Wiele osób jest przekonanych, że koty przesypiają znaczną część doby. Rzeczywiście, te małe, włochate stworzenia uwielbiają spać. Długie drzemki nie przeszkadzają im jednak w rozrabianiu, o czym można się przekonać w książce "Cukierku, ty łobuzie!" autorstwa Waldemara Cichonia.
Pewnego dnia w domu chłopca Marcela pojawia się małe, futrzaste stworzenie. Niewielkich rozmiarów kotek wygląda tak niewinnie i słodko, że szybko otrzymuje imię Cukierek. Jak to często jednak bywa, pozory mylą. Zwierzak szybko pokazuje, że charakterem bliżej mu do rozrabiaki niż spokojnego pupila.
Po chwilowej nieśmiałości i stresie nie ma już nawet śladu. Cukierek pręży się i zaczyna skakać to tu, to tam. Dom, w którym się znalazł, to dla niego zupełnie nowe, a do tego pełne zakamarków miejsce. Nic więc dziwnego, że nadstawia czujne uszy i wysuwa kocie wąsy. Jego ostre jak brzytwa pazurki również są gotowe do eksploracji domu. Cukierek z powodzeniem walczyć będzie ze szczotką, porozrywa sweterek mamy Marcelka i nie odpuści skoku na sam czubek choinki. Co jeszcze zbroi uroczy kotek i jak na jego harce zareagują mieszkańcy?
"Cukierku, ty łobuzie!" to pierwsza część serii o przygodach małego kociego rozrabiaki. Podczas czytania o kolejnych pomysłach pupila nie da się nie zaśmiać. Zwierzak jest bowiem obdarzony niezwykłą wyobraźnią, a wszystkie pomysły natychmiast wciela w życie. Kocie przygody okraszone pięknymi, kolorowymi ilustracjami Dariusza Wanata umilą każde popołudnie.
O autorze
Waldemar Cichoń urodził się w Tychach w 1974 roku. Przygodę z pisarstwem rozpoczął od napisania książki dla syna, który nie przepadał za czytaniem. Właśnie tak powstała pozycja "Cukierku, ty łobuzie!", która doczekała się dziewięciu części, a w 2017 roku trafiła na listę lektur szkolnych w klasach I-III. Cichoń jest również autorem wielu innych publikacji, między innymi "Serii o psie Riko" czy "Skrzata".
Czy książka "Cukierku, Ty Łobuzie!" jest odpowiednia do samodzielnego czytania przez pierwszoklasistę?
Tak, publikacja charakteryzuje się dużą czcionką i prostym słownictwem, co ułatwia dziecku samodzielną lekturę. Krótkie rozdziały pozwalają na robienie przerw bez utraty wątku głównego. Tekst jest skonstruowany tak, aby budować pewność siebie u początkującego czytelnika. To idealna pozycja do rozwijania płynności czytania w klasach I-III.
Jakie wartości edukacyjne przekazuje historia o kocie Cukierku?
Opowieść skupia się na budowaniu silnych więzi rodzinnych oraz odpowiedzialności za posiadane zwierzę domowe. Autor w zabawny sposób pokazuje codzienne życie z czworonogiem, ucząc młodych odbiorców empatii i cierpliwości. Dzieci dowiadują się, że opieka nad pupilem to nie tylko zabawa, ale i codzienne obowiązki. Całość promuje pozytywne postawy społeczne w nowoczesnym, humorystycznym wydaniu.
Czy ta konkretna część jest lekturą obowiązkową w szkole podstawowej?
Tak, ten tytuł został oficjalnie wpisany na listę lektur dla klas I-III szkoły podstawowej. Znajomość przygód Cukierka pomaga uczniom aktywnie uczestniczyć w lekcjach języka polskiego i omawiać przygody bohatera. Treść jest w pełni dostosowana do aktualnej podstawy programowej i rozwija wyobraźnię najmłodszych. Warto posiadać własny egzemplarz, aby dziecko mogło swobodnie wracać do ulubionych fragmentów przed testami.
Czego dotyczą przygody opisane w tej części serii?
Fabuła przedstawia codzienne życie pręgowanego dachowca, który swoimi psotami wywraca domowy porządek do góry nogami. Cukierek uczestniczy w meczach hokejowych, pomaga w odrabianiu lekcji i walczy z przedmiotami codziennego użytku udającymi potwory. Każdy rozdział to osobna, zabawna anegdota widziana z perspektywy małego kota. Takie ujęcie narracji sprawia, że dzieci chętnie angażują się w poznawanie kolejnych stron.
Dla jakich dzieci ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Publikacja nie jest polecana dla starszych nastolatków szukających skomplikowanej fabuły fantasy lub mrocznych opowieści akcji. Konstrukcja zdań oraz tematyka są ściśle dopasowane do percepcji i poziomu rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Dla czytelników powyżej 12 roku życia język i codzienne problemy kota mogą wydać się zbyt infantylne. Książka nie sprawdzi się również u osób preferujących długie, wielowątkowe powieści pozbawione elementów humorystycznych.
