Choose Cthulhu 5: Zgroza w Dunwich

Jesteś profesorem Henrym Armitage'em, magistrem, doktorem, kierujesz biblioteką Uniwersytetu Miskatonic w Arkham. Wybierasz się do Aylesbury w celu zbadania megalitycznych budowli w okolicy- kamiennych kręgów i ołtarzy rytualnych. Ale nastrafiasz na dom pewnej rodziny, która zaprowadzi Cię do złego...

Piąta część serii gier paragrafowych Choose Cthulhu to ,,Zgroza w Dunwich'' Leonardo Pinto. W mojej biblioteczcce jest to 4 pozycja z tej serii.

Szybkie przypomnienie, co to gra paragrafowa. Jest to książka, w której samodzielnie decyduje się o losie bohaterów, poprzez numery tekstów. Np. Mamy do wyboru czy idziemy dalej wąską droga, więc mamy przejść do paragrafu 29 lub iść przez miasto wśród ludzi to do paragrafu 120. Mniej więcej na tym to polega.

Cała ta seria jest dla mnie bardzo przyjemna, bo te książki, są bardzo ''szybkie'', i nawet jak jestem zabiegana to znajdę godzinkę, by w nią zagrać. A do tego cała oprawa jest przepiękna. Cudowna okładka, przyciągająca wzrok, ładne wykończenia, grube kartki, tekst przyjemny dla oka i te wszystkie obrazki jest to coś co naprwdę mi się podoba i wierci dziurę w głowie, że muszę mieć te książki.

Rodzina Whateleyów, która ma wiele tajemnic, a jej członkowie są kojarzeni z demonicznymi rytuałami, występuje tu w głównej roli, nie ważne którą ścieżką pójdziemy. A my możęmy wcielić się w rolę profesora Warrena Rice'a, który próbuje rozwiązać zagadkę wspomnianej rodziny jak i praktykowanych przez jej członków rytuałów i zaklęć.

Książka ta należy do gatunku horrory, nie jest jednak ona tak straszna i przerażająca jak oryginalne książki H.P. Lovecrafta. Przy nich zdecydowanie można mieć koszmary, tutaj mamy historię, która jest w jakiś sposób stresująca i niepokojąca, mogąca dać uczucie chwilowiej ,,gęsiej skórki''. Jednak nikt nie powinien sie ich bać. A tymbardziej porzucić ich czytanie przez taki gatunek!

Całą serię polecam jak najbardziej wszystkim czytelnikom!!! I zachęcam do grania w paragrafówki!!

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

"Zgroza w Dunwich" to kolejna, bo już 5 gra paragrafowa z cyklu "Choose Cthulhu", opartego na podstawie opowiadań H. P. Lovecrafta. Ukazała się nakładem wydawnictwa Black Monk, które cudownie wydaje książki. Kolejny raz dostajemy egzemplarz w twardej oprawie stylizowany na stary dziennik. Sama oprawa graficzna daje nam przedsmak mroku i tajemnic zawartych w wnętrzu książki. Całość przedstawiona bardzo przejrzyście, każdy paragraf na osobnej stronie, a do tego ryciny które potęgują grozę. A na samym końcu, oczywiście, znajduje się bestiariusz, który uwielbiam. Książka jest idealna na jeden wieczór lub sprawdzi się też w podróży. Gra się szybko i przyjemnie. Cały czas towarzyszy nam uczucie niepokoju i odczuwamy dreszczyk emocji. Długość rozgrywek jest różna jednak zakończenie zawsze jest inne. Kreacja świata i bohaterów naprawdę bardzo dobra. Opisy proste ale bardzo dokładne, co powoduje odczucie grozy. Naprawdę jestem zachwycona tą serią od Black Monk i bardzo polecam.

W tej części wcielamy się w postać profesora Henrego Armitage, który chce zbadać megalityczne budowlane w okolicy Aylesbury. Na rozdrożu skręcasz w złą drogę i po pewnym czasie dojeżdżasz do malej i cichej miejscowości Dunwich. Wchodzisz do baru by zapytać o drogę, ale najpierw postanawiasz napić się piwa. W tym czasie jesteś światkiem pewnej wymiany zdań miejscowych na temat rodziny Whateleyów, która nie cieszy się tu sławą. Mają oni podobno związek z demonicznymi rytuałami odbywającymi się na pewnym wzniesieniu, które Cię interesuje.

Zew przygody to coś niesamowitego. Coś, co sprawia, że jesteśmy w stanie podejmować bardzo ryzykowne decyzje. Jednak czego się nie robi, by zaspokoić swoją ciekawość? Mówi się, że ciekawość to pierwszy krok do piekła... Ja bym jednak szła w kierunku zaspokojenia, ulgi i być może już ostatniego kroku do piekła. W końcu nie każdy z nas musi źle wyjść na tym, że zadaje pytania, podejmuje różne działania i jest gotowy zmieniać świat. Niemniej czy każdy wychodzi na tym dobrze? Myślę, że na podstawie własnych doświadczeń jesteście w stanie sami odpowiedzieć na to pytanie.

Jak część z Was na pewno wie, od jakiegoś czasu zaczęłam się interesować troszkę inną formą literatury. Mam tutaj na myśli gdy paragrafowe. Jeszcze niedawno nie miałam nawet pojęcia, że coś takiego istnieje, lecz dzisiaj mam już za sobą niejedną taką pozycję i całym sercem doceniam ich pomysłowość oraz możliwości, które dają. W końcu pewnie każdy z nas, a przynajmniej większość z nas była w momencie, gdy książka poszła całkiem innym tropem niż się spodziewaliśmy i nie mogliśmy tego zaakceptować. Tutaj czegoś takiego nie ma – tutaj my decydujemy.

Tym razem na kaliber wzięłam kolejny tom serii, którą od jakiegoś czasu Wam przedstawiam. Są to książki paragrafowe z cyklu "Choose Cthulhu". Są one oparte na twórczości Lovecrafta, której osobiście nadal nie poznałam, dlatego "Zgroza w Dunwich" jest przeze mnie oceniana wyłącznie przez pryzmat samej siebie. Nie jestem w stanie dostrzec powiązań z genialnym pisarzem i ocenić rozwiązań Leandra Pinto.

Niemniej w żaden sposób nie przeszkadzało mi to, by całą sobą docenić pomysł. Za każdym razem jak czytam książkę z tej serii, nie jestem w stanie być obojętna na ten niesamowity klimat, który tworzą pisarze. Jestem głęboko przekonana, że to właśnie ujmuje twórczość samego Lovecrafta. Historia "Zgrozy w Dunwich" od pierwszych stron zaprezentowała motywy z jednej strony tak doskonale nam znane, z drugiej ujęte w całkowicie odmienny, nietypowy sposób. Niesamowicie pozytywnie to odebrałam.

Styl autora jest intensywnie obrazowy dzięki swoim barwnym opisom. Cały czas czuć, że pisarz stara się mocno oddziaływać na wyobraźnię i wychodzi mu to po mistrzowsku. Nawet na chwilę nie odpuszcza. Cały czas czerpie ze wspomnianego klimatu i trzymając czytelnika w garści, przedstawia mu obrazy, od których nie da się oderwać ani ze strachu, ani z ciekawości. Tkwiłam w nich i czułam się zahipnotyzowana. Musiałam wiedzieć, do czego dążę i jaki to ma cel.

Ta ścieżka fabularna, którą jako pierwszą przeszłam, jest zachwycająca. Gdy już nabierała spójności i myślałam, że wiem, gdzie i po co podążam, zaskakiwała mnie czymś nowym. Czymś całkowicie logicznym, ale wcześniej bezpośrednio dla mnie niedostrzegalnym. Między innymi właśnie dlatego nie byłam w stanie oderwać się od fabuły i właśnie pierwszą moją ścieżkę przeszłam dosłownie na raz. Musiałam – tu nie było możliwości, choćby na chwilę oderwać się od lektury, ani tym bardziej odłożyć ją na później. W końcu trzeba było poznać to zakończenie i dać się porwać atmosferze pełnej grozy, magnetyzmu i swoistego piękna.

Jestem niezmiernie podekscytowana, że mogłam ponownie zapoznać się z tą serią, a raczej jej kolejnym tomem i ponownie przeżyłam przygodę, która zawładnęła moim sercem i pozwoliła mi podejmować moje własne decyzje. Nie czułam się tak bardzo przez nią ograniczona, jak to czasami bywa przy niektórych lekturach. Czy to nie jest cudowne? Jeśli czasami odczuwacie ten sam problem co ja, to bez wątpienia pozycja literacka dla Was. Też podkreślę, że książki z serii można czytać niezależnie od siebie.

"Zgroza w Dunwich" Leonardo Pinto to już piąty tom serii Choose Cthulhu, w którym mamy możliwość uczestniczyć w wydarzeniach zainicjowanych przez H.P. Lovecrafta. Choć nie miałam okazji sięgnąć po wcześniejsze części (ich znajomość nie jest niezbędna) to już kolejny tom jest w gotowości... Dla uściślenia dodam, że z grami paragrafowymi miałam już styczność dzięki wspaniale wydanemu "Widmu nad Arkham".

Na początku muszę zaznaczyć, że wydawnictwo Black Monk ponownie urzekło mnie walorami estetycznymi swojej publikacji - książka posiada twardą oprawę utrzymaną w stonowanej, mrocznej kolorystyce. Wklejki oraz kolejne strony posiadają związany z fabułą motyw ramion zaopatrzonych w liczne przyssawki. Przy niektórych paragrafach widnieją czarno-białe ilustracje przedstawiające wybrane sceny, ale są też takie fragmenty, które zawierają same symboliczne obrazki lub nie zawierają ich wcale.

Akcja rozgrywa się w odludnym miasteczku Dunwich, gdzie mieszka tajemnicza rodzina Whateleyów, której członkowie są kojarzeni z demonicznymi rytuałami. Mamy okazję wcielić się w rolę profesora Warrena Rice'a, próbującego rozwiązać zagadkę wspomnianej rodziny oraz praktykowanych przez jej członków rytuałów i zaklęć.

Jeśli chodzi o sposób "poruszania się" po fabule to komunikaty są zrozumiałe, a widniejące opisy często niejako podpuszczają do podjęcia wyzwania zamiast zaszycia się w bezpiecznym miejscu i prowadzenia nudnego życia. Ja zrobiłam dwa podejścia do lektury i pierwsze z nich zakończyło się tym, że jeden z bohaterów celował do mnie z rewolweru, a następnie rzucił się na mnie wbijając w brzuch swoje zęby, po czym rozrzucił wnętrzności i opuścił mnie z rzeczą, do której dostępu wcześniej mu odmówiłam. Drugie zakończenie wręcz mnie rozczarowało (pomimo tego, że tym razem przeżyłam), ponieważ zachowanie bohatera nijak się miało do jego natury - aktywnego i dociekliwego badacza.

Jestem ciekawa pozostałych części (szczególnie dlatego, że ich autorami są różne osoby) i wrażeń, jakie będą im towarzyszyły. Muszę przyznać, że cała seria bardzo ładnie by się prezentowała w domowej biblioteczce. Ciekawość co do fabuły również ma tu bardzo duże znaczenie.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].