Druga żona

Ostatnio czytam głównie książki polskich autorów, ale nie jest żadną tajemnicą, że mam słabość do zagranicznych thrillerów. Byłam trochę nimi zmęczona, często trafiałam na podobne, przewidywalne historie bez polotu, więc teraz, gdy po dłuższej przerwie wróciłam do korzeni, nie oczekiwałam fajerwerków, a zostałam bardzo miło zaskoczona.

Mam już kilka powieści Jess Ryder, ale do tej pory nie udało mi się po żadną sięgnąć, więc "Druga żona" była moim pierwszym spotkaniem z jej twórczością. Styl autorki już od pierwszych stron przypadł mi do gustu, trudno było mi się oderwać od lektury. Wydawało mi się, że w thrillerze małżeńskim wszystko już było, ale na szczęście się myliłam. Jasne, pewne motywy się powtarzają, mimo to od początku czułam potencjał w tej historii i liczyłam na to, że jej drugie dno będzie bardzo głębokie.

Zawsze mnie zastanowiało na ile jesteśmy w stanie poznać drugiego człowieka i w którym momencie uznać, że możemy komuś zaufać na tyle, by dzielić z nim życie. Trudno mi uwierzyć w miłość od pierwszego wejrzenia, nie przeczę, że czasami od początku iskrzy, ale dla mnie ma to niewiele wspólnego z uczuciami. Kompletnie nie przekonuje mnie związek taki, jaki stworzyła Lily, czyli główna bohaterka "Drugiej żony". Niezwykle szybko wyszła za znacznie starszego Edwarda, dla którego początkowo pracowała jako nauczycielka jego syna. Mężczyzna ma też dwie córki niewiele młodsze od jego nowej ukochanej, a jedna z nich szczególnie źle odnosi się do macochy. Banalny i oklepany do bólu motyw, jednak tylko pozornie.

Jestem pełna podziwu dla tego, co Jess Ryder wycisnęła z tej historii. Paradoksalnie startując z punktu doskonale znanego fanom thrillerów, dała nam wszystkim pstryczka w nos, bo udowodniła, że nie wszystko już było. Najpierw dość długo budowała napięcie, a gdy wydawało się już, że główny wątek za chwilę się rozwiąże, okazało się, że jest znacznie bardziej złożony.

"Druga żona" to wart uwagi thriller małżeński, w którym nic nie jest tak oczywiste jak się początkowo wydaje. Styl Jess Ryder sprawia, że strony same uciekają i trudno oderwać się od lektury.

Moje 7/10.

Rodzina Morganów skrywa wiele tajemnic. Lili od dawna chciała zrezygnować z nauki w szkole na koszt prywatnych zajęć. Kiedy dostała szansę u Edwarda, była wniebowzięta. Przystojny mężczyzna, dobre warunki i jego syn, mimo że odcięty od świata, to bardzo go polubiła. Jej pozycja z nauczycielki szybko zmieniła się w narzeczoną. Szybki ślub, który nie wniósł do jej życia za dużo szczęścia, za to z każdym dniem poznawała tajemnice, które wychodziły coraz śmielej na światło dzienne. Zbyt dużo znaków zapytania, za duża dociekliwość spowodowały, że jej życie zawisło na włosku.

-----

Mam za sobą wszystkie książki tej autorki, uwielbiam jej styl. Super, że tym razem autorka wprowdziła powiew świeżości i historia nie wyglądała podobnie do pozostałych. Dopiero pod koniec książki trochę spraw zostaje przedstawionych oczami innej bohaterki. Zdecydowanie trzymała w napięciu i do ostatniej chwili nie przewidziałam, kto dokładnie krył się za wszystkimi poczynieniami. Doskonały thriller psychologiczny, w którym musisz otworzyć umysł i podąrzać śladami przeszłości. Jak się okazuje, nie tak łatwo jest zatrzeć wszystkie ślady doskonałej zbrodni, mimo daru przekonywania i manipulacji.

Edward ma troje dzieci, dwie dorosłe córki i kilkuletniego synka Noah. Ojciec izoluje chłopca od świata. Trzyma go pod kloszem. W związku z tym mężczyzna zatrudnia prywatną nauczycielkę. Lily szybko odnajduje się w nowej pracy, a między nią, a Edwardem rodzi się głębsze uczucie. Niestety po ślubie coś się zmienia. Na jaw zaczynają wychodzić głęboko skrywane rodzinne tajemnice. Nie do końca pozytywne, a nawet niebezpieczne... Kiedy dorośli idą w zaparte, dziecko zaczyna mówić. Wspomnienia powracają...

Bardzo lubię pióro Autorki. Czytałam cztery jej poprzednie książki i żadna mnie nie zawiodła. Jess Ryder pisze lekko, a jednocześnie jej powieści są intrygujące i naszpikowane plot twistami.

Również i tym razem bardzo dobrze się bawiłam, mimo że główna bohaterka irytowała mnie swoją naiwnością i krótkowzrocznością.

Historia jest zawiła, wątki plączą się, a odkrywane kolejne elementy układanki tworzą ją jeszcze bardziej złożoną. Kłamstwa się mnożą i nawarstwiają. Fabuła jest lekko przewidywalna i przeciągnięta, jednak Autorka mimo to potrafi zaciekawić i zaskoczyć.

Kiedy jednym z bohaterów jest dziecko, to wiadomo, że nie zabraknie emocji. Noah w wieku trzech lat stracił matkę. Wówczas nie rozumiał wydarzeń, które działy się wokół niego. Z wiekiem jednak niektóre sprawy zaczynają układać mu się w głowie, choć nadal jest bardzo zagubiony. W tym wszystkim nie pomaga zachowanie ojca, który nie pozwala mu na wiele rzeczy, izoluje od rówieśników i w pewnym stopniu nakłania, by zapomniał o tym co minęło. Z pomocą przychodzi mu Lily, nowa nauczycielka. Kobieta jest zaniepokojona tym co udaje się jej dowiedzieć. Wbrew mężowi prowadzi własne, małe śledztwo. Czy to, czego uda się jej dowiedzieć przyniesie jej wewnętrzny spokój i rozwieje wszelkie wątpliwości?

Aspektem, który najbardziej mnie intryguje w tej historii jest pamięć i jej zdolność przetrwania. Powszechnie znanym faktem jest, że nie ma możliwości abyśmy pamiętali wydarzenie z pierwszych lat swojego życia. To tak zwana amnezja dziecięca.

Te fakty nie są kodowane w naszym mózgu, który wówczas dopiero się rozwija. Ale czy można brać to za pewnik? Może są wydarzenia, które w tak silny sposób oddziaływały, że jednak zapisały się w podświadomości, odcisnęły choćby niewielki ślad, który można dostrzec po latach?

Polecam!

Jess Ryder to autorka, której twórczości nie miałam do tej pory okazji poznać. Myślę, że po lekturze książki „Druga żona” to się zmieni.

Najnowsza książka autorki opowiada o rodzinie Morganów. Lily początkowo wkracza do rodziny jako nauczycielka, a później zostaje drugą żoną Edwarda. Ich życie wydaje się być w miarę normalne, jednak z czasem Lily nabiera pewnych podejrzeń i wątpliwości. Dziwne jest to, że pierwsza żona Edwarda zmarła, a jego syn Noah twierdzi, że jego mam żyje i się z nim komunikuje. Lily postanawia na własną rękę to sprawdzić.

Postać Edwarda od samego początku wydaje się być bardzo tajemnicza. Na jaw wychodzi coraz więcej kłamstw.

Jest to świetny thriller psychologiczny, który zmusza czytelnika do zajrzenia w głąb umysłu każdego bohatera, bo żadna postać nie jest tu przypadkowa.

Lily wierzyła w wiele kłamstw Edwarda. Początkowo wydawała mi się bardzo łatwowierna, ale tłumaczyłam to tym, że jest młoda i zakochana, za wszelka cenę chciała wierzyć swojemu mężowi. Na szczęście szybko się otrząsnęła i robiła wszystko, żeby odkryć prawdę, która mogła okazać się dla niej bardzo niebezpieczna.

Ta książka pokazuje, że często żyjemy pod jednym dachem z osobą, której tak naprawdę nie znamy.

Lily zostaje prywatną nauczycielką ośmiolatka o imieniu Noah, w ten sposób poznaje starszego od siebie ojca chłopca, z którym bardzo szybko bierze ślub. Lily chce wprowadzić trochę koloru do życia tej rodziny, a małemu Noah zastąpić matkę. Po ślubie okazuje się, że Edward ma również zupełnie inną, mroczną stronę. Jakie sekrety tej rodziny odkryje Lily? Czy jest bezpieczna?

To jest moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, wcześniej słyszałam o jej książkach, ale jakoś nie złożyło się żebym którąś przeczytała. Bardzo spodobała mi się okładka "Drugiej żony", naprawdę przyciąga oko i jest zapowiedzią dobrego thrillera. Autorka ma naprawdę przyjemne pióro, co sprawiło, że książkę przeczytałam w około dwie godziny, wyciągnęłam się w tą historię już od pierwszych stron i nie mogłam jej odłożyć dopóki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w ciekawy i intrygujący sposób poprowadzona, a wszyscy bohaterowie zostali świetnie wykreowani, biła od nich niesamowita autentyczność. Ważne są tutaj zarówno pierwszo jak i drugoplanowe postaci, bo to głównie one wprowadzają tutaj dużo zamieszania, a ich postawy intrygują i irytują jednocześnie.

Lily, czyli główna bohaterka powieści z pomocą swojej przyjaciółki zaczyna odkrywać niepokojące fakty z życia swojego męża, na jaw wychodzi romans Edwarda, okazuje się, że Noah jest synem kochanki, a z kobieta zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach kilka lat temu. Historia opowiedziana jest z perspektywy Lily, chociaż znajdziemy kilka końcowych rozdziałów widzianych oczami Fran, które wiele wyjaśniają i naprawdę mocno szokują. Nasuwa się coraz więcej pytań, a autorka umiejętnie buduje napięcie, emocji tutaj co nie miara. Zakończenie, które serwuje autorka bardzo mi się podobało i w moim odczuciu nie dało się go przewidzieć. Już wiem, że sięgnę po kolejne książki autorki! Polecam! Moja ocena to 9/10.

Noaha to ośmiolatek, który jest wycofany i zamknięty w sobie po tragicznie śmierci matki. Ojciec chłopca Edward, poszukuję dla niego nauczycielki, która uszanuje tylko jeden warunek: o nie rozmawianiu z chłopcem o traumatycznej śmierci matki.

Gdy Lily zgłasza się na rozmowę o pracę i otrzymuje ją, nie podejrzewała, że między Edwardem a nią urodzi się tak szybko uczucie. Jednak nie wszyscy są zadowoleni z takiego przebiegu spraw, Noaha zaczyna się buntować przeciwko ojcu i nowej macosze, powtarza, że wszyscy kłamią, a on pamięta…

DRUGA ŻONA to przemyślany i misternie uknuty thriller, sprawiający, że do końca nie odgadnięcie jej rozwiązania.

Autorka wyśmienicie poprowadziła akcję, utkała taką sieć kłamstw, że w pewnym momencie już sama nie wiedziałam co jest prawdą, co niedopowiedzeniem, a co kłamstwem. Mimo że akcja nie pędzi na złamanie karku, ale przy tej pozycji to na plus, to wciągnęłam się w nią. Razem z Lily próbowałam rozwiązać zagadkę tajemniczego zniknięcia byłej kochanki Edwarda.

Pomysł na fabułę oparty na pamięci oraz wspomnieniach dziecka spodobał mi się, jak i sama postać Noaha. Natomiast co do Lily, niekiedy irytowały mnie jej ciągłe przemyślenia, które jeszcze bardziej spowalniały i tak wolną akcję.

„Prawda, jeśli w ogóle istniała, byłapełna niuansów”.

Wspomnienia tworzą nas i historię naszegożycia, bo dzięki określonymwydarzeniom staliśmy się tacy, a nie inni. Niektóre z naszych wspomnień pielęgnujemyw pamięci, pomaga nam w tym częste ich przywoływanie w myślach, w rozmowie zbliskimi, zdjęcia, pamiątki, zapachy, czy nawet smaki. 

Preferujemy miłe wspomnienia, ale istnieją też tebolesne i trudne, traumatyczne, które staramy się spychać w otchłań naszej pamięci,a które usilnie wypływają na jej powierzchnię. Wspomnienia mają to do siebie, że są zmienne. Wbrewpozorom ulegają modyfikacjom, gdy je przywołujemy. Wynika to z faktu, że opewnych szczegółach z czasem zapominamy, inne ubarwiamy, jeszcze inne tłumimy iwmawiamy sobie, że pewne sytuacje nigdy nie mały miejsca..

„Druga żona” to historia właśnie o wspomnieniach,którymi ktoś próbował manipulować..

Lily, 30-letnia kobieta, po zaledwie kliku miesiącachznajomości wychodzi za mąż za swojego pracodawcę, Edwarda. Mężczyzna jest odniej 15 lat starszy, od 5 lat jest wdowcem, ma dwie dorosłe córki i 8-letniegosyna, którego nauczaniem zajmowała się właśnie Lily. Kobieta mimo życiowegobagażu Edwarda jest przekonana o autentyczności uczucia, którym się darzą.Stawia wszystko na jedną kartę i pewnego dnia staje się jego żoną. Drugą żonąmężczyzny z przeszłością, która wciąż jest dla niej tajemnicą. Kobieta szybkoorientuje się, że rodzinę której właśnie stała się częścią łączy mroczna tajemnica.Gdziekolwiek spojrzy napotyka na sekrety związane z życiem męża, a duch jegopierwszej żony nieustannie jej towarzyszy, przynajmniej w jej wyobraźni..Nagle i bez ostrzeżenia Lily uzyskuje pewność, że wyszła zaczłowieka, którego właściwie nie zna. Mąż częstuje ją kłamstwami, sekretami, przemilczeniami,niedomówieniami i dziwnym zachowaniem.. Jego córki nie darzą macochy sympatią,a wręcz okazują wobec niej swoją wrogość. Jedyną przyjazną duszą w ich domujest mały Noah, który wydaje się pamiętać coś, czego nigdy nie powinien byłzobaczyć..

Czy kobieta podejmując prywatne śledztwootworzy puszkę Pandory?

„Druga żona” to rasowy thriller psychologiczny.Od pierwszej strony wpadamy w sidła niebanalnej historii z nieoczekiwanym zakończeniem.Autorka zwinnie myli tropy, zaskakuje zwrotami akcji i zaciekawia złożonościąpostaci. Warto więc przysiąść na chwilę i spojrzeć jak zagubiona łódka na morzuwspomnień czeka na właściwy wiatr.

Polecam.

Edward to 45 latek, który ma dwie starsze córki i synka. Jego pierwszą żona była Clare, która zmarła. Po 5 latach od śmierci żony mężczyzna postanawia ponownie ożenić się. Wybranką jego serca zostaje trochę młodsza od niego, nauczycielka jego syna, Lily. Kobieta bardzo szybko skradła nie tylko tatusiowi serce, ale również Noahowi. Pytanie tylko, dlaczego chłopiec ma prywatne nauczanie i jest izolowany od rówieśników?

Po ślubie Lily zaczyna zastanawiać się kim była pierwsza żona jej męża i dlaczego umarła. W ukryciu przeszukuje ich dom i znajduje album ze zdjęciami tylko Clare i jej córek. Dlaczego nie ma ani jednego zdjęcia matki z Noah? Gdy pyta Edwarda o to ten kłamie, mówiąc, że po stracie żony zniszczył wszystkie. To kłamstwo sprawia, że Lily coraz mniej ufa mężowi i wraz ze swoja przyjaciółką Marsha próbuje rozwiązać zagadkę. Razem otworzyły Puszkę Pandory i sekrety rodzinne zaczęły wychodzić na jaw jeden po drugim. Kim jest Franceska? Czy prawdziwa mama Noah żyje i kogo synem tak naprawdę jest chłopiec?

Książka „Druga żona” jest świetnie napisanym thrillerem psychologicznym. Wciąga już od pierwszej strony. Od samego początku zastanawiałam się dlaczego Edwardowi śpieszy się ze ślubem. Autorka świetnie wykreowała pod względem psychologicznym bohaterów. Kiedy już myślałam, że znam odpowiedz na stawiane sobie pytania, nagle akcja zmienia się o 360 stopni i książka wciąga jeszcze bardziej. Thriller bardzo polecam. Myślę, że fani tego gatunku literacku będą zadowoleni.