Co zrobić z idiotami. I jak samemu nie wyjść na idiotę

Choć zawsze zastanawia mnie fenomen popularności tego typu książek to muszę przyznać, że ta zła nie jest. W każdym razie, ma wszystkiego po równo. Było tyle smętów co pozytywów, tyle bełkotu co mądrości. Trudno mi nawet stwierdzić, czy ta książka ma być faktycznie poważna, czy jednak bardziej z przymrużeniem oka, choć ja ją odbieram w tych drugich kategoriach (zapewne niesłusznie ale nie potrafiłam inaczej). Miałam fun, choć to taka "filozoficzna" rozprawa o otaczającym nas świecie idiotów. Mało tego, jak autor pewnie i słusznie zauważył "zawsze jesteśmy czyimś idiotą". Cóż, trzeba być obiektywnym, dużo w tym prawdy. W ogóle książka jest pełna prawdy. Ironicznym (na mój gust) językiem pisana, więc ten wydźwięk może być heheszkowaty ale to właściwie smutny obraz współczesnego świata. Fajny styl, bo pełen bliskiego mi sarkazmu ale też po autorze należy spodziewać się teorii poważnych, i to tworzy całkiem spoko lekturę. Kto stroni od poradników (jak ja) niech się nie zniechęca, bo w tym pisaniu jest wiele "obok" poradnika. Kto lubi poradniki wiele z poradnika znajdzie. Nie mogę bowiem napisać, że z poradnikami nie ma nic wspólnego, choć ja mam specyficzne podejście do tego gatunku. Zwyczajnie, niewiele mi one "radzą", choć wiem, że bywają przez czytelników pożądane. Książka bardziej mieści mi się w gatunku rozważań filozoficznych. Kto lubi, ten sięgnie. Bo warto, nawet zrobić sobie taki krótki przerywnik od powieści. Pozycja jest niewielkiej objętości, szybko się śmiga a i wiele mądrości można wyczytać.

Głupota to jedna z najbardziej irytujących przywar człowieka. I choć stworzenie zadowalającej definicji głupoty jest trudne, to umiejętność radzenia sobie z nią - jest o wiele trudniejsza. Tak więc “Co zrobić z idiotami i jak sememu nie wyjść na idiotę”?

👉 Idioci wokół mnie, idiota wewnątrz mnie

Pierwotnie pojęcie idiotyzmu oznaczało niepełnosprawność intelektualną w stopniu znacznym. Z czasem jednak poprzez negatywne nacechowanie tego słowa w języku potocznym, pojęcie to wyszło z obiegu terminologii medycznej. Co więc oznacza termin idiota?

Obecnie mówiąc o idiotyzmie, mamy na myśli szerokie spektrum głupoty, uprzedzeń, upartości, braku empatii, czy też awanturnictwa. Nie istnieje jednak definicja mogąca wyczerpać głębię tego pojęcia, ponieważ każdy spotkany przez nas idiota jest nim dla nas samych.

Podobnie my sami możemy być czyimiś idiotami, od czego nie jesteśmy w stanie w żaden sposób uciec.

Idiotyzm powoduje w nas złość, chęć starcia się w (nierównym) pojedynku i udowodnienie idiocie jego winy. Problem w tym, że próba zejścia na jego poziom zapewne skończy się sromotną porażką, w której nasz oponent wygra przewagą doświadczenia.

Próby edukacji takiej osoby w dotkliwej dla nas kwestii również skończą się raczej spaleniem na panewce. Rozmowa o Twoich uczuciach z adwersarzem także może nie być najskuteczniejszą linią obrony. W końcu rozmawiamy z kimś, kto nie jest zbytnio przejęty faktem naszego istnienia.

Jak więc identyfikować idiotyzm wokół nas i w nas samych? I co robić, kiedy do takiego spotkania dojdzie? Jest to niełatwe zadanie, któremu na szczęście z pomocą przychodzi Maxime Rovere, filozof i autor książki “Co zrobić z idiotami”.

👉 “Co zrobić z idiotami i jak samemu nie wyjść na idiotę”

Lubię sięgać po książki o głupocie, ponieważ fascynuje mnie fakt, że jej istnienie uwydatnia definicję samej mądrości. I vice versa. Tak jak cień nie istnieje bez światła, tak wszystkie cnoty spotykając się ze swoim przeciwieństwem, wyraźniej zarysowują swoje granice.

Jednak problemem tytułów tego typu jest fakt omawiania struktury czysto teoretycznej. Są to często fantastyczne pożywki dla naszego umysłu oraz niezwykłe lekcje pokory (głupotą jest bowiem stawianie siebie na piedestale pychy). Niemniej mimo ogromnej wartości takich przekazów, często brakuje w nich praktycznego podejścia do tematu.

Książka Rovere'a jest jednak odejściem od tej praktyki. Jest to z pewnością poradnik filozoficzny, gdzie warstwa idei jest podłożem do wyciągniętych wniosków, niemniej nie zabraknie tutaj porad praktycznych, których skuteczność możemy wypróbowywać w naszym życiu.

Nie znajdziemy tutaj wypunktowanych list skutecznych odpowiedzi. Niemniej przyjrzymy się mechanizmom, które rządzą idiotycznymi zachowaniami i pułapkom, w które łatwo wpaść w starciu z osobą, którą uważamy za idiotę.

Jeśli więc jesteście ciekawi: “Dlaczego idioci wolą niszczyć”; “Dlaczego idioci rządzą” lub “Dlaczego zawsze wygrywają”, mam dla Was książkę idealną.

Zanim rozpoczęłam czytać poradnik autorstwa Pana Maxime Rovere pt.'' Co zrobić z idiotami. I samemu nie wyjść na idiotę'' rozważałam, jaki będzie płynął z niej główny przekaz oraz to, że nadany mu tytuł nie spodobał mi się.

By móc lepiej pojąć i poszukać linii właściwego rozwiązania z opisywanym głównym tytułem idiotami zapoznałam się ze słowami autora zamieszczonymi na samym początku. Wyjaśnił on, co najbardziej go interesuje pod tym pojęciem oraz opisuje zachowania ludzi, którzy ukazują się nam ze strony udowodniania czegoś, w czym oni czują, się doskonale mają swój świat.

Poradnik ten składa się z 14 rozdziałów, w których to zostały omówione zagadnienia oraz przytoczone przez autora przykładów na podstawie opracowanych w nich tekstach dialogowych je poprzedzające.

Można na podstawie indywidualnych rozważań autora pozwolić sobie samemu stwierdzić czy się rozumie podjęty przez niego główny temat, bo ja przyznam, że miałam lekki mętlik po zapoznaniu się z nim, ale to może ze względu na poczucie humoru autora.

W wielu omówionych kwestiach dotyczących trudnych zagadnień należy przyznać autorowi rację.

Moją uwagę zwróciły 3 rozdziały z tego względu, że wzbudziły we mnie zainteresowanie.

Ujęło mnie pozytywnie, że można spojrzeć na wiele sposobów na osoby nazwanych przez autora idiotami pomimo tego, że nadana im nazwa nie podoba mi się.

Podobało mi się to w tym poradniku, że w nad rozdziałami były opisane, o czym one będą, a w spisie treści brakowało mi nadania numeracji rozdziałom.

Podjęty temat przez autora łatwy nie jest do zrozumienia tak za pierwszym razem, bo uważam, że nie każdy z nas będzie, w stanie potrafi, go zrozumieć tak czytając go tylko raz.

Ostatnia strona zawiera załączoną do całości bibliografię.

Ciekawostką największą według mnie w tym poradniku jest to, że autor potrafi przewidzieć zachowania i zakłada z góry nasze założenia odnośnie do zachowań tychże osób, które nazywa idiotami i jak z nimi skutecznie walczyć nie zapominając o tym, że istnieje filozofia, na którą można się powołać.