Dwór na Martwym Polu

“Dwór na Martwym Polu” spod pióra Joanny Pypłacz to był mój wybór na ostatnie upały. Liczyłam bowiem na to, że ta powieść grozy zmrozi mi krew w żyłach. Okładka i opis z tyłu wskazywały na to, że będę zadowolona. Czy faktycznie tak było? Tego dowiecie się poniżej.

“Dwór na Martwym Polu” - parę słów wstępu

Akcja powieści dzieje się w latach II wojny światowej w Krakowie i okolicach. Poznajemy młodą Irenę, wykonującą bardzo nietypowy zawód. Otóż kobieta pracuje w klinice lalek. Brrrr, już na samą myśl o tych półkach pełnych zepsutych pajacyków, lalek bez oczu i innych dostawałam gęsiej skórki! Irena od dłuższego czasu wypatruje wiadomości o swoim mężu, któy został schwytany w ulicznej łapance. Kobieta postanawia skorzystać z zaproszenia dawno niewidzianej ciotki do rodzinnego dworku w Uroczyskach. Ma nadzieję, że na wsi uda jej się chociaż trochę odpocząć.

Jednocześnie poznajemy Rafała Szczęsnego, utalentowanego pianistę z Wrocławia. Jego talent i znajomość z wysoko postawionym Schneiderem pomaga mu w czasie wojny. Niestety, życia osobistego Rafała nie poprawia, a wręcz przeciwnie, stąd też mężczyzna postanawia również udać się do Uroczysk. Jego rodzinny dworek sąsiaduje z posiadłością rodziny Ireny. Oboje mają wrażenie, że atmosfera wsi budzi grozę. Smaczku dodaje fakt, że tytułowe Martwe Pole jest faktycznie martwe. Nie rośnie na nim zupełnie nic. Czyżbyśmy mieli do czynienia z jakąś klątwą? Niestety, wiekowa krewna nie chce puścić pary z ust, więc Irena postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Zwłaszcza od momentu, gdy jakaś tajemna siła broni ją przed napastliwym obcym w lesie.

Recenzja książki “Dwór na Martwym Polu”

Zazwyczaj, gdy mówię, że książka jest straszna, nie jest to zbyt pochlebne ;-) W przypadku “Dworu…” jest to komplement. Owszem, nie ukrywam, że liczyłam na coś mocniejszego, ale tajemnicza historia zamknięta na strychu i potajemnie prowadzone przez Irenę śledztwo wciągnęła mnie doszczętnie. Niestety, okazuje się, że jest to dopiero pierwszy tom historii. Bardzo żałuję, bowiem zżera mnie ciekawość, jak potoczą się dalej losy Ireny i Rafała. Mam nadzieję, że nie będę musiała długo czekać na kontynuację. W międzyczasie zachęcam Was do sięgnięcia po tę powieść z lekką nutą grozy.

"Dwór na martwym polu" zaciekawił mnie opisem i tajemniczą okładką. Niemal bez zastanowienia zdecydowałam się sięgnąć po tę pozycję.

Choć nie znam autorki, a w notce o niej jest informacja, że wydała już sześć powieści, to niestety nie kojarzę żadnej z nich. Nie zniechęciło mnei to jednak do sięgnięcia po Dwór...

Irena żyje w ciężkich czasach. Jest rok 41, a więc czasy wojenne, które dla nikogo nie były łatwe. Gdyby tego było mało jej mąż został schwytany w ulicznej łapance i od tamtego czasu żyje w ogromnej niepewności. Pewnego dnia do Ireny dociera zaproszenie od dalekiej krewnej, która opiekuje się majątkiem w Uroczyskach. Początkowa niepewność i niechęć sprawiła, że bohaterka postanowiła przyjąć zaproszenie, odwiedzić krewną i zamieszkać w starym, niszczejącym dworze. Dwór ten ma jednak wiele tajemnic, które ciekawią Irenę. Ta postanawia podjąć śledztwo, które wymyka się spod kontroli..

Kurcze jaka to była dobra książka! Brakowało mi czegoś takiego.Odrobinę mrocznej historii, a ten dwór (który autorka niesamowicie opisała) sprawiał, że chwilami miałam gęsią skórkę i wierzcie mi, ale chciałabym się w nim pojawić aby móc odkrywać razem z bohaterką wszystkie tajemnice. Co do Ireny jest ona bardzo ciekawie przedstawioną postacią.Niemal od razu ją polubiłam i z ogromnym zaciekawieniem śledziłam jej dalsze losy. Podobało mi się również to, że akcja dzieje się w czasach wojny, a jako miłośnik literatury historycznej byłam wręcz zachwycona.

"Dwór na martwym polu" to pełna bólu, cierpienia, mroku i tajemnic historia, która z pewnością na długo pozostanie w mojej pamięci.

Z pewnością muszę przejrzeć pozostałe powieści autorki, a "Dwór na martwym polu" polecam i będę zachęcać każdego do sięgnięcia po nią!