Czas burz. Tom 1

Jaka to była przepiękna książka. Mimo, że ogromną fanką książek historycznych nie jestem to ta mnie po prostu urzekła.

Felicja młoda kobieta, a raczej młoda dziewczyna myśli głównie o miłości, dba o swój wygląd. Nie zna się ani nie interesują ją problemy polityczne i nawet nie w głowie jej, że niedługo wybuchnie wojna. Natomiast jej wielka miłość jest jej zupełnym przeciwieństwem. Jednak miłość nie wybiera i Felicja zostaje sama gdyż Maksym postanawia wyjechać.

Główna bohaterka jest osobą bardzo upartą a zarazem rodzinną. Gdy nadchodzi wojna a dziadek głównej bohaterki leży na łożu śmierci, ona zostaje z babcią, gdy wszyscy już pouciekali i to ona sama staje oko w oko z żołnierzami armii rosyjskiej.

Po pewnym czasie wraca do Berlina, do matki i tam poznaje Alexa Lombarda. Podczas ich można to nazwać randki, zdarza się pewna rzecz, która powoduje, iż Felicja zgadza się na ślub z Alexem. Jednak to małżeństwo pozostawia wiele do życzenia.

Jednak dalsze losy powodują, iż Felicja, która nie interesuje się polityką ani sprawami wojny postanawia pojechać na front, jako sanitariuszka. Głównie robi to by zdenerwować i zadziwić swojego męża. Życie na froncie uczy ją wielu, ale to naprawdę bardzo wielu rzeczy. Może nie jest najlepszą sanitariuszką a raczej jest tą najgorszą, gdyż wielu rzeczy po prostu nie robi, bo nie da rady, nie może patrzeć na krew.

Wojna nauczyła ją stawiać czoła przeciwnościom losu, jeszcze bardziej uparcie dążyć do celu a przede wszystkim walczyć o swoje. Dalsze jej losy toczą się tak, iż musi wykorzystywać swoje nowe umiejętności musi troszczyć się o bliskich i walczyć o siebie, o biznes, a przede wszystkim o miłość.

W książce jest wiele opisów, (czego nie lubię), jednak w tej książce kompletnie mi nie przeszkadzały a wręcz pomagały przenieść się w tamte czasy. Nie były nudne i czytało mi się je bardzo przyjemnie.

Wydanie książki również bardzo mi się podoba. Okładka jest urzekająca, a strony są takie jak lubię, cienkie, delikatne, bardzo przyjemnie mi się je przewracało. Fakt, iż czcionka mogłaby być ciut większa jednak da się to przeżyć.

Książka jest naprawdę godna polecenia. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Charlotty Link i powiem wam, że na pewno nie ostatnie, a najbardziej nie mogę się doczekać kolejnych części tej sagi rodzinnej.

Jak doskonale wiecie, uwielbiam czytać kryminały autorstwa niezrównanej Charlotte Link.

Ostatnio miałam jednak okazję przeczytać powieść obyczajowo-historyczną pióra tejże pisarki.

Książka „Czas burz” jest pierwszą częścią trylogii o tym samym tytule.

Nie jest to najnowsza powieść Pani Link.

Utwór został wydany po raz pierwszy w Niemczech w latach 80-tych XX wieku(w Polsce w roku 2001).

Bardzo cieszę się, że niedawno wyszło w naszym kraju kolejne wydanie tej historii.

Dzięki temu miałam możliwość poznać nieco inne oblicze literackie, jednej z moich ulubionych powieściopisarek.

Jakie wrażenie zrobiła na mnie książka „Czas Burz”?

Zapraszam do zapoznania się z moją opinią…

Główną bohaterką jest Felicja z rodu Dombergów z Prus Wschodnich.

Jest ona piękną, nieco w moim odczuciu, wyniosłą młodą kobietą.

Czasy jej młodości przypadają na okres I wojny światowej.

Felicja zakochana jest bez wzajemności w rosyjskim rewolucjoniście Maksymie.

Chłopak jednak ją odrzuca i postanawia poświęcić się socjalistycznym ideałom. Decyduje się na wyjazd do Rosji.

Dziewczyna odrzuca awanse jednego z przyjaciół-Benjamina.

Gdy po jakimś czasie trafia do Berlina, poznaje tam Alexa Lombarda, właściciela fabryki odzieży.

Ten sporo starszy, elegancki, bogaty, człowiek imponuje młodej kobiecie.

Podczas kolacji w jednym z modnych berlińskich lokali, spotyka ukochanego Maksyma w towarzystwie kobiety.

Biedna Felicja próbuje topić smutki w alkoholu i pod wpływem mocnego upojenia zgadza się wyjść za Alexa.

Wyjeżdża z małżonkiem do Monachium, niestety bardzo się tam nudzi i często z nim kłóci.

Po jednej z takich kłótni decyduje się wyjechać na front do szpitala polowego w roli sanitariuszki.

W lazarecie traci jedną z najbliższych sobie osób, która umiera na jej rękach. Kto to taki?

Następnie trafia do obozu jenieckiego w Rosji.

Udaje jej się stamtąd wydostać dzięki ciotce Belle, osobie dla Pani Lombard szczególnej.

Gdy trafia do Pietrogrodu(St. Petersburga) po raz kolejny nawiązuje burzliwą relację z Maksymem. Jakie będą tego skutki?

Po dość długim czasie wraca do Niemiec, rozwodzi się z Lombardem i wychodzi za zapatrzonego w nią Benjamina.

Nie kocha męża. Ba! Nawet go nie szanuje. Jest ON jednak gwarantem stabilizacji.

Okazuje się, że Felicja nie znosi statecznego, spokojnego życia.

Wieść o podupadającym rodzinnym biznesie byłego małżonka, daje jej sposobność do zmian.

Zostawia swoją rodzinę i rusza do Monachium.

Aby ratować fabrykę Lombardów musi robić interesy z bezwzględnym Tomem Wolfem.

Jako bizneswoman, kobieta okazuje się również nie mieć skrupułów.

Spotyka po raz kolejny ukochanego rewolucjonistę. Jak tym razem ułożą się ich losy?

Na wszystkie te pytania znajdziecie odpowiedzi, czytając tą fascynującą historię.

Charlotte Link w powieści „Czas burz” doskonale ukazała okrutne oblicze wojny… Niezliczone straty bliskich, bieda, kryzys ekonomiczny…

Co do głównej bohaterki, jest to postać, którą trudno jest polubić-uparta, bezwzględna i wyrachowana… Oto jak ja ją odbieram.

Jednak jednego Felicji odmówić nie można… Charakteru…

Kobieta posiada wiele cech, które niejedna z nas posiadać by chciała.

Sądzę, że jest to osoba, w której każdy czytelnik odnajdzie część siebie.

Tak, tak, czytelnik… Gdyż w moich oczach Felicja jest wyjątkowo kobieca, jednocześnie posiadając wiele cech męskich.

Historia bardzo ciekawa, zachęcająca do sięgnięcia po kolejny tom.

Ja na pewno przeczytam już niedługo kontynuację „Czasu burz”, czyli „Dziki łubin”.

Cykl polecam szczególnie wielbicielom „Cukierni pod Amorem”.

Tym razem jestem megarozczarowana! Znam wszystkie książki Ch.Link, więc sięgnęłam po tę książkę z dużą ciekawością. Niestety Felicja jako młodziutka dziewczyna prowadzi nas przez burzliwe lata początku XXw. i jest to historia tak nieprawdopodobna. Jest tak nieczuła, wyrachowana i bezwzględna, że nie sposób docenić jej odwagi i bohaterstwa. Historia nieprawdziwa i nieciekawa.

"Czas burz" to historia umieszczona w czasach drugiej Wojny Światowej. Opowiada ona historię Felicji- upartej dziewczyny, która tak naprawdę widzi niewiele poza czubkiem własnego nosa. Mam wrażenie, że jedyne co ją obchodziło to ona sama i jej wielka miłość- Maksym. Chłopak jednak nie był tego samego zdania. Jest ON gotowy poświęcić się dla swoich socjalistycznych ideałów. Przez to ich drogi się rozstają, a kobieta z rozczarowania wychodzi za przedsiębiorcę z Monachium. Małżeństwo od początku skazane było na porażkę. Ich osobowości nie pasowały do siebie ani trochę a kobieta od samego początku była niechętnie do niego nastawiona. Kłótnie małżonków doprowadzają do wyjazdu kobiety i tak spotyka właśnie Maksyma. Jednakże, czy wspólna przyszłość jest im pisana?

Sama do końca nie wiem jak ugryźć tę książkę. Na pewno nie mogę powiedzieć, że była zła. Historia naprawdę była świetna i chciało się ją poznać. Problem leży w bohaterach. Nie polubiłam ani jednego, a główna postać była tak irytująca, że czytanie mi się dłużyło zamiast sprawiać przyjemność. Bardzo się zawiodłam, bo oczekiwałam czegoś lepszego.

To moje drugie spotkanie z twórczością Charlotte Link i przyznam szczerze, że po raz drugi jej książka mnie nie zachwyciła.

Niby dużo się dzieje, jest ciekawe tło historyczne, są barwne postaci, a jednak czegoś brakuje. Żaden z bohaterów nie wzbudził mojej sympatii, a nawet wielu było dla mnie strasznie odpychających. Nie potrafiłam wczuć się w klimat tamtych czasów. Pewne wątki, które mogłyby doprowadzić do interesujących wydarzeń, są szybko rozwiązywane. Może gdyby autorka nie przerywała ich w taki sposób, w powieści byłoby więcej ciekawych historii, a tak mamy całe morze ciągnących się nudnych dłużyzn.

Historia nie porywa, nie zachęca do dalszej lektury, nie daje radości z czytania.