Dziennik. Wyprawa 1907/ Zakazane kopalnie

Od jakiegoś czasu zaczęłam się interesować grami książkowymi, bo było to dla mnie coś zupełnie innego i przede wszystkim świeżego. Śmiem twierdzić, że bardzo się z nimi polubiłam i chce ich coraz więcej i więcej!

Tym razem, twórcy Dziennika zabierają nas w niesamowitą, pełną przygod i tajemnic wędrówkę, po mrocznych kopalniach, gdzie odgadnięcie wszystkich zagadek, to nie lada wyzwanie.

"Dziennik. Wyprawa 1907. Zakazane kopalnie" to zbiór rysunków, cyfr i przeróżnych notatek, które łączą się w niebanalne rozwiązania. Jednak nie jest to takie proste, gdyż każda tajemnica, jest tak skonstruowana, że odpowiedź nie przychodzi tak łatwo! I to jest właśnie w tym wszystkim genialnie. Ale przyznaje, czasami musiałam prosiłć o pomoc, ponieważ sama nie potrafiłam połączyć wszystkich "kropek" w jedno 😅. I ostrzegam nie jest to gra na raz, gdyż niektóre z zagadek są tak skomplikowane, że idzie sobie włosy powyrywać, zanim się dojdzie do sedna sprawy. Mimo to, ja się świetnie przy tym bawiałam i z niecierpliwością czekam na inne książki interaktywne!

Lubicie spędzać czas na rozwiązywaniu różnego rodzaju zagadek? „Wyprawa 1907. Zakazane kopalnie” to interaktywna gra książkowa, która łączy ze sobą łamigłówki z fabułą. Karlsson otrzymuje pracę na stanowisku strzałowego przy ponownym otwarciu kopali Nortona. 17 września 1907 roku ma miejsce jego pierwszy dzień w nowej roli. Już od pierwszej minuty atmosfera jest dziwna. Bohater znajduje tablicę z listą zaginionych robotników, a później jest już tylko gorzej. Wchodzi do kopalni i błądzi po długich, krętych korytarzach, z każdym dniem tracąc nadzieję, na wydostanie się z tej pułapki.

Bardzo podoba mi się, że pozycja ta nie jest zbiorem randomowych zagadek, tylko wszystko się ze sobą łączy. Trzeba zapisywać słowa klucze, by móc zacząć grę w miejscu, w którym się poprzednio skończyło. Jedyne czego potrzebujemy, to dziennik, kartka, ołówek, nożyczki i dostęp do Internetu. Ja już doskonale wiedziałam, na czym wszystko polega, ponieważ niepierwszy raz mam do czynienia z tego typu rozrywką od FoxGames, ale dla tych, którzy spotykają się z czymś takim pierwszy raz, wszystko zostało dokładnie wyjaśnione zarówno w książce, jak i na stronie internetowej.

Zagadki nie są łatwe, niektóre rozwiązuje się szybko, niektóre długo, czasami trzeba zerknąć do oferowanych podpowiedzi, a nawet w ostateczności do gotowego rozwiązania. Szkoda tylko, że nie jest ono bardziej wyjaśnione. Dostajemy wyłącznie gotowe hasło, a czasami trudno wpaść na to, co autor miał na myśli. Różnica między tym a poprzednim „Dziennikiem” jest taka, że w tym trzeba wszystkie łamigłówki zgadywać po kolei, żeby móc przejść dalej, a w poprzednim można było najpierw rozwiązać te, które są dla nas łatwe, a później wrócić do tych, które sprawiały nam trudności i ta poprzednia forma podobała mi się bardziej.

Wydanie robi wrażenie, przede wszystkim dzięki twardej, eleganckiej oprawie i mrocznym rysunkom, które ozdabiają każdą zagadkę lub są jej częścią. Poszczególne strony sprawiają wrażenie starych, wszystko dzięki celowej grafice, w końcu mamy do czynienia z historią, która miała miejsce w 1907 roku. Na końcu możemy znaleźć krótkie notatki z każdego dnia pobytu bohatera w kopalni.

Z całą pewnością nie jest to rozrywka na jeden wieczór. Trzeba być przy niej cierpliwym. Zajrzenie do rozwiązania kusi, kiedy sfrustrowany gracz nie może trafić na odpowiedni trop. Ja rozwiązywałam zagadki sama, ale myślę, że może to być fajny sposób na spędzenie czasu z rodziną lub znajomymi. Przy burzy mózgów łatwiej jest znaleźć rozwiązanie niż w pojedynkę. Uważam też, że jest to fajny pomysł na prezent. Jeśli chcecie dowiedzieć się, czy Karlsson wydostał się z kopalni, czy zginął, nie czekajcie i wywróżcie z nim w podróż!

„Dziennik Wyprawa 1907: Zakazane Kopalnie” to interaktywna gra książkowa. Pierwszy raz zetknęłam się z czymś takim i myślę, że taka forma rozrywki ma w sobie spory potencjał.

A o co w tym wszystkim chodzi i jak zacząć? Potrzebne nam będą:

- Dziennik. Wyprawa 1907.

- urządzenie z dostępem do Internetu,

- ołówek, (ja korzystałam też z czystej kartki, na której rozwiązywałam zagadki),

- nożyczki.

Zaczynamy od wejścia na stronę internetową podaną w Dzienniku i zacząć rozwiązywać zagadki, które też znajdują się w Dzienniku. Gdy uda nam się odgadnąć zagadkę, to rozwiązanie trzeba wpisać na stronie internetowej. W ten sposób otrzymamy słowo kodowe, dzięki któremu możemy przejść do następnej zagadki. Zagadek jest 44 i są bardzo różnorodne zarówno pod względem rodzaju, jak i trudności. Muszę zaznaczyć, że na stronach Dziennika nie ma podanych instrukcji ani wskazówek, co należy zrobić, żeby rozwikłać zagadkę. Sami staramy się dojść do tego, jak ją rozgryźć. Jeśli jednak mamy duży problem i nic nie przychodzi nam do głowy, możemy skorzystać z dwóch podpowiedzi, które znajdują się na stronie internetowej. Jeśli i to nam nie pomoże, to w ostateczności rozwiązanie można poznać również na stronie internetowej. Trzeba tylko pamiętać, że za każdą podpowiedź lub rozwiązanie tracimy punkty poczytalności.

Lubię zagadki i tego typu zabawy, zwykle bardzo dobrze i sprawnie sobie radzę, jednak z Dziennikiem miałam spory problem. Niektóre zagadki były bardzo proste i rozwiązywałam je bardzo szybko. Większość jednak była trudna i gdyby nie podpowiedzi, nie udałoby mi ich rozszyfrować. Zdarzyło się też kilka takich zagadek, przy których skorzystałam z ujawnienia rozwiązania i nawet znając odpowiedź, nie do końca umiałam rozgryźć, dlaczego akurat tak wygląda rozwiązanie. Mimo wszystko, fajnie się przy tym bawiłam. Myślę, że bawiłabym się jeszcze lepiej, gdyby zagadki były nieco łatwiejsze lub już w Dzienniku znajdowałaby się jakaś instrukcja/myśl/kierunek działań, co częściej pozwoliłoby mi samodzielnie wpaść na rozwiązanie.

I tak, jak wspomniałam, taka forma zabawy ma duży potencjał. Dziennik ma szansę spodobać się osobom lubiącym zagadki, tajemnice i poszukiwanie odpowiedzi.