Coraz ciemniej w Wartheland

Gdy w 1939 roku Niemcy wcielają Poznań do Trzeciej Rzeszy, Wilhelmine Günther ze spokojem obserwuje wprowadzanie nowego ładu. Otwiera oczy dopiero w wyniku tego z czym się spotyka w momencie gdy zakochuje się w Polaku, który szybko staje się jej narzeczonym. Antoni wie, że nowy namiestnik Rzeszy Arthur Greiser zamierza rządzić Krajem Warty żelazną pięścią.

Tymczasem niepokorni schodzą do podziemia i postanawiają walczyć. Franciszek Witaszek, uznany lekarz, ponad przysięgą Hipokratesa postawi przysięgę żołnierską – od tego momentu będzie nie tylko ratować życia, ale także je odbierać. Posen staje się świadkiem bezpardonowej walki o ludzkie życie, w której jedna strona chce je wydrzeć, a druga – ocalić.

W powyższej powieści poznajemy więcej postaci niż tylko Wilhelmine i Franciszek oraz śledzimy ich poczynania oraz tragiczne losy, które niejednokrotnie przyprawiły mnie o łzy wzruszenia lub zwyczajnej bezradności. I mimo tego, że spodziewałam się kierunku, w którym potoczą się losy poszczególnych bohaterów książki, to śledziłam je z zapartym tchem i nadzieją na to, że może jednak nie wszystkich spotka tragiczny los.

"Coraz ciemniej w Wartheland" to książka oparta na faktach, której się bałam. Głównie obawiałam się, że autor zbytnio wygładzi wydarzenia z wojny lub wręcz przeciwnie - opowie nam historię pełną patosu i niepotrzebnej romantyzacji wojny. Jednakże na szczęście dostałam poruszającą historię o odwadze, strachu, niedoli, miłości i patriotyzmie, która w moich oczach jest dość wiarygodnie osadzona realiach wojny. Dla mnie ta historia okazała się być na tyle dopracowana, że przypominały mi się różne opowieści dziadków z czasów wojny, które momentami były bardzo podobne do losów poszczególnych postaci z książki.

W powyższej powieści poznacie losy nie tylko Żydów czy wykształconych osób, które zdecydowały się na walkę z wrogiem. W "Coraz ciemniej w Wartheland" znajdziecie też historie zwykłych ludzi, którzy również chcieli coś zrobić, by chociaż uprzykrzyć życie niemieckiemu najeźdźcy. Dodatkowo też poznajemy perspektywę niemieckiego naczelnika Rzeszy w Poznaniu. I chyba dzięki temu, że możemy szerzej spojrzeć na powyższą historię ta opowieść tak bardzo chwyta za serce.

Muszę się przyznać, że sięgając po powyższą książkę obawiałam się, że to będzie kolejna historia, która właściwie nie wniesie nic nowego do mojego życia. Jednakże okazało się zupełnie inaczej, bo "Coraz ciemniej w Wartheland" okazało się być ogromnie poruszającą historią o zwykłych ludziach, którzy doświadczyli wojny na terenie zajętym przez Niemców. W dodatku tak jak wspomniałam, jest to historia wiarygodna i dopracowana, która bardzo mnie poruszyła, a tym samym na długo zostanie w mojej głowie.

Ciężko jest mi napisać cokolwiek więcej o tej książce, żeby nie zdradzić Wam zbyt wiele, co mogłoby Wam zepsuć wrażenia z lektury. W każdym razie powyższa powieść jest warta uwagi - nawet jeśli przeczytaliście już sporo publikacji o II wojnie światowej. Dlatego mam nadzieję, że wybaczycie mi jak zostawię Was z tym co już napisałam na temat powyższej powieści.

Piotr Bojarski to autor kilkudziesięciu publikacji, głównie z tematyki wojennej oraz kryminałów. Postanowiłam skusić się na lekturę jego najnowszej pozycji - ,,Coraz ciemniej w Wartheland".

Opisane wydarzenia Kraju Warty mają miejsce od września 1939 r. aż do lipca 1946 r. w epilogu. Poznajemy Polaków, którzy postanawiają nie czekać biernie, tylko powziąć walkę z okupantem na miarę swoich możliwości. I tak, Franciszek Witaszek, doktor medycyny z Poznania staje na czele siatki odpowiadającej za zarażenia bakteriami. Obawiając się o los swojej rodziny - żony i piątki dzieci musi być szczególnie ostrożny, za działanie na niekorzyść Niemców grozi przecież kara śmierci!

Rodzice Wilhelmine Gunther to małżeństwo mieszane, ojciec jest Niemcem, matka Polką. Dziewczyna jednak czuje się Niemką, do czasu aż na mocy ówczesnego prawa zostają zabronione związki między rasowe i z miłym sercu Antonim Jagłą, Polakiem, musi spotykać się potajemnie. Czy kobieta widząc dalsze posunięcia okupanta nadal pozostanie wierna ,,swojemu narodowi"?

Ciekawą postacią jest także zdawałoby się prosty robotnik Antek Ślepok, który ze swoim koniem Siwką zajmują się rozwożeniem zamówionego towaru. Mając na utrzymaniu żonę i dzieci decyduje się przystąpić do podziemia i walczyć na miarę swoich możliwości. Jak jednak wiemy, nie zawsze wszystko kończy się tak, jak byśmy to sobie wymarzyli.

Piotr Bojarski stworzył niezwykle poruszającą historię trójki zupełnie obcych sobie ludzi, Polaków, tych, którzy za wolną Polskę oddaliby wiele. Dzięki retrospekcjom i wątkom autentycznym mieliśmy wrażenie, że nie sposób odłożyć tę książkę bez przeczytania jeszcze kolejnej strony. Albo kilkudziesięciu. Niezwykle wciągająca opowieść o ludziach z Kraju Warty, którzy w momencie próby nie zawahali się i podjęli walkę z okupantem. Nie zabrakło także opisania działań niemieckich i zemsty Arthura Greisera. Ale tę historię polecam Ci poznać już bliżej samemu.

,,Coraz ciemniej w Wartheland" to pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników literatury wojennej. Fabuła została tak poprowadzona, że Piotr Bojarski zdecydowanie zalicza się do tych autorów, których pozostałe publikacje przeczytam z ogromną przyjemnością. Polecam!

W 1939 roku Poznań zostaje wcielony do Trzeciej Rzeszy. I na tym wydarzeniu autor buduje swoją powieść. Książkę, którą można czytać z pełnym zaufaniem i z otwartością na wiedzę, bo Piotr Bojarski (z wykształcenia historyk) opowiada losy zwykłych ludzi, w oparciu o prawdziwe wydarzeniach historyczne. A to, ostatnio, nie jest rzeczą oczywistą w tego typu publikacjach.

Ta gruba, treściwa książka to świetna powieść pokazująca wojenną rzeczywistość, ale w taki prawdziwy sposób. Bez patosu, bez wzniosłości i bez ozdobników. Ciężka w swoim wydzwięku, momentami trudna, jednak warta każdej spędzonej z nią chwili. Bardzo podobało mi się, że bohaterami tej powieści są zwykli ludzie, oderwani od swojej pracy, od codzienności, wydarzeniami na które nie mają wpływu. I chyba dzięki tej zwyczajności, ta powieść mocniej odziałuje. Styl pisania jest przyjemny, wciągający, nie ma tutaj "nauczycielskiej" maniery, i chociaż to książka poważna, to czyta się ją bardzo dobrze.

Nie jestem z Poznania, nie znam wszystkich wydarzeń związanych z tym miastem, jednak dzięki tej książce mogłam "dotknąć" historii tego miejsca. Autor pokazał brutalność wojny w codzienności, pokazał, że cierpienie ludzkie było niezależne od miejsca, a działania przeciw okupantowi trwały wszędzie, nie tylko tam, gdzie autorzy podręczników do historii, widzieli wielkie patriotyczne zrywy. Dla osób z Poznania lub z okolic to książka konieczna do przeczytania, a dla reszty -  pozycja obok, której nie można przejść obojętnie. Gorąco polecam.

„Zło, któremu trzeba się przeciwstawić. Los, którego nie można uniknąć.”

Przenosimy się w czasie, Poznań, II wojna światowa zbiera swoje żniwo. Wraz z jej wybuchem, wszystko ulega drastycznej, przerażającej zmianie. Nic już nigdy nie będzie takie samo. Do Poznania wkracza niemieckie wojsko. Namiestnik Rzeszy Arthur Greiser ma zaprowadzić nowy ład w Kraju Warty. Poznań ma być wcielony do Rzeszy, a polskość całkowicie zlikwidowana. Polacy stają się ludźmi gorszej kategorii, niechcianym, złowrogim elementem, który ma zostać unicestwiony. Arthur Greiser nie przebiera w środkach, zrobi wszystko Poznań stał się całkowicie niemiecki. Rządzi twardą, bezlitosna ręką, nazistowski terror staje się wszechobecny.

Franciszek Witaszek ma żonę i cztery maleńkie córki, jest uznanym lekarzem, będzie musiał podjąć dramatyczne decyzje, od których nie będzie już odwrotu. Wilhelmine Günther to dziewczyna, która stoi u progu dorosłego życia, początkowo nie widzi niczego złego w nowej niemieckiej polityce. Oczy otwiera jej narzeczony, Antoni, który jest Polakiem i doskonale zdaje sobie sprawę z tego, co chcą zrobić Niemcy. Antek Ślepok, woźnica ma żonę i dzieci, podejmuje ryzyko, na szali stawia nie tylko swoje życie.

Wielowątkowa akcja powieści toczy swoim rytmem, ukazuje przerażające wojenne lata od 1939 do 1946. Fabuła dopracowana w każdym szczególe, czuć ogromną wiedzę historyczną i pasję Autora. Niesie bardzo zróżnicowane emocje, jest idealnym połączeniem fikcji literackiej z prawdą historyczną. Umiejętnie, z wyczuciem, dbałością o szczegóły Pan Piotr oddaje atmosferę i ducha tamtych czasów. Czytanie od początku do końca – pomimo trudnych i bolesnych opisów – było prawdziwą przyjemnością. Rewelacyjnie ukazani bohaterowie, to zwykli ludzie, którym przyszło żyć w niebezpiecznych czasach. Odważni, silni, nieugięci i tchórze. Narracja toczy się z perspektywy kilku bohaterów, zarówno Niemców jak Polaków, mamy możliwość szerszego spojrzenia na przebieg wydarzeń. Dokładnie widzimy ich wewnętrzne zmagania, rozterki, słabości i siłę.

Przejmujący, destrukcyjny wojenny obraz, a obok życie ludzkie. Ich cierpienie, ból, niemoc, przerażenie. Nieustanna walka o przetrwanie, o godność. Dramatyczne decyzje i ich nieuniknione konsekwencje. Strach o najbliższych, poświęcenie, lojalność, odwaga. Ogromna siła miłości, wzajemne wsparcie. Dobro nieustannie ściera się ze złem. Okrucieństwo, brak człowieczeństwa, przemoc, wymyślne tortury, zatracanie w fanatycznych poglądach. Dylematy moralne, wyznawane wartości, walka z okupantem. Podziemie rośnie w siłę, toczy nierówną walkę z bezlitosnym okupantem, chęć zemsty jest ogromna. Jaką cenę przyjdzie im zapłacić? Żydowskie getto, ludzkie upodlenie, obóz koncentracyjny.

Klimatyczna, mądra, wartościowa, nieprzeciętna powieść oparta na prawdziwych wydarzeniach, w której obyczajowość niesie ogromne emocje, chwilami powoduje szybsze bicie serca. Całkowicie przykuwa uwagę, trudno było ją, choć na chwilę odłożyć, tak bardzo wciągają poplątane ludzkie losy i rozwój wydarzeń, które śledziłam z niepokojem i zapartym tchem. Prawdziwa perełka, w której wszystko jest wyważone, spójne i idealnie ze sobą współgra. Powieść jest mi szczególnie bliska, mieszkam w Wielkopolsce i doskonale znam Poznań. Bardzo polecam, była to prawdziwa uczta literacka! Tatiasza i jej książki :)

Po tę powieść sięgnąłem zaintrygowany jej opisem. Jako że interesuje mnie okres II wojny światowej to chęć do jej przeczytania jeszcze wzrosła. Tym bardziej że jej fabuła została stworzona na podstawie autentycznych wydarzeń. Pomyślałem sobie, że to w zupełności wystarczy jako zachęta. Za to sama książka to jak dla mnie rewelacja!

Doskonale poprowadzona akcja i jej przebieg dosłownie przenoszą podczas czytania do tych brutalnych czasów. Czuje się wszechobecną grozę i niebezpieczeństwa, lecz jest też miejsce na heroizm i podjęcie walki z czającym się wszędzie złem. Mocna i świetna powieść wpływa również na emocje i wyobraźnię. "Coraz ciemniej w Wartheland" to książka warta przeczytania, jeśli ktoś interesuje się historią i niezwykłymi wydarzeniami.