Pierwszy numer pod redakcją naukową prof. dr hab. Maria Majdan, skierowany jest do praktykujących reumatologów, lekarzy rodzinnych, nefrologów, kardiologów, ortopedów Został poświęcony tematowi dny moczanowej, jako chorobie ogólnoustrojowej przebiegającej często z wieloma schorzeniami towarzyszącymi.
W numerze omówiono m.in.:
- Dnę moczanową (DM), jako chorobę ogólnoustrojową, jej rozpoznanie oraz zasady leczenia. Jest jedną z najpowszechniejszych artropatii zapalnych u człowieka. Częstość występowania DM w krajach wysoko rozwiniętych sukcesywnie wzrasta - obecnie dochodzi do 4% populacji i zwiększa się wraz z wiekiem. Dna moczanowa i hiperurykemia są poważnymi problemami klinicznymi współczesnej medycyny (nie tylko reumatologii).
- Zespół metaboliczny (ZM), który stał się jednym z głównych, narastających problemów zdrowia publicznego w najbardziej rozwiniętych krajach świata. Zwykle towarzyszy on zespołowi wspólnie występujących zaburzeń metabolicznych (otyłość brzuszna, upośledzona tolerancja glukozy, dyslipidemia, nadciśnienie tętnicze), określonych łącznie nazwą "zespołu metabolicznego". Jego nieodłącznym elementem jest hiperurykemia.
- Aktualnie stosowane leki w terapii dny moczanowej, zgodne z rekomendacją Europejskiego Stowarzyszenia na rzecz Walki z Chorobami Reumatycznymi (EULAR). Mimo że DM znana jest od starożytności i należy do schorzeń implikujących uciążliwe dolegliwości, a mechanizmy patofizjologiczne jej powstawania zostały stosunkowo dobrze poznane, nadal nie opracowano satysfakcjonująco skutecznych sposobów jej leczenia.
- Częstość występowania dny moczanowej wyraźnie wzrasta wraz z wiekiem. W starszym wieku częściej niż w młodszej populacji chorują kobiety. Obraz kliniczny dny moczanowej w starszym wieku różni się od przebiegu dny u ludzi młodszych dlatego często bywa rozpoznawana z dużym opóźnieniem. Leczenie dny moczanowej w wieku podeszłym jest często utrudnione ze względu na liczne schorzenia współwystępujące
- Choroby wynikające z odkładania złogów innych niż kryształy moczanu sodu, przede wszystkim związków zawierających wapń. Artropatie wywołane przez kryształy to heterogenna grupa schorzeń, dla których charakterystyczne jest odkładanie różnych substancji mineralnych w obrębie struktur stawowych, ale również w tkankach miękkich. Mimo istotnego postępu w rozumieniu patogenezy krystalopatii wciąż nie jest ona w pełni poznana.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii medycyna lub z serii W gabinecie lekarza specjalisty
