Diabeł o mojej twarzy

Komiks, który jak się spodziewałem miał być o egzorcyście, ale tu spore zaskoczenie, ponieważ ten album wywraca wszystko do góry nogami. Nie jest to kolejna historia o kapłanie toczącym boje z siłami demona, bo to opowieść znacznie bardziej złożona traktująca o tożsamości, winie i granicy między człowiekiem a potworem, a granica ta jest zaskakująco cieniutka,

Historia dzieje się w roku 1740, czasach gdy kościół wewnętrznie skonfliktowany, będący nieco w defensywie, pełen strachu, co sprawiło, że ciężar tej opowieści jest uderzający. W tej scenerii na scenę wychodzi ojciec Vieri egzorcysta toczony wewnętrznym kryzysem wiary. Bohater ciekawy, wielowymiarowy, którego psychika jest znakomitym studium.

Punkt zwrotny to egzorcyzm, który katastrofalny w skutkach zmienia w życiu Vieriego absolutnie wszystko. Bohater uwieziony w obcym ciele doświadcza bezwzględności demona i tego, że zło nie ma granic.

Wizualnie album to mrok w czystej postaci, klimat jest ciężki, a ilustracje znakomicie grają cieniem i kontrastami, bo przykuwa wzrok w bogate w detale plansze. Była w tym wszystkim jakaś nuta sztuki sakralnej, tylko takiej mocno skręcającą w stronę horroru. Historia w dużej mierze tocząca się w klaustrofobicznej atmosferze została w kadrach znakomicie oddana i uzupełnia niezwykły ciężar psychologiczny tej historii.

Mnie cała ta historia kupiła takim ludzkim ujęciem tematu, ponieważ w opowieści znalazłam niemal klasykę jak egzorcyzm, opętania i demona, ale największe wyrażenie zrobił widok tego jak łatwo można naruszyć człowieczeństwo i sprawić jego wyniszczenie pod ciężarem traum, żalu i poczucia winy.

Komiks mnie zaskoczył swoim mrokiem i to nie wizualnym a psychologicznym i swoją niezwykłą intymnością. To horror bez sztucznego straszenia jump scareami, lecz horror uwierający psychologicznie, karmiący się mrokiem, niepewnością i prowokowaniem do pytań, gdzie demony mogą przybierać różne oblicze. Znakomita historia, samo gęste.


POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Akcja komiksu rozgrywa się w XVIII-wiecznym Rzymie i skupia się na postaci ojca Franco Vieriego. Egzorcysty o brutalnej i burzliwej przeszłości, który przeżywa dość poważne chwile kryzysu wiary. To jednak właśnie on zostaje wysłany, by wypędzić demona z syna pewnego hiszpańskiego arystokraty. Zadanie to nie jest łatwe i szybko wymyka się spod jakiejkolwiek kontroli. Demon okazuje się być bardziej przebiegły i potężny, niż egzorcysta przypuszczał. Prowadzi to do odwrócenia ról. Teraz to demon mieszka w ciele księdza, a Vieri zostaje uwięziony w ciele opętanego. Od tego momentu rozpoczyna się desperacka walka o odzyskanie własnej tożsamości i o powstrzymanie potwora, który nosi jego twarz i zaczyna piąć się w kościelnej hierarchii.

David Pepose postanowił w swoim dziele sięgnąć po pewne schematy horroru egzorcystycznego, podając je jednak w swoim własnym autorskim stylu. Formie, która trzeba przyznać, że od pierwszej strony mocno przykuwa uwagę odbiorcy.

Scenarzysta tworzy tu naprawdę trzymającą w napięciu i często przerażającą historię, gdzie pod strachem kryje się pewna głębia. Komiks ten to bowiem mroczna i niepokojąca podróż w głąb ludzkiej duszy, która skrywa swoje mroczne oblicze. Autor, posługując się konwencją horroru, stworzył opowieść, która zmusza do refleksji nad naturą zła, moralnością i konsekwencjami naszych wyborów.

Pepose prowadzi opowieść z dużym wyczuciem rytmu. Początek albumu to klasyczne wprowadzenie do horroru okultystycznego, aby wraz z kolejnymi stronami komiks zmienił się w krwawy thriller, gdzie brutalna akcja jest równie ważna jak psychologia postaci. Pomimo wysokiego tempa, autor nie zapomina tu o odpowiednim mrocznym, gęstym i sugestywnym klimacie.

Na plus tytułu należy zaliczyć także wyrazistych bohaterów. Ojciec Vieri przedstawiony jest jako męczennik i wojownik Boga, który skrywa jednak mroki własnej przeszłości. Z kolei demon, ukazany zostaje jako istota pełna ironicznego wdzięku — przerażająca, ale niepozbawiona inteligencji. Jego sposób mówienia, manipulacje i prowokacje sprawiają, że łatwo zjednuje on sobie ludzi.

Tematem przewodnim komiksu jest bez wątpienia zło — jego forma, intencje, konsekwencje. Komiks stawia pytania o to, czy zło to tylko akt, czy może intencja.

Dodatkowo, komiks dotyka problemu ciała jako narzędzia — zarówno dla Boga, jak i dla demonów. To także opowieść o ludzkiej naturze, o tym, jak łatwo ulec pokusie i jak trudno odzyskać kontrolę nad własnym życiem. Komiks porusza uniwersalne tematy, takie jak wina, odkupienie, wiara i zwątpienie.

Komiks przesycony jest symboliką religijną, ale nie popadający w tani antyklerykalizm. Kościół Katolicki jest tu przedstawiony jako instytucja mająca swoją ciemną stronę, ale też jako struktura walcząca z prawdziwym złem. Konflikt pomiędzy cielesnością a duchowością, pokusą a poświęceniem, został uchwycony tu całkiem dobrze....

Horror to gatunek, który świetnie działa zwłaszcza wtedy, gdy umieszcza przerażające zdarzenia w realistycznych okolicznościach, z którymi moglibyśmy się utożsamić. Często sprawdza się to zwłaszcza w przypadku filmów, seriali, książek, itd., które poruszają temat wiary. W końcu jest ona częścią naszej codzienności i chyba nikt nie chciałby nawet sobie wyobrażać, że grzech może naprawdę sprowadzić na nas działanie złych sił. Ta przerażająca i działająca na wyobraźnię myśl jest jednym z istotnych elementów komiksu, zatytułowanego Diabeł o mojej twarzy.

Akcja komiksu rozpoczyna się w Hiszpanii, lecz jej większa część toczy się w Watykanie w XVIII w. Bohaterem tej opowieści jest zmagający się z kryzysem wiary egzorcysta, ojciec Franco Vieri. W momencie, gdy go poznajemy, toczy właśnie zaciekłą walkę z kolejnym demonem, który stanowi istne ucieleśnienie zła, zwanym Legionem. W zaskakującym zwrocie akcji, nasz bohater przegrywa walką, choć nie do końca, gdyż zostaje uwięziony w ciele egzorcyzmowanego Santiago de Izana. Czy w tych okolicznościach uda mu się odzyskać ciało i pokonać diabła?

Sam punkt wyjścia komiksu, czyli egzorcyzmy i walka z demonem, nie jest najbardziej oryginalny. Ileż to w końcu powstało chociażby filmów, poruszających ten temat, prawda? Wraz z rozwojem fabuły, dostrzegamy jednak jakże oryginalna, dopracowana i angażująca jest to historia. Diabeł o mojej twarzy to bowiem nie tylko samo połączenie horroru i fantasy oraz walka dobra ze złem. To także przedstawienie upadku moralności kościoła katolickiego i przestroga przed wspomnianym złem, które może być bliżej niż możemy się tego spodziewać.

W komiksie odnalazłem najlepsze elementy z wielu innych historii o podobnej tematyce, jak chociażby Egzorcysta Friedkina, czy Omen Donnera. Zacznijmy od tego, że Diabeł o mojej twarzy to bardzo klimatyczna i mroczna historia. Siły zła naprawdę wylewają się niemal z każdej strony tej obrazkowej opowieści. Czytając, wręcz czułem obecność nieczystych mocy i w wielu momentach fabuła przyprawiała mnie o gęsią skórkę. Tylko, że jednocześnie, ta aura sprawiała, że byłem jeszcze ciekawszy tego, czy ojciec Vieri będzie w stanie pokonać demona.

Z mrocznym klimatem wspaniale współgrają ilustracje Alexa Cormacka, który doskonale wykorzystuje zwłaszcza odcienie czerwieni i czerni, podkreślając nie tylko obecność demona, lecz również jego krwawe działania, gdy w ciele ojca Vieriego dostaje się na teren Watykanu i zaczyna siać niepohamowany chaos. Czuć tę piekielną obecność, nawet gdy Legion nie pojawia się w poszczególnych fragmentach komiksu. Warstwa wizualna jest naprawdę oszałamiająca, dodatkowo podkreślając mroczne strony Państwa Kościelnego.

Wyjątkowo spodobał mi się również sposób przedstawienia kleryków i księży stojących na samym szczycie hierarchii kościoła katolickiego. Komiks nie boi się pokazywać mrocznych stron świata osób, których misją jest głoszenie Słowa Bożego i w jakimś sensie także walka ze złem. Widzimy z jaką łatwością, na przykładzie Legiona, jego siły są w stanie przedostać się nawet w najświętsze miejsce, siejąc chaos, rozwiązłość i rozpustę.

Diabeł o mojej twarzy to wciągająca lektura. Mroczny klimat, krwawa rzeź urządzana przez demona, trzymająca w napięciu krucjata ojca Vieriego i jego tajemnicza przeszłość, powiązana z zaskakującym zwrotem akcji w finale komiksu. Z pewnością będzie to gratka dla miłośników horroru, oryginalna, dająca do myślenia i przerażająca.