, gdzie można zapomnieć się i brać to, czego się potrzebuje bez konsekwencji, do czasu. Matnia. Pojawia się nagle, bez uprzedzenia i wydaje się osaczać bez powodu, ale tak jak nie istnieje zbrodnia doskonała, tak samo zawsze jest i jakiś powód, źródło, tego, co ma miejsce.

Kiedy trafia się interesujący temat, zwłaszcza z kategorii tych, mających szansę trafić na pierwszą stronę gazety trudno odmówić zajęcia się nim. Eryk Prus zamierza skorzystać z szansy jaka mu się nadarza, zresztą nie odmawia się naczelnemu. Podróż z tym związana jest mu jak najbardziej na rękę i stanowi możliwość wyrwania się od codzienności, zadowalającej, ale potrzebującej powiewu świeżości. Gromadzenie informacji oraz ich analiza jest jedną z podstaw dziennikarstwa, a w tym konkretnym przypadku aspirująca aktorka jest punktem wyjścia do jednego i drugiego. Jednak szybko okazuje się, że w jej historii nie do końca jest tak się początkowo zdawało, czyżby miało drugie dno? Dlaczego zwróciła się z nią do gazety? Doświadczenie i intuicja podpowiadają Erykowi, iż wiele szczegółów się nie zgadza, lecz nie umie porzucić tej sprawy. Czy nie popełnia błędu? Może zaczynać grać według koś innego zasad zamiast swoich? Ile jest gotów zaryzykować? Na te pytania odpowiedzi Eryk odnajdzie odpowiedzi, tylko czy będą takie jakich się spodziewa? Pewne znaki zapytania powinny stać się ostrzeżeniem …

Deszcz, mrok, piękna kobieta i główny bohater, a do tego klimat noir oraz niepokój wzrastający z każdą chwilą, że to, co jest widoczne jest jedynie wierzchołkiem góry lodowej. Na tym nie koniec, to dopiero początek historii w jakiej nic nie jest takie jak się wydaje, nawet więcej, gdyż mistrzowsko skonstruowana fabuła wciąga czytelników w świat pełen kłamstw, iluzji, branych są za rzeczywistość, aż do momentu kiedy pękają z hukiem, burząc tamę wyparcia i zapomnienia. Maciej Kaźmierczak brawurowo wszedł ze swoją książką w gatunek thrilleru psychologicznego, serwując nieszablonową lekturę, w jakiej nie brakuje sekretów, napięcia i przede wszystkim skomplikowanych relacji ludzkich, balansujących na pograniczu intrygującej matni. W „Dziennikarzu” od samego początku należy spodziewać się nieoczekiwanego, chociaż początkowe tempo może zwodzić, bardzo szybko okazuje, że akcja toczy się w rytmie idealnie dopasowanym do zaciskającej się coraz mocniej pajęczyny kłamstw, niedopowiedzeń, sprzecznych informacji oraz zwodniczej intuicji. Pomiędzy tym, co wiadome, a tym, co faktycznie ma miejsce zaczyna się rozgrywka o to, czego jeszcze nie wiadome, a co steruje wszystkim i wszystkimi. Autor umiejętnie gra na emocjach czytających, podsuwając bodźce do przypuszczeń jak dalej potoczy się akcja, lecz w zanadrzu ma intrygę, jakiej nikt nie spodziewał się. „Dziennikarz” jest fascynującą opowieścią o człowieku, jego prawdziwej twarzy, o jakiej nawet ON sam zapomniał i pułapce, niedostrzeganej dopóki nie jest już za późno na ratunek. Wytrawna historia, w jakiej wątki splatają się w niepokojący obraz namalowany kolorami mrocznymi odcieniami ludzkich pragnień i emocji, prowadzących do zatracenia

Już jest. Thriller psychologiczny "Dziennikarz" Macieja Kaźmierczaka.

Główny bohater to Eryk Prus, łódzki dziennikarz śledczy.

Ma interesującą pracę, narzeczoną, z którą właśnie postanowił zamieszkać, jak również wiele przygodnych kobiet na boku.

Z wprawą bryluje w mediach społecznościowych, dzieląc się z obserwatorami swoimi spostrzeżeniami.

Właśnie jedzie do Krakowa, aby zebrać materiały do nowego artykułu.

Na miejscu jest umówiony z aktorką Adelą Braun, która chce nagłośnić w mediach sprawę swojego molestowania.

Już w czasie podróży pociągiem zaczynają się dziać dziwne rzeczy.Osoby spotkane w drodze, pozostawiony w pociągu notes - wszystko to jest bardzo niepokojące. Potem jest jeszcze bardziej zagadkowo.

Kto tak naprawdę jest celem wszystkich działań i z jakiego powodu?

Jeśli jesteście ciekawi - zapraszam do lektury. Ja przeczytałam w jeden dzień.

Książka jest fantastyczna! Nietuzinkowe dialogu, realistyczni bohaterowie, fabuła która w mig porywa czytelnika i nie pozwolą my odłożyć książki do samego końca i motyw, który po prostu rozwala! Świetna pozycja, z czystym sumieniem polecam!

⭐️ Mamy przedstawioną historie łódzkiego dziennikarza śledczego Eryka Prusa,któremu narzeczona nie przeszkadza przelotnych znajomościaxh z młodszymi kobietami.

Gdy dostaje zlecenie aby pojechać do Krakowa i zbadać sprawę nadużyć w branży filmowej jeszcze nie wie, że cała ta sprawa ma drugie dno. Eryk nie jest już niczego pewien.

O co tak naprawdę chodzi w tej sprawie? A najważniejsze ,co ON ma z tym wszystkim wspólnego?

⭐️Tytułowy dziennikarz jest bardzi specyficzna postacią której za bardzo nie polubiłam. Jest dwulicowy i egoistyczny i myśli że wszystko ujdzie mu na sucho. Chociaż według mnie ten jego charakter tylko podkręcał cała akcje w książce , sprawiał że bardzo chichciales sie dowiedzieć co takiego mógł przeskrobać. W książce jest pokazanych dużo jego przemyśleń ,spostrzeżeń i gdy już nam się wydaje ze go znamy znowu nas czymś zaskakuje.

⭐️ Sama fabuła mi się podobała , szybko się książkę czytało mimo ciągłych zwrotów akcji. Na początku mnie nie wciągnęła ,ale im dalej w las tym lepiej. Chociaż według mnie było w niej trochę za dużo niepotrzebnych opisów nic nie wznoszących do histori.

Podobało mi się ,że było dużo pobocznych wątków które z biegiem czasu zaczely się układać w jedną całość. Są tutaj pokazane takie motywy jak zdrada, zemsta, prześladowanie.

⭐️ Zakończenie bardzo mi się podobało , zwłaszcza to jak ostatecznie potoczyły się losy dla głównego bohatera.

„Nadzieja musi umrzeć”

Eryk Prus, łódzki dziennikarz śledczy, wiedzie ułożone życie. Jest ustabilizowany zawodowo i osobiście. U jego boku zagościła młoda kobieta, narzeczona Iza, która zapewnia mu spokój i ukojenie. Ale Eryk potrzebuje coraz więcej emocji i adrenaliny, nie stroni od innych kobiet. Im młodsza, tym lepiej. Oczywiście narzeczona nie ma o tym pojęcia. Wkrótce planują razem zamieszkać i zrobić krok do przodu.

Pewnego dnia dziennikarz otrzymuje nowe zlecenie, naczelny wysyła go do Krakowa, aby zajął się nową sprawą. Redakcja otrzymała e-maila do aktorki Adeli Braun, która twierdzi, że jest prześladowana i cała sprawa ma związek ze znanym celebrytą. Redakcja widzi w tym szansę na nowy ciekawy temat, który mógłby ich gazetę wybić na piedestał. Aktorka chce nagłośnić całą sprawę, ale warunkiem jest, że może się tym zając tylko Eryk. Mężczyzna zgadza się i wyjeżdża na kilka dni do Krakowa. Jednak spotkanie z Adelą wywołuje w nim niesmak, zauważa, że kobieta coś kręci i kłamie. Nic nie trzyma się całości, jej opowieści są chaotyczne, bez związku i niezrozumiałe. Wkrótce wiele rzeczy się krystalizuje i Eryk trafia na nowy trop, ale powiązany z nim samym. Jest zaskoczony odkryciem i nie daje wiary dziwnym zbiegom okoliczności, które miały miejsce w ostatnich dniach. Przypomina sobie pewne fakty i pomalutku łączy w jedną całość. A jednak … Nie spodziewał się, że te informacje z przeszłości, dotyczące jego osoby, kiedykolwiek ujrzą światło dzienne. Był tak pewien siebie, że żyło w nim przekonanie, że nikt nie odważy się wspomnieć o tej niechlubnej sytuacji … A jednak widać znalazł się odważny, który postanawia rozprawić się z dziennikarzem. Jakie wynikną z tego konsekwencje i czy dziennikarz będzie w niebezpieczeństwie, przekonaj się sam. Na pewno będzie emocjonująco, o tym mogę cię już teraz zapewnić. A więcej dostaniesz sięgając po tę powieść sam ...

„Próbował okiełznać liczne myśli, które do niego napływały, bo tylko niewielka ich część dotyczyła aktualnej sytuacji. Reszta surfowała między możliwościami rozwoju w social mediach a Izą i chęcią naprawienia wszystkiego. Przy czym z drugiej strony jego umysł chciał obmyślać plany zdobywania kolejnych fortów złożonych z piersi. Eryk chciał się tego wszystkiego pozbyć, wziąć plecak pełen doświadczeń i po prostu spokojnie iść dalej, nie zwracając na siebie uwagi seksownych kobiet, których ciała wręcz prosiły o jego uwagę”.

Dziennikarz to historia, która ostrzega nas, jak się może skończyć balansowanie na granicy prawdy i kłamstwa. Wyraźnie wskazuje, czym się kończy życie w obłudzie, fałszu i zakłamaniu, do czego prowadzi pycha i nieskończona arogancja i pewność siebie. Nie ma ludzi nieomylnych, każdego, wcześniej czy później dosięga ramię sprawiedliwości. Każdy dostanie od życia to na co zasługuje, nie można liczyć na pobłażliwe traktowanie przez los. Każda wyrządzona krzywda wraca do sprawcy z podwójną mocą, odwet jest bolesny i zazwyczaj niespodziewany. Ta powieść stanowi też pewnego rodzaju ostrzeżenie przed życiem w przekonaniu, że jestem najlepszy, najmądrzejszy i sprytniejszy do całego świata. Życie w kłamstwie najpierw niszczy kłamcę od środka, toczy powoli jak rak, a później sprawia, że kłamca sam staje się swoim największym zagrożeniem. I jak z nim walczyć? Jakich metod użyć? Przecież jak jestem naj ...

„Zawsze, gdy mamy nadzieję na zapomnienie win i wybaczenie grzechów, należy pamiętać, że wszelka nadzieja musi umrzeć. Nie ma zapomnienia, nie ma wybaczenia. Jest tylko cierpienie”.

Nie znam wcześniejszej twórczości Macieja Kaźmierczaka, ale nasze pierwsze spotkanie zaliczam do udanych i satysfakcjonujących. Historię pochłonęłam w jeden dzień, na jednym głębszym oddechu. Dużo mocnej kawy towarzyszyło mi nieodłącznie, inaczej się nie dało. Chociaż powieść zaczyna się spokojnie, w stonowanym tempie, to później szereg niedopowiedzeń i intryg osiąga poziom nie opanowania, trudno jest na spokojnie się z tym zmierzyć. Z każdą stroną poziom emocji wzrasta, tajemniczy klimat i atmosfera grozy nie opuszczają czytelnika nawet na chwilę. I to stopniowe budowanie napięcia lubię w powieściach najbardziej, najpierw malutka rozgrzewka, a później szybki sprint.

Autor na specyficzny, własny styl, który powoduje, że pomimo szczerych chęci odłożenia chociażby lektury na chwilę, po prostu nie można tego zrobić. Ciekawość zżera od środka, jeszcze tylko jeden rozdział, i jeden …

Słowo o bohaterze. Muszę przyznać, że denerwował mnie od samego początku. Arogancki i zapatrzony w siebie dziennikarski celebryta, dla którego liczyła się tylko liczba polubień i lajków, jakie otrzymywały jego posty. Kierował się dewizą „po trupach do celu”. Niewierny, o nieposkromionej żądzy, nie zasługujący na żadną litość i szacunek. A już na pewno nie na poważanie. Nawet dobrze, że w końcu sam musiał się zmierzyć z przeszłością, to co zrobił, zasługuje na największe potępienie. Kara musi być dotkliwa ...

Uważam, że warto bliżej się przyjrzeć twórczości Macieja Kaźmierczaka, świetnie zapowiadający się autor. Mam nadzieję, że jeszcze nie raz sprawi nam przyjemność i przysporzy mnóstwo wrażeń i emocji, liczę na to, i czekam.

Dziennikarz zasługuje na uwagę, polecam z pełnym przekonaniem. Intrygujący thriller, bardzo wiarygodny i śmiały. Mroczna i wstrząsająca opowieść o życiu w kłamstwie i nieodwracalnych skutkach takiego postępowania.

Szokująca, wybuchowa jak dynamit, przyciągająca jak magnes i rażąca jak bomba atomowa. Emocje niesamowite, po skończeniu odczuwałam niedosyt, chciałabym jeszcze więcej, było tak niecodziennie. Zalecam ostrożność w sięganiu po tę powieść, najpierw warto przeczytać instrukcję jej obsługi, aby nie wywołała nieodwracalnych skutków ubocznych ...