Bosonoga królowa

Ildefonso Falcones, od czasu swojego debiutu, którym była”Katedra w Barcelonie”, wyrósł-nie tylko w swoim rodzimym kraju na gwiazdę powieści historycznej. Autor zbierając materiały do książki spędził 5 lat szperając w dokumentach, czytając zakurzone woluminy i wprost oddychając atmosferą tamtych lat. Jak na debiut, powieść ta jest niezwykle rozbudowana i podana w taki sposób że nie tylko pasjonaci historycznych utarczek powinni być usatysfakcjonowani, Co nie zmienia faktu, że także wątki obyczajowe zasługują na naszą uwagę, a to duży plus, być może przeważający. A jak to wygląda w jego najnowszym dziele?

„Bosonoga królowa”, w Polsce jako nowość ukazała się w 2014 roku. A jest to oparta na kanwie prawdziwych wydarzeń opowieść skupiająca się na pewnej niewolnicy, która po odzyskaniu wolności, snuje się po prowincjach Hiszpanii, w zasadzie, nie wiedząc co zrobić ze sobą i swoją świeżo odzyskaną wolnością. Przez przypadek trafia do rodziny Romów, gdzie od razu znajduje wspólny język, z niepokorną dziewczyną jaką jest Milagros. Ich losy splatają się ze sobą, a pewne wydarzenie będą miały wpływ na ich dalszą egzystencję. Zachęcam do lektury.

Początkowo miałem, tradycyjnie można by rzec kłopot z przebrnięciem przez pierwsze rozdziały. Autor bardzo szczegółowo traktuje swoje opowieści i można dostać oczopląsu wręcz od nagromadzenia faktów. Ale to żaden zarzut. Dodatkowo niezwykle ciekawie przedstawił samych Romów, wraz z ich wierzeniami, przesądami, kulturą. Wszystko okraszone tańcem i śpiewami.

Także wspomniane przeze mnie prawdziwe wydarzenie, o prześladowaniu Romów, ukazał niezwykle ciekawie. Trudno się oderwać od takiej powieści i uważam, że Falcones, jak mało który autor umie przekonać czytelnika do swojej historii, jednocześnie przekazując dużo faktów, które są po prostu interesujące. Tym bardziej polecam.

Bosonoga królowa to obszerna, świetnie napisana, barwna opowieść. Bohaterkami są dwie kobiety (wyzwolona czarnoskóra niewolnica i młoda Cyganka), które próbują znaleźć swoje miejsce w życiu. Akcja rozgrywa się w osiemnastowiecznej Hiszpanii, w której od prawie trzystu latach panuje inkwizycja. Bazą opowieści były autentyczne wydarzenia, które miały miejsce w Hiszpanii w XVIII wieku, gdy rozpoczęto nasilone prześladowania Romów. Bazując na historycznych wydarzeniach Falcones opowiedział bardzo ciekawą historię. Wplótł ją w wydarzenia historyczne, kulturalne, społeczne.

Opisy ówczesnej Hiszpanii (których jest w książce najwięcej) są moim zdaniem najciekawszym jej elementem. Życie codzienne, stroje, zwyczaje kulinarne, taniec i muzyka, zapachy, przepych pałaców w Sewilli i nędza dzielnic biedoty, sztuka rodząca się z natury i manierystyczne spektakle w madryckim teatrze. To wszystko podane w pełnej rozmachu, epickiej opowieści sprawia, iż książkę mimo sporej objętości (768 stron) czyta się bardzo dobrze. Na szczęście w przypadku tak potężnych lektur są dostępne także ebooki.

Trudno coś więcej napisać o fabule bez spojlerowania, a tego nie chcę robić.

Akcja jest dynamiczna, bardzo rozbudowana, wielowątkowa, choć wszystkie wątki generalnie gromadzą się wokół jednego. Wszystkie elementy historii bardzo przypadły mi do gustu poza wątkiem romansowym, niestety. Mimo tego drobnego mankamentu zachęcam do lektury i niecierpliwie czekam na kolejną książkę Hiszpana. Być może nowa powieść dorówna mojej ukochanej Katedrze w Barcelonie.

Wierzę, że wielu fanów autora czeka na nowe książki Każda kolejna nowość jego autorstwa to pewny bestseller. Bosonogą królową polecam wszystkim. Jestem przekonana, iż to pozycja uniwersalna, książka dla kobiet jak i dla męźczyzn, w wieku 18 jak i 80 lat.

Jedna wiedziała aż za dobrze czym są łzy i ból, jej pieśni oddawały wszystko to czego doświadczyła. Druga miała świat u swych stóp, gdy tańczyła nikt nie umiał oderwać od niej wzroku. Ich przyjaźń była światełkiem w tunelu, kiedy wydawało się, że nie ma już nadziei na lepsze jutro. Los czasem wiele odbiera, ale daje w zamian coś bezcennego …

Gdzieś pomiędzy murami miejskimi Sewilli i brzegiem rzeki Gwadalkiwir Milagros poznawała świat, pełen zagrożeń i niebezpieczny dla Cyganki, lecz jakże intrygujący i odmienny od domowej Triany. Odważna, wesoła i wygadana dziewczyna jest przeciwieństwem małomównej i wycofanej Caridad. Wyzwolona niewolnica, z dala od plantacji i podobnych do niej ludzi czuje się zagubiona. Hiszpańska ziemia nie powitała ją z otwartymi ramionami, wprost przeciwnie, poznała nieznaną i narzuconą jej ojczyznę od najgorszej strony. Przypadek lub przeznaczenie połączyło te dwie kobiety więzami przyjaźni, niespotykanymi zbyt często w otoczeniu, w którym przyszło im żyć. Taneczny rytm i niespokojne pieśni oddawały to co czuły, ale Milagros dopiero stała u progu swego życia, głodna uczuć i zakochana w kimś, kogo powinna unikać i dopiero miała dowiedzieć się do czego jest zdolna w imię miłości. Caridad przyjmuje to co przynosi los ze spokojem, dobro budzi jej zdziwienie, zło poznała aż za dobrze i nie jest zdziwiona gdy znowu w nią uderza. Czy będzie dane tym kobietom zaznać szczęścia?

Triana i Madryt dały im chwile radości i dużo smutku, taniec oraz śpiew zapewniły poklask, ale i zwróciły na nie uwagę niewłaściwych oczu. Los zahartował Milagros i Caridad, wiele za nimi, a przed nimi zakurzone drogi Hiszpanii oraz przyszłość pełna tanecznych kroków i pieśni, wnikających w dusze i umysły.

Pełna pasji, namiętności, ale i bólu oraz cierpienia, „Bosonoga królowa” nie pozostawia obojętnym, nie pozwala na bezmyślne przewracanie stron książki, wciąga czytelnika w wir wydarzeń dając mu miejsce w pierwszym rzędzie niesamowitego przedstawienia. Ildefonso Falcones po raz kolejny zabrał mnie w niesamowitą podróż w przeszłość, osiemnastowieczna Hiszpania z jego perspektywy to nie monumentalne malowidło, lecz pełen emocji, ruchu, muzyki i kolorów portret ludzi żyjących zgodnie z własnymi zasadami. Sewilskie i madryckie kręte uliczki, z ubogimi domami oraz pełne przepychu pałace i uznane deski teatralne znajdą się na drodze głodnej życia i uczuć Milagros oraz cichej Caridad. Dwie, całkowicie różne od siebie pod każdym względem, kobiety oraz świat, który bez pytania ich o zgodę wyznaczył im miejsce w społeczeństwie, na takich fundamentach mogło powstać wiele książek, ale Ildefonso Falcones stworzył unikatową opowieść kipiącą od uczuć, gwałtownie przechodząca od radości do bezbrzeżnego smutku, czasem pokazująca śmiech przez łzy i miłość przeradzającą się w nienawiść. „Bosonoga królowa” jest pełnym rozmachu widowiskiem, porywającym i zmuszającym do poznania losów kobiet i mężczyzn, których egzystencję dziejopisarze pomijają lub lekceważą, a kryjące się za ich sylwetkami niezwykłe historie, gdzie główną rolę odgrywają miłość, przyjaźń, duma i honor oraz ich antagonizmy przemilczają. Wśród barwnych postaci czas płynie szybko, podobnie zmieniają się ścieżki, jakie podsuwa im los, raz są królami życia, raz doświadczają bólu i poznają gorzki smak zdrady. Autor słowami oddaje nie tylko emocje, lecz i świat jaki dawno przestał istnieć, a przetrwał może jedynie w wspomnieniach przekazywanych z matki na córkę. Pulsujący, głośny, pełen pieśni mówiących o ranach i bliznach, kolorowy, pełen bosonogich tancerek i śpiewaczek o niezwykłych, przejmujących głosach.