Dom Orchidei

Główna bohaterka książki, w osobie Julii Forrester, powraca w swoje rodzinne strony, gdzie czeka na nią historia ukryta przez kilkadziesiąt lat w pamiętniku z czasów drugiej wojny. Powiem szczerze, że początek mnie zbytnio nie zachwycił, jednak ostatecznie dałem się przekonać książce L. Riley. No i nie żałuje, chociaż daje jej tylko, a może nie tylko, solidną piątkę w szkolnej skali oceniania. Fabuła wciąga, główni bohaterowie wzbudzają sympatię, a ich perypetie śledzi się z uwagą. Jak dla mnie najciekawsza jest historia z czasów drugiej wojny światowej, która trzyma całą powieść na odpowiednio wysokim poziomie. Dzieło to to nie jest, ale naprawdę można poczytać.

Czekałem na książkę Lucindy Riley z niecierpliwością i nie zawiodłem się. Każda jej kolejna książka to majstersztyk. Teraźniejszość i powroty do wydarzeń z przeszłości czynią tę powieść niezwykłą i przenoszą w zupełnie inny świat. Historia opisana w książce jest dość skomplikowana i obejmuje kilka pokoleń. Momentami czułem się jakbym tam był i razem z bohaterami książki przeżywał opisane wydarzenia. Chwilami miałem trudności, aby się od niej oderwać i wrócić do otaczającej mnie rzeczywistości. Niesamowicie romantyczna historia o bolesnej przeszłości i równie bolesnej teraźniejszości, o tragediach, zdradzie i cierpieniu.

Tak, jeżeli ktoś ma zamiar czytać tą książkę, to koniecznie powinien wyposażyć się w chusteczki higieniczne. Książka jest wzruszająca. Jest tu wszystko to, co powinny mieć opowieści tego typu. Jest tu tragiczne wydarzenie, które powoduje, że człowiek wątpi w sens istnienia. Zaraz potem jest coś, co sprawi, że człowiek widzi dla siebie nadzieję na przyszłość. Ale nie wszystko od razu układa się tak pięknie, jakbyśmy od razu chcieli. Jak dla mnie - fantastycznie opowiedziana historia. Cieszę się, że mogłem przeczytać książkę Luciny Riley. W szczególności polecam tą książkę wszystkim kobietom kochającym wzruszające historie.

Lucinda Riley napisała nową książkę, którą miałem okazję pożyczyć koleżanki. Historia jest fenomenalna i ja mogę Wam polecić ją do czytania. Chyba nikt się nie obrazi, jeżeli powiem, że jest to taka typowa opowieść dla wszystkich kobiet. Tak, panowie jak najbardziej mogą przeczytać tą książkę, ale na pewno nie będą nią tak samo wzruszeni jak my - panie. To taki typ powieści, który pokazuje, jak życie może się mocno zmienić i to w jednej chwili. Należy doceniać to, co zostało nam dane, ponieważ w jednej chwili może zostać nam odebrane. Mam nadzieje, że i Wy będziecie tak zachwyceni tą książką, jak ja.

Uwielbiam czytać romanse, dlatego zawsze chętnie po nie sięgam. Kilka dni temu skończyłem czytać cudowną książkę pt. "Dom orchidei", która zrobiła na mnie spore wrażenie. Twórczość Lucindy Riley bardzo cenię, a jej powieści zawsze biorę w ciemno. Autorka ma tak wyjątkowy styl, tak wciągający sposób opisywania historii, łączenia wątków i kreowania bohaterów, że nie jestem w stanie oderwać się od czytania. Mam wrażenie, że tak dobrze znam już jej twórczość, że nic nie jest mnie w stanie zaskoczyć. Na szczęście zawsze jestem mile zaskoczony tym, co otrzymam od pisarski. Jeśli szukacie pięknej historii o miłości, to jest to lektura właśnie dla Was.

Znam książki Lucindy Riley i jestem naprawdę zaskoczona tym, jak kiepsko odbieram jej najnowszą powieść, czyli "Dom orchidei". Zawsze potrafiłam odnaleźć się w jej twórczości, gdyż była ona mi bliska. Tym razem jednak autorka daje swoim czytelnikom zwyczajnie słabą książkę. Owszem, sam pomysł na fabułę był całkiem oryginalny i gdyby wykonanie było lepsze, to uznałabym, że nie jest to taka zła powieść. Ubolewam, ale pewne kwestie po prostu nie zagrały. Nie przypadły mi do gustu dialogi, które nie były dopracowane. Jeśli zaś chodzi o kreacje bohaterów, to były to dość sztywne postaci, które nie miały najmniejszych szans na to, aby się rozwinąć. Mam nadzieję, że ta powieść to jedynie wypadek przy pracy.

Dom orchidei, już sama nazwa książki kojarzy się z czymś pięknym. Taka właśnie jest ta książka po prostu piękna. Czyta się ją bardzo lekko i przyjemnie, zatapia się w niej i zapomina o całym świecie. Poza tym lubię powieści Lucindy Riley i po raz kolejny się nie zawiodłam. Lubię, kiedy przeplatają się wątki z przeszłości z teraźniejszością, a taka jest właśnie ta książka. Niesamowicie wzruszająca i piękna historia, fabuła książki. O tym, że całe życie nie jest usłane różami, choć w tym przypadku orchideami. Życie to przede wszystkim wzloty i upadki. W piękny sposób zostało to właśnie przedstawione w tej książce, która dla mnie osobiście jest arcydziełem.

W tej książce mamy dojmujące uczucie samotności i wielkiego tragizmu. Ale chyba się nie można dziwić, skoro bohaterka doświadczyła tak mocnej straty. Czy po czymś takim można podnieść się na nowo do życia? Tak, do takich przemyśleń zmusiła mnie ta książka. Na szczęście mnie takie okropieństwa nie spotkały, ale tak sobie zacząłem myśleć - co by było gdyby. Chyba każdy z nas powinien odpowiedzieć sobie na takie pytanie. W każdym razie ja ze swojej strony mogę powiedzieć, że książka bardzo mi się podoba i polecam ją innym osobom do przeczytania. Jak dla mnie to taka typowa, ale dobra książka kobieca.

Jak dla mnie solidny tytuł, ale nic ponadto. Historia zapowiadała się ciekawie, a odniesienie do czasów historycznych (druga wojna światowa) osobiście przekonało mnie do sięgnięcia po ten tytuł. Fabuła nie głupia, nawet intrygująca, ale jak zawsze diabeł tkwi w szczegółach. Powieść miejscami po prostu się nie klei, a niektóre jej momenty są naprawdę naiwne, a kilka bohaterów wciśniętych niejako na siłę, bo raczej odgrywają rolę statystów. Mimo wszystko muszę przyznać, że książkę czyta się naprawdę przyjemnie, autorka potrafi zaintrygować czytelnika. Szkoda jednak, że te kilka elementów sprawia, że jest tylko "dobra". W sam raz dla kogoś z nadmiarem czasu w weekend.