Córka mafii. Elena. Dzieci mafii. Tom 1

Książka nie jest gruba, ale za to ma ciekawą zawartość. Akcja toczy się bardzo szybko i jest spójna. Bohaterowie dobrze wykreowani choć momentami Elena jest dziecinna i tym samym denerwująca. Można jej to wybaczyć biorąc pod uwagę jaki spotkał ją los. Gabriel jest szefem mafii i zachowuje się jak na mafiozo przystało, choć czasami pokazuje swoje "ludzkie" oblicze.

Córka Mafii jest debiutem autorki i moim skromnym zdaniem debiutem bardzo udanym. Mam nadzieję, że ukażą się jej kolejne książki. Udajcie się na spotkanie z Córką Mafii. Uważajcie tylko na konsekwencje swojego działania. Bawcie się dobrze !

„Strach wzbiera we mnie, a oddech zwalnia. Jego zachowanie z biegiem lat zmieniło się ze złego na jeszcze gorsze.”

Elena Montenegro to córka mafijnego bossa, jest popychadłem rodziny. Matka ją ignoruje, ojciec ledwo toleruje, a siostra zazdrości wyglądu. Elena jest cichą, uroczą, serdeczną dziewczyną, lubi sport i rysunek. Jako swój cel upodobał ją sobie jej kuzyn Dante. Od zawsze znęca się nad nią fizycznie i psychicznie. Podoba mu się, że dziewczyna nigdy się nie skarży, cierpliwie znosi jego niezrozumiałą agresję. Cóż może zrobić? Rodzice doskonale wiedzą, co się dzieje, widzą jej liczne siniaki na ciele, jednak nic nie robią, aby powstrzymać jej oprawcę. Dlaczego, tak postępują? Jedyną osobą, która ją kiedyś obroniła przed niewyżytym kuzynem był Gabriel De Luca. Dzisiaj to capo dei capi chicagowskiej mafii, właśnie zjawił się w jej rodzinnym domu, ma zamiar poślubić jej siostrę. Jest to dla obu stron czysty interes. Kolejny raz staje w obronie Eleny, a jego fascynacja w stosunku do tej niepozornej dziewczyny bardzo rośnie. Niespodziewanie dla wszystkich i samego siebie zmienia swoją decyzję. Postanawia poślubić Elenę…

Gabriel swoim zachowaniem wzbudza ogromne zaskoczenie i irytację wszystkich zainteresowanych. Jednak jest capo i jemu wolno wszystko. Akcja powieści toczy się dynamicznie i zaskakuje. Jest to debiut, autorka zadziwia lekkością stylu, czuć szczerość, zaangażowanie i zadziorny pazur. Narracja toczy się naprzemiennie z perspektywy Eleny i Gabriela. Do obojga poczułam sporą sympatię i oboje chwilami wzbudzali moją irytację. Ona przez najbliższych postrzegana, jako ta gorsza, mało ważna, sama unika kontaktów z ludźmi. Chociaż gdy tego potrzeba z ikrą pokazuje, na co ją stać. W nim widzi swój ratunek. On bezwzględny, surowy, wymagający, twardą ręką sprawuje rządy. Kobiety traktuje bardzo przedmiotowo, dopiero Elena wzbudza w nim nieznane mu do tej pory, cieplejsze uczucia. Jak potoczą się ich losy? Czy Dante uważając ją za swoją własność, odpuści?

Trudny, niepokojący świat mafijny, w którym Elenie z racji urodzenia przyszło żyć. Dziewczyna doskonale zdaje sobie sprawę z realiów w nim panujących. Oschłe traktowanie, poniżanie, obojętność, ból. Godzenie się z trudną codziennością. Nieśmiały, niepokojący, ale gwałtowny wybuch pożądania, uczucie, które zmienia wszystko. On staje się dla niej ucieczką, fascynującą nowością i spojrzeniem w przyszłość z ufnością. W całość pikantnie, namiętnie wplątane sceny seksu.

Lekki, przyjemny romans mafijny. Czyta się szybko i przyjemnie, autorka ma duży potencjał, jestem pewna, że niejednokrotnie nas zaskoczy. Czekam na kontynuację. Polecam zwolennikom mafijnych, romantycznych, intensywnych historii, Tatiasza i jej książki :)

Elena nie ma szczęśliwego życia. Matka jej nie akceptuje, kuzyn się nad nią znęca, a inni udają, że nic nie widzą. Jest córką mafiosa, od małego uczoną gdzie jest jej miejsce. Kiedy mają się odbyć zaręczyny siostry, nie wie, jak ten dzień zmieni jej życie.

Gabriel jest capo dei capi chicagowskiej mafii. Małżeństwo z Oliwią ma być dla niego biznesem i nie ma z tym najmniejszego problemu. Do czasu kiedy na miejscu nie widzi Eleny, którą już raz uratował przed jej kuzynem. Z małej dziewczynki, jaką zapamiętał, zmieniła się w piękną kobietę, a ON jej zapragnął, a ON zawsze ma, to, czego chce. Mężczyzna, widząc, jak traktowana jest Elena, postanawia zmienić plany i to ją wziąć za żonę, wie, że jej ojciec mu nie odmówi, za dużo by stracił.

Elena jest w szoku, to jej siostra miała wyjść za mąż, a nie ona. Wcale tego nie chce, jednak czy może być gorzej? Raczej nie. Kobieta liczy, że nie trafi z deszczu pod rynnę, że jej życie będzie choć trochę lepsze, że będzie w końcu bezpieczna. Czy tak będzie? Jak zareaguje jej rodzina na decyzję Gabriela? Czy Elena i Gabriela połączy coś więcej niż namiętność?

Historia mnie się podobała, była ciekawa i wciągająca, momentami zabawna, momentami zaskakująca. Książka ma tylko 200 stron, co sprawia, że doskonale nadaje się na jedno podejście (a przynajmniej dla mnie).

Bohaterowie ciekawi i dobrze wykreowani.

Elena od zawsze miała problemy z kuzynem, który się nad nią znęcał, jednak to nie jej jedyne zmartwienia. Nie czuje się kochana ani przez matkę, ani przez ojca, nieakceptowana przez rodzeństwo, samotna w złotej klatce. To bohaterka, której życie nie oszczędzało, zraniona, momentami zagubiona, a przy tym uparta. To kobieta, która marzy o stabilizacji i bezpieczeństwie. Osobiście ją polubiłam, choć nie zawsze podobały mi się podejmowane przez nią decyzję.

Gabriel to mężczyzna bezwzględny, bezkompromisowy, zawsze dostający to, czego chce. Nigdy nie podejrzewał się o posiadanie serca, a gdyby ktoś mu powiedział wcześniej, że zapragnie kobiety kruchej i delikatnej, na dodatek nie będzie chodziło tylko o seks, wyśmiałby go albo zabił z uśmiechem na ustach. To mężczyzna, którego pragną kobiety, a jednocześnie taki, którego lepiej nie spotkać na swojej drodze. Elena go zmieniła i mnie osobiście ta zmiana się podobał, a Gabriela ogólnie polubiłam.

„Córka Mafii. Elena” co ciekawa propozycja na jeden wieczór. Mnie się podobała i na pewno sięgnę po kolejny tom. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - [Adres usunięty]

👩„CÓRKA MAFII. ELENA.”👩

Aleksandra Możejko Wydawnictwo NieZwykłe

„Córka mafii. Elena.” To pierwszy tom z cyklu „Dzieci mafii”. Ta powieść jest debiutem literackim Aleksandry Możejko. Gratuluję.

Okładka książki przyciąga wzrok. Treść jest również dobra.

Elena Montenegro w dniu zaręczyn siostry doznaje coś, czego nigdy nie powinna doznać. Jej przyszły szwagier Gabriel DeLuca (capo dei capi chicagowskiej mafii), gdy tylko ją zobaczył zakochał się. Strzała amora go trafiła do tego stopnia, że postanowił zerwać umowę z ich ojcem. Podpisał nową umowę, w której postanowił ożenić się z Eleną. Co na to jej rodzina? Napiszę wam jedno – będzie ostro. Z mafią się nie zadziera. A co na to wszystko siostry Montenegro? Czy będą szczęśliwe z takiego obrotu sprawy? Przekonajcie się sami.

W powieści „Córka mafii. Elena” znajdziecie mnóstwo zwrotów akcji, gangsterskich porachunków i miłosnych uniesień. Historia bardzo wciągająca – pochłania się ją jednym tchem. Nie da się jej odłożyć na kolejny dzień. Biorąc tą książkę do ręki – przepadniecie na kilka godzin.

Akcja rozkręca się bardzo szybko. Dobrze wykreowani bohaterowie. Już nie mogę doczekać się kolejnego tomu.

Z przyjemnością polecam „Córka mafii. Elena” osobą pełnoletnim, które uwielbiają czytać romanse mafijne.

Za nami lektura pierwszego tomu serii dzieci mafii, który z pewnością zachwyci nie jedną fankę mafijnych historii ale tym razem, w bardziej kontrastowej formie, gdzie głęboka miłość przeplata się z brutalnymi scenami tortur🔥.

Jestem zachwycona postacią Gabriela, który okazał się być porywająco dobrze wykreowanym mężczyzną. Z jednej strony brutalny, stanowczy a jednocześnie opanowany i elegancki… A potem nagle w obecności swojej kobiety okazywał się być czuły i wrażliwy. No sami widzicie, ciężko znaleźć mi na niego coś złego. Oczarował mnie już na początku historii gdy uratował Elenę z rąk jej prześladowcy. Chyba każda z nas rozpływa się nad mężczyzną, który broni tego co jest jego własnością za wszelką cenę, prawda ?😍

„Należysz do mnie i nikt nie ma prawa podnieść na ciebie ręki! Słyszysz mnie, Eleno?! Każdego, kto spróbuje cię skrzywdzić, własnoręcznie zabiję.”

Miedzy Eleną a Gabrielem, szybko rodzi się uczucie, które zaczęło w nich kiełkować już dawno temu. Dołączyło teraz tylko pożądanie, które autorka również nie wstydziła się nam wielokrotnie zobrazować w zmysłowy sposób😈😈😈.

„Siadam i dostrzegam ją stojącą przy oknie w mojej koszuli. Jej długie, lśniące włosy opadają swobodnie na plecy. Koszula sięga jej do kolan, a uśmiech na twarzy sprawia, że jest jeszcze piękniejsza. Już wiem, że to od dzisiaj zdecydowanie najlepszy widok, jaki tylko może być mi dany z rana.”

Niestety muszę przyznać , że historia balansowała na granicy przekroczenia ilości słodyczy. Niewątpliwie potrzebowałam poczytać o romantycznych uniesieniach, które w dodatku były przyprawione w między czasie krwawymi scenami. Książka od początku mnie porwała i zaskoczyła niedługo po jej rozpoczęciu wydarzeniami, które spotkały Elenę po jej wyjściu z rodzinnego domu. Ale w drugiej połowie książki akcja nieco zwolniła skupiając się na relacji bohaterów. Wątek prześladowcy Eleny miał ogromny potencjał i mógł moim zdaniem być jeszcze śmielej poprowadzony.

Czekałam również na bardziej spektakularne pierwsze łzy bohaterki.

To z pewnością udany debiut. A autorka podsyciła chęć poznania dalszych losów bohaterów. Czuję, że tym razem poznamy co siedzi w głowie Oliwi, siostrze naszej Eleny ❤️ Mam nadzieję, że nie będziemy musieli długo czekać ! ❤️

Przychodzę dzisiaj do Was z recenzją książki, która skończyłam wczoraj. Mowa tutaj oczywiście o książce pt. "Córka mafii. Elena" autorstwa Aleksandry Możejko.

Czy mi się podobała? Tak, przyjemna historia na jeden wieczór. Mam też pewne zastrzeżenie, ale o tym za chwilkę 😉

Autorka stworzyła bardzo ciekawą historię, w której nie brakowało ani akcji ani emocji. Czyta się tę powieść naprawdę przyjemnie i bardzo, bardzo szybko. Bardzo irytowało mnie np. zachowanie rodziców czy siostry do głównej bohaterki, ale jak to mówią "wszystko jest po coś" i zapewne tak też tutaj miało być. Nie będę pisała o co dokładnie chodzi, przekonacie się sami. Myślę, że ta historia mogłaby być momentami bardziej rozbudowana, ale jedno co mi się nie spodobało to zakończenie. Może nie, że całkowicie, ale zdecydowanie zabrakło tam jeszcze czegoś. Nie napisze czego aby nie spojlerować (jak przeczytaliście i jesteście ciekawi zapraszam na priv). Przez brak tej jednej rzeczy mam wrażenie, że historia się po prostu urywa, a nie kończy..... Być może autorka ma plan to pociągnąć w drugiej części, ale jednak ja osobiście uważam, że książka skończyła się pół rozdziału za szybko.

Pani Aleksandra ma bardzo przyjemny styl pisania i zaprezentowała nam bardzo ciekawą historię więc ja na pewno sięgnę po inne książki jej autorstwa z przyjemnością!

Całe życie Eleny zmienia się, gdy podczas zaręczyn siostry spotyka mężczyznę, który dawno temu ochronił ją przed kuzynem. To właśnie ON ma zostać jej szwagrem.

Dla Gabriela małżeństwo z Olivią to tylko biznes, inwestycja, opłacalna dla wszystkich. Jednak kiedy rozpoznaje młodą i zadziorną kobietę, która przed laty pokazała pazurki i przed nim uciekła, nic już nie jest takie samo.

Wspominałam nie raz, że uwielbiam debiuty, więc z ogromną ochotą przeczytałam książkę Aleksandry Możejko „Córka mafii”, która otwiera dobrze zapowiadającą się serię dzieci mafii. Pierwsze strony mnie po prostu porwały i nie mogłam doczekać się rozwinięcia całej akcji. Nie musiałam długo czekać, bo książka nie jest opasłym tomiszczem. Powieść zawiera same konkretne sytuacje, które mają znaczenie i wzbudzają wiele emocji. Jak na mój gust brakuje w niej rozbudowania. Cała akcja jest zrozumiała, wątki są zgrabnie ujęte, ale brakuje bardziej szczegółowych opisów. Wszystko dzieje się bardzo szybko. Jedne emocje nie przestają wrzeć, a już możemy doświadczyć kolejnych. Brakuje elementu, który pozwoli zaczerpnąć głębokiego wdechu.

Postacie są dobrze wykreowane. Bardzo łatwo możemy odgadnąć ich intencję i zrozumieć działanie. Wzbudzają dużo uczuć, są przejrzyste, wiadomo, czego możemy się po nich spodziewać, ale potrafią też zaskoczyć i to nieźle.

Zakończenie było zaskakujące, ale tutaj też muszę przyczepić się do tego, że rozbudowało pewien wątek i skończyło się w takim momencie, jakby urwało się w połowie. Sprawiło też, że nie mogę doczekać się kontynuacji i sprawdzić, jak potoczą się dalsze losy bohaterów.

Uważam, że „Córka mafii” może i ma pewne potknięcia, ale miło spędziłam z tą książką czas, a to jest najważniejsze.

"Córka mafii. Elena" Aleksandry Możejko to pierwszy tom serii Dzieci mafii.

Gabriel DeLuca, capo dei capi zawsze dostaje to, czego chce.

Kiedy pojawia się u rodziny Montenegro, żeby zaręczyć się z Olivią, wszystko wydaje się ustalone. Ale jest jeszcze druga siostra, Elena, na widok której Gabriel natychmiast zmienia zdanie.

Teraz to ona ma zostać jego żoną.

Zapowiadało się ciekawie. Pomysł wydawał się bardzo fajny. Jednak, zanim zdążyłam polubić bohaterów, książka już się skończyła.

I dobrze, bo niestabilność emocjonalna Eleny zaczynała mnie lekko denerwować.

Być może jej zachowanie wynika z młodego wieku i wcześniejszych wydarzeń. Ale wybierając z tej dwójki wolę jednak Gabriela. Ten przynajmniej wie czego chce i nie zmienia zdania co chwilę.

Liczę na to, że druga część porwie mnie bardziej.

Książka książce nie równa, nawet jeśli nawiązuje do motywu, który ostatnio otacza nas z każdej strony. Mafii mam w książkach już przesyt, ale wciąż liczę, że dana autorka mnie zaskoczy i odświeży znane schematy. Tak trafiłam na debiut, pierwszy tom serii Aleksandry Możejko.

Książka jest krótka i właściwie niewiele mogę o niej napisać. Historia liczy sobie zaledwie dwieście stron, więc przeczytać ją można bez problemu w jeden wieczór. Styl autorki jest lekki, zdania krótkie a dialogi dynamiczne, więc całość jedynie ułatwia szybkie zapoznanie się z treścią.

Sama fabuła również nie zbacza na poboczne tory. Poznajemy Elenę Montenegro, która w dniu ślubu swojej siostry ponownie spotyka mężczyznę, który kiedyś uratował ją z prawdziwych opałów. To właśnie Gabriel ma zostać jej szwagrem i zawrzeć ślub bez miłości. Tylko, że spotykając Elenę, wysoko postawiony człowiek mafii poprzysiągł sobie, że zdobędzie to na czym najbardziej my zależy.

Warto byłoby zatrzymać się trochę przy fabule, dopisać kilka wątków, popracować nad kreacją bohaterów. Jak na moje oko historia jest potraktowana zbyt lakonicznie, trochę po łebkach, bo otrzymujemy ciekawy zarys, ale bez konkretnego rozwinięcia. Trudno przez to napisać, że lubi się bohaterów, ponieważ słabo ich poznałam. Fakt jest jednak taki, że Elena była dość męcząca, marudna, podporządkowana kuzynowi, który robił z nią co chciał. Stawiam na bohaterki z temperamentem, charyzmą a tego u niej nie wiedziałam. Sądzę jednak, że przy rozbudowie historii mogłaby wypaść lepiej, ale miejmy nadzieję, że to czeka nas w kontynuacji.

Prosta, nieskomplikowana, znana z innych historii fabuła jest ciekawa, ale nie idealna. Przez co mogę napisać, że "Córkę mafii" czytało mi się dobrze, ale to tyle. Nie było głębszych emocji, nie było spoufalania się z bohaterami. Ot, lektura na leniwe popołudnie, do przeczytania i jak dla mnie odstawienia na półkę. Nie mniej na pewno zdecyduję się na ciąg dalszy, bo jestem ciekawa jak wypadnie autorka w kolejnej książce i kto będzie kolejnym bohaterem serii.

„Córka mafii. Elena” autorstwa Aleksandry Możejko rozpoczyna cykl pod tytułem Dzieci mafii, musze Wam powiedzieć, że ta książka bardzo mnie zaciekawiła. Lubię wątki mafijne w romansach, ten dreszczyk niebezpieczeństwa, kiedy dzieje się coś niedobrego i niedopowiedzenia, kiedy poznają się główni bohaterowie. Obecnie jestem na takim etapie, że mafia mi się nie przejadła i nadal jest jednym z wielu motywów, które lubię w literaturze. Z książkami bywa tak, że czasem podejmuje się pewne ryzyko, zastanawiając się czy znajdziemy w tej pozycji to, czego szukamy? O czym opowiedziała nam autorka? Jakich bohaterów udało jej się stworzyć?

Główną bohaterką książki „Córka mafi. Elena” jest Elena Montenegro, uważana przez swoją rodzinę za dziwadło, między innymi, dlatego, że nie należy do grona kobiet, które chcą „dobrze” i bogato wyjść za mąż uznając to za szczyt marzeń i tego, co mogą dokonać. Nie zależy jej na ogromnym bogactwie, nie myślała nawet o miłości i nie potrafiła rozumieć podejścia swojej siostry i matki do małżeństwa. Dla nich dobrze ustawiony mąż, bogaty zapewni dobrobyt i władzę, być może spokojne życie. Elena potrzebuje czegoś więcej, od dawna jej poczucie bezpieczeństwa było tłamszone, niszczone, a ona sama była dla członka swojej rodziny, jak worek treningowy, ktoś mały, kogo można tłamsić, komu można podcinać skrzydła. Czy taką rodzinę miała założyć? Takich wartości uczyć swoje potomstwo? Jest w niej pewna iskra, która czasem mocno się ukrywa, a wielka szkoda, wszystko przez to, że nie jest zbyt pewna siebie, jej samoocena jest bardzo niska, chociaż ma w sobie także trochę odwagi, aby powiedzieć, wprost, co myśli. Gabriel DeLuca jest mężczyzną potężnym, władczym i niebezpiecznym, a przede wszystkim przyszłym szwagrem Eleny Montenegro, tym, o którym świergocze jej siostra. Jest twardy i denerwuje go znęcanie się nad kobietami, aby poprawić sobie samoocenę samca alfa, chociaż się nim nie jest. Kiedy Elena była młodsza staną w jej obronie, usadził jej kuzyna, a teraz sytuacja wyglądała tak samo, tylko zmieniły się okoliczności. Gabriel należy do ludzi, którzy biorą, co chcą i nie życzą sobie, aby ktokolwiek próbował ich odwieść od tego pomysłu, a w jego głowie narodził się iście szatański plan. Jak inaczej można nazwać zamianę narzeczonej na jej zadziorną i niezadowoloną tym pomysłem siostrę?

„Córka mafii. Elena” jest debiutem Aleksandry Możejko, a zarazem pierwszym tomem cyklu Dzieci mafii. Byłam bardzo zaintrygowaną historią Eleny, kiedy zaledwie przeczytałam kilka pierwszych rozdziałów. Nie pałam sympatią do kuzyna dziewczyny, z resztą nie przypuszczam, żeby ktokolwiek spoglądał na Dantego w pozytywny sposób. Zastanawiałam się skąd brała się złość na Elenę i ta obsesja, żeby ją układać i zmuszać do robienia tego, czego chciał. Mam nadzieję, że w kolejnych tomach uda się dowiedzieć znacznie więcej o tym członku rodziny Montenegro. Powieść czytało mi się dobrze, kilka wątków nie zostało tutaj dokończonych, ale mam nadzieję, że w kolejnych książkach autorki zostanie moja ciekawość zaspokojona. Zarówno postać Eleny, jak Gabriela i Dantego były dla mnie ciekawe, fabuła, jak i zwrot akcji przy wyborze małżonku uważam za spory plus. Myślę, że warto dać szansę Aleksandrze Możejko, jej debiutowi i przyjrzeć się, jak będzie się rozwijał jej kunszt pisarski. „Córka mafii. Elena” jest krótką powieścią, jednak pełną treści, nie można się będzie przy niej nudzić, relacja głównych bohaterów mogła być jednak bardziej rozbudowana, mniej pośpieszna, ale nie narzekałam. To przyjemna, szybka opowieść, która nie jest przepełniona brutalnością, ale jest warta uwagi.

„Córka Mafii”

Książka „Córka Mafii” jest naprawdę krótka, bo ma 199 stron.

Trzeba przyznać, że ciężko opisać jakąś historię, która miałaby ręce i nogi, na takiej ilości stron.

Powiem wam, że choć książka ma sporo niedociągnięć, to nie jest zła, a tempo, w jakim się dzieją wydarzenia, jest naprawdę całkiem przyzwoite.

Jest jedna rzecz, która najbardziej nie daje mi spokoju.

Dowiadujemy się, że nasza bohaterka jest inna, ponieważ nie odczuwa bólu i nigdy nie płakała, ale przeczytawszy całą książkę, do chodzę do wniosku, że po prostu była twarda i nie tyle nie czuła bólu, ile go nie okazywała. W późniejszych wydarzeniach okazuje się, że jednak coś czuła i potrafiła płakać.

Muszę przyznać, że mnie bardziej intrygowała myśl, że faktycznie nie odczuwa bólu.

Cała historia skupia się na aranżowanym małżeństwie, czyli nic zaskakującego, jest jednak małe zamieszanie, które budzi ciekawość, w czytelniku.

Książkę czyta się szybko, jak to w mafii bywa, jest niebezpiecznie, pojawią się źli bohaterowie, których nie da się lubić.

Kolejna książka, w której jedna z rodzin mafijnych, ma za nic swoje dzieci, liczą się dla nich, tylko interesy.

Jest sporo wątków, które mogłyby być dłużej pociągnięte, a one po prostu się działy, a czytelnik musi chwilami dopisać sobie resztę.

Bohaterka chwilami zachowuje się, jak rozkapryszone dziecko, tupie nóżką, a jak dostanie cukierka, to o wszystkim zapomina i już jest super.

Jednak, jak na taką krótką książkę, naprawdę było całkiem dobrze, myślę, że każda kolejna książka będzie lepsza, a ja chętnie po nie sięgnę.

Elo, elo 5, 2, 🖐🏻

Co tam u Was? Co czytacie? 😁 Chwalcie się tutaj i to już!

Ja to czytam ile wlezie, prócz tego ogarniam pracę, studia i ogólnie życie 😁 A dziś zapraszam Was moi #mili na recenzję świetnego debiutu! 😁

⭐RECENZJA⭐

Elenę w dzieciństwie uratował pewien chłopiec przed jej kuzynem, który się nad nią pastwił. Dziewczyna nie wiedziała wtedy kto to jest. W dniu zaręczyn siostry, kilkanaście lat później, spotyka owego chłopaka, ale jako mężczyznę. Dowiaduje się, kim ON jest i, że zostanie jej szwagrem. Gabriel, szef chicagowskiej mafii dla interesów zrobi wszystko. Nawet małżeństwo bez miłości mu nie przeszkadza. Gdy widzi Elenę, coś w nim pęka i chce nagle zmienić swoje plany co do wszystkiego. A on, jako capo dei capi, zawsze to dostaje. Jak potoczą się losy naszych bohaterów?

💥

Kolejny debiut za mną 😁 Tym razem na tapecie była książka "Córka mafii Elena" @aleksandramozejko_autorka i jestem tą lekturą zachwycona! 😁 Ależ to było dobre! Serio! Nie sądziłam, że zostanę tak "wchłonięta" w tę całą krótką historię! Od samego początku fabuła bardzo mi się podobała. Nawet podczas prologu i pierwszego rozdziału śmiałam się 😅 Może nie jest to lektura wysokich lotów, ale dla mnie, na ten mój trudny czas, była idealna. Jak to w każdych książkach mafijnych, jest zaborczy mafioso, kobieta, która musi mu się poddać, jakieś porachunki i w ogóle. Tutaj też to było, ale o dziwo troszkę się różniło od tych książek, które czytałam. Moje serce skradł zarówno Gabriel, jak i Elena. Ta dwójka potrafiła sprawić, że uśmiech nie schodził mi z twarzy 😁 To jak się rozumieli, to jak czasami się sprzeczali, powodowało, że serce biło mi mocniej 🙈 I to, jak ich miłość narodziła się między nimi, to jest coś niesamowitego! Czuć bijące od nich emocje i uczucia. Jeśli chodzi o akcje i jej zwroty, i to, co się tutaj działo - wow 🤯 Miałam papkę z mózgu 😅 A jeden bohater jest tak powalony, że ja nie mogłam normalnie, zatłukłabym dziada bez mrugnięcia okiem 🙈 Tym razem wkurzał mnie za każdym razem, gdy zachowywał się nieodpowiednio, czyli cały czas 🙊 Uważam, że jak na debiut, to ta powieść ma świetny, lekki język i styl. Autorka wykreowała bardzo ciekawe postacie i cała historia jest spójna. Ja bardzo dobrze bawiłam się przy tej lekturze! Może jest tu ktoś, kto ją już czytał? A może macie w planach? Ja polecam! 😁

💥

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwoniezwykle 🖤

💥

.

Dostępna przedpremierowo na @czytamzlegimi 🤭❤

.

Idealnie nie jest, jak to w debiutach często bywa, ale widzę tu potencjał na świetną kontynuację serii.

„Córka Mafii. Elena” to pierwszy tom mafijnej serii „Dzieci mafii” @aleksandramozejko_autorka .

Historia mocno zaciekawiła mnie od samego początku. Krótkie spotkanie w czasach dziecięcych i niespodziewane spotkanie po latach.

Gabriel DeLuca to capo chicagowskiej mafii. Stanowczy, odważny i bezpośredni. W dniu swoich zaręczyn, zmienia zdanie i narzeczoną. Małżeństwo miało być transakcją czysto biznesową, jednak gdy Gabriel zauważa, kobietę, którą uwolnił od natarczywego kuzyna wiele lat temu, coś się w nim budzi. Stwierdza, że to właśnie z Eleną chce się ożenić. To z nią chce umocnić swoją pozycję.

.

„Córka mafii. Elena” to historia, która jest napisana lekkim przystępnym piórem. Do przeczytania, dosłownie na jeden raz, ponieważ liczy zaledwie 200 stron. Przeczytałam ją jednym tchem i naprawdę ubolewam, że moja przygoda z tą dwójką bohaterów już się skończyła. Uważam, że można by było dodać te 50-80stron i dopracować co niektóre wątki. Np. Dodać kilka rozdziałów z perspektywy Dantego, poznać jego myśli, miejsce ukrywania się czy przybliżyć nam dzieciństwo Eleny.

Fabuła od pierwszych stron mocno mnie zaciekawiła, choć nie jest jakaś mocno oryginalna czy odkrywcza, to miło zaskakuje. Zaaranżowane małżeństwo, miłość od pierwszego wejrzenia, kilka zwrotów i wartka akcja. Świetna przygoda dla odprężenia. Niestety zabrakło mi rozwinięcia niektórych wątków, ale wybaczam i liczę, że w drugim tomie, autorka większą uwagę zwróci na dopracowanie.

.

Autorka wykreowała bohaterów na nieidealnych, popełniających błędy, mających swoje pragnienia i podążających za rodzącym się uczuciem. Moim zdaniem ciekawie i mocno realistycznie, szczególnie, że Elena, dopiero przy Gabrielu, zaczyna żyć.

.

Tak jak pisałam wyżej, jest to debiut nieidealny, ale również świetna lektura na przyjemne spędzenie czasu wolnego z romansem, który wciąga. Nieco słodki, momentami pikantny i wulgarny.

Książka ma równe 200 str . Wydaje się mało, ale autorka nie zapomniała o niczym. Funduje nam wiele emocji i zwrotów akcji.

Elena mlodsza siostrą Olivii. W swoim domu czuje się bardzo źle. Córka capo . Od najmłodszych lat prześladowania przez swojego kuzyna Dante. Gdy bohaterka wybiera się na kolację zareczynową siostry, która ma być tylko umową wśród potężnych rodzin nie wie że jej życie sie odmieni i to przyszły narzeczony siostry będzie chciał właśnie jej .

Gabriel już kiedyś uratował dziewczynę przed kuzynem . I tym razem postanawia ją chronić do końca. Dac jej bezpieczeństwo i o wiele więcej...

Pomiędzy tą dwójka idealnie wyczuwalne przeciąganie czuć od pierwszych stron książki. Gabrielowi oddałam swoje serce i od dzisiaj ON jest moim książkowy mężem ❤❤

Pomimo że pokazał nam stronę opiekuńczą również mamy wątki grozy. Ciarki przechodziły po plecach czytając.

Czułam tu niedowierzenie, strach, miłość i rozpacz . Wszyskie emocjie w książce trafiły do mnie .

Jako debiut autorki gratuluję tak idealnej książki. Nie mam do czego się przyczepić, chciałam więcej i więcej. W żadnym stopniu nie odczuwa się tego że to pierwsza książka autorki .

Z niecierpliwością będę czekała na kolejny tom . A was namawiam po sięgnięcie i zapoznania się z historią Eleni oraz Gabriela ❤

Początkowo historia wydawała się prosta, Elena ma być w cieniu swojej siostry, to Olivia ma błyszczeć na salonach, jak to zresztą zawsze bywało, plan prosty, prawda? Niby tak, ale... nic nie jest proste, gdy jedno zdarzenie z przeszłości przypomni o sobie i odwróci sytuację naszej tytułowej bohaterki. Taki zwrot akcji był szokiem dla wszystkich, bo jakim cudem ktoś może wybrać roztrzepaną i zawsze mówiącą swoje zdanie zamiast ułożonej i spokojnej Olivii? No właśnie KTO? I tak oto na scenę wkracza Gabriel De Luca - wywraca wszystko i zabiera to co chce, tylko czy ta zmiana wyjdzie mu na dobre? Przekona się o tym, tylko czy dostatecznie szybko?

Możecie po tym wstępie powiedzieć "o nie! Znowu mafia!" i ja odpowiem "tak, znowu, ale dajcie Córce mafii szansę, a myślę, że możecie się pozytywne zdziwić". Córka Mafii. Elena jest debiutem Pani Aleksandry Możejko, a po zapoznaniu się z pierwszymi rozdziałami sprawiło, że postanowiłam wziąć tą książkę pod moje skrzydła patronackie. Jak już było wspomniane wcześniej znajdziemy tu aranżowane małżeństwo, bo cóż jest lepszym spoiwem w połączeniu dwóch rodzin? Historia udowadnia, że związki między dziećmi sprawdzają się najbardziej. Wobec tego jak w takim aranżu poradzą sobie nasi bohaterowie, którzy mieli zupełnie inne plany, to co miało pójść łatwo i szybko już takie nie będzie. A kim oni dokładnie są?

Elena to córka urodzona w mafii, chce tylko przeżyć kolejne dni w swojej sytuacji rodzinnej. Generalnie nie jest dobrze obierana, z powodu tego, że nie odbiera pewnych bodźców tak jak inne osoby, jak to wiadomo wszystko co inne jest ZŁE, bo jak inaczej nazwać też dziewczynę, która nie chce władzy i wpływów jakie dostanie przez aranżowane małżeństwo! Teraz, gdy okazało się, że to ona ma stanąć na ślubnym kobiercu, będzie musiała stanąć naprzeciw capo chicagowskiej mafii, uda jej się przetrwać tak karkołomne zadanie?

Gabriel to młody mężczyzna, któremu władza i brutalność nie są obce, co to, to nie! Jest przyzwyczajony do tego, że jak czegoś zapragnie to dostanie to! Teraz chce Eleny, którą poznał kilka lat wcześniej i uratował ja z pewnej sytuacji, ale ona w podziękowaniu kopnęła go w nogę. Taka dziewczyna będzie wyzwaniem, więc gdy widzi ją w domu, gdzie ma poznać narzeczoną wie, że to właśnie ONA musi być jego! Czymże jest dla niego takie drobne odstępstwo od planu - w końcu co za różnica, którą córkę postanowi wziąć za żonę!

W jakiej kategorii romansu mogę zakwalifikować historię Eleny i Danetego? Jest to słodsze, łagodniejsze wydanie mafii oraz jak myślę już znanych nam schematów. Nie zrozumcie mnie też źle - występują mocniejsze fragmenty, ale nie ma ich tyle, oraz nie są tak brutalne, aby mogło się spodobać fanom bardzo mocnych pozycji. To czego mi zabrakło i co byłoby zdecydowanie na plus w tej historii to rozwinięcie najważniejszych fragmentów, które zostały zaczęte ale nie wyjaśnione, na przykład - skąd się wzięła obsesja pewnego mężczyzny, bo temat bardzo ciekawy, ale niestety nie rozwinięty, było też kilka innych. Mam nadzieję, że zostaną one poruszone kolejnej książce nawet jako wątki poboczne, co mogłoby dopełnić fajnie całość.

Jako największe plusy Córki mafii. Eleny mogę określić to, że się ją czyta bardzo przyjemnie, a zarazem szybko, a dodatkowo był to przerywnik fajny od mocnej mafii. A i dodam do tego postać Eleny, którą od samego początku bardzo polubiłam!

Polecam fanom mafii, która nie musi być brutalna, ale może pokazać swoją łagodniejszą stronę. Zaliczam ten debiut do udanych i mam nadzieję, że wraz z kolejnymi książkami autorka będzie pisać jeszcze lepiej, bo lekki styl już ma, a doświadczenie zawsze się przyda

Dostępna przedpremierowo na @czytamzlegimi 🤭❤

.

Idealnie nie jest, jak to w debiutach często bywa, ale widzę tu potencjał na świetną kontynuację serii.

„Córka Mafii. Elena” to pierwszy tom mafijnej serii „Dzieci mafii” @aleksandramozejko_autorka .

Historia mocno zaciekawiła mnie od samego początku. Krótkie spotkanie w czasach dziecięcych i niespodziewane spotkanie po latach.

Gabriel DeLuca to capo chicagowskiej mafii. Stanowczy, odważny i bezpośredni. W dniu swoich zaręczyn, zmienia zdanie i narzeczoną. Małżeństwo miało być transakcją czysto biznesową, jednak gdy Gabriel zauważa, kobietę, którą uwolnił od natarczywego kuzyna wiele lat temu, coś się w nim budzi. Stwierdza, że to właśnie z Eleną chce się ożenić. To z nią chce umocnić swoją pozycję.

.

„Córka mafii. Elena” to historia, która jest napisana lekkim przystępnym piórem. Do przeczytania, dosłownie na jeden raz, ponieważ liczy zaledwie 200 stron. Przeczytałam ją jednym tchem i naprawdę ubolewam, że moja przygoda z tą dwójką bohaterów już się skończyła. Uważam, że można by było dodać te 50-80stron i dopracować co niektóre wątki. Np. Dodać kilka rozdziałów z perspektywy Dantego, poznać jego myśli, miejsce ukrywania się czy przybliżyć nam dzieciństwo Eleny.

Fabuła od pierwszych stron mocno mnie zaciekawiła, choć nie jest jakaś mocno oryginalna czy odkrywcza, to miło zaskakuje. Zaaranżowane małżeństwo, miłość od pierwszego wejrzenia, kilka zwrotów i wartka akcja. Świetna przygoda dla odprężenia. Niestety zabrakło mi rozwinięcia niektórych wątków, ale wybaczam i liczę, że w drugim tomie, autorka większą uwagę zwróci na dopracowanie.

.

Autorka wykreowała bohaterów na nieidealnych, popełniających błędy, mających swoje pragnienia i podążających za rodzącym się uczuciem. Moim zdaniem ciekawie i mocno realistycznie, szczególnie, że Elena, dopiero przy Gabrielu, zaczyna żyć.

.

Tak jak pisałam wyżej, jest to debiut nieidealny, ale również świetna lektura na przyjemne spędzenie czasu wolnego z romansem, który wciąga. Nieco słodki, momentami pikantny i wulgarny. Autorka w głównej mierze skupiła się na Gabrielu i Elenie, to na nich zwracamy największą uwagę, więc mafia to taki smaczny dodatek.

Romans, który bardzo miło będę wspominać, choć do niektórych momentów trzeba podejść z przymróżeniem oka ;)

"Nie bałam się niczego, bo byłam z nim- moim wybawicielem z dziecięcych lat. Byłam z osobą, która pokazała mi,że jestem kimś więcej niż tylko posłuszną córką mafii- że jestem kobietą. "

Lubicie książki mafijne z aranżowanym małżeństwem? Mając już kilka pozycji z takim motywem ,śmiało mogę powiedzieć,że to połączenie najbardziej się sprawdza dlaczego? Chociażby dlatego,że to najlepsza opcja na połączenie dwóch rodzin, zwiększenie i umocnienie swojej pozycji oraz uzyskania sojuszy, czy wsparcia,jeśli będzie ono potrzebne.

Autorka w swoim debiucie zaprasza nas do poznania córki mafii — Eleny, kobiety, która od najmłodszych lat była tłamszona, wychowywana twardą ręką.

Życie Eleny nie należało do najlżejszych. Ze względu na pozycję ojca musiała zachowywać się inaczej. Musiała być posłuszna, wykonywać każde polecenie. Jednak nie jest dobrze traktowana zarówno przez rodziców, jak i przez kuzyna. Wszystko utrudnia fakt,że nie odczuwa niektórych bodźców, nie odczuwa bólu oraz nie potrzebuje władzy i nie chce aranżowanego małżeństwa. Pragnie spokojnego życia.

Gabriel jest młodym, pewnym siebie i swojej pozycji capo dei capi chicagowskiej mafii, dla którego małżeństwo bez miłości jest niczym nadzwyczajnym. Wszystko, czego pragnie, dostaje. Chcąc umocnić swoją pozycję ,decyduje się na aranżowane małżeństwo z Olivią Montenegro. Gdy na przyjęciu zaręczynowym poznaje w Elenie dziewczynę, której pomógł jakiś czas temu ,a ona w zamian za pomoc kopnęła go w kolano i uciekła, postanawia zmienić swoje plany. Zamiast Olivii , chce poślubić Elenę. Jednak czy uda się mu poskromić pyskatą diablicę? Czy Elena mimo swojego porywczego charakteru stanie ramię w ramię z chicagowskim Capo? Co z tym wszystkim wspólnego ma kuzyn dziewczyny? Jak zareaguje Olivia na wieść o tym,że to nie ona stanie na ślubnym kobiercu z Gabrielem ?

" Córka mafii, Elena" jest pierwszym tomem serii " Dzieci mafii" . Jest również debiutem, który w moim odczuciu wypadł naprawdę dobrze. Książka napisana jest przystępnym językiem oraz narracją pierwszoosobową w czasie teraźniejszym , z kilkoma wstawkami wspomnień. Napisana z perspektywy zarówno Eleny, jak i Gabriela, dzięki czemu mamy większy wgląd na bohaterów, na ich odczucia i emocje. Pozycję tę czyta się bardzo szybko, jednak mam wrażenie,że momentami za szybko. Brakowało mi tu rozwinięcia niektórych wątków, chociażby relacji między Eleną a Dantem, który miał ogromną obsesję na jej punkcie. Brakowało mi tego wyjaśnienia i obszerniejszego obrazu, dlaczego Elena była na to wszystko tak obojętna. Liczę, na to, że w jakimś stopniu zostanie to wyjaśnione w drugim tomie. Męczyła mnie również sytuacja z rodzicami dziewczyny. Dlaczego oni traktowali ją jak powietrze? Byli obojętni na jej krzywdę?. Ogólnie nie przejmowali się nią ? Książka jest cieniutka, zawiera 200 stron, lecz dla mnie mogłaby być obszerniejsza. Bohaterowie wykreowani dobrze, a dialogi nie były drętwe i wyprane z emocji. Znajdziemy tu również szereg emocji, od współczucia i frustracji po żal i szczęście. Momentami było niebezpiecznie, ale i pikantnie. Sceny erotyczne były opisane ze smakiem. I mi jako osobie, która lubi brawurę i mocną jazdę mniej podobała się druga połowa książki, ponieważ stała się taka bardziej stonowana, słodka wręcz. To mimo wszystko czytało się to fajne.

Gdzieś, między wierszami można nawet wyczuć to, co pragnie nam przekazać nam autorka. Na przykładzie głównych bohaterów i ich zachowań możemy wywnioskować, jak ważna w związku , który dopiero co się dociera, jest szczera rozmowa. Jak nawet minimalny brak zaufania sprawia, że jesteśmy podatni na manipulację. Ile można stracić przez niedomówienia i herezji innych.

Podsumowując, książka mimo wszystko mi się podobała. Była lżejsza, mniej emocjonująca, ale przyjemna. Czytało mi się dobrze, a nawet zostałam wciągnięta w historię, jaką opisała nam Aleksandra. Widać, że autorka ma spory potencjał i może w tej części nie został ON do końca wykorzystany, to liczę na to, że kolejne będą jeszcze lepsze, bardziej dopracowane. Ja polecam ! I czekam na wasze opinie. Debiut zaliczam do jak najbardziej udanych.

Kolejny debiut, kolejny romans i kolejna mafia ;) Tym razem na tapecie „Córka mafii. Elena” Aleksandry Możejko. Jest to pierwszy tom serii Dzieci mafii. Będzie to trylogia, która zaskoczy niejedną czytelniczkę! Czym zaskoczyła mnie?

Już po przeczytaniu pierwszych rozdziałów byłam mocno zaintrygowana tym, jak autorka pociągnie dalej swoją historię. Początek zaczyna się niewinnie, bo nasza główna bohaterka jest jeszcze dzieckiem, ale to właśnie wtedy dochodzi do pierwszego spotkania z Gabrielem. Chłopak stał się wtedy jej bohaterem, bo uratował ją z rąk jej kuzyna Dantego, który to od młodzieńczych lat lubił się nad nią znęcać. Ale za to ich drugie spotkanie wywróci życiem i jednego i drugiego ;)

Bardzo podobał mi się pomysł z aranżowanymi zaręczynami i tym w jakim kierunku poszła dalej ta historia. No bo taki zwrot wydarzeń od samego początku? :) powiem Wam szczerze, że im dalej tym coraz więcej się dzieje. Tutaj nie ma miejsca na nudę, czy powolne toczenie się wydarzeń. Tutaj co chwilę mamy jakąś rewelację. Niestety niektóre wątki były niedokończone i potraktowane trochę pobieżnie, co trochę mnie zasmuciło, bo bardzo chciałam poznać bardziej historię Dantego i tego dlaczego tak bardzo nienawidził Eleny. No i motyw z rodzicami – ale to podobno będzie wyjaśnione w kolejnych częściach, więc choć tyle dobrze :) – jest to debiut, dlatego też niektóre rzeczy można jeszcze poprawić w kolejnych częściach. Pomimo to książkę bardzo dobrze mi się czytało i naprawdę szybko! Nie jest wielka objętościowo, bo ma tylko 200 stron, choć nie kryje, że te 100 stron więcej mnie by nie przeszkadzało :D

Jeśli chodzi o bohaterów. Autorka bardzo fajnie ich wykreowała, choć momentami słodyczy nie zabrakło ;) Elena zaintrygowała mnie swoją pewnością siebie i tą swoją chorobą, która objawiała się brakiem odczuwania bólu – z czym spotykam się po raz pierwszy! Gabriel kojarzył mi się jako taki byczek, którego wszyscy się boją, z jednej strony jest człowiekiem do rany przyłóż, ale jeśli chodzi o interesy i karanie, to najlepiej uciekać gdzie pieprz rośnie. I tak jak wspomniałam – Dante, który najbardziej mnie zaciekawił, był niestety tłem. Relacja między nimi wszystkimi była raz spokojna, raz burzliwa, a to jak się do siebie później zwracali było trochę za słodkie :P a wiecie, że ja mało słodzę, więc nadmiar cukru trochę mnie odpycha :P

„Córkę mafii. Elenę” oczywiście Wam polecam! Myślę, że jak na debiut jest dobrze! Historia mi się podobała, a te małe niedociągnięcia, myślę, że będą dla autorki dobrą wskazówką na przyszłość D:

I trzymam kciuki żeby każda kolejna książka była coraz lepsza:) z niecierpliwością czekam na kontynuację Dzieci mafii i gratuluje autorce udanego debiutu :D