Czerwone Zwoje Magii. Najstarsze Klątwy. Tom 1

Ciężko mi się wypowiedzieć o tej książce.

Czułam się jakbym starała się dołączyć do zgranej od lat ekipy. Pomimo ciekawej akcji byłam jedynie biernym obserwatorem i nie umiałam wczuć się w ten klimat.

Sam pomysł na książkę uważam za ciekawy. Dwójka zakochanych przerywa swoje wakacje i zaczyna walczyć ze złem. Odkrywa również zawarte wspomnienia. Jednakże przez liczne nawiązania do pozostałych książek z uniwersum nocnych łowców sprawiają, że można wybić się z rytmu czytelniczego i zastanawiać się "ale o co im chodzi? Kim jest ta osoba o której mowa?". Dla osoby nie znającej tego uniwersum nie było to zbyt przyjemnie.

Podsumowując, jeżeli nie czytałeś żadnej książki z uniwersum Nocnych łowców to lepiej zastanów się przed osiągnięciem po tę pozycję.

Czy uniwersum Nocnych Łowców jest Wam znane?

Pamiętam, że za tę serię zabrałam się zaraz po przeczytaniu "Zmierzchu" i od tego czasu jestem wierną fanką. Mam wszystkie książki z cyklu, jednak wszystkich jak dotąd nie przeczytałam. Za długo trzeba czekać na kolejną część, więc stwierdziłam, że chyba zacznę znów od początku. Ale gdy We need ya wydało "Czerwone zwoje magii" Cassandry Clare oraz Wesleya Chu nie wahałam się w ogóle, gdyż to poboczna seria, która opowiada o Alecu i Magnusie.

Akcja książki jest umiejscowiona zaraz po "Mieście upadłych aniołów", gdy Magnus oraz Alec wybierają się na wspólne wakacje po Europie. Lądują w Paryżu i podczas romantycznej kolacji (która odbywa się w lecącym balonie niedaleko wieży Eiffla) natykają się na chordę demonów, z którymi nie potrafią sobie poradzić tutejsi Nocni Łowcy. Oczywiście Alec nie potrafi usiedzieć bezczynnie, więc z wielką chęcią pomaga unicestwić złe bestie z małą pomocą czarownika. Wkrótce okazuje się, że ten atak ma podwójne dno. To wszytko dzieje się za sprawą sekty "Szkarłatna ręka", o której założenie oskarża się samego Bane'a..

Uwielbiam motyw LGBT w tym uniwersum. Cudownie, że autorka napisała coś, gdzie główne skrzypce grają właśnie Alec i Magnus. Tego ostatniego uwielbiam chyba najbardziej z całego cyklu. Naprawdę dobrze było powrócić do tego świata. Nie wiem, czy osoby które dotąd nie spotkały się z tym uniwersum połapią się w fabule. Ja każdą wzmiankę o znanej mi kolejnej postaci witałam z ogromnym uśmiechem. Mimo to, trochę nie pasuje mi nastrój jaki panuje w fabule. Mam wrażenie, że autorka trochę ją przerysowała. Wszystkie główne postacie są praktycznie biseksualne i miałam wrażenie jakby odrobinkę to wszytko... lekceważyła? Może wyśmiewała to za duże słowo, ale chwilami te dialogi lub sytuacje były zbyt obcesowe, naiwne i po prostu za dużo było samego pierwiastka LGBT. Może to wpływ współautora? Nie mam pojęcia. Jednak nie wyszło do końca tak, jak to autorka opisuje w podsumowaniu. Sama historia jednak mi się podobała i fajnie było się dowiedzieć jak to się stało że Helen i Aline się spiknęły. Polecam wszystkim fanom Nocnych Łowców!

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Cassandry Clare oraz Uniwersum Łowców. Mimo, że nie znałam poprzednich tomów opowiadających o losach Łowców, świetnie odnalazłam się w tej książce. Jest to bowiem osobna opowieść i traktuje o przygodach wyjątkowej pary - Magnusa i Aleca. Ten pierwszy jest doświadczonym magiem, natomiast Alec jest jednym z Nocnych Łowców, potomków skrzydlatych.

Jesteśmy świadkami ich pierwszej wspólnej podróży jako para, kiedy wybierają się na urlop do Europy. Niestety już pierwsze chwile okażą się dość pracowite dla obojga i przyjdzie im stawić czoła przeciwnościom losu, czających się na nich złoczyńcom i demonom. Jak się okazuje wszystko przez młodzieńcze wybryki Magnusa, który dla żartu postanowił utworzyć kult czczący demonicznego ojca. Śledzimy ich losy w najpięknieszych miastach Europy, by ostatecznie stawić czoła wyznawcom czarnego pana. W tle oczywiście miłosne rozterki obojga panów, którzy uczą się bliskości i przeżywają pierwsze uniesienia w swoich ramionach.

Czerwone Zwoje Magii trochę mnie zaskoczyły, gdyż spodziewałam się odrobinę więcej magii, a mniej miłości. Jednak książka jest poświęcona tej parze i cóż, pewnie takie były oczekiwania względem autorki, skoro tym dwojgu tak kibicowali czytelnicy. Ja nie rozumiem tego fenomenu, jednak myślę, że fan serii będzie usatysfakcjonowany. Pod koniec opowieści akcja mocno przyspiesza i wszystko dzieje się naprawdę szybko. I to chyba najlepszy moment książki. Ogólnie podoba mi się to uniwersum, a styl autorki jest całkiem przyjemny w odbiorze. Polecam oczywiście fanom Clare i jej twórczości oraz fanom romansów z magią w tle.

Ciężko mi się wypowiedzieć o tej książce.

Czułam się jakbym starała się dołączyć do zgranej od lat ekipy. Pomimo ciekawej akcji byłam jedynie biernym obserwatorem i nie umiałam wczuć się w ten klimat.

Sam pomysł na książkę uważam za ciekawy. Dwójka zakochanych przerywa swoje wakacje i zaczyna walczyć ze złem. Odkrywa również zawarte wspomnienia. Jednakże przez liczne nawiązania do pozostałych książek z uniwersum nocnych łowców sprawiają, że można wybić się z rytmu czytelniczego i zastanawiać się "ale o co im chodzi? Kim jest ta osoba o której mowa?". Dla osoby nie znającej tego uniwersum nie było to zbyt przyjemnie.

Podsumowując, jeżeli nie czytałeś żadnej książki z uniwersum Nocnych łowców to lepiej zastanów się przed osiągnięciem po tę pozycję.

Spokojne wakacje? U Nocnych Łowców? Marzenie!

Akcja rozgrywa się w wielu miastach Europy, która jak się dowiadujemy, kryje wiele tajemnic proszących się o odkrycie. Książka głównie opowiada o niemiłym żarcie przeistoczonym w prawdziwe wydarzenia, których sprawcą jest oczywiście Magnus i jego kult. O całej zaistniałej sytuacji, nasi bohaterowie dowiadują się niestety na wakacjach, co powoduje wiele wzlotów i upadków między naszą ukochana parą. Alec, musi zmierzyć się z wieloma decyzjami, które niekoniecznie są łatwe, a wybór między prawem a ukochanym , potrafią przysporzyć o ból głowy.

Czy książka mi się podobała? Oczywiście! Czy sięgnę po nią jeszcze raz? Tutaj muszę się zastanowić.

Przede wszystkim uważam, że książka jest idealnym kąskiem dla fanów książek Cassandry Clare. Sama przeczytałam, jak i posiadam wszystkie książki, które wyszły w Polsce, więc "Czerwone zwoje magii" są moją wisienką na torcie. Czytając poprzednie części i przypominając wiele wydarzeń, mogę śmiało stwierdzić, że ta część zaspokoiła mi w jakimś stopniu moją ciekawość (choć łaknę dalej więcej), a zwłaszcza relację między Magnusem i Aleckiem. Od początku pojawienia się tych postaci, byłam nimi zachwycona, zwłaszcza czarownikiem. Magnus zawsze wyróżniał się z tłumu, swoim niezwykłym ubiorem, zadziornym charakterem jak i czynami. Kto nie pokochałby takiej postaci?! Alec za to potrafi skraść serce swoim spokojnym duchem, rozsądkiem oraz upartością w dążeniu do celu, więc już na pierwszy rzut oka widać, jak niezwykłą parę tworzy ta dwójka. To wszystko co napisałam wyżej, zachęciło mnie do zapoznania się z kolejną książką Clare i jak najbardziej dostałam wszystko czego oczekiwałam, leczy kolejne podejście do książki, zapewne sobie odpuszczę. Książka jest cudowna, bardzo szybko ją się czyta, historia porywa w swoje lepkie rączki i nie chce wypuścić, lecz zaspokoiła moją ciekawość, uzupełniła niektóre luki w historii i tyle, niczego więcej od niej nie wymagam. Potraktowałam ją jako książkę na raz, którą się przeczyta, zapozna i odłoży na półkę, do późniejszego, ewentualnego przypomnienia historii. Jedyne co mi się nie spodobało w książce to tłumaczenie. Wcześniejsze tomy zostały wydane przez wydawnictwo Mag, które przyzwyczaiło czytelników do wielu praw powtarzanych przez bohaterów. Niestety We need Ya, pozmieniało je, co mi przeszkadzało.

Reasumując książkę jak najbardziej polecam przeczytać fanom Nocnych Łowców, którzy mają już za sobą książki, które wprowadzają w główną fabułę. Obawiam się, że osoby niezaznajomione z głównymi przygodami, mogą się zniechęcić i odkryć zbyt wcześnie niektóre wątki.

„Czerwone zwoje magii” zabiorą Was w niezwykłą, pełną przygód podróż po najpiękniejszych europejskich miastach. Zabawę zaczynamy w Paryżu- mieście miłości- ale autorzy przygotowali jeszcze kilka innych, fascynujących i pięknych przystanków po drodze. Od pierwszych stron powieść kipi akcją, każdy rozdział funduje czytelnikowi nową niespodziankę i kolejną tajemnicę do odkrycia. Świetnie się bawiłam walcząc, uciekając i zwiedzając cudowne miasta razem z Magnusem i Alecem. Ale „Czerwone zwoje magii”, to nie tylko akcja, przygody i humor. To również refleksyjna podróż w głąb ludzkiej duszy, gdzie kryje się lęk przed odrzuceniem i brakiem akceptacji, a także pragnienie prawdziwej miłości, której nie trzeba będzie ukrywać przed światem. Jestem naprawdę pozytywnie zaskoczona i całkowicie zauroczona motywem uczucia Magnusa i Aleca- tyle w nim romantyzmu, oddania i szczerej miłości, że aż ciężko mi w to uwierzyć. Cassie i Wesley przepięknie opisali uczucie bohaterów, jest w nim tyle szczerości, czułości i uroczej niepewności, że nie sposób się nie rozczulić. Teraz jestem #TeamMalec bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Cóż mogę powiedzieć więcej? Świetnie się bawiłam czytając tą książkę. Jestem totalnie zauroczona i wzruszona sentymentalnym powrotem do mojego ulubionego uniwersum. Przeczytajcie koniecznie. A czytać możecie niezależnie od tego czy już znacie Nocnych Łowców, czy dopiero macie zamiar poznać ich fascynujący świat.

Czytając „Czerwone zwoje magii” nie miałam wrażenia, że źle się skończą, ani że stanie naprzeciw naszych bohaterów „zło nie do pokonania”. Było to pewnie spowodowane też za sprawą kolejnego autora mającego swój wkład w fabułę, czyli Pana Wesley'a Chu. Klimat różnił się zatem od tego, do którego zdążył przywyknąć fan serii. Mimo braku ciągłego i przerażającego dreszczyka obecnego przy lekturze większości książek szanownej Pani Clare niemalże każda strona wzbudzała jednak uśmiech na mojej twarzy. Bohaterom nie ubyło charakteru, Magnus nadal nonszalancki i wygodny, a Alec nadal waleczny i (trzeba to tak nazwać) terytorialny. Cieszyły mnie też obecne w książce nawiązania do starszych historii i postaci, które się w nich pojawiały. Takie miłe oczka puszczone w kierunku starych fanów serii są w moim rozumowaniu niezwykle urokliwe. Nie można też zaprzeczyć, że postacie, które się pojawiły były ciekawe, chytre i przebiegłe, ale w dalszym ciągu niezwykle ciekawe i intrygujące. Cieszę się, że miałam sposobność sięgnąć po tą pozycję. Dla czytelników dopiero zagłębiających się w studnię twórczości Cassandry Clare polecam jednak mimo wszystko sięgnąć najpierw po poprzednie tomy serii, chociażby pierwsze trzy "Darów Anioła", ponieważ, jak wspomniałam wcześniej, w lekturze są zawarte nawiązania do pierwszych pozycji z cyklu. Ze zniecierpliwieniem czekam na następny przystanek jakim będzie kolejny tom, czyli „The Lost Book of the White”.

Alec i Magnus wybrali się na pierwsze wspólne wakacje. Ale oczywiście nie mogą spędzić wyjazdu do europy w spokoju, ponieważ muszą powstrzymać kult, który czarownik założył wieki temu dla żartu. Czy uda im się po raz kolejny pokonać zło? I czy po tym wszystkim w ich związku wciąż będzie miejsce na zaufanie?

"Czerwone Zwoje Magii" dzieją się podczas wakacji, na które Magnus i Alec pojechali w "Mieście Upadłych Aniołów".Ja jako wierna fanka Cassandry Clare z niecierpliwością czekałam na opowieść o ulubionej parze wielu czytelników serii o Nocnych Łowcach.

I nie zawiodłam się! Nasi bohaterowie nie zmienili się ani trochę i już na drugiej lub trzeciej stronie śmiałam się z żartów rzucanych przez Magnusa. Cieszę się również, że mogliśmy poznać jego przeszłość, trochę szczegółów o jego dzieciństwie. Czarownik zaczął mi się wydawać przez to bardziej ludzki, bo poznaliśmy jego problemy, na które jednak nie patrzy z taką beztroską jaką zawsze próbował pokazać.

Dla mnie, jako osoby bardzo sentymentalnej, kolejnym plusem jest pojawianie się postaci z innych książek z uniwersum. Nawet jeżeli bohater, którego już znam pojawia się tylko na chwilę, to bardzo się cieszę.

Oprócz tego bardzo zaintrygował mnie koniec tej książki, jestem okrutnie ciekawa jak dalej potoczy się ta opowieść.

"Czerwone Zwoje Magii" to przede wszystkim historia o zaufaniu i poświęceniu dla drugiej osoby. "Ponieważ każdy zasługuje na wspaniałą historię o miłości" napisała Cassandra Clare w dedykacji. Każdy zasługuje na tak wspaniałą historię o miłości jaka przydarzyła się Magnusowi i Alecowi.

Ostatnio wszędzie widziałam okładkę tej książki. Większość księgarni ją polecała. Postanowiłam więc ją zakupić. Nie ukrywam, okładkę ma śliczną. Z taką jeszcze się nie spotkałam. Ale skupmy się na tym,co jest w środku. Według mnie najbardziej ciekawy w tym wszystkim był tylko pomysł na napisanie te powieści. Po przeczytaniu całej książki muszę stwierdzić, że przypomina mi ona bardzo rozbudowane opowiadanie. Całość można streścić na jednej stronie. Niektóre momenty są nieciekawe i nie pasują zupełnie do moich ulubieńców - Aleca i Magnusa. Mimo to, ta lektura nie jest taka zła i zapewne będzie miała swój dalszy ciąg.

Historia rozpoczyna się w momencie pobytu Aleca i Magnusa w Paryżu. Są oni na wakacjach, zasłużonych po wielkiej bitwie. Tam próbują spędzać czas jako para. Odkrywać wzajemne uczucia do siebie. Niestety paryską sielankę przerywa wieść, że Magnus jest założycielem mrocznego kultu o nazwie Szkarłatna Ręka. Ma ON zadanie zakończyć jego działalność. Niestety mężczyzna nie przypomina sobie, czy zakładał go. Razem z Aleksandrem Lightwoodem wyruszają na poszukiwania Szkarłatnej Ręki. Mężczyźni razem wdają się w wir walki i zwycięsko wychodzą z opałów. Ta historia pozwoliła im zbliżyć się do siebie. Ich miłość stała się jeszcze większa. Po powrocie zrozumieli, że to co ich łączy jest prawdzie, szczere i trwałe. Nic ani nikt nie zniszczy ich miłości. Nie zdradzę większych szczegółów, aby się dowiedzieć co dokładnie się działo i z jakimi przygodami musieli się zmierzyć, musicie przeczytać sami.

Gorąco polecam tą powieść wszystkim fanom Darów Anioła a zwłaszcza Aleca i Magnusa :) Dzięki tej powieści będziecie mogli dowiedzieć się jak ich uczucie wykiełkowało i rozrosło się. Książkoholicy oczarują się nie tylko treścią, ale także okładką, której dokładną treść można odczytać po różnym załamaniu promieni światła.

Morał po przeczytaniu: Ufaj tym, których kochasz. Zawsze. Bo oni są przy tobie, kiedy ty jesteś w potrzasku, masz problem. Nie odtrącaj ich pomocy. Oni wyciągną pomocną dłoń i ochronią cię.

Życzę miłego czytania :) :) :)

Jeśli lubicie tematykę LGBT w powieści młodzieżowej śmiało sięgnijcie po "Czerwone zwoje magii". Aby nie zdradzać zanadto fabuły ograniczę się jedynie do podkreślenia walorów oraz istotnych elementów, które sprawiły, że do lektury wkradła się nuda. Walory: Zaczynając od okładki na pochwałę zasługuje wydanie, wytłaczane litery pięknie lśnią i sprawiają, że obcowanie z książką staje się o wiele przyjemniejsze i przykro odkładać ją na półkę. Do plusów zaliczyć należy wartką akcję, która ani na chwilę nie zwalnia tempa i dzięki niej niczym z prędkością światła dobrniemy do ostatniej strony. Pojawia się również spora dawka dobrego humoru, z tymi bohaterami z pewnością nie będziemy się nudzić. Wady: Odnoszę wrażenie, że niektóre postacie oraz opisy przywołano nieco na siłę, gdybyśmy je wykreślili lektura nadal należałaby do ciekawych, jednak wiele wydarzeń jest przeciąganych, a niektóre opisy są nieco nużące. Wszystko to sprawia, że książka nie do końca wydaję się być ciekawa.

„Czerwone Zwoje Magii” to pozycja obowiązkowa dla fanów Magnusa i Aleca.

Główni bohaterowie, po stoczeniu ciężkiej walki, postanawiają udać się na zasłużone wakacje. Chcą się lepiej poznać i spędzić trochę czasu sam na sam. Niestety już na samym początku podróży sprawy się trochę komplikują. Magnus zostaje oskarżony o to, że jest przywódcą sekty, która sprawia coraz więcej problemów. Żeby oczyścić swoje imię Magnus z Alecem, muszą znaleźć prawdziwego przywódcę. Czy im się to uda? Podczas tego zadania uczucia głównych bohaterów zostaną wystawione na ciężką próbę.

Jestem bardzo zadowolona po przeczytaniu tej książki. Już czytając serię o Nocnych Łowcach, bardzo polubiłam Magnusa i Aleca. Kibicowałam im od pierwszej chwili. Są to bohaterowie o kompletnie różnych charakterach. Czarownik jest bardzo ekstrawagancji, w swoim życiu doświadczył wielu rzeczy, natomiast młody Nocny Łowca, dopiero poznaje życie i w wielu kwestiach jest jeszcze bardzo niewinny. Jednak coś ich ze sobą połączyło i z chęcią czytałam, jak ich relacja się rozwija. Brakowało mi książki, która opowiadałaby tylko o ich losach, dlatego tak ucieszyłam się, że „Czerwone Zwoje Magii” zostały u nas wydane. Książkę czyta się bardzo szybko. Akcja nie zwalnia nawet na chwilę, cały czas coś się dzieje, dlatego, gdy czytelnik dojdzie do ostatniej strony, jest trochę zawiedziony, że to już, że to koniec. Po cichu liczę, że kiedyś powstanie jeszcze jakiś tom, opowiadający o przygodach Magnusa i Aleca. Na koniec warto wspomnieć o okładce, która pięknie mieni się w słońcu.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Czerwone Zwoje Magii to powieść z uniwersum nocnych łowców. Alec i Magnus przezwyciężając wszystkie przeciwności losu zostają parą i niedługo po tym wyjeżdżają na romantyczne europejskie wakacje. Chcą nacieszyć się nowym związkiem i poznać się lepiej, a przy okazji odwiedzić kilka stolic. Jednak ich życie nigdy nie jest takie proste. Tym razem ich spokój zostaje zaburzony przez kult Szkarłatną Rękę, który sławi Wielkiego Demona. Jak się okazało, kult ten został założony wiele lat temu przez Magnusa w ramach żartu, jednak z nowym przywódcą staje się prawdziwym zagrożeniem. Alec i Magnus faktycznie podróżują, ale tylko po to, aby wyśledzić Szkarłatną Rękę póki kult ten nie spowodował jeszcze większych szkód.

Był to mój powrót do uniwersum nocnych łowców po kilku latach przerwy. Obawiałam się tego, że nie będę pamiętała wszystkich szczegółów i pogubię się czytając tą książkę, jednak nie miałam z tym problemu. Spotkałam się nawet z opinią, że można przeczytać Czerwone Zwoje Magii i zrozumieć wszystko bez wcześniejszej znajomości Darów Anioła. Ja jednak nie polecam czytania w takiej kolejności, ponieważ ze względu na wiele nawiązań zepsuje to odbiór wcześniejszych części. Pomimo tego, że książka stanowi coś w rodzaju dodatku do serii byłam do niej bardzo pozytywnie nastawiona. Ostatecznie po przeczytaniu uważam, że była w porządku, ale nie jest to nic niezwykłego. Na pewno spodoba się fanom Cassandry, którzy chcą dowiedzieć się czegoś więcej o bohaterach. Znalazło się tam jednak kilka czynników, które pojedynczo może i są małymi minusami, ale razem stanowiły dla mnie spory problem. Zauważyłam różnicę w stylu pisania w porównaniu do innych książek Cassandry. Nie jest to nic zaskakującego, ponieważ Zwoje zostały napisane we współpracy z innym autorem. Wydaje mi się jednak, że jest tam dużo więcej zawiłych opisów, czego osobiście bardzo nie lubię. Bardzo denerwującym zabiegiem było nadużywanie wykrzykników w zdaniach, które powinny być zakończone kropką. Pojawiła się tam też niezrozumiała dla mnie sytuacja, w której bohaterowie znaleźli się w śmiertelnym niebezpieczeństwie i zamiast opracowywać taktykę i zastanawiać się, jak z niego wybrnąć słuchają opowieści na temat rodowodu jednej z nich. Oczywiście nie widzę w tej książce jedynie minusów. Wyjątkowo szybko się ją czyta i jest bardzo wciągająca. Bardzo się cieszę, że miałam możliwość przeczytania powieści z uniwersum nocnych łowców po tak długiej przerwie i na pewno zachęciło mnie to do sięgnięcia po te pozycje Cassandy, których jeszcze nie znam. Zwoje oceniam na 3/5 gwiazek. Książkę odebrałam za punkty na portalu Czytam Pierwszy.

Jestem ogromną fanką Magnusa i Aleca, więc gdy ta książka pojawiła się na polskim rynku, wiedziałam, że muszę ją mieć. W tym momencie jestem już kilka dni po jej skończeniu i jak zapewne widzicie po mojej ocenie, nie do końca jestem zadowolona z tej historii.

Nie mogę powiedzieć, że ta książka jest zła, bo wcale taka nie jest. Jednak wydaje mi się być ona totalnie niepotrzebna. Niestety w książce pojawia się wiele fragmentów naciąganych i przeciąganych, które mnie trochę wynudziły. Pojawiają się opisy miejsc i wydarzeń, które spokojnie można by usunąć.

Dodatkowo książka nie zaangażowała mnie w 100%. Czytałam ją dlatego, bo leżała jako jedyna na moim stosiku do recenzji. Zapewne gdyby przyszła w tym czasie do mnie jakaś inna książka, tę spokojnie mogłabym odłożyć na bok.

Najbardziej w całej książce zawiodły mnie plot twisty. Podczas ich czytania nie miałam wrażenia, jakby cały świat miał się zawalić. Nie byłam ani trochę w szoku, chociaż tych zwrotów akcji kompletnie się nie spodziewałam.

Ale żeby nie było tylko o negatywnych rzeczach, to napiszę coś o pozytywach. Jestem pod ogromnym wrażeniem humoru tej książki. Na żadnej historii Clare nie ubawiłam się tak, jak tutaj. Praktycznie co 5 stron śmiałam się prawie do łez. Wiele haseł bohaterów sprzedałam już moim znajomym!

Sam pomysł na historię również był dobry. Jedynie trochę siadło tutaj wykonanie. Gdyby było mniej przedłużania- książka otrzymałaby więcej gwiazdek.

Good! ✰✰✰✰

Osobiście jestem wielką fanką Maleca, jednak liczyłam na więcej. Książka nie jest zła, choć przydługie i czasami nawet zbędne opisy. Sama historia tej dwójki natomiast potrafi złapać za serce, to jak walczą o swoją miłość, jak pomagają sobie nawzajem jest najzwyczajniej piękne. To jak starają się o siebie i nawet pomimo nieporozumień i kłótni potrafią wytrwać przy sobie. Warte przeczytania, ale są lepsze książki Cassandry.

Po prostu chwyta za serce!