Dotknij nieba. Duże Litery

„Kiedy życie daje ci cytryny, zrób z nich lemoniadę”, takie właśnie przysłowie krążyło w mojej głowie po spędzonym czasie z książką Marty Nowik „Dotknij nieba”. Otóż nikt nie wie lepiej, jak bardzo życie może być kwaśne i ile siły potrzeba, aby zrobić z niego coś dobrego, jak właśnie główna bohaterka tej powieści.

Malwina czując, że życie ucieka jej przez palce i nie przynosi radości, podejmuje decyzję, która niesie ze sobą ogromne zmiany. Nowe otoczenia i nowa, spokojna praca dają ukojenie i upragniony odpoczynek fizyczny i psychiczny. Kiedy Malwinie wydaje się, że ma wszystko, co jest jej w życiu potrzebne, na jej drodze staje wiele interesujących osób. Niczym barwne ptaki, trzepotem skrzydeł niosą ze sobą radość, siłę i nadzieję, ale również strach i smutek. Czy jedna, złamana kobieta jest w stanie stawić czoła wszystkim przeciwnościom losu? Czy ilość przysłowiowych cytryn, może zakwasić jej życie, czy może przynieść upragnione orzeźwienie? Okazuje się, że…

Oj, nie zdradzę Wam, jak potoczyły się losy Malwiny, ale mogę powiedzieć Wam jedno: warto przeczytać tę książkę, żeby osobiście poznać rozwój wydarzeń.

Pozornie zwykła książka obyczajowa, okazała się źródłem nauki walki o siebie i poznawania swojego wnętrza. Z zapartym tchem chłonęłam historię głównej bohaterki, rozkoszowałam się nadmorskim klimatem, podtrzymywałam ją na duchu w chwilach ciężkich i kibicowałam, kiedy tego potrzebowała.

Książka pobudza do refleksji i mobilizuje do zwolnienia. W naszym zagonionym życiu warto czasami zatrzymać się, aby móc dojrzeć piękno świata, drugiego człowieka i siebie samego.

Książki Marty Nowik robią na mnie bardzo duże wrażenie. Zwracają uwagę, na to, co w życiu jest ważne, dają nadzieję i zapadającą w pamięć lekcje życia. Tak było również i tym razem. Choć przez większość książki oddawałam się zadumie i refleksji, to jednak autorka dostarczyła mi również sporą dawkę humoru. Dzięki nowej znajomości Malwina mogła poczuć w końcu, jak to jest być kochanym i doświadczyć uczucia, tak jej obcego, czyli zainteresowania i troski.

Na zakończenie dodam tylko, że książka została wydana z większą czcionką, tak więc czyta się ją nie tylko z radością, ale również z przyjemnością.

Cieszę się, że mogłam być częścią tej historii. Podczas lektury nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że mam w sobie cząstkę Malwiny. I mogę zapewnić, że większość z Was, jak nie każdy czytelnik tej książki, odnajdzie w tej historii coś ze swojego życia, gdyż każdy z nas boryka się z podobnymi problemami, zagubienia, zapomnienia czy zabiegania.

Polecam z czystym sumieniem. Dotknij nieba z Malwiną i Martą Nowik.

Papierowy Bluszcz

Nie znam zbyt wielu książek, które zostały wydane przez Wydawnictwo Szara Godzina. „Dotknij nieba” zainteresowało mnie nie tylko fabułą, romantycznym tematem. Szalenie istotna była dla mnie forma graficzna- edycja z wygodnym, bardzo dużym drukiem nie powoduje zmęczenia. Cóż, wzrok już nie ten, zatem zwracam uwagę na takie elementy, Myślę sobie wtedy, że osoby pracujące w danym wydawnictwie nie są samolubne- wiedzą, że fani literatury kochają czytać, lecz n mogą spotkać na swojej drodze przeszkody.

Temat książki wydaje się banalny czy powtarzalny- wielu fikcyjnych bohaterów zmaga się przecież z problemami życiowymi. Idealną szansą na pozytywne zmiany jest wyjazd, zmiana miejsca zamieszkania. Podróż w zupełnie inny zakątek Polski ma być czymś w rodzaju osobistego katharsis lub resetu. A nuż, może się uda, prawda? Tak dużego przewrotu emocjonalnego chce dokonać Malwina vel Malwa. Kobieta nie czuje się dobrze w pracy, a nieudany związek tylko pogłębił jej depresyjny stan. Czy Jantar, miejsce słynące z plaż i bursztynów, pomoże bohaterce na nowo się pozbierać? Tego oczywiście zdradzić nie mogę, ale wiem jedno. Autorka bardzo poważnie potraktowała temat depresji. Do dziś uważa się, że to fanaberia, totalny wymysł leniwych ludzi. Cóż to za bzdura! Z całą pewnością nie jest to fantazja XXI wieku, a postawa Malwiny i jej dawne życie tylko mnie w tym przekonaniu utwierdziły. Dobrze wiem, że wielu czytelników zmieni swoje poglądy, co akurat będzie zaletą, a nie wadą. Czytajmy teksty ze zrozumieniem, po prostu.

Na drodze życiowej Malwiny staje teraz niejaki Gabriel. Początkowo myślałam, że jest to niezbyt miły, a nawet gburowaty mężczyzna, który widzi wyłącznie czubek własnego nosa. Nie po raz pierwszy przekonuję się, że nie można nikomu przyklejać łatek, tym bardziej, jeśli nie znamy przeszłości danej osoby. Dlaczego Gabriel okazał się postacią tak niejednoznaczną i zarazem ciekawą? Nie chcę zbyt wiele ujawniać, ale jestem pewna, że wielu czytelników będzie musiało czasem przerwać czytanie i użyć chusteczek higienicznych… Dlaczego? Zapraszam do lektury, poszczególne rozdziały wyjaśniają absolutnie wszystko.

Bardzo zainteresował mnie też wątek relacji matki z córką. W przypadku Malwiny nie należał i obecnie też nie należy do udanych. Ba, wiele tu szokujących postaw, które, niestety, zdarzają się i w realnym świecie. Warto więc się zastanowić, czy możemy liczyć na swoich bliskich? Czy wiemy, na czym polega niby trywialny uścisk czy dotyk dłoni? Takie formy komunikacji niewerbalnej wydają się mało istotne w życiu, ale to nieprawda. Każdy pragnie ciepła, serdeczności, bliskości. Autorka, na przykładzie Malwiny, doskonale podkreśliła też, że przeszłość zawsze ma wpływ na charakter rozwijającego się człowieka. Nie bez powodu mamy więc do czynienia ze zlęknioną, niepewną siebie kobietą.

Jestem też bardzo szczęśliwa, że autorka wplotła bardzo wzruszający temat, którego sens oparty jest na konwersacji epistolarnej. Który z bohaterów pisze listy i do kogo? Tego nie zdradzę, jednak dla mnie słowa własnoręcznie pisane na papierze mają niebagatelną wartość. Papier w końcu ścierpi wszystko, dlatego sama kocham prowadzić pamiętnik, a marzę o tym, by jeszcze kiedyś w swojej skrzynce pocztowej zobaczyć prawdziwy list. Niestety, to się chyba już nie spełni, niemniej jednak bardzo dziękuję pisarce za tak mocno rozczulający wątek.

Na zakończenie powiem tylko jedno- warto czasem zanurzyć się w romantycznej historii. Może być ona nawet zbyt sielankowa, ale dialogi pisane przez autorów nierzadko dają nam szansę na bardziej kolorowe, a mniej mroczne życie.

Polecam.

„Dotknij nieba” Marty Nowik to wspaniała, otulająca i dająca nadzieję historia, którą czyta się niezwykle przyjemnie!! Kocham czytać mocne kryminały i thrillery, jednak często lubię również sięgnąć po historie obyczajowe, które pozwalają na nieco spokoju, wyciszenia, ale również dają nadzieję i poczucie bezpieczeństwa.

Malwina to kobieta, która decyduje się totalnie odmienić swoje dotychczasowe życie, zostawia za sobą nieudany związek, pracę, która nie dawała jej satysfakcji i wyrusza do Jantaru, gdzie ma nadzieję rozpocząć wszystko z czystą kartą. Właśnie tam poznaje tajemniczego Gabriela, który początkowo nie wzbudza w kobiecie większych emocji, wręcz wzbudza mieszane uczucia, jednak przy bliższym poznaniu kobieta znacznie zmienia o nim zdanie. To właśnie mężczyzna pomaga jej się otworzyć, spróbować czegoś nowego, ale również przedstawia jej starsza kobietę Kalinę, która wiele wnosi do jej życia!

Uwielbiam takie niespieszne historie, które pozwalają czytelnikowi na chwilę refleksji, odpoczynku od naszej codzienności, ale również pozwalają na marzenia i wiarę, że w życiu nigdy nic nie jest przesądzone, a odrobina chęci, wiary w siebie i odwagi, może odmienić nasze życie! Polubiłam głównych bohaterów, szczególną sympatią obdarzyłam Malwinę, w której odnalazłam dużą cząstkę siebie. Utożsamiałam się z bohaterką i wraz z nią przeżywałam wszystkie emocje i dążyłam do spełnienia marzeń.

Podoba mi się styl autorki, która pisze z emocjami, pozwala nam wczuć się w rolę głównych bohaterów i wraz z nimi przeżyć ich przygody! Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Marty Nowik, ale z pewnością nie ostatnie! Sama jestem zachwycona, dlatego bardzo polecam ten tytuł!

Ileż to razy chciałam rzucić wszystko i wyjechać np. śladem głównej bohaterki "Dotknij nieba" Malwiny... Może niekoniecznie nad morze, choć kto wie... Móc tak oderwać się od codziennych problemów i trosk. Zacząć wszystko od nowa. 

Marta Nowik potrafi łączyć w swoich historiach skrajnie różne uczucia i emocje. Smutek i ból nierzadko stają w kontrze z nadzieją i afirmacją życia. Pod pozorną delikatnością i lekkością przekazu skrywają się głębokie wartości i przemyślenia. 

Bohaterowie są niezwykle prawdziwi, niedoskonali i dzięki temu tak bardzo nam bliscy. Z łatwością można się z nimi utożsamić. Poznajemy Malwinę - kobietę po przejściach, która zostawia za sobą wszystko to, co do tej pory nie pozwalało jej normalnie żyć i przeprowadza się do Jantaru. Czy spotkany na jednej z nadmorskich ścieżek Gabriel okaże się tylko przelotną znajomością, czy kimś więcej? To mężczyzna tajemniczy, intrygujący, nieco zamknięty w sobie, początkowo budzący niepewność. Jak więc można mu zaufać? 

Ale nie tylko w Malwinie Gabriel budził wątpliwości. Ja także miałam co do niego wątpliwości. Jednak mężczyzna również dźwiga swój bagaż, rany i lęki. Czy przy Malwinie odnajdzie spokój i szczęście? Podobała mi się ich niespiesznie rozwijająca się relacja. Widzimy, jak ważna jest bliskość, czułe gesty czy szczera rozmowa. 

Autorka mocny nacisk położyła na psychologiczny portret Malwiny. Ukazała jej wzloty i upadki. Troska o siebie, akceptacja, poczucie własnej wartości, odwaga - tego musi nauczyć się kobieta, by mogła iść przez życie z podniesioną głową. 

Z miejsca moim sercem zawładnęła dziarska staruszka Kalina i jej bezpośredniość. I oczywiście jej czterdziestoletni syn Andrzejek. Warto też zatrzymać się przy parze bezdomnych ludzi. Często niektórzy z góry oceniają takie osoby. A pozory mogą naprawdę mylić.

Choć nie wszystkie wątki poboczne zostały szeroko rozbudowane, to i tak zwracają na siebie uwagę. W ciekawością przyjrzałam się relacjom rodzinnym, a szczególnie tej między matką a córką czy problemowi depresji.

Pięknie i interesująco została przedstawiona przyjaźń zarówno ta kobieca - ze wsparciem i zrozumieniem, jak i męska - lojalna, ale i rywalizująca, zazdrosna. Tylko czy wtedy to jeszcze przyjaźń?

"Dotknij nieba" to przepełniona ciepłem, chwilami wzruszeń i refleksjami powieść o podróży w głąb siebie, życiowych zmianach, nowych początkach, nadziei na lepsze jutro. To historia, która uczy dostrzegać i doceniać małe rzeczy i radości. To w ich pięknie kryje się prawdziwe szczęście. 

Jestem ogromną fanką Marty Nowik i nie ukrywam, że z utęsknieniem wyczekuję każdej jej premiery, którą później zamawiam bez chwili wahania. Jej książki to dla mnie zawsze gwarancja emocji, wzruszeń i tego wyjątkowego ciepła, którego tak często brakuje we współczesnym świecie.

Styl pisania Marty Nowik jest wyjątkowy pełen miłości, delikatności i ludzkiej szczerości. Każda jej opowieść otula czytelnika jak miękki koc w chłodny dzień. Uwielbiam przenosić się w jej historie, które choć nierzadko niosą w sobie smutek i ból, jednocześnie emanują pięknem życia i nadzieją. Jej bohaterowie są jak ludzie, których mogłabym spotkać na ulicy, tak bardzo prawdziwi, że od razu chcę poznać ich lepiej i śledzić ich losy do samego końca… i jeszcze dalej.

„Dotknij nieba” to opowieść, która idealnie wpisuje się w to, co kocham w książkach autorki. Malwina to kobieta po przejściach, która zostawia za sobą stresującą pracę i rozczarowujący związek, postanawia zacząć od nowa. Przeprowadza się do Jantaru, miejsca z duszą, gdzie morze szumi, piasek koi myśli, a serce ma szansę zabić od nowa. To właśnie tam, na jednej z nadmorskich ścieżek, spotyka Gabriela, tajemniczego, nieco zamkniętego w sobie mężczyznę, który początkowo wzbudza w niej więcej niepewności niż zaufania.

Jednak z każdym kolejnym spotkaniem Gabriel okazuje się kimś więcej niż tylko przelotnym znajomym. To człowiek z własnym bagażem, z ranami i lękami, który podobnie jak Malwina, szuka spokoju i sensu. Ich relacja rozwija się nieśpiesznie, z subtelnością i pięknem, jakie może dać tylko prawdziwa bliskość.

Marta Nowik po raz kolejny pokazuje, że najprostsze gesty, serdeczna dłoń, ciepły uśmiech, rozmowa, mogą zmienić czyjeś życie. Opowiada o bohaterach, którzy nie są doskonali, ale bardzo ludzcy. I właśnie przez to tak bliscy sercu.

Zakończenie tej historii… ach, ono coś we mnie poruszyło. Jest w nim miejsce na nadzieję, ale i nutka niedopowiedzenia. Coś mi mówi, że to jeszcze nie koniec, że Marta Nowik zostawiła sobie furtkę do kontynuacji. Czy mój czytelniczy nos dobrze wyczuł? Czas pokaże, czy autorka zdecyduje się pociągnąć losy Malwiny i Gabriela dalej. Osobiście – bardzo bym tego chciała.

„Dotknij nieba” to książka pełna emocji, wzruszeń i pięknych chwil. Polecam ją z całego serca każdemu, kto potrzebuje choć na chwilę oderwać się od rzeczywistości i przypomnieć sobie, że życie, mimo wszystko potrafi być piękne.