Cecylio, obudź się!

Ile może znieść zdradzona kobieta? Może znieść naprawdę wiele. Przez jej głowę niczym halny szaleją przeróżne emocje. Dojście do siebie, ułożenie życia na nowo jednym zabiera więcej czasu, innym mniej. Każdy ma swój sposób na wyjście z dołka.

Główną bohaterkę książki Doroty Wójcik , poznajemy właśnie w takim momencie- dowiaduje się o zdradzie męża. Do tej pory miała w miarę poukładane życie. Nie musiała pracować, mężuś dbał o finanse rodziny, ale nie tylko jedna kobieta zajmowała jego myśli i czas.

Cecylia od razu bierze sprawy w swoje ręce i pozbywa się niewiernego Piotra ( nie bójcie się, nie zabija go, mężczyzna dostaje tylko niezły łomot ). Dowiaduje się również o śmierci wujka Leopolda, któremu zawdzięcza swoje imię. Mężczyzna był bardzo oryginalnym osobnikiem. Ciekawe rzeczy robił za życia, po śmierci pałeczkę przejęli jego krewni.

Niecodzienny pogrzeb, spadek rozdzielony bardzo nierówno pomiędzy członków najbliższej rodziny, sprawia, że pojawiają się pierwsze zgrzyty, karuzela zaczyna się kręcić.

Jak znajdująca się na życiowym zakręcie Cecylia odnajdzie się w nowej rzeczywistości? Czy wycieczka do miejscowości Płoty Małe wyjdzie jej na dobre?

"Cecylio, obudź się" jest debiutancką powieścią Doroty Wójcik, która słynie z czarnego humoru i ciekawych opowieści (zajrzyjcie na Jej profil FB i przekonajcie się sami), które wcześniej zamieszczała na swoim blogu i profilu FB.

Pewnego pięknego dnia, świat obiegła wiadomość, że niebawem pojawi się książka Doroty. Od tego momentu niecierpliwie czekałam na wybicie godziny zero. Byłam ogromnie ciekawa opowieści jaką przygotowała autorka.

Jakie są moje odczucia po lekturze?

Znając wcześniej styl Doroty Wójcik, spodziewałam się dobrej lektury. Czy moje oczekiwania zostały spełnione? Przyznaję, że nawet bardziej, niż bardzo. Ciekawi bohaterowie, sytuacje, które sprawiają, że nawet pogrzeb okazuje się zabawny, to coś co wnosi powiew świeżości do literackiego świata. Ja przy lekturze bawiłam się świetnie. Czy Wam się spodoba? Tego nie powiem, musicie sprawdzić sami.

Książkę "Cecylio, obudź się." polecam gorąco. Mam nadzieję, że niedługo poznam dalsze losy bohaterki, a Wy sięgnięcie po świetny debiut Doroty Wójcik i później podzielicie się swoimi wrażeniami.

Tą zabawną książką rozpoczęłam tegoroczny urlop ☀️ Muszę przyznać, że był to wybór doskonały 👍 Historia Cecylii - matki, żony, a następnie... kochanki 😉 opisana została z ogromnym poczuciem humoru. Czyta się ją niezwykle szybko, akcja jest wartka, a bohaterowie bardzo charakterystyczni i zabawni. Sarkastyczny humor autorki ogromnie przypadł mi do gustu, a niektóre opisane sceny wywoływały we mnie salwy śmiechu 😁 Jeśli myślicie, że kłopoty to Wasza specjalność i że gorzej już być nie może to koniecznie poznajcie historię Cecylii 🌺 Ona Wam udowodni, że MUSI być gorzej, aby dostrzec to czego naprawdę chcemy i szukamy, a wtedy wszystko w naszym życiu obróci się na lepsze.

"Rozejrzałam się po obszernej komórce. Miałam spędzić noc na łóżku polowym, wciśniętym pomiędzy miotły, półki z przetworami i pajęczyny, z których jak tarzan na linie spuszczały się wielkie pająki.

- Tutaj?! - zapiszczałam.

Co ON sobie myśli, że kto ja jestem, Harry Potter? Taki wielki dom i będę spać pod schodami? Mężczyzna popatrzył na mnie uważnie.

- Tu dobrze spać, bo ona tu nie chcieć zaglądać.

Ja się nie dziwię, że ona tu "nie chcieć zaglądać", kimkolwiek jest. Nikt przy zdrowych zmysłach nie chciałby tutaj zaglądać."

Cecylia jest kobietą, która wiedzie spokojne, w sumie dosyć nudnawe życie. Ma wrażenie, że nic nie jest w stanie jej zaskoczyć, bo szara codzienność raczej nie przewiduje takich atrakcji. Mówi się, że jak się sypie to się sypie wszystko i można tak powiedzieć, że właśnie to dopadło naszą główną bohaterkę. Kobieta odkrywa, że zdradza ją mąż, chwilę po tym "incydencie" otrzymuje wiadomość o śmierci wuja Leopolda (któremu, swoją drogą, "zawdzięcza" swoje imię... Nie muszę chyba wspominać, że go nienawidzi? ;)). By móc uczestniczyć w ostatnim pożegnaniu, udaje się do domu krewnego, gdzie spotka się z nie do końca normalną rodzinką...

"Cecylio, obudź się!" to powieść będąca debiutem naszej polskiej autorki - Doroty Wójcik. Na samym początku oczarowała mnie okładka, która za każdym razem wywołuje na mojej twarzy uśmiech od ucha do ucha. Moim zdaniem idealnie odzwierciedla treść książki! A z jakim gatunkiem mamy do czynienia? Otóż z komedią obyczajową, proszę Państwa! :) Przyznam szczerze, że miałam niemałe obawy, jeśli chodzi o tę pozycję, ponieważ... nie trafiłam jeszcze na książkę tego gatunku, która by mnie rozbawiła. Maksimum moich możliwości to taki niemrawy uśmiech, już zaczęłam myśleć, że chyba z tym moim poczuciem humoru jest coś nie tak ;). A tu, uwaga! Mamy to! Dorota Wójcik sprawiła, że bolały mnie policzki, uśmiech nie schodził mi z twarzy. Dobrze, że czytałam tę powieść w domowym zaciszu, bo wybuchałam śmiechem średnio co dziesięć minut, a nawet się popłakałam ;). Taki humor to ja lubię (chyba jednak jest ze mną wszystko w porządku :P). Postać Cecylii jest świetnie wykreowana, nie da się nie lubić tej kobiety, serio. Zresztą, cała historia została przedstawiona z jej perspektywy, ma babka gadane. "Cecylio, obudź się!" to komedia, przez którą się płynie, nawet się nie obejrzycie, a już będziecie przewracać ostatnią stronę. Jeśli bawi Was czarny humor, ironia i sarkazm to ta książka jest dla Was, zdecydowanie! PS Fani krów i osłów również będą zadowoleni :P

"Albert przyciągał mnie jak magnes, chyba tego najbardziej się obawiałam. Życie to nie harlequin. Tu jak gdyby nic nie wpada się na księcia z bajki, który zaniesie cię do łoża obsypanego różami i po czułych pocałunkach dobierze się do twoich "ogrodów miłości". Moje "ogrody miłości" leżały odłogiem od ponad roku. Żaden delikwent nie próbował się do nich dostać, nie licząc ginekologa, ale gdyby chciał, powinien mieć pod ręką kilof i wiertarkę udarową."

Ta książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła! Nie przypuszczałam, że taka historia może mnie aż tak rozbawić i poprawić mi humor na cały dzień!

Okey, może książka nie wyróżnia się niczym innowacyjnym. To typowy schemat, dziewczyna której akurat życie się nie układa, wszystko się jej sypie, ale ona nie poddaje się i pokazuje wszystkim czytelnikom jak wyjść z opresji. Warto jednak zauważyć, że sposób w jaki ta książka jest napisana, ona niemal na każdej stronie, w każdym zdaniu tryska humorem. Może i fabułą się nie wyróżnia, ale zdecydowanie zachwyca tym sposobem odbioru powieści. Nie wiem jak Wy, ale ja uwielbiam kiedy książka sprawia, że się śmieje.

Nie o sam humor tu chodzi, ale tak jakby o energię jaką Autorka nam przekazuje. To jest coś genialnego.Tylu pozytywnych aspektów w książce to ja już dawno nie znalazłam.

Najlepsze jest to, że nie jest to powieść tandetna, bo wiecie, jeżeli w danej książce jest tego wszystkiego za dużo, to potem właśnie dzieją się takie rzeczy, iż książka przestaje nas bawić i zaskakiwać.

Na szczęście Autorka zachowała w tym wszystkim zdrowy rozsądek i wiedziała kiedy poprzestać.

Poza tym sama postać Cecyli mnie zachwyciła i zaszokowała. Nie przypuszczałam, że ta kobieta aż tak bardzo zyska moją sympatię.

Treba przyznać, że dziewczyna nie ma łatwego życia. Zdrada męża wbja ją w fotel, bo od teraz musi zmienić dosłownie wszystko w swoim życiu. Wczesniej żyła sobie jak pani, a teraz musi iść do pracy, wyjść do ludzi, ta zmiana okazuje się być dla niej drastyczna, ale pomimo wszystko, nie poddaje się.

Opis fabuły

Cecylia to szczęśliwa kobieta, która ma męża, dom, nie musi pracować, bo mąż przynosi tyle pieniędzy, że ona spokojnie może zająć się sobą.

I nagle to co wszystko miała, odwraca się o sto osiemdziesiąt stopni, niestety... Nie dość, że mąż ją zaczął zdradzać i po woli to małżeństwo zaczyna się sypać, to na dodatek okazuje się, że jej wujek Leopold, umiera.

Imię Cecylia, otrzymała właśnie od owego wujka, który wymyślił dla niej to imię, a oznacza ono niewidomą. Dla Cecylki okazuje się być ono przeklęte.

Tych problemów wokół Cecylii zaczyna się robić coraz więcej. Dziewczyna musi znalezć wyjścia z trudnych sytuacji a co najlepsze, sama musi sobie z tym wszystkim poradzić.

I wiecie co? Świetnie daje sobie radę!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu Lira.