Dzieciństwo w cieniu rózgi Historia i oblicza przemocy wobec dzieci

straszne, jak historia ludzkości jest wypełniona bólem i cierpieniem zadawanym nawet najmłodszym, których karac nie ma za co, poza wydumanymi przez kapłanów wytycznymi od bogów, musimy się z tego zniewolenia umysłowego otrząsnąć, takie lektury pomagają zrozumieć wagę problemu

Ważna i odważna książka, bo twardo udowadnia, że to religia katolicka jest głównym wrogiem zakończenia stosowania kar cielesnych wobec dzieci. Oczywiście zakulisowo i nieoficjalnie, ale niestety, skutecznie.

porażająca i bolesna lektura o tym, jak się biło i bije dzieci wychowawczo, poprzez wieki, cywilizacje i religie,

bardzo pouczająca książka, starczy przeczytać i każdy musi się stać lepszym rodzicem

Przebieg historyczny kar cielesnych - to przedstawia nam Anna Golus w swojej książce. Dowiadujemy się etapami, do czego zdolni byli bliscy, by ukarać swoje dziecko. I o ile pewne metody są nam znane, niektórzy rodzice nadal praktykują na swoich dzieciach zasadę "jestem starszy, silniejszy - więc mogę", o tyle historia przemocy sięgała znacznie dalej. Kiedy wyobraźnia rusza nam już po pierwszych stronach, dalej jest znacznie gorzej. Ja jednak podeszłam do tej książki jak do spisu czegoś, co na szczęście już minęło. Gdy czytałam o tym, jak dzieci były nie bite, a torturowane w imię dziwacznych wierzeń - łamałam się. Bo każda krzywda wobec człowieka boli, ale gdy widzimy cierpienie dziecka, które dopiero wkracza w ten świat i uczy się wszystkiego... To trudne! Trudno jest zrozumieć, dlaczego kara fizyczna wydaje się być dla rodziców dobrym rozwiązaniem. Książka świetnie pokazuje, jak takie traktowanie swojego dziecka, może wpłynąć na jego dalsze losy. Niektóre momenty były dla mnie wyjątkowo szokujące, kiedy w przeszłości żyło się w przekonaniu, że po karze cielesnej od razu trzeba dziecko przytulić, zapewnić o swojej miłości. We mnie rodził się wtedy bunt sprzeczności! Jak po takim potraktowaniu tego małego człowieka można mieć czelność tłumaczyć mu, że to z miłości? Dla jego dobra? W książce masa jest przykładów, od których może rozboleć głowa. Dziś wychodzimy z jaskini ciemności, choć i tak w dalszym ciągu dzieci są najłatwiejszym celem dla sadystów. Mimo wszystko, o wielu rzeczach nie wiedziałam. Próbowałam podejść na chłodno, zasłaniając się tym, że ja nigdy bym tak nie postąpiła. Przepadłam jednak prawie od początku, mając w sobie niesamowicie silne poczucie niesprawiedliwości.

Mam nadzieję, że książka wzbudzi w każdym niechęć do tego, by podnieść rękę na dziecko.

ta książka to ważny, donośny i konkretny głos w obronie dzieci karanych biciem przez dorosłych, którzy uważają sprawianie cierpienia za wychowawcze