Czterdzieści minus. Czterdzieści. Tom 1

Rewelacyjna, wciągająca, kobieca, nie można się oderwać od czytania. Polecam nie tylko czterdziestolatkom:)

Tak już jakoś mam, że na połączenie określenia "literatura kobieca" z przymiotnikiem "polska", reaguję zazwyczaj sceptycznie, by nie powiedzieć alergicznie, i zapewne na palcach jednej ręki mogę policzyć, ile takich książek przeczytałam dobrowolnie, nie chcąc po pięciu minutach rzucić nimi w kąt na rzecz ich amerykańskich, acz sprawdzonych odpowiedników. Czy już domyślacie się więc jaki mogę mieć stosunek do "Czterdzieści minus" Katarzyny Kostołowskiej, czy też muszę pisać dalej?

Do lektury "Czterdzieści minus" zachęciły mnie w zasadzie dwie rzeczy. Po pierwsze, przepiękna, przykuwająca wzrok, ilustrowana okładka, za którą stoi Rera Design. A po drugie, sceneria w jakiej rozgrywa się akcja powieści, czyli Wrocław, w którym przyszło mi żyć od przeszło sześciu lat. Wierzcie mi, to miasto zdecydowanie da się lubić, a co więcej, dwie z czterech głównych bohaterek mieszkają w mojej okolicy, tak że bez problemu mogłam odtworzyć oczami wyobraźni poszczególne sceny.

"Czterdzieści minus" jest dosyć udanym debiutem, choć może nie aż tak zabawnym, jak mogłoby się wydawać, lub tego oczekiwać (mnie w każdym razie ubawiła jedna, no, może góra dwie sceny). Jest to przede wszystkim powieść o pięknej kobiecej przyjaźń oraz solidarności, ale żeby nie było tak różowo, to nasze bohaterki przechodzą kryzysy na różnych życiowych płaszczyznach. W fabule nie brakuje również rozterek natury stricte emocjonalnej, a rytm akcji wyznaczają nam nie rozdziały, tylko pory roku.

Myślę, że postać Aśki najlepiej obrazuje naszą złożoną naturę, targające nami pogmatwane uczucia oraz kontrast pomiędzy oczekiwaniami, a rzeczywistością. Zaś większość czytelniczek będzie się pewnie identyfikować przede wszystkim z niemającą szczęścia w miłości Karolą, czy pełną niepotrzebnych obaw Anitą; bo jeśli chodzi o zdradzoną Magdę, to jej sytuacja z mężem wydaje się być przypadkiem marginalnym w swoim prawdopodobieństwie, co jednak absolutnie nie umniejsza jego wagi.

Świat wykreowany przez Katarzynę Kostołowską da się lubić, podobnie jak jego bohaterki, a lektura należy do tych z gatunku szybkich, lekkich i przyjemnych, co sprawia, że chce się sięgnąć po kontynuację. Ja na pewno to zrobię, a Wy?

Jest to lekka, przyjemna opowieść o czterech przyjaciółkach. Prawdziwe kobiety z krwi i kości - choć jak na mój gust odrobinkę zbyt piękne 😉, krótko przed czterdziestką, czyli troszkę ode mnie młodsze. Mamy okazję obserwować ich życie przez cały jeden rok.

Magda borykająca się z trudami samotnego macierzyństwa i łączeniem wychowania dziecka z robieniem kariery w korporacji - czy uda jej się ta trudna sztuka?

Anita - zakochana w swoim o wiele młodszym mężu, próbująca bezskutecznie odnieść sukces w branży biznesowej. Czy jej kawiarnia stanie się w końcu popularnym miejscem na mapie Wrocławia, a może ktoś pomiesza jej plany 😉 ?

Aśka - przepiękna, spełniona stylistka, a jednocześnie nieszczęśliwa żona. Czy odnajdzie jeszcze spokój i miłość?

Karolina - wieczna singielka, grafik komputerowy z niespełnionymi marzeniami o karierze projektantki wnętrz. Czy spełni swoje skryte marzenie i czy odnajdzie kogoś, kto na dłużej zagości w jej sercu ?

Na te pytania znajdziecie odpowiedź w tej uroczej książce, którą polecam z czystym sercem przede wszystkim dojrzałym kobietom, które w czterech bohaterkach na pewno odnajdą wiele swoich cech i problemów 🌸 Ja odnalazłam w nich nie tylko siebie, ale też moje cztery przyjaciółki 💕💕

Gorąco polecam!

„Czterdzieści minus” to książka, która idealnie sprawdzi się w ciepły dzień, na kocyk, na huśtawkę. Ciepła i pokrzepiająca historia czterech przyjaciółek. Pełna humoru, ale i niepozbawiona kilku gorzkich scen. Jak w życiu, prawda? To, co miłe i to, co cieszy, przeplata się z cięższymi chwilami.

Największym atutem tej książki jest przyjaźń. Często słyszymy, że kobiety nie potrafią się przyjaźnić, że w ich relacjach zawsze chodzi o drugie dno. Anita, Magda, Karola i Aśka udowadniają, że można, że trzeba i że takie wsparcie jest bezcenne. Czasem wręcz przesadzały, dzwoniąc do siebie nawet z największą błahostką, ale może właśnie to jest receptą na sukces? Żeby dzielić się wszystkim, a wsparcia szukać nawet w tych zdaje się najbardziej przyziemnych rzeczach?

Autorka bardzo dobrze pokazała rolę matek tytułowych kobiet czterdzieści minus, ponieważ z chwilą, kiedy nasza rodzicielka zostaje babcią, nie oznacza, że musi swoje życie podporządkować wnukowi czy wnuczce. Ma prawo cieszyć się życiem i planować dzień niekoniecznie uwzględniając w nim resztę rodziny. Wiele młodych matek o tym zapomina, a autorka nienachalnie zwraca uwagę, że nasze matki już wychowały dzieci. Mogą pomóc, ale na własnych zasadach i powinniśmy to szanować.

Polecam „Czterdzieści minus” nie tylko kobietom w wieku zbliżonym do głównych bohaterek (sama mam 34, więc lada chwila będę na półmetku czterdziestki), ale każdej czy każdemu, jeżeli mężczyzna nie boi się babskich książek 🙂

Poznajemy cztery bohaterki tak różne, a jednak łączy je przyjaźń i fakt, że zbliżają się do magicznej czterdziestki. Anita to właścicielka nowo otwartej czekoladziarni, ale słabo prosperującej. Ma 10 lat młodszego męża, posiada kompleksy z powodu różnicy wieku jaka dzieli je z małżonkiem. Magda w dniu, w którym przyłapuje męża na zdradzie, dowiaduje się, że jest w ciąży. Aśka to stylistka, która lubi swoją pracę, posiada luksusowe mieszkanie, ale nie kocha męża. Karola to wieczna singielka, która poszukuje miłości, ale trafia na nieodpowiednich facetów, którzy szybko wymiksowują się z jej życia. To kobiety takie jak każda z nas, można przejrzeć się w nich jak w lustrze. Osobiście z każdej z nich widziałam jakby małą część siebie, jakąś cechę, wadę, zaletę czy podobne marzenie. Przyjaciółki podczas spotkań wspólnie wspierają się, doradzają, rozwiązują problemy.

"Zdawała sobie sprawę, że jeśli trochę powygląda, to nie za długo, bo wiadomo, że po trzydziestce piątce człowiek zaczyna się sypać w tempie zastraszającym. I że jeśli facetom dodaje to uroku to babkom wyłącznie ujmuje."

Katarzyna Kostołowska w swojej powieści pokazuje, że życie wcale nie kończy się wraz ze zbliżającą się czterdziestką. Każdy z nas ma wiele do zaoferowania innym, na każdego z nas w życiu czeka jeszcze wiele niespodzianek. I to niezależnie od tego czy mamy lat 30, 40, więcej czy mniej. Czterdzieści minus to właśnie ten czas w naszym życiu na parcie do przodu, na rozwój, na dziecko, miłość, spełnianie marzeń i wszystko to, co tylko sobie wymyślimy.

"Wiele razy zastanawiała się, dlaczego właśnie tak się złożyło. Przecież wyglądałam, przecież była fajna, oczytana i dowcipna. Tak samo jak i one."

Książka podzielona została na pory roku, co uważam za bardzo trafny zabieg, gdyż idealnie oddaje to, o czym jest poszczególny rozdział. Obserwujemy rok z życia bohaterek, ich wzloty i upadki, radości i rozczarowania, a przede wszystkim piękno szczerej, oddanej przyjaźni, o która wcale nie tak łatwo w dzisiejszych czasach. Pojawiają się również odważne sceny miłosne, które urozmaicają i nadają opowieści kolorytu. Bawiłam się wyśmienicie, a przy okazji mimochodem zyskałam pewność, że zawsze mam jeszcze coś do zrobienia w swoim życiu.

Na uwagę zasługuje pięknie odmalowany romantyczny klimat Wrocławia. Czujemy jakbyśmy sami przechadzali się tymi uliczkami, spacerowali po parku. To element, który zdecydowanie wzbogaca tę historię.

"Czterdzieści minus" to ciepła, optymistyczna powieść o przyjaźni, kobiecej sile, miłości, zdradzie, romansie, macierzyństwie, rozczarowaniach, nadziei. To książka, która udowadnia, że przy wsparciu bliskich nam osób można rozwiązać każdy problem. Polecam wszystkim bez wyjątku, a zwłaszcza każdej kobiecie dobiegającej czterdziestki, która myśli że już wszystko co dobre daleko za nią.