Długi zew. Dwie rzeki. Tom 1

Swoje wrażenia opisałabym jednym zdaniem - to książka z opóźnionym zapłonem, w której najciekawsze było właśnie samo zakończenie.

Długi zew to niezwykle leniwy kryminał, dość monotonny, mało tu akcji. Początek uderzył we mnie ogromem wprowadzanych postaci, jak dla mnie zbyt wiele nazwisk i zamiast bacznie śledzić intrygę wciąż moja uwaga skupiała się na aspekcie kto tu jest kim. Gdy do tego dodamy bardzo powolny tryb snucia wydarzeń ,wręcz aż się prosiło, aby nadać tej opowieści nieco napięcia. Przez całą książkę nudziłam się. Przygwoździła mnie zawrotna ilość podejrzanych i skomplikowanych relacji, a do tego doszło zbyt powolne tempo akcji. Nie lubię pozostawiać niedoczytanych książek i pomimo, że całość nie napawała mnie zbytnim optymizmem postanowiłam dobrnąć do brzegu.

Zakończenie okazało się najlepszym elementem całej tej skomplikowanej opowieści, czemu tak późno ? Autorka dobrze umotywowała zachowanie bohaterów. Szkoda tylko, że zabrakło mi w tej książce właśnie odpowiednio dawkowanego napięcia, przecież ten gatunek aż się o to prosi.

Długi zew to nazwa krzyku mewy srebrzystej, przypominającego wrzask bólu. To też początek nowego cyklu kryminalnego od Ann Cleeves.

Komisarz Matthew Venn z ukrycia obserwuje uroczystości pogrzebowe swojego ojca, w których trakcie odbiera telefon z informacją o odnalezieniu zwłok na pobliskiej plaży.

Wykluczony ze wspólnoty religijnej Bractwa Barum, ku wielkiej rozpaczy rodziców, będzie musiał ponownie wkroczyć w ich społeczność i odkryć mroczne tajemnice przeszłości.

W stylu Cleeves najbardziej lubię ten pozorny spokój i ład, podszyty podskórnym napięciem; to, że wszystko toczy się swoim rytmem i nawet czyjaś niespodziewana śmierć, nie jest w stanie go zaburzyć, a dynamiki nadają krótkie niczym żołnierskie rozkazy - zdania. Uczestniczymy w każdym etapie śledztwa, co osobiście bardzo lubię oraz podglądamy życie prywatne naszych bohaterów.

Cleeves daje nam małą lekcję tolerancji: główny bohater jest w związku homoseksualnym; współpracująca z nim Jen, to matka samotnie wychowująca dwójkę dzieci, jedna z niewielu kobiet w mocno zmaskulizowanym środowisku, jakim jest policja oraz atrakcyjna, pewna siebie kobieta, z czego często i chętnie korzysta; Ross to typowy samiec alfa, arogancki, przebojowy i chorobliwie ambitny, czym niejednemu działa na nerwy. Tworzą barwną i ciekawą mieszankę wybuchowych charakterów. Drobne konflikty i rywalizacja między nimi sprawiają, że wszystko jest bardziej realne, tak zwyczajne i ludzkie po prostu. W trakcie dochodzenia wyłania się obraz ofiary - człowieka obarczonego ogromnym poczuciem winy, które zżera od środka niczym rak. Życie z takim "pasażerem" na dłuższą metę staje się nieznośne.

Jeśli chodzi o snucie intrygi kryminalnej, to autorka wspięła się na wyżyny, wplatając ją umiejętnie w tło społeczno - obyczajowe, stworzyła zapadającą w pamięć, misternie dopracowaną historię. Chętnie sięgnę po jej kontynuację.

Krople deszczu uderzają o szybę. Świeczka powoli się dopala. Kubek z herbatą od dawna stoi pusty. Pogrążona w historii zdaję się tego nie zauważać...

Komisarz Matthew Venn – elegancki, wrażliwy, zaangażowany w pracę całym sercem. Brzmi bardzo zwyczajnie, prawda? Kolejny bohater, typowy policjant o dobrym sercu. Ale jest coś, co go wyróżnia i dodaje pikanterii jego postaci. Matthew całe dzieciństwo wychowywał się w Bractwie, pewnego rodzaju sekcie, którą postanowił opuścić już jakiś czas temu. Obserwując pogrzeb swojego ojca, jak możecie się domyślić, nie jest na nim mile widziany, dostaje telefon ze zgłoszeniem: na plaży znaleziono martwego mężczyznę. Teraz, choć jeszcze o tym nie wie, na nowo będzie musiał się zmierzyć z przeszłością, o której chciał zapomnieć i skontaktować się z ludźmi, z którymi nie chciał mieć nic wspólnego. Mała społeczność, pełna wręcz idealnych osób, okazuje się być opleciona mrokiem i tajemnicami.

Cóż, mam dosyć mieszane odczucia do tej książki. Nie myślcie źle, podobała mi się, zdarzały się momenty, kiedy byłam tak wciągnięta, że zapominałam o realnym świecie! Ciężko jest mi też znaleźć i wyszczególnić konkretne wady, które sprawiły, że nie dostała ode mnie tych 5 gwiazdek. Ale niestety, czegoś mi zabrakło. Nie siedziałam w ciągłym napięciu, nie obgryzałam paznokci ze zdenerwowania. Nie tworzyłam teorii - akceptowałam to, co autorka ma mi do powiedzenia, a samo zakończenie, choć pomysłowe, jakoś specjalnie mnie nie zaskoczyło. ALE! To nie jest zła książka! Żeby nie wyjść na marudę, przejdę do plusów, których jest naprawdę sporo.

Książkę czytało mi się niesamowicie przyjemnie! Niosła ze sobą niezwykły spokój, klimat i urok. Lekkie pióro autorki oraz to, jak wszystko starannie dopracowała i przekonująco nakreśliła całą historię, zrobiło na mnie ogromne wrażenie!

Największym plusem książki są zdecydowanie bohaterowie. Każdy z nich ma swoją własną historię i niesie ze sobą ciężki bagaż przeszłości. Czyni to powieść znacznie ciekawszą - kto miałby ochotę czytać o przerysowanych i szablonowych postaciach?

Należy również docenić autorkę za przedstawienie życie codziennego i problemów, z jakimi zmagają się osoby z zespołem Downa. Są one tutaj bardzo istotnymi postaciami, co mnie niezwykle cieszy, bo zdecydowanie za rzadko się z nimi spotykamy.

Sama historia, chociaż opierała się na znanych mi już motywach, była ciekawa i szalenie wciągająca! Ani trochę się na niej nie nudziłam! Ann Cleeves zgrabnie łączy wszelkie elementy, tworzy ciekawą i intrygującą opowieść, a zakończenie, tak jak już wcześniej wspomniałam było pomysłowe i satysfakcjonujące.

Czy polecam? Jak najbardziej! Mimo że oczekiwałam czegoś innego, z przyjemnością sięgnę w przyszłości po inne kryminały tej autorki!

Za egzemplarz do recenzji dziękuję @czwartastronakryminalu. To właśnie dzięki temu wydawnictwu mogłam po raz pierwszy zapoznać się z twórczością Ann Cleeves i nie ukrywam, że jestem zaintrygowana. "Długi zew" to prawdopodobnie początek mojej przygody z powieściami tej autorki i już nie mogę się doczekać, by poznać inne jej powieści i ich tajemnice.

Gdy zaczynamy czytać książkę od razu jesteśmy wrzuceni w wir niewiadomych - główny bohater, Matthew Venn obserwuje z oddali uroczystość pogrzebową własnego ojca, na której nie jest mile widziany. Dawno temu porzucił Bractwo, zatem teraz jego obecność pośród dawnych braci i sióstr w wierze byłaby z pewnością nieodpowiednia. Nagle detektyw dostaje telefon o znalezionych na plaży zwłokach mężczyzny - nieszczęśliwy wypadek, a może morderstwo? Z każdą kolejną chwilą śledztwa pojawia się coraz więcej niewiadomych i okazuje się, że nawet w niewielkich społecznościach znajdziemy masę tajemnic, skrywanych przed całym światem.

Znaleziony na plaży mężczyzna przez całą książkę był dla czytelnika jedną wielką zagadką. Mimo tego, że z początku nie wiedzieliśmy o nim wiele wydawało się, jakbyśmy wiedzieli wszystko. Z każdym kolejnym odkrytym sekretem mężczyzny przekonywaliśmy się, że to, co do tej pory braliśmy za pewnik nie miało odzwierciedlenia w rzeczywistości. Jego powiązania, nawet znikome z wieloma osobami spośród niewielkiej społeczności sprawiły, że policja, chcąc wyjaśnić zagadkę jego śmierci miała naprawdę dużo pracy. Późniejsze, nieprzewidziane wydarzenia coraz bardziej komplikowały sprawę, a czytelnikowi mogłoby się wydawać, że jest to zagadka nie do rozwiązania. Autorka jednak zaskakuje, prowadząc nas powoli do rozwiązania zagadki, które mnie osobiście wbiło w fotel. Przez niemal całą książkę nie miałam pojęcia jak dalej potoczy się ta historia. Dopiero gdy niby niewinnie pojawiła się sugestia co do kilku osób powiązanych ze sprawą pomyślałam, że jedna z nich wydaje się niewinna - zbyt niewinna. Właśnie wtedy zaczynałam nabierać podejrzeń, że to właśnie ta osoba będzie kluczowa w procesie rozwiązania zagadki śmierci mężczyzny z plaży.

Autorka stworzyła niesamowitą powieść, zapoznała nas z niewielką społecznością, skrywająca jednak wiele tajemnic, a na koniec zrzuciła bombę w postaci rozwiązania sprawy. W ten sposób powstał świetny kryminał, który musicie poznać!

Nowa seria, która podbija serca czytelników niemal na całym świecie.

Czy podbiła także moje ?

Spotkaliście się kiedyś z książka której styl w jakim została napisana podobał Wam się bardziej od fabuły ?

Długi zew okazał się dla mnie właśnie taką książką. Jakiś czas temu miałam okazję poznać piórko autorki, które zachwyciło mnie niemal w każdym calu. Dbałość o szczegóły a także sposób przekazu powieści jest niezwykle wysublimowany. Autorka gra słowem, buduje fabułę od początku do końca, budząc w czytelniku zainteresowanie czasem zmieszane z rezygnacją. W mojej ocenie to jedna z autorek która wie, że fabuła która konstruuje nie zawsze wzbudza ciekawość, przez co w zanadrzu zawsze ma pewną niespodziankę która powoduje że pomimo znużenia książkę czyta się dalej.

Długi zew jest początkiem nowej serii, tym razem rozgrywanej w Anglii. Bardzo podobało mi się to jak został oddany w powieści klimat tego Państwa. Duszny, parny, deszczowy ale i tajemniczy.

Mam pewien problem z fabułą. Stała się ona dla mnie odrobinę zbyt skomplikowana a to wszystko przez ogrom wprowadzanych postaci. Bardzo często dochodziło do moich licznych pomyłek, a także zagubienia w tym kto jest kim. W pewnym momencie wssystko zaczęło rozrywać się po mojej myśli, a także bohaterzy wskoczyli na odpowiednie miejsca i dopiero od tego momentu historia zaczęła mi się podobać. Patrząc na głównego bohatera - Matthew Venna , trudno jest mi go ocenić. Nie otworzył się przede mną na tyle abym mogła stwierdzić czy lubię tę postać czy nie. Podejrzewam że w kolejnych tomach bliżej poznam jego postępowanie ale i jego historię. Całość okroszona jest misternoe przygotowaną intrygą, ale i tajemnicą. Autorka dozuje pewne fakty, nie ujawniając zbyt wiele. Pozwala to na pewną integrację autora i czytelnika poprzez zaproszenie go do świata fabuły i próby rozwiązania zagadki. Lubię takie momenty, w których i moja wyobraźnia może trochę popracować i w pewnym stopniu dopowiedzieć sobie fabułę. To co charakteryzuje styl autorki to tempo akcji. Jest ona wolna, i to bardzo, nie jest także bogata w zawrotne zrywy o brutalność a mimo to czuć w niej niebezpieczeństwo, strach i tą ciągłaą niepewność. Klimat stworzony w książce jest niepowtarzalny, prawdziwy wzbudzający ogromne emocje choć powieść jest spokojna. Nie wiem jak dokonuje tego autorka, ale pomimo trudnych książek, bogatych w przemyślenia to uwielbiam jej powieści! Myślę że konsereom kryminałów ta pozycja przypadnie do gustu. Musicie jedynie przygotować się na nostalgię, ciężki klimat i powolny ale sensowny i przemyślany rozwój akcji! Wczytując się w tą powieść napewno docenicie jej kunszt ale i przekaz ! Polecam

Koło dobrego kryminału nigdy nie przejdę obojętnie. Jednak nowy, nieznany autor to wielka niewiadoma, jak było tym razem?

W czasie pogrzebu ojca (na którym nie jest mile widziany), Matthew dostaje informację o znalezieniu na plaży ciała mężczyzny. Rozpoczyna się szczegółowe śledztwo, które obnaża coraz mroczniejsze tajemnice z przeszłości. Obecna zbrodnia zdaje się być tylko pokłosiem wcześniejszych wydarzeń.

Muszę przyznać, że zaczęłam czytać tę książkę i przestałam. Nic mi w niej nie smakowało, brak wartkiej akcji rozumem, ale nie do końca przemawiali do mnie bohaterowie i opisywane realia. Miałam poczucie, że po prostu męczę się przy czytaniu. Powróciłam do lektury po jakiś 10 dniach i jakie było moje zdziwienie, gdy poczułam, że nie mam ochoty się od niej odrywać.

Świat Matthew, jego współpracowników oraz powracające obrazy z przeszłości wciągnęły mnie bez reszty. Dotarło do mnie jak doskonale skonstruowany jest ten kryminał. Jak powoli autorka wciąga nas w tą historię, wplątuje w losy bohaterów, daje ich poznać, emocjonalnie się z nimi związać. Poznajemy tą społeczność, panujące tam zależności i układy.

Uwielbiam takie drobiazgowe śledztwa, mogę przy nich sama poczuć się jak detektyw. Do tego płynność opowieści, ciekawi bohaterowie, mnogość wątków i tajemnice z przeszłości. Kto tego nie lubi? Książka przy drugim podejściu smakowała kompletnie inaczej, teraz mogę stwierdzić, że zachwyciłam się całością. Autorka przekonała mnie do tych ludzi, tych wydarzeń , tego miejsca... Rewelacyjnie rozbudowana część obyczajowa dodawała tej powieści wyjątkowego smaczku i ułatwiała zrozumienie życia tych ludzi, oraz decyzję Matthew.

Zdecydowanie będę sięgać po kolejne książki Autorki, takie wprost rasowe kryminały to ja bardzo lubię.

Tak na przyszłość i dla siebie i dla Was ... każda książka ma swój czas. Tylko wtedy możemy w pełni docenić jej urok, gdy jesteśmy na nią gotowi. Jak inaczej bym ją oceniła w momencie, gdy miałam ewidentną potrzebę sięgnięcia po inny gatunek. Warto dać drugą szansę.

Ciągle zastanawiam się nad odczuciami względem tej książki. Czy mnie porwała ? Nie.. Czy zagadka kryminalna była ciekawa? Tak..

I właśnie dlatego tak ciężko mi ją ocenić. Z jednej strony bardzo mi się dłużyła i przeszkadzało mi niespieszne tempo akcji, z drugiej zaś samo dochodzenie było wciągające i niejednokrotnie autorka wywiodła mnie w pole..

Bardzo rozbudowana jest tu warstwa obyczajowa, a co za tym idzie akcja jest przepelciona z historiami bohaterów. Niestety nie trzyma to czytelnika w napięciu i co chwilę chęć do czytania słabnie , by później znów na chwilę się pojawić..

Sama intryga jest dokładnie przemyślana. Z każdym rozdziałem pojawiają się nowe poszlaki, które niejednokrotnie sprawiają, że jesteśmy pewni tego jak to się dalej potoczy.. Dopóki autorka nie dołoży nam nowych ciekawych zdarzeń - totalnie zabijających z tropu..

Zakończenie jak najbardziej na plus. Ostatnie rozdziały trzymają w napięciu a samo rozwiązanie jest bardzo zaskakujące.

Polecam Wam sięgnąć i wyrobić o niej własne zdanie ☺️

Ann Cleeves popularność zyskała bardzo dobrze przyjętym cyklem szetlandzkim. Teraz do rąk czytelników trafiła nowa książka „Długi zew” będąca początkiem nowej serii „Dwie rzeki”.

Po przeczytaniu tej książki mogę zapewnić Was, że historia ta porywa niczym nurt wezbranej rzeki. Brytyjska pisarka w charakterystycznym dla siebie stylu zarysowała fabułę, która skupia naszą uwagę już od pierwszych chwil jej poznawania. I trzyma w napięciu aż do ostatniej strony.

Mroczna atmosfera małej społeczności, sieć intryg to mocne elementy tej historii, które sprawiają, że czytamy tę książkę z zapartym tchem. Ann Cleeves nie tylko zarysowała wciągającą historię, lecz również stworzyła postać Matthewa Venny – detektywa, którego nie można zapomnieć.

Mężczyzna w dniu pogrzebu swojego ojca, odbiera telefon z informacją o odnalezieniu na plaży w pobliżu Crow Point ciała mężczyzny z wytatuowanym ptakiem na ramieniu. Matthew mimo, iż postanowił opuścić bractwo w toku prowadzonego śledztwa zmuszony jest utrzymywać kontakt ze społecznością Barnstaple. Ta znając przeszłość policjanta niechętnie z nim współpracuje. Venna nie tylko musi rozwikłać tajemnicę morderstwa, lecz również zderzyć się z murem ze strony lokalnej społeczności.

Autorka dotyka również tematu zespołu Downa oraz homoseksualizmu. „Długi zew” to doskonale skrojona kryminalna intryga, w iście mistrzowskim wydaniu. Ann Cleeves uświadamia nam, że nie tylko należy stworzyć wciągającą fabułę, lecz sukces polega na umiejętnym jej ukazaniu, na wytrwanym dawkowaniu emocji, na serwowaniu ich kawałek po kawałku. Tak, aby delektować się czytaniem, jak najlepszą potrawą mistrza kuchni. Ann Cleeves posiada tę umiejętność. Co ważne w pełni wykorzystuje ją w swej twórczości.

Autorka nie spieszy się z akcją, nie gna na złamanie karku, lecz powoli dawkuje każdy element układanki. A my w myślach łamiemy się jaki będzie finał tej historii. Pewne jest to, że będzie nieprzewidywalny.

„Długi zew” to powieść, której nie da się odłożyć na później. Nie można jej odłożyć dopóki, nie pozna się jej zakończenia. A emocje odkładają się w naszej pamięć jeszcze długo po odłożeniu jej na półkę Najlepszych Interesujących Książek. Mam nadzieje, że Ann Cleeves nie będzie długo odkładała pisania kolejnych części z cyklu „Dwie rzeki”.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona Kryminału.

[Adres usunięty]

Bardzo lubię sięgać po kryminały i thrillery. Książki z tych gatunków potrafią zrobić niezły mętlik w mojej głowie. Lubię ten stan, kiedy autor wodzi mnie za nos i nie chce pokazać prawdy do ostatniego momentu. Cały czas rozglądam się za nowymi autorami, którzy potrafią przekazać historię w ciekawy sposób. Nic więc dziwnego, że już słyszałam o książkach Ann Cleeves i to same pozytywne rzeczy. Chciałam się zabrać za jej cykl szetlandzki, ale trudno jest mi zabrać się do serii, jeśli wiem, że ma już ona kilka części. Nowy cykl to dla mnie idealne wyjście. Skorzystałam z tego, że pojawiła się książka „Długi zew”, czyli pierwsza z nowej serii pod tytułem „Dwie rzeki”.

Do czytania książki „Długi zew” podeszłam z wielkim zaciekawieniem. Na podstawie przeczytanych opinii oczekiwałam od niej dużo dobrego. Łatwo weszłam do opisywanej historii. Na początku wydarzenia rozwijają się powolnie i dosyć spokojnie. Jest morderstwo i śledczy próbują dowiedzieć się jak najwięcej o ofierze, aby dotrzeć do sprawcy. Bardzo przyjemnie mi się to wszystko czytało. Jednak w pewnym momencie akcja przyśpiesza, zaczyna się więcej dziać. To wtedy w mojej głowie zaczęły się pojawiać pomysły na temat rozwiązania sprawy. Wciągnęłam się i nie chciałam odłożyć książki do ostatniej strony.

„Długi zew” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Ann Cleeves. Zaczęło się łagodnie i spokojnie. Miałam czas, aby poznać ofiarę i potencjalnych sprawców. Później, wydarzenia nabrały tempa, a moje zaangażowanie, aby rozwiązać sprawę wzrosło. Teraz już wiem z czym wiążą się te pozytywne opinie o twórczości pani Cleeves i na pewno przeczytam jej jeszcze niejedną książkę.

"Długi zew" to nowa seria pani Ann Cleeves i jest to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością. Nie wiedziałam też, czego się spodziewać po lekturze. Ma ona swoje mocniejsze i słabsze strony.

Małe grono mieszkańców i ich tajemnice, to jest to, co lubię w książkach kryminalnych. Pytanie, czy uda się czytelnikowi szybko wychwycić winowajcę całej historii, czy też do samego końca będzie się przerzucało zarzuty z jednej postaci na drugą. W tej świetnie wykreowanej intrydze jest wiele sieci podejrzeń, które i tak prowadzą do jednego miejsca - Centrum Woodyard. Oczywiście wszystko zaczyna się od morderstwa mężczyzny, którego ciało znaleziono na plaży. Jak toczy się śledztwo?

No właśnie, dość mozolnie, co niestety przełożyło się na chęć czytania książki. Mam wrażenie, że akcja toczy się bardzo wolno, a patrząc na objętość książki, bałam się, że czytanie zajmie mi co najmniej tydzień. Na szczęście tak się nie stało, ponieważ będąc już w 2/3 historii, akcja nabrała tempa i nie mogłam oderwać się od książki. Wynagrodziło to moje wcześniejsze zmagania z ospałym tempem i fakt, że nie mogłam wytypować sprawcy zamieszania również jak najbardziej zapracowało na plusa.

Autorka poruszyła delikatne tematy, których się nie spodziewałam, odczuwa się ich wydźwięk i skłania do refleksji. Radzenie sobie w życiu codziennym osób chorujących na zespół Downa, a także ich bliskich, którzy się nimi opiekują. Ograniczenie zaufania do osób duchownych, czy nietolerowania związków partnerskich jednej płci.

Muszę zaznaczyć, że portrety psychologiczne postaci uważam za świetną robotę. Towarzyszący temu duszny klimat, kłamstwa i dobrze skonstruowana intryga spełniają swoją rolę - czyta się z zaciekawieniem i chęcią odkrycia prawdy. Spotkanie z autorką uważam za dobre. Może "Długi zew" nie powalił mnie na kolana i oczekiwałam szybszych zwrotów akcji, ale w ostatecznym rozrachunku mogę polecić Wam tę powieść 😉

Na plaży znaleziono ciało mężczyzny. Brak dokumentów utrudnia identyfikację. Prowadzącym śledztwo zostaje Matthew Venna. Sprawa nie jest łatwa. Komplikuje ją porwanie kobiety z niepełnosprawnością umysłową. Czy to zbieg okoliczności? Czy sprawy coś łączy?

Detektyw Venna musi też zmierzyć się ze swoją przeszłością, z życiem i społecznością, którą porzucił dawno temu. Okazuje się, że mała, zamknięta społeczność skrywa wiele tajemnic.

"Długi zew" to nowa książka Ann Cleeves. To też początek nowej serii. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z piórem autorki.

Spotkanie to było bardzo udane. Historia, którą nam opowiada jest fascynująca i wciągająca. Autorka świetnie oddaje klimat małych nadmorskich miasteczek i ich społeczności.

Akcja dzieje się nie spiesznie. Śledztwo biegnie swoim biegiem. Pojawiają się nowi podejrzani, nowe wątki i tajemnice. Powoli razem z głównym bohaterem czytelnik próbuje rozwikłać tę zagadkę.

Jeżeli chodzi o głównego bohatera, to początkowo wzbudzał u mnie mieszane uczucia. Trochę drażnił mnie jego brak wiary w siebie i niezdecydowanie. Ostatecznie jednak da się go polubić.

Jest to mężczyzna, który wychowywał się w religijnym Bractwie. Kiedy przestał wierzyć, musiał opuścić społeczność. Odwróciła się od niego nawet najbliższa rodzina. Związek z innym mężczyzna tylko pogłębił przepaść dzielącą go od dawnego życia.

Bardzo podobał mi się właśnie wątek małżeństwa Matthew Venna. W końcu w większości książek policjant, detektyw to mężczyzna hetero. Tu mamy coś innego. Autorka bardzo realistycznie też pokazuje reakcje otoczenia na ten związek.

Drugim ważnym wątkiem w "Długim zewie" są osoby dorosłe z zespołem Downa. Opieka nad nimi, problemy, z którymi spotykają się rodzice, jak postrzega je otoczenie.

Ann Cleeves stworzyła świetny, klimatyczny kryminał, w którym napięcie rośnie w miarę czytania. Dla mnie było to bardzo udany czas z tą lekturą i na pewno będę chciała sięgnąć po kolejne części.

"Długi zew" to klasyczny kryminał. . Czytelnik nie znajdzie nagłych zwrotów akcji, dowodów łaskawie spadających śledczym z nieba czy oryginalnej konstrukcji.

Kryminał Ann Cleves opiera się na skrupulatnie prowadzonym śledztwie, szukaniu powiązań i rozmowach ze świadkami. Jednocześnie mamy okazję poznać małą lokalną społeczność i zasady, jakimi się rządzi.

Akcja książki jest spokojna, nie ma zaskakujących zwrotów, ale cały czas posuwa się do przodu. Autorka nie robi “przystanków”. Nie znajdziemy tu nic nie wnoszących opisów przyrody, Autorka nie porusza także osobnego wątku obyczajowego. Bohaterów poznajemy tylko w kontekście prowadzonej sprawy.

Styl Autorki jest bardzo przystępny, ale jednocześnie buduje doskonały klimat – duszny, pełen fałszu.

"Długi zew" to przemyślana fabuła, charakterystyczni bohaterowie, oraz ciekawe wątki społeczne. Każdy element został skrupulatnie dopracowany. Ann Cleves nie próbuje na siłę zainteresować czytelnika. Pośród autorów, którzy szukają coraz to nowych rozwiązań mających zwrócić uwagę, Długi zew to wykorzystanie klasycznego przepisu na dobrą książkę. Dla czytelników, którym są bliskie takie rozwiązania, ten kryminał będzie świetnym wyborem.

[ RECENZJA ]

Ann Cleeves "Długi zew"

Wyd. Czwarta Strona

Matthew Venne wychowany w rodzinie należącej do Bractwa, z powodu swoich orientacji i poglądów, postanawia definitywnie odciąć się od niej.

Detektyw jednak wraca do rodzinnego miasteczka, by z ukrycia towarzyszyć ojcu w jego ostatniej drodze. Niedługo potem dostaje telefon od matki. Godząc się na pomoc, postanawia wrócić do swojej dawnej społeczności.

Czy to będzie dobra decyzja?

Tajemnicza śmierć z pozoru bezdomnego Simona rozpoczyna lawinę nieszczęść i zagadek sięgających przeszłości. Zaginięcie kobiety chorej, z zespołem Downa, jej odnalezienie w zdezelowanym mieszkaniu denata oraz porwanie kolejnej młodej kobiety z Downem, wskazuje detektywowi kierunek poszukiwań.

Czy dawne przewinienia utrudnią wymierzenie sprawiedliwości czy jeszcze bardziej zagmatwa sprawę?

Pod znakiem zapytania stanie również małżeństwo Matthew.

Kryminalna intryga spod pióra Ann Cleeves po raz kolejny przenosi w mroczny świat Szetlandów. Do końca mgła wysp otula tajemnice, nie pozwalając dotrzeć do prawdy.

Nowa seria to zdecydowanie obowiązkowa lektura, która powinna znaleźć się na liście każdego miłośnika dobrego kryminału.