Dotyk Julii

''Dotyk Julii'' -Bardzo ciekawa i humorystyczna książka .Niespodziewane zwroty akcji. Powalające teksty Kenji'ego Kishimoto . Julia na początku myśli jak chora psyhicznie; skreśla swoje myśli. Znajduje się w psyhiatryku od 264 dni.Przydzielają jej współ-lokatora-więźnia;Adama.Nic więcej nie napisze bo nie chce spoilerować.KENJI-TEAM Tobias-ever (dla tych ,którzy nie czytali Niezgodnej ) 4ever

Przyszłość. Świat nie jest takim, jakim go znamy. Niema roślin ani zwierząt. Ludzie cierpią z głodu i pragnienia. Ziemia pokryta jest twardą skorupą. Nastąpiło gwałtowne ochłodzenie klimatu. Wszystkie te problemy obiecuje rozwiązać nowo powstałe ugrupowanie polityczne - Komitet Odnowy. Jednak prawda jest inna. Po dojściu Komitetu do władzy, świetlane wizje przyszłości zaczynają mijać się z prawdą. Ludzie nadal głodują, mieszkają w zniszczonych osiedlach, a wszelkie próby buntu są krwawo tłumione.

Główną bohaterką powieści jest siedemnastoletnia Julia Ferras. Julia ma nadprzyrodzoną moc, którą sama nazywa przekleństwem. Jeśli jakakolwiek żywa istota dotknie jej skóry umrze. Wszyscy jej unikają. Nawet rodzice się jej boją. Mama wmawia jej, że jest potworem, ojciec co wieczór zamyka ją w pokoju na klucz mówiąc, że to dla jej dobra. Matka w dniu szóstych urodzin wkłada jej rękę do ognia by sprawdzić czy ta odczuwa ból. Kilka lat później rodzice zamykają ją w ośrodku psychiatrycznym. Julia żyje z myślą, że jest potworem, który nie zasługuje na to by żyć, nie ma jednak dość odwagi by zakończyć swoje życie.

Po 284 dniach osamotnienia jej sytuacja diametralnie się zmienia. Do jej małej celi zostaje przydzielony Adam Kent, który jak się później okazuje jest żołnierzem Komitetu Odnowy. Początkowo Adam wzbudza w niej strach jednak po jakim czasie współwięźniowie zaczynają się zaprzyjaźniać. Właśnie wtedy dziewczyna zostaje niespodziewanie uwolniona prze Aarona Warnera - młodego przywódcę sektora 45. Warner (jak wszyscy go nazywają) wzbudza w niej odrazę i niechęć. Testuje jej dar by w pełni go zrozumieć. Chce nawet by dziewczyna go dotknęła, aby mógł sam się przekonać jakie to uczucie.

Julia czuje się tragicznie. Jej jedynym przyjacielem jest Adam, z którym połączył ją tatuaż ( biały ptak ze złotymi prążkami na głowie, przypominającymi koronę). Dziewczyna szybko orientuje się, że między nimi zaczyna rodzić się miłość. Kiedy któregoś dnia Adam dotyka jej dłoni okazuje się, że jest odporny na jej zabójczy dotyk. Młodzi postanawiają uciec z kwatery głównej. Skrupulatnie obmyślają plan. Kiedy wreszcie nadchodzi ten dzień i już prawie udaje im się uciec zdarza się coś niespodziewanego. Warner dotyka skóry dziewczyny. Do Julii dociera wtedy, że ON również jest odporny na jej dotyk.

Ciekawym zabiegiem jest stosowanie narracji pierwszoosobowej. Dzięki temu możemy lepiej zrozumieć Julię. Motywy jakimi się kieruje, rozterki jakie przeżywa. Kolejną interesującą rzeczą w książce są liczne skreślenia. Ukazują nam one różnicę pomiędzy tym co tak naprawdę myśli bohaterka, a tym co mówi. Po przeczytaniu tej serii nie wyobrażam sobie jej właśnie bez nich. Powieść nie odzwierciedlałaby wtedy w stu procentach uczuć głównej bohaterki.

"Dotyk Julii" nie opowiada jedynie o miłości czy przyszłym świecie. Mówi również o akceptowaniu siebie takim jakim się jest. Swoich wad i zalet. Jest niezwykle pouczającą powieścią. Napisana jest lekkim stylem, więc czyta się ją na prawdę szybko. Szczerze mówiąc po jej przeczytaniu byłam wstrząśnięta tym, że jest to dopiero debiut autorki. Serię "Dotyk Julii" mogę z czystym sumieniem mogę polecić każdemu kto lubi (lub nie) czytać książki.

Od dawna polowałam na książkę „Dotyk Julii” i kiedy wreszcie ją dopadłam, przeczytałam ją jednym tchem. Niektórzy narzekają, że przekreślone wyrazy i zdania oraz liczby zapisane cyframi arabskimi, ich denerwują. Dla mnie natomiast jest to coś innego, coś, co przykuwa uwagę i odróżnia się od zwykłego tekstu.

Julia jest bardzo ciekawą postacią, na zaawansowanym poziomie użalania się nad sobą. Jednak nie jest to tak żałosne i naiwne jak to zazwyczaj jest w takich przypadkach. Mamy wrażenie, że ma prawo się użalać, bo przecież nie może nikogo dotknąć itd. Nie będzie to spoilerem, jeśli napiszę, że Julia poznaje chłopaka, który może jej dotknąć. Dosyć przewidywalne, co nie? No nie do końca. Piszę tak dlatego, że zdążyłam już przeczytać 2 tom „Sekret Julii". Nie wszystko jest tutaj oczywiste, choć takie się na początku wydaje. „Płytka historyjka o miłości dla rozmarzonych nastolatek” - tak mniej więcej brzmią nasze myśli na początku.

Czy ta książka jest płytka? Ani trochę.

Czy jest to historyjka o miłości? Może, nie wiem, raczej tak, ale nie do końca. To trochę skomplikowane.

Czy to jest dla rozmarzonych nastolatek? Między innymi.

Czy jest to kolejny szablonowy romans z wątkiem paranormalnym? Nie, to nie jest książka, która trzyma się schematów.

Książa napisana jest niezwykle delikatnie, ale z wyczuciem. Każde zdanie to oddzielny, niepowtarzalny cytat.

„Nienawiść wygląda tak niepozornie, dopóki się nie uśmiechnie. Dopóki nie obróci się i nie skłamie, a jej usta i zęby nie nabiorą cech czegoś zbyt biernego, żeby zadać mu cios pięścią.”

Autorka bawi się naszymi uczuciami, porusza emocjami jak kukiełką na sznurkach. Historia idealnie opisana, pięknym językiem. Tahereh Mafi również ma dar, nie taki jak jej wykreowana bohaterka, lecz wspanialszy — dar pisania. Dzięki niemu mamy tą niesamowitą powieść.

Świetna książka! Nie mogłam się od niej oderwać. Opowiada historie nastoletniej Julii, której "dar" spowodował, że porzucili ja nawet rodzice uważając ją za potwora. Odizolowana od ludzi spędza całe dzieciństwo w samotności do momentu, aż rząd postanawia posłużyć się nią jako narzędziem zła. Książka wciąga do ostatniej strony i chce się więcej, więc od razu polecam kupić drugą część - "Sekret Julii". Od jakiegoś czasu są problemy z osiągnięciem 3 części ale myślę, że produkcja nie nadąża bo jest ta trylogia tal rozchwytywana :)

Książka "Dotyk Julii" to pierwszy tom serii "Dotyk Julii", Tahereh Mafi, opowiada o losach siedemnastoletniej Julii. Świat jest teraz inny. Wyobrażacie sobie że po niebie nie latają ptaki, a zima miesza się z latem? Zwierzęta wymierają, rośliny usychają, a z powodu braku jedzenia ludzie umierają w zastraszającym tempie. A z każdym dniem, jest coraz gorzej.

Trzy lata temu, Julia, została wyprowadzona z domu. 264 dni temu po raz ostatni widziała innego człowieka. Od urodzenia nie zaznała miłości. Kiedy spowodowała wypadek, na chwilę zapominając o swoim "darze", zamknięto ją w ośrodku dla psychicznie chorych. 264 dni odosobnienia. 4 ściany. 1 maluteńkie okienko. 1 notes. 1 pióro i 6336 godzin w samotności. Niespodziewanie w jej pokoju pojawia się "współlokator". Julia z początku boi się go... ale nie można się jej dziwić. Pierwszy raz od dawna widzi innego człowieka. Z czasem zaczyna z nim rozmawiać. Dziewczyna zauważa, że Adam się o nią troszczy. Jest to dla niej wstrząsające... Poznaje kogoś, dla kogo nie jest potworem. Jednak kiedy zaczyna się otwierać przed chłopcem, dostaje okropny cios. W jej celi pojawiają się żołnierze, którzy zabierają ją do bogato zdobionego budynku. Jest to nie do przyjęcia, że ktoś żyje w luksusie, a ludzie na zewnątrz nie mają nawet ciepłej wody. W jej życiu pojawia się Warner, który zamierza wykorzystać jej DAR do przejęcia władzy nad światem...

Szczerze podziwiam Mafi Tahereh, której idealnie udało się wczuć w rolę postaci, którą wykreowała. Książka jest napisana idealnie dobranymi zdaniami. Miałam wrażenie, iż pisarka bawi się słowami tworząc z nich coś niesamowitego i pięknego. Jest to coś, co z wielką przyjemnością przyjmowałam do swoich myśli .Zapewne każdy podczas czytania znajduje zawsze jakieś ciekawe cytaty, które zapisuje, aby je pamiętać. Ilość inspirujących cytatów z "Dotyku Julii" spokojnie wystarczyłaby do zapisania wszystkich ścian w moim pokoju. Życzę każdemu takich odczuć czytając tą nadzwyczajnie delikatną i niezwykle porywającą książkę. naprawdę kocham tę książkę

Wspaniały książka,na długo została w mojej pamięci.

Zagadkowa, intrygująca, tajemnicza, pobudzająca wyobraźnie i ciekawość, wzruszająca . Jeśli lubisz takie przymiotniki ta książka jest idealna dla Ciebie . Jedna z niewielu książek, które tak szybko pochłonęłam bo zaledwie w dwa dni . Szybko się czyta i jest co czytać . Polecam :)

Dotyk Julii - Tahereh Mafi - recenzja

"Dotyk Julii" to literacki debiut dwudziestoczteroletniej autorki Tahereh Mafi. Jest to pierwszy tom trylogii o miłości i przyszłości. Te informacje zmobilizowały mnie do sięgnięcia po tę książkę. Narratorka to tytułowa Julia - siedemnastoletnia dziewczyna ,,z problemami”. Autorka zastosowała bardzo ciekawą metodę pisania powieści. W tekście pojawiło się wiele przekreślonych słów, aby stworzyć wrażenie kontaktu z autentycznym notatnikiem. To zaskakujące i muszę się przyznać, że do tej pory nigdy nie spotkałam się z takim zabiegiem. Czułam się jakbym czytała coś osobistego i dotykała spraw, które bohaterce dostarczały wiele rozterek. Jakby walczyła z emocjami, a było ich niemało…

Po decyzji rodziców, Julia od 284 dni była zamknięta w zakładzie dla chorych psychicznie. Miała niezwykłą moc. Jej dotyk potrafił zabijać. Odizolowana w małej celi, straciła nadzieję na zmianę swojej sytuacji. Czuła, że jest potworem, który nie zasługuje na to żeby żyć. Tym bardziej, że świat w którym przyszło jej żyć miał cechy antyutopii. Był zupełnie inny od tego, w którym żyjemy obecnie. Brak wody doprowadził do śmierci zwierząt i roślin. Ziemia zamieniła się z martwą skorupę. Ludzie przeżywali tragedię, bo nie było jedzenia ani picia. Właściwie stracili nadzieję na zmiany. Kiedy władzę nad nimi przejął Komitet Odnowy, zarysowała się szansa na poprawę losu. Niestety, to nowe ugrupowanie polityczne miało swoje cele. Jak to bywa w życiu, zamiast działać dla dobra społeczeństwa, całą aktywność skierowali przeciwko niemu i tłumili każdą próbę sprzeciwu. Na tym tle Julia wydaje się postacią wyjątkową. W odosobnieniu, nauczyła się żyć w ekstremalnych warunkach. Jej dar - morderczy dotyk - zainteresował rządzących. Chcieli wykorzystać go do przejęcia władzy nad światem. Na szczęście dziewczyna była kimś wyjątkowym. Dzięki miłości do Adama odnalazła w sobie dobro. Jako osoba wrażliwa nie chciała nikogo skrzywdzić, a nadprzyrodzoną siłę postanowiła wykorzystać działając na korzyść innych.

Jej postępowanie łatwiej zrozumieć dzięki pierwszoosobowej narracji. Książka robi wielkie wrażenie. Skłania do zastanowienia nad różnorodnymi postaciami i ich postawami w świecie przyszłości. Szczególnie młodzi, wrażliwi czytelnicy, przekonają się, że trzeba walczyć z przeciwnościami. Podobało mi się dojrzałe zachowanie powieściowych charakterów, a zastosowane słownictwo sprawiło, że czyta się z przyjemnością. Myślę, że każdy kto sięgnie po "Dotyk Julii" będzie zadowolony.

Jola K.

źródło:[Adres usunięty]

Od swoich pierwszych dni potrzebujesz miłości, ciepła oraz czułości ze strony najbliższych, aby czuć się bezpieczną, kochaną oraz potrzebną istotą. Kiedy wzrastasz w zdrowej rodzinie, której członkowie obdarzają się bezinteresownym uczuciem oraz szacunkiem, to stajesz się osobą pewną siebie, otwartą, a także gotową stawić czoła wszelkim przeciwnościom. Problem pojawia się wtedy, gdy nie masz pojęcia, czym są czułe gesty, jak smakuje matczyny pocałunek w czoło, a także czym są szerokie ramiona ojca, który potrafi przytulać jak nikt inny. Nie znasz tego, ponieważ dotykając innych, zabierasz im energię, co w konsekwencji zabija ich. Krótka chwila, jeden nierozważny gest i masz ludzkie życie na sumieniu, pozostając na zawsze morderczynią.

Julia jest siedemnastolatką przebywającą od 264 dni w szpitalu dla umysłowo chorych. Pobyt w maleńkiej celi pozbawionej łóżka, rzadkie i okropne posiłki, błyskawiczny prysznic, na który przeznaczone są zaledwie dwie minuty, a także brak jakiegokolwiek kontaktu z ludźmi, bardzo niekorzystnie wpływają na tytułową bohaterkę. Dziewczyna trafiła do zakładu przez swoich rodziców, którzy sami poprosili władze o zabranie córki z domu. Spowodowane to było darem, jaki posiada Julia - nie dość, że ma nadludzką siłę, to jeszcze jej dotyk potrafi zabić. Ów dar staje się przekleństwem dziewczyny, który odbija się na jej kontaktach z ludźmi, ponieważ nikt nie chce mieć z nią do czynienia, obawiając się o własne życie. Rodzice także nie mają zamiaru narażać swojego istnienia, dlatego zamiast walczyć, idą na łatwiznę, oddając córkę w ręce obcych.

"Czasem wydaje mi się, że moja samotność eksploduje, rozsadzając mnie od środka. Czasem zastanawiam się, czy wypłakanie, wykrzyczenie albo wyśmianie tego obłędu może w czymkolwiek pomóc. Czasem pragnienie dotyku, bycia dotykaną, czucia jest tak silne, że porywa mnie do jakiegoś innego wszechświata, a tam, stojąc na krawędzi przepaści, nabieram pewności, że spadnę i nikomu nie uda się mnie znaleźć." *

Powojenny krajobraz nie napawa optymizmem. Zwierzęta wymierają, ptaki nie latają, kwiatów prawie nie ma, pogoda wariuje przez zniszczoną powłokę ozonową, a znaczny niedobór żywności daje się we znaki głodnym i przestraszonym ludziom. Komitet Odnowy obiecuje podwyższenie standardu życiowego ludności, jednak wszelkie zapewnienie okazują się jedynie mrzonkami. Przywódcom, zwłaszcza Warnerowi, zależy na zawładnięciu światem, w czym niezwykle pomocny może okazać się dar, jaki posiada Julia. Władze pragną wykorzystać jej moc, traktując ją jak wspaniały atut, do niecnych planów. Jednakże główna bohaterka nie chce pozwolić na to - ma zamiar walczyć, mając u boku Adama, chłopaka znanego już z dzieciństwa, którego od dawna darzy uczuciem.

"Dotyk Julii" napisany jest oryginalnym, bardzo specyficznym stylem, z którym zetknęłam się pierwszy raz w swoim życiu. Początkowo wszelkie powtórzenia, przekreślenia oraz wymyślne metafory mogą sprawiać pewną trudność w przyswajaniu treści, jednak szybko okazują się atutem powieści. Przekreślenia, jakimi posługuje się Julia, przypadły mi do gustu, wspaniale obrazując, jak ogromne potrafią być różnice pomiędzy tym, co mówimy, a myślimy bądź piszemy. Cieszę się, że pomimo tematyki oraz tego, że jest to literatura skierowana zwłaszcza do młodzieży, bohaterowie nie są infantylni, a wręcz przeciwnie - są naprawdę interesującymi postaciami, złożonymi zarówno z zalet, jak i wad. Książkę czyta się niezwykle lekko i błyskawicznie, w czym pomagają krótkie rozdziały, a także wyraźna czcionka. Rzecz jasna, grzechem byłoby nie wspomnieć o przecudownej okładce, w której zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Moim skromnym zdaniem, polska wersja przebija wszelkie zagraniczne. Zdecydowanie! Na pochwałę zasługuje także fakt, iż Tahereh Mafi umiejętnie poprowadziła akcję powieści, rozbudzając ciekawość czytelnika i kończąc Dotyk Julii w sposób, który pozostawia wiele pytań i niedopowiedzeń, automatycznie zachęcając do sięgnięcia po kontynuację losów bohaterów.

Tematyka poruszana w tej powieści przypomniała mi trochę "Dobranych" czy "Igrzyska Śmierci", zwłaszcza utwór stworzony przez Ally Condie. To "Dobrani" sprawili, że poczułam ochotę na sięganie po powieści antyutopijne oraz dystopijne, przekonując się do tego gatunku literackiego. Świat, na jakim zmuszeni są żyć bohaterowie w tych książkach, przeraża i jednocześnie skłania do przemyśleń nad rzeczywistością, która otacza nas. Nie mamy pewności, że za kilkadziesiąt bądź kilkaset lat to, co aktualnie jest fikcją literacką, nie stanie się faktem...

Każdy człowiek ma pewne słabe strony, o których nie chce i nie lubi mówić. Należy pamiętać, że każda słabość może stać się naszą siłą, dzięki której będziemy w stanie zdziałać niewiarygodne rzeczy. Trzeba tylko chcieć przerodzić to, co uważamy za złe, w coś wartościowego, a także pomocnego w życiu. Niech ci, którzy wytykali nam nasze wady, śmiejąc się i odpychając nas, uświadomią sobie, że ich zachowanie było błędne, bo tak naprawdę, to właśnie my jesteśmy zwycięzcami.

* cytat ze str. 15

[Adres usunięty]

Postanowiłam przeczytać "Dotyk Julii" ,ponieważ bardzo zainteresował mnie opis książki. Zobaczyłam również wiele pochlebnych recenzji. Książka opowiada głównie o tytułowej bohaterce - Julii, której dotyk może zabić. Dostaję ona propozycję pracy dla Komitetu Odnowy ,czyli rządzące partii. Autorka - Tehereh Mafi pokazała bardzo interesującą wizję przyszłości. Świetnie również wykreowała bohaterów. Ucieszyło mnie to ,że bohaterka książki charakterem przypomina zwyczajną dziewczynę, a nie kolejną "Super Woman" ratującą świat. Ciekawa jest również przemiana bohaterki ze zwykłej, szarej myszki w silną i pewną siebie dziewczynę. Książka jest wyjątkowo wciągająca i z przyjemnością sięgnę po następne części.

Po książkę Mafi Tahereh sięgnęłam dzięki swojej przyjaciółce. Przyznam się, że na początku nie wywołała ona u mnie nie wiadomo jakiej reakcji. Na samym początku byłam znudzona. Jednak im dalej zagłębiałam się w perypetie Julii, czyli głównej bohaterki, tym bardziej nie mogłam się ,,oderwać". Julia to młoda dziewczyna, której dotyk może zabić. Dziewczyna jest załamana, myśli, że jest potworem. Wszystko zmienia się gdy poznaje Adama, który jako jedyny jest odporny na jej dotyk. Dzięki genialnemu pomysłowi autorki możemy bardzo dobrze poznać główną bohaterkę. Wiemy co tak na prawdę dziewczyna myśli o swoim życiu, z jakimi decyzjami musi się zmagać( chodzi mi głownie o przekreślone fragmenty pośród tekstu). Choć Adam mówi jej że jest odporny na jej dotyk ona uważa że może go zabić. Wszyscy wmawiają jej, że taka moc to dar. Ona podświadomie wie, że jej ,,dar" to przekleństwo. Dzięki tej książce zobaczyłam jak człowiek, który nie wierzy w siebie, dawno się poddał zmienia się w odważną, gotową do walki osobę. Na szczęście historia Julii ma swoją kontynuację w dalszych tomach, ponieważ jest to historia o której nie zapomina się ot tak. Po przeczytaniu książki bardzooo długo nad nią rozmyślałam. ,,Dotyk Julii" przeczytałam jakoś pand rok temu, a nadal lubię wracać do przygód głównej bohaterki. Jeżeli zamierzacie przeczytać Dotyk Julii nie zaczynajcie tego robić wieczorem, bo nie przespana noc gwarantowana :D Gorąco polecam!!!!

Od kiedy dowiedziałam się o tej książce wiedziałam że muszę ją mieć. Nie dość że wspaniała okłada to jeszcze opis, który tylko zachęca aby dowiedzieć się co Tahereh Mafi stworzyła w swojej powieści. "Dotyk Julii" to opowieść o nastoletniej Julii, która jest przeklęta, a może ma wielki dar. Jednym dotykiem potrafi pozbawić drugiej osoby życia. Kiedy tylko rodzicie zobaczyli co Julia potrafi wysłali ją do zakładu dla obłąkanych gdzie spędziła w zamknięciu 264 dni. Mimo tych wydarzeń Julia nie jest zrozpaczona że jest zamknięta, lecz cierpi z tego powodu że nie może poczuć dotyku drugiej osoby na sobie, nie krzywdząc jej przy tym. Lecz pewnego dnia się to zmienia. Do celi Julii przybywa nowy więzień Adam z którym połączy ją wyjątkowa więź. "Dotyk Julii" czytało mi się szybko i przyjemnie. Tahereh Mafi stworzyła naprawdę wspaniałą historię, którą pokochałam już od pierwszych stron. W szczególności moją uwagę zwrócił jeżyk autorki, który był cudowny i z tej książki mam kilka naprawdę wspaniałych cytatów. Książka naprawdę warta przeczytania.