Dziadek do orzechów

Piękna powieść, pełna magii i uroku.

🌟 Co roku sięgam po "Dziadka do orzechów" jestem w nim zakochana, ten klimat, magia wyczuwalna w powietrzu. Kocham tę książkę. Mam różne wydania w swojej bilbitoczce, ale to jest zdecydowanie najpiękniejsze.

🎄 Mądra, pouczająca, momentami mroczna.

🌟 Przepięknie wydana, cieszy oko nawet wymagających czytelników.

🎄 Wszystkie ilustracje utrzymane są w klimacie tamtych czasów i nadają charakteru całej powieści.

🌟 Przepiękna minimalistyczna okładka.

🎄 Bardzo cieszę się, że miałam możliwość przeczytania pięknej historii w urzekającym wydaniu.

Wigilia jest wyjątkowym dniem dla Klary i Freda. Piękna, duża, bogato przystrojona choinka, stos prezentów piętrzących się pod drzewkiem. Jak co roku dzieci wyczekują na prezent od swojego chrzestnego. Tym razem w ręce Klary trafia dziadek do orzechów. Dziwna figurka o dużej główne i małym tułowie, a pierwszy rzut oka nic w niej wyjatkowego, lecz coś fascynuje dziewczynke w tej figurce. Już niedługo zaczną dziać się dziwne rzeczy.

Czy to sen, czy jawa?

Książka zabierze każdego czytelnika do świata dziecięcej bezgranicznej wyobraźni i fantazji. Z przyjemność poczułam się znów dzieckiem.

To wyjątkowa opowieść, która rozgrzeje serca w grudniowy wieczór.

Obowiązkowa lektura w okresie świąt dla młodszych czytelników i tych starszych! Gorąco polecam!

Przyznaję się Wam dzisiaj, że pierwszy raz czytałam książkę „Dziadek do orzechów”. Zupełnie nie wiem jak to się stało, że nie miałam wcześniej ku temu okazji…. Ale zapewne się ze mną zgodzicie, że to najbardziej znana książka bożonarodzeniowa jeśli chodzi o klasykę literatury…

Siedmioletnia Klara i jej brat Fred w wigilijny dzień wyczekują świątecznych prezentów. Ku uciesze dorosłych otrzymują wspaniały zamek w którym figurki poruszają się same. Jednak to nie koniec podarków - oprócz tego są lalki, koń na biegunach, ołowiane żołnierzyki oraz mały, zupełnie niepozorny człowieczek o dużej głowie i chudych nóżkach. I to właśnie ta figurka najbardziej przypada do gustu Klarze…

Na kartach książki przenosimy się do krainy nieprawdopodobnych przygód, gdzie zabawki ożywają, gdzie istnieje świat wielkich przygód i niesamowitej rozrywki. Gdzie magia miesza się z fikcją, gdzie dobroć i serce drugiego człowieka zostaje zauważone. Ale także odbywamy podróż do krainy, gdzie dominującą rolę odgrywają dziecięce marzenia w których wszystko jest możliwe…

Cudowna historia, która w ostatnich dniach wypełniła nasze wspólne, długie wieczory. Dzięki niej umiliłyśmy sobie z córkami czas i przypomniałyśmy chwile, kiedy zabawki ożywały…

Przyszły święta, a dla prawdziwego mola książkowego oznacza to jedno - powieści przepełnione klimatem Bożego Narodzenia. Uwielbiam usiać przy choince i czytać o nieustannie padającym śniegu, mrozie szczypiącym w uszy i perypetiach bohaterów na chwilę przed gwiazdką. Jednak najpiękniejsze świąteczne powieści to te, które czytamy od lat. A wśród nich prym wiedzie moja ukochana lektura - "Dziadek do orzechów".

Najnowsze wydanie tej powieści to idealny ukłon w stronę atmosfery Bożego Narodzenia. Minimalistyczna okładka doskonale oddaje wszystko to co kojarzy się z tym okresem i właściwie nie potrzeba nic więcej, a jednak w książce poza wyjątkową treścią znalazłam również subtelne ilustracje przenikające fabułę.

Akcja powieści rozgrywa się w Wigilię. Siedmioletnia Klara wraz ze swoim młodszym braciszkiem Fredem wyczekują z zapartym tchem prezentów pod choinką. Wiedzą, że najwspanialszy podarunek czeka ich od sędziego Droselmajera, zegarmistrza i wynalazcy, ich chrzestnego ojca. To ON dostarcza prezenty wyjątkowe i niezapomniane - dokładnie takie, jaki dzieci otrzymują w tym roku. Zamek z poruszającymi się figurkami. Jednak dzieci przestają się nim interesować i wolą bardziej przyziemne lalki oraz konika bujanego. Nie zwracają również uwagi na samotnie leżącego pod choinką dziadka do orzechów. Dopiero Klara dostrzega w brzydkiej zabawce coś wyjątkowego i zaczyna troszczyć się o nową figurkę.

To wyjątkowa powieść, magiczna i ponadczasowa. Myślę, że już nigdy nie trafię na powieść tak idealnie wpasowującą się w klimat Bożego Narodzenia. Chociaż krótka i można przeczytać ją w zaledwie jeden wieczór, pozostaje w głowie na długi czas. Fabułą prowadzona w stylu typowej baśni dla dzieci opowiada historię bliską każdemu sercu, w której fikcja miesza się z nutą bożonarodzeniowej magii. Kto nie marzył o tym, by znaleźć się w królestwie pełnym własnych zabawek, żyjących i mówiących? Mała Klara, główna bohaterka powieści, dziecko pełne pasji i nadziei, skupia na sobie całą uwagę czytelnika i prowadzi go przez podróż pełną dziecięcych marzeń, w której wszystko jest możliwe. Ożywają ci, którzy na zawsze mieli pozostać zwykłymi zabawkami, a tytułowy dziadek do orzechów staje na ich czele, by zająć zasłużone miejsce księcia.

To piękna powieść. Wzbudza szczery uśmiech na twarzy, bawi, intryguje, chwyta za serce i budzi łzy wzruszenia. Napisana lekkim stylem i niezwykle obrazową formą zaprasza do wyjątkowego świata w samym środku świąt Bożego Narodzenia. Brakuje mi słów by opisać jak cenna jest dla mnie ta historia i ile dla mnie znaczy. Nie ma sobie równych - idealna lektura nie tylko na święta!

Jako dziecko znałam tą historię tylko z bajek dla dzieci. Przez długi czas nie wiedziałam nawet, że to książka. A właściwie to już klasyka literatury dziecięcej.

Historia jest chyba znana każdemu. Wigilia, Klara i Fred nie mogą doczekać się prezentów. Najlepsze zawsze dostają od chrzestnego ojca Droselmajera. Tego roku dostają zamek z poruszającymi się figurkami. Jednak to nie jedyny prezent jaki dzieci dostają. Otrzymują również dziadka do orzechów. Zabawka nie robi wrażenia na chłopcu. Za to na Klarze już tak. Pewnej nocy zabawki ożywają i toczą bitwę z królem myszy i jego armią. Nikt nie chce uwierzyć Klarze w to co widziała. Postanawia sama wziąć sprawy w swoje ręce i pomóc dziadkowi do orzechów w pokonaniu króla myszy.

„Dziadek do orzechów” to przepiękna pozycja na święta dla dzieci. To ponadczasowa historia utrzymana w fantastycznej konwencji. Co tu dużo mówić, oprócz niezwykłego klimatu, książka ma też niesamowicie wartką akcję co na pewno od tylu lat podoba się dzieciom. Warto więc sięgać po klasykę, ponieważ takie książki jak ta nie starzeją się. Dorośli na pewno też ponownie zachwycą się tą historią. Nie jest ona dziecinna.

W tym roku wydawnictwo MG wydaje swoje książki w niesamowicie pięknej oprawie i z przepięknymi ilustracjami. Do grona tych książek można dodać też i tą, „Dziadka do orzechów”. Książka zachwyca okładką i ilością ilustracji w środku. Jest ich najwięcej porównując z innymi pozycjami wydanymi w taki sposób. Ilustracje budują świąteczną atmosferę, idealnie dopełniają całą historię przez co czytanie jej jest ciekawsze.

„Dziadek do orzechów” będzie na pewno pięknym prezentem pod choinkę. To niezapomniana historia o wielkiej odwadze i kierowaniu się sercem. Młodsze pokolenia oprócz przeżywania razem z bohaterami niezwykłych przygód na pewno z pomocą starszych znajdzie wartości, które są ukryte w tej historii i przy okazji czegoś się nauczy. Przecież po to są książki dla dzieci – mają bawić i uczyć i ta taka jest.

Ja ze swojej strony polecam i uważam, że to jedna z piękniejszych książek świątecznych.

Najnowszy "Dziadek do orzechów" to wydanie iście baśniowe z przepiękną, pełną uroku i magii oprawą utrzymaną w świątecznym klimacie. W tej wersji lektura będzie doskonałym pomysłem na prezent. Myślę bowiem, że w tej chwili piękniejszego wydania na rynku nie znajdziecie. ;)

"Dziadek do orzechów" to wyjątkowo piękna historia o dobroci, uczciwości, o tym, że trzeba na innych patrzeć sercem, dostrzegać ich wnętrze, nie skupiając się tylko na wyglądzie zewnętrznym. Jest to tytuł, po który najczęściej sięgamy w okolicach świąt Bożego Narodzenia, gdyż jego fabuła rozgrywa się właśnie w tym czasie. W Wigilię siedmioletnia Klara i jej młodszy braciszek Fred otrzymują od Świętego Mikołaja wiele przepięknych prezentów. Wśród podarków jest Dziadek do orzechów. Figurka od razu przypada do gustu Klarze, więc to do niej wędruje z tym jednak, że mogą z niej korzystać wspólnie wraz z bratem przy rozłupywaniu orzechów. Niestety chłopiec psuje figurkę, dlatego dziewczynka mu ją odbiera. Dzieci bawią się do późna. Fred kładzie się spać przed północą i Klara zostaje sama. Nagle o północy na zegarze pojawia się ojciec chrzestny dzieci, a ze wszystkich możliwych zakamarków wychodzą myszy, które szykują się do ataku. Po krótkiej chwili Dziadek do orzechów staje na czele armii zabawek i rozpoczyna się wielka bitwa. Dziewczynka w ostatniej chwili po dramatycznej walce ratuje z rąk mysiego króla Dziadka do orzechów. Następnego dnia budzi się w swoim łóżku chora i zdezorientowana. W czasie choroby odwiedza ją kolejny raz ojciec chrzestny i opowiada dziewczynce niezwykłą historię o księżniczce, wiedźmie i zegarmistrzu...

"Dziadek do orzechów" to niezwykła baśń, którą każdy powinien przeczytać choćby raz w życiu. Zaliczana jest do kanonu światowej literatury dziecięcej. Ta ponadczasowa opowieść liczy sobie już ponad 200 lat, ale mimo to nadal sięgają po nią z ochotą nie tylko najmłodsi. Niebywale oddziałuje na wyobraźnię czytelnika przenosząc go do zupełnie innego, magicznego świata. Zachwyca w niej postawa Klary, która pokochała Dziadka do orzechów dostrzegając w nim piękno i nie wahając się ruszyć mu na pomoc w potrzebie. Równocześnie zachwyca sam Dziadek do orzechów swoją niebywałą odwagą i walecznością...

Na kartach książki najmłodsi znajdą piękne i delikatne czarno-białe ilustracje, które uprzyjemnią im czytanie oraz rozpalą wyobraźnię.

"Dziadek do orzechów" to świąteczny klasyk, który zdecydowanie powinien znaleźć się w biblioteczce każdego dziecka. Nie trzeba oczywiście czytać go tylko i wyłącznie w okolicach świąt, chociaż zapewne wtedy magię jaka kryje się w tej opowieści jest najłatwiej dostrzec ;)

"Dziadek do orzechów" E.T.A. Hoffmann

Wigilia jest wyjątkowym dniem dla Klary i Freda. Magiczna atmosfera, niespotykany żadnego innego dnia stan ducha, ale także prezenty. Jak co roku pod choinką piętrzą się stosy kolorowych pakunków, a wśród nich niepozorna, wystrugana z drewna figurka — dziadek do orzechów...

"Dziadek do orzechów" jest opowieścią, która mocno zakorzeniła się w kulturze. Adaptację tej książki znamy z filmów, spektakli teatralnych, jak i również słynnego baletu Piotra Czajkowskiego. Każdy z nas słyszał zapewne o którymś z utworów, który bazuje właśnie na baśni Hoffmanna, jednak większość nigdy nie sięgnęła po pierwowzór, nie poznała historii Dziadka do Orzechów, a szkoda, bo naprawdę warto.

Opowieść stworzona przez Hoffmanna jest pełna uroku, wdzięku, niezwykłości i magii. Przedstawiając czytelnikom burzliwą, pełną zawirowań losu historię Dziadka do Orzechów autor wytwarza niespotykaną w żadnej innej książce aurę. Od pierwszych słów, zdań, akapitów osnuwa nas tajemnicza, mglista atmosfera świąt Bożego Narodzenia, na które każdy z nas, zapewne, z niecierpliwością czeka.

E.T.A. Hoffmann skonstruował opowieść, która nieustannie porusza naszą wyobraźnię, nie daje jej wytchnienia. W trakcie lektury nieustannie ponosi nas fantazja, wyobrażamy sobie ze wszystkimi detalami przygody tytułowego bohatera i jego towarzyszy.

Mimo to, że książka powstała ponad dwieście lat temu, to jej przesłanie jest wciąż aktualne. Epizod, w którym pierwsze skrzypce gra Klara pokazuje współczesnemu odbiorcy, że dzieci nie są wysłuchiwane przez rodziców, ich zdanie się nie liczy; starszy, znaczy mądrzejszy, ale nie zawsze.

Upływ czasu nie wypływa też na trudność odbioru tekstu. Wciąż czyta się bardzo przyjemnie, przywodzi na myśl lata beztroskiego dzieciństwa, zabaw, w których lalki i pluszowe misie miały swoje własne życie.

Jakby tego było mało, historia ta cieszy się zjawiskowym wydaniem z pięknymi ilustracjami i szkicami, jakie znajdziemy w środku.

"Dziadek do orzechów" stanowi idealną lekturę, która wprowadzi nas w przedświąteczne szaleństwo, zbliżające się nieubłaganie, będące za rogiem, tuż, tuż.

⭐7/10

Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu MG.

Nie przypominam sobie bym kiedykolwiek w dzieciństwie czytała ,,Dziadka do orzechów". Kojarzy mi się ON wyłącznie z jedną z bajek o Barbie. Tak, więc gdy zobaczyłam nowe wydanie książki autorstwa Hoffmanna postanowiłam w końcu nadrobić zaległości z tą lekturą i poznać historię Dziadka.

Gdy miałam już książkę ,,Dziadek do orzechów" w dłoniach, pierwszą rzeczą, jaka mi się spodobała jest nowe wydanie - piękne, zielone, ze świątecznymi motywami. Zauroczyło mnie od razu. Dalej już tylko mogłam zatopić się w historii. Tak jak się spodziewałam, czyta się ją szybko. W końcu jest to historia skierowana do dzieci, więc starszemu czytelnikowi nie stwarza żadnego problemu z przyswojeniem treści. Szybko wsiąkłam w historię, która dosyć łatwo pobudziła moją wyobraźnię. W książce mamy proste obrazki przedstawiające niektóre sceny, jednak czytając tekst, obrazki te ożywały i historia płynęła przed moimi oczami.

Ogromnie się cieszę, że w końcu mogłam przeczytać książkę ,,Dziadek do orzechów". W wyjątkowy sposób umiliła mi jeden, mroźny wieczór. Teraz, będąc już po lekturze, mam wrażenie, że jeszcze nie raz sięgnę po tę książkę. Mimo że jest to książka dla dzieci, to ja, nieco starsze dziecko, wielce polubiłam tę historię i mam wrażenie, że podczas kolejnego czytania znowu zrobi na mnie równie dobre wrażenie. Myślę, że nie jest to historia, która mogłaby się zbudzić podczas jej ponownego przypominania, a jedynie na nowo zachwycić czytelnika.

Święta to zdecydowanie magiczny okres. Wypełniony rodzinną atmosferą, zapachem ulubionych potraw i melodią rozbrzmiewających wkoło kolęd. Jest to jednak również czas podarunków, na które najszczególniej wyczekują ci najmłodsi. W dzień Wigilii siedmioletnia Klara oraz jej brat Fred z wielkim podekscytowaniem otwierali wszystkie otrzymane prezenty. Wśród nich dziewczynka znalazła lalki oraz piękną sukienkę z kolorowymi wstążkami, jej brata z kolei pod choinką wyczekiwał pułk huzarów oraz wymarzony kasztanek. Kolejnym podarunkiem był ten od ich ojca chrzestnego, sędziego Droselmajera, niezwykłego wynalazcy i zegarmistrza, a mianowicie był to cudowny zamek wypełniony poruszającymi się zgodnie z mechanizmem figurkami. Prezent ten nie zyskał niestety aprobaty dzieci, które rozczarowały się jego ograniczeniami. Jednak pod świątecznym drzewkiem wkrótce znalazły coś jeszcze, drewnianą figurkę o nieproporcjonalnie dużej głowie i dziwnie szerokich ustach, która była w stanie po pociągnięciu za jej płaszcz rozłupać skorupkę orzecha. Dziadek do orzechów staje się ulubieńcem Klary, której to zostaje podarowana pod opiekę. Dziewczynka nie wie jeszcze wówczas, co czeka ją nadchodzącej nocy, gdy wszyscy inni już zasną...

"Zegar, zegar, zegar, zegary,

Mruczcie cichutko, nowy i stary,

Nowy i stary,

Król Myszy,

Dobrze słyszy,

Co się dzieje wkoło,

Szurum - burum,

Zanućcie mu piosenkę wesołą!

Szurum - burum,

Zadzwoń, dzwonku, zadzwoń cicho,

Bo go wkrótce porwie licho!"

Zapewne większość z Was zna tę historię, która jest klasyką literatury dziecięcej. Ja przyznam szczerze, nie miałam wcześniej z nią styczności. Raz w dzieciństwie wraz z kuzynami zaczęłam oglądać bajkę na jej podstawie, jednak była ona dla mnie wtedy na tyle przerażająca, że nie byłam w stanie jej dokończyć. Dlatego też sięgnęłam po tę pozycję właśnie w Święta Bożego Narodzenia, gdyż nic nie poprawia klimatu tak jak dobra, nastrojowa książka.

W pozycji tej prowadzona jest narracja trzecioosobowa, jednak nie jest ona całkowicie zwyczajna, gdyż momentami narrator zwraca się bezpośrednio do czytelnika. Jest to dla mnie naprawdę spory plus, gdyż dzięki temu ma się wrażenie, że jest się częścią tej niezwykłej historii.

Główną bohaterką jest oczywiście Klara, która w przeciwieństwie do jej brata niemal od razu kupiła mnie swoją uprzejmością, roztropnością i przede wszystkim niezwykłą odwagą oraz poświęceniem. A sama historia? Myślę że przymiotnik 'magiczna' opisuje ją najlepiej. Ożywające w nocy zabawki, wielka bitwa, tajemnicza historia księżniczki Pirlipaty i kraina stworzona z najróżniejszych słodyczy to tylko niewielka część tej książki. Autor posługuje się prostym, ale wciąż czarującym językiem, tworząc niesamowicie barwne i szczegółowe opisy, które przenoszą nas do całkiem innego świata.

Nie byłabym również sobą, gdybym nie wspomniała o okładce, która naprawdę cieszy oko. Twarda oprawa, nietypowy materiał, cudowny wzór i przede wszystkim wysoka jakość, czego chcieć więcej? Zawartość jest równie piękna, niemal na każdej stronie widnieje ilustracja przedstawiająca poszczególne sceny z książki, a co za tym idzie w znacznym stopniu pomagają one naszej wyobraźni.

Podsumowując, "Dziadek do orzechów" to pozycja, która w okresie świątecznym (ale równie dobrze i po) sprawdzi się idealnie. Jest to klasyka, która przypadnie do gustu zarówno tym najmłodszym, jak i osobom, które swoje dziecięce lata mają już dawno za sobą. Klimatyczna, czarująca, wciągająca (i dodatkowo pięknie wygląda na półce) - polecam!

Przyszły święta, a dla prawdziwego mola książkowego oznacza to jedno - powieści przepełnione klimatem Bożego Narodzenia. Uwielbiam usiać przy choince i czytać o nieustannie padającym śniegu, mrozie szczypiącym w uszy i perypetiach bohaterów na chwilę przed gwiazdką. Jednak najpiękniejsze świąteczne powieści to te, które czytamy od lat. A wśród nich prym wiedzie moja ukochana lektura - "Dziadek do orzechów".

Najnowsze wydanie tej powieści to idealny ukłon w stronę atmosfery Bożego Narodzenia. Minimalistyczna okładka doskonale oddaje wszystko to co kojarzy się z tym okresem i właściwie nie potrzeba nic więcej, a jednak w książce poza wyjątkową treścią znalazłam również subtelne ilustracje przenikające fabułę.

Akcja powieści rozgrywa się w Wigilię. Siedmioletnia Klara wraz ze swoim młodszym braciszkiem Fredem wyczekują z zapartym tchem prezentów pod choinką. Wiedzą, że najwspanialszy podarunek czeka ich od sędziego Droselmajera, zegarmistrza i wynalazcy, ich chrzestnego ojca. To ON dostarcza prezenty wyjątkowe i niezapomniane - dokładnie takie, jaki dzieci otrzymują w tym roku. Zamek z poruszającymi się figurkami. Jednak dzieci przestają się nim interesować i wolą bardziej przyziemne lalki oraz konika bujanego. Nie zwracają również uwagi na samotnie leżącego pod choinką dziadka do orzechów. Dopiero Klara dostrzega w brzydkiej zabawce coś wyjątkowego i zaczyna troszczyć się o nową figurkę.

To wyjątkowa powieść, magiczna i ponadczasowa. Myślę, że już nigdy nie trafię na powieść tak idealnie wpasowującą się w klimat Bożego Narodzenia. Chociaż krótka i można przeczytać ją w zaledwie jeden wieczór, pozostaje w głowie na długi czas. Fabułą prowadzona w stylu typowej baśni dla dzieci opowiada historię bliską każdemu sercu, w której fikcja miesza się z nutą bożonarodzeniowej magii. Kto nie marzył o tym, by znaleźć się w królestwie pełnym własnych zabawek, żyjących i mówiących? Mała Klara, główna bohaterka powieści, dziecko pełne pasji i nadziei, skupia na sobie całą uwagę czytelnika i prowadzi go przez podróż pełną dziecięcych marzeń, w której wszystko jest możliwe. Ożywają ci, którzy na zawsze mieli pozostać zwykłymi zabawkami, a tytułowy dziadek do orzechów staje na ich czele, by zająć zasłużone miejsce księcia.

To piękna powieść. Wzbudza szczery uśmiech na twarzy, bawi, intryguje, chwyta za serce i budzi łzy wzruszenia. Napisana lekkim stylem i niezwykle obrazową formą zaprasza do wyjątkowego świata w samym środku świąt Bożego Narodzenia. Brakuje mi słów by opisać jak cenna jest dla mnie ta historia i ile dla mnie znaczy. Nie ma sobie równych - idealna lektura nie tylko na święta!

Mała Klara nie może się doczekać świąt i odpakowywania bożonarodzeniowych prezentów. Dziewczynka i jej brat są mocno podekscytowana, gdy wreszcie podczas Bożego Narodzenia dostają od swojego chrzestnego dwa prezenty. Jeden z nich szybko przestaje być w centrum zainteresowania, za to drugi, niezbyt urodziwy Dziadek do Orzechów budzi zachwyt Klary. Dziadek zauroczył ją do takiego stopnia, że zasypia z nim w ramionach. Gdy wszyscy już smacznie śpią w swoich łóżkach, wszystkie zabawki ożywają, żeby stoczyć niebezpieczną walkę z okrutnym Królem Myszy i jego żołnierzami. Nieoczekiwanie dziewczynka zostaje wciągnięta w tę niezwykłą i pełną magii przygodę.

Zacznijmy od czegoś, czego dosłownie nie da się przegapić. Już sama szata graficzna książki jest bajeczna. Utrzymana w świątecznym klimacie, płócienna oprawa wzbudza zachwyt. Papier z jakiego zostały wykonane kartki sprawia wrażenie, jakbyśmy przewracali strony jakiejś starej księgi. Samo trzymanie w dłoniach tego dzieła sprawia niebywałą przyjemność. To pełne uroku wydanie z duszą.

Ernst Theodor Amadeus Hoffmann stworzył piękną i ponadczasową historię. Ta klasyczna historia znana jest pokoleniom. Zdobywa uznanie dorosłych i zachwyt dzieci. Autor posługując się przystępnym językiem czaruje czytelnika swoją opowieścią. Ciężko do czegokolwiek się przyczepić. Doceniam wszystko co stworzył Ernst- postacie, świat, fabułę – wszystko jest na odpowiednim poziomie. Książka objętością nie powala, ale ilością zawartej w niej treści już tak.

Pewnego wigilijnego wieczoru, rodzeństwo Fred i Klara siedzieli skuleni w kąciku i czekali jak co roku na prezenty.

Ojciec chrzestny Freda i Klary był niski, chudy i zupełnie łysy, ale bardzo dobrze znał się na zegarach.

Przypomnij sobie teraz Drogi mały czytelniku swoją ostatnią Gwiazdkę i podarunki, które otrzymałeś.

Chłopiec zawsze bardzo marzył o żołnierzykach, a dziewczynka- jak myślicie?

Tak, tak oczywiście-lalki.

Jakież było zdziwienie dzieci, gdy ujrzały małego, karłowatego człowieczka, którego zadaniem było rozgryzać twarde orzechy.

Już wiecie kto to był?

Tak, właśnie Dziadek do orzechów.

Dziadek spodobał się Klarze i dziewczynka postanowiła starannie go przechowywać i chronić, a do tego wybierała dla niego orzechy najmniejsze, żeby człowieczek nie musiał ust otwierać za szeroko, ponieważ uznała, że nie jest mu z tym do twarzy.

Jakież było dzieci zdziwienie, gdy Dziadek do orzechów, żołnierzyki i wszystkie zabawki, nagle ożyły.

I oto jaki potworny widok ukazał się oczom dzieci.

Cegły pod ich stopami zaczęły się kruszyć i spod podłogi ukazało się siedem głów mysich, ozdobionych siedmioma błyszczącymi koronami.

Co się działo dalej.... wojna!

Nie opowiem Wam wszystkiego-sami przeczytajcie .

Zapewne Wasi rodzice, czy starsze rodzeństwo dobrze znają tę bajkę, bo to oczywiście KLASYK literatury dziecięcej, ale Wy Drogie dzieci, musicie z uwagą przeczytać Dziadka do orzechów, bo to przepiękna bajka i bardzo wzruszająca.

Jeśli zdarzyło się Wam kiedyś Drodzy mali czytelnicy, skaleczyć szkłem, to sami wiecie najlepiej, jak bardzo to boli i jak przewlekłe jest gojenie.

Tak było i też z naszą Klarą: przez cały prawie tydzień musiała leżeć w łóżku, bo dostawała zawrotów głowy, kiedy tylko próbowała się podnieść.

A jak to się stało, że Klara się skaleczyła?

Jakie jeszcze inne przygody i niespodzianki czekają dziewczynkę?

Książka przepięknie wydana.

W twardej oprawie, wydana w szacie świątecznej, czyli cała w choinki, bombki, cukierki, czyli to co lubicie najbardziej.

Drodzy rodzice-książka w tym wydaniu świetnie sprawdzi się jako prezent pod choinkę.

Zachęcam Was rodzice i dzieci-nie przegapcie okazji, bo ta książka jest wspaniałym klasykiem dziecięcej literatury.

Zapraszam Was do wspólnego czytania i miło spędzonych razem chwil

Widzicie to wspaniałe wydanie? Perfekcyjnie oddaje ducha Świąt, które z każdym dniem są coraz bliżej. Niedługo wszyscy zaczną szukać odpowiednich prezentów dla swojej rodziny i przyjaciół. Myślę, że ta recenzja pomoże niektórym w podjęciu decyzji. :)

Nie musicie posiadać żadnej szczególnej wiedzy o autorze i o okresie, w jakim tworzył, ponieważ każda osoba, która choć trochę otarła się o historię literatury, będzie w stanie określić epokę literacką, w jakiej powstał ten tekst. Aura tajemniczości, elementy magii, odczucie niepokoju czy niepewności wskazują ewidentnie na... romantyzm! Jedna z moich ulubionych epok. :) "Dziadek do orzechów" jest utrzymany w konwencji typowej dla romantycznych utworów. Moje pierwsze skojarzenie to ballada "Król olch", czyli utwór, który też idealnie oddaje ducha romantyzmu. "Dziadek do orzechów" tworzy bardzo podobny klimat, choć jest jednak bardziej specyficzny, ponieważ akcja tej książki rozgrywa się dokładnie 24 grudnia, a więc w Wigilię. Kolejną typową cechą dla twórczości romantyków jest osadzenie akcji nocą - porą, która dodatkowo potęguje uczucie tajemniczości i powoduje lekki dreszczyk emocji.

Choć "Dziadek do orzechów" jest przeznaczony dla tych najmłodszych czytelników, to jednak nie uważam, że dorośli powinni od tej historii stronić. Ja przeczytałam ją z radością, entuzjazmem i przyjemnością. Odnalazłam tutaj nie tylko walory literackie, lecz także pewnego rodzaju powrót do dzieciństwa. Bardzo spodobał mi się morał tej historii, który mówi o tym, że każdy może przeżyć taką przygodę jak główna bohaterka "Dziadka do orzechów". Wystarczy tylko dobrze patrzeć... Myślę, że to jest najlepsze podsumowanie całej historii, które przypomina, że w każdym człowieku, niezależnie od wieku czy doświadczenia, drzemie dziecko. Piękny przekaz...

"Dziadek do orzechów" to opowieść, która stała się inspiracją dla Piotra Czajkowskiego. Myślę, że każdy z nas zna melodię "Walca kwiatów" z baletu "Dziadek do orzechów", choć nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Warto poznać źródło, z którego pochodzi spory kawałek kultury.

Wracając do tematu świątecznych prezentów... Moim zdaniem "Dziadek do orzechów" to wspaniały prezent dla dzieci w wieku 5-12 lat. Myślę, że osoby zainteresowane muzyką klasyczną także ucieszyłyby się z takiej książki, która przecież jest pierwowzorem jednego z najsłynniejszych na świecie baletów. Jednym słowem - polecam. Gorąco zachęcam do sięgnięcia po dzieło E.T.A. Hoffmanna i mam nadzieję, że przypadnie Wam do gustu. :)