Chemia serc

Polecam! Zdecydowanie inna niż wszystkie i warta uwagi:)

Henry to młody chłopak, który nigdy nie był zakochany. Nigdy nawet nie próbował kogoś pokochać, a jego próby kończyły się niepowodzeniem. Jego życie ulega diametralnej zmianie, gdy do jeszcze szkoły przepisuje się niejaka Grace Town, a ON zostaje naczelnym redaktorem szkolnej gazetki. Dziewczyna jest bardzo dziwna, ponieważ nosi znoszone, za duże ubrania, nie maluje się, nie jest rozmowna, raczej unika wszelkich kontaktów i porusza się o kuli. Jednak ta dwójka znajduje specyficzną nić porozumienia, która nikomu nie jest znana. Czy miłość wszystko zwycięży? Czy przysłowie “jeśli kogoś kochasz to daj mu odejść” to dobry pomysł? Jakie sekrety ma Grace?

Nie wiem czy Wy też czasami tak macie, że podczas lektury przeżycie pewne deja vu? Ja miałam tak właśnie podczas tej książki. Co chwila miałam skojarzenia z “Papierowe miasta”, “Szukając Alaski”, “Wszystkie jasne miejsca” (chociaż w tym przypadku to ekranizacja, bo za książkę dalej się nie zabrałam) czy “Listy do utraconej”. Jakby te pozycje się połączyły i stworzyło się coś nowego. To było bardzo przedziwne uczucie.

Ogólnie powieść wywołała u mnie wiele emocji. Od samego początku zastanawiałam się, jak to się wszystko potoczy. Jaki tajemnice wyjdą na jaw i czy bohaterom się uda. Oprócz głównego wątku jest też wiele pobocznych i też bardzo interesujących. Relacje rodzinne, różne fazy związków, wybieranie drogi kariery i próby pogodzenia się ze swoim losem. To złożona powieść, z której można wiele wartościowych lekcji wynieść.

Jeżeli chodzi o bohaterów to są oni naprawdę świetnie wykreowani. Henry jako młody mężczyzna powoli uświadamia sobie, że musi zacząć podejmować coraz ważniejsze decyzje. To rozsądny i poukładany chłopak, dla którego najbliżsi są najważniejsi. Kocha swoją zwariowaną rodzinę, a jego przyjaciele zawsze mogą na niego liczyć. Do Grace podchodzi trochę jak kot do jeża, ale to w pewien sposób jest urocze.Za to własnie Grace trudno mi określić. To bardzo skomplikowana osoba, która nosi na barkach wielkie brzemię. Jej dusza została mocno poraniona i trudno jej się pogodzić z obecną sytuacją. Cały czas jest tajemnicza i co chwila zachowuje się inaczej. Momentami jej zachowanie irytuje, ale gdy wszystko wychodzi na jaw, można to zrozumieć. Postać La też była dla mnie zagadką. Z jednej strony naprawdę lubiłam ją za charyzmę, zawziętość i wsparciu jakie dawała przyjaciołom, ale z drugiej była strasznym konfidentem, wiem że miała dobre chęci, ale mogła sobie niektóre sytuacje darować. Bardzo zabawni byli również rodzice Henry’ego! Ich rozmowy były po prostu genialne!

Książkę czyta się szybko i z wielkim zaangażowaniem. Trudno się od niej oderwać, bo z każdą kolejną stronę jesteśmy coraz bardziej ciekawi jak to wszystko się potoczy i jaki będzie finał. Sama byłam w szoku jak mocno wkręciłam się w tą lekturę i cały czas ona siedzi mi w głowie. To jedna z takich pozycji, które po skończeniu zmuszą do myślenia i analizowania i jestem ciekawa jakbym ją odebrała jakbym przeczytała ją jeszcze raz i bardziej skupiła się na detalach, a nie na głównym wątku. Podejrzewam, że byłoby to równie mocne przeżycie.

Podsumowując Chemia serc czy może Chemia naszych serc (ze względu na ekranizację i nową okładka ma zmieniony tytuł) to powieść trudna, ale skłaniająca do przemyśleń. To książka, która będzie Wam siedzieć w głowie długi czas, ale sprawi, że zaczniecie na niektóre sprawy patrzeć inaczej. Jeżeli macie ochotę na opowieść o trudnych relacjach, dorastaniu i próbie pogodzenia się z przeszłością to ta powieść będzie strzałem w dziesiątkę.

Na początku warto podkreślić, że cała ta książka jest bardzo specyficzna - pod każdym względem. Zaczynając od postaci, a kończąc na stylu, jakim posługuje się Autorka. Ja nie przepadam za tym, dlatego też ciężko mi się czytało. Przez to nie wciągnęłabym się tak bardzo, jakbym chciała. Zwłaszcza, że bohaterowie momentami są bardzo irytujący. Dopiero gdzieś pod koniec faktycznie udało mi się w to wszystko wczuć i zainteresować.

Tak jak wspomniałam wcześniej - całość jest tutaj specyficzna. Tak samo jak styl i język, jakimi posługuje się Autorka. Dla mnie to minus, bo przez to czytało się ciężko. Nie potrafiłam wczuć się w bohaterów. Dialogi między nimi bywały dziwaczne i nienaturalne. Dla mnie nic tutaj nie było zabawnego.

Podsumowując, w moim odczuciu ta książka wypadła naprawdę średnio. Z pewnością obejrzę jeszcze film i mam nadzieję, że ON spodoba mi się bardziej.

Chemia serc pokazuje, że pierwsza miłość nie zawsze jest radosna i pełna szczęścia. Bywa gorzka, łamie serce, ale z pewnością uczy czegoś i pozostaje w pamięci.

Autor: KrystalSutherland

Tytuł: Chemia serc.

Henry Page jest cichym przystojnym chłopakiem. Nie był jeszcze zakochany, bo jest zbyt zajęty nauką. Kończy szkołę średnią i jego całą energię pochłania pójście do dobrej uczelni. Cały czas walczy o zdobycie stanowiska redaktora naczelnego szkolnej gazetki. Na ostatni rok przychodzi nowa uczennica Grace Town. Henry nie ma o niej dobrego zdania, bo ubiera się w całkiem inny sposób i nie przyjaźni się z dużą ilością osób. Pewnego dnia dyrektor zaprosił ich oboje na rozmowę, tam okazuje się, że rolę redaktora szkolnej gazetki ma objąć Grace, ta jednak nie przystaje na propozycje i wychodzi. Chłopak nie rozumie jej myśli i zachowania, dlatego postanawia się jej zapytać co skłoniło ją do takiej decyzji. W ten sposób dziewczyna odwozi go do domu. Codziennie starają się ze sobą rozmawiać i jeżdżą razem do domów. Pewnego dnia zaproponował Grace wyjście na spacer, ta odpowiada, że ma być w danym miejscu o wieczornej porze. Nastolatkowie zbliżają się do siebie coraz bardziej poprzez projekt szkolnej gazetki. Grace jednak ma skrywaną mroczną tajemnicę o której boi się powiedzieć. Wszystko prowadzi do tego, że Henry zakochuje się w dziewczynie. Czy skrywana tajemnica będzie powodem ich rozłąki? Jak potoczą się ich losy?

Jestem całkowicie zszokowana lekturą. Bardzo spodobała mi się od początku. Wciągnęła mnie w całości i nie chciała wypuścić. Jest to typowy nastoletni romans, dla mnie idealny. Okładka jest prześliczna, a dodatki w książce dodają uroku. Zostanie ze mną na dłużej i będę ją dobrze wspominać. Wczułam się w role bohaterów i przeżyłam z nimi tę genialną historię. Gdy skończyłam czytać trochę straciłam cząstkę siebie. Emocji w książce nie braknie, niektóre powodują lekki śmiech, a inne niepokój.

Ocena 12/10.

Byłam bardzo pozytywnie nastawiona na tę historię.

Miałam szczerą nadzieję, że to będzie książka, która mnie zachwyci i wzruszy za razem, jednak... średnio przypadła mi do gustu.

Szczerze to nawet nie wiem jak mam ocenić tę książkę, bo mam co do niej bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony fajnie się ją czytało, ale z drugiej nic poza tym. Czy mnie czymś zaskoczyła? Po dłuższej chwili namysłu muszę stwierdzić, że niestety nie. Czytałam podobne książki i wydaje mi się, że jest ona napisana na tej samej zasadzie i nie dzieje sięw niej nic, co sprawiłoby, że zmieniłabym zdanie.

Dla mnie to słaba pozycja. Osobiście nie polecam.