Bloom

Cudowny komiks 💙 Bardzo szybko się czyta, a historia bardzo wciąga. Kreska jest delikatna i ładna, a bohaterowie sympatyczni. Wzruszająca historia, którą mocno polecam 💕

✨Ta historia miała w sobie tyle ciepła, że całkowicie się w niej zanurzyłam! Relacja Ariego i Hectora była niesamowicie naturalna, urocza i rozczulająca. Czytając to, mogłam jedynie wzdychać z zachwytu! 🤍

✨Bardzo podobało mi się przedstawienie rodziny Ariego, jego kontaktu z rodzicami – a był on doprawdy cudowny! W połączeniu z rodzinnym biznesem i godzinami spędzonymi w piekarni, ta mieszanka była zaskakująca. No, i oczywiście wybuchowa. Dosłownie 🌪️

✨Kreska jest świetna, a dobór koloru (morskiego!) obłędny! Jego tonacja była dobrze wyważona, ponieważ nie drażniła mnie podczas czytania. Ba! Nawet mnie rozluźniała i zachęcała do przewracania kolejnych stron.

✨Czytałam tę historię w oryginale, więc muszę przyznać, że polskie tłumaczenie stanęło na wysokości zadania. Fajnie oddane gry słowne i zwroty bohaterów.

🌙“Bloom” namiętnie porównywane jest do znanego i lubianego “Hearstoppera” - i bardzo dobrze! Ta powieść wspaniale zapełnia pustkę po historii Nicka i Charliego, oraz spełnia odbiorcze oczekiwania, a są nimi po prostu dobrze spędzony czas z komfortowymi bohaterami. 🌥️

Ari jest w tym trudnym momencie, gdy chce jednego, choć woła o inne, a po cichu pragnie kolejnego. Wydaje się mu, że ma plan na przyszłość i pomysł, w którą stronę iść, a jednak coś go powstrzymuje i zachęca do zboczenia z obranej drogi. Jednocześnie nie do końca czuje się dobrze w tej sytuacji. Miota się, czasami rani ludzi, a najmocniej siebie samego, ale też łapie oddech i po prostu idzie dalej. Przechodzi przez to, przez co na pewnym etapie przechodzi każdy, a my stajemy się świadkami kilku jego upadków, po których potrafi się podnieść a nawet przeprosić, gdy nieświadomie próbuje kogoś pociągnąć za sobą. Obserwujemy jak radzi sobie w kontakcie z przyjaciółmi (tymi prawdziwymi i tymi toksycznymi), rodzicami (których się kocha i którzy kochają, ale nie brakuje między nimi spięć) czy chłopcem, który staje się dla niego coraz ważniejszy (chłopcem, który na całe szczęście ma bardzo zdrowe podejście do życia oraz relacji). Wszystko jest takie... Zwyczajne i codzienne, ale dzięki temu piękne.

Nie każdy wątek zostaje doprowadzony do końca, prawdopodobnie dlatego powstanie kolejny tom, ale całość pozostawiła mnie z ciepłem w sercu i... Jak miło sięgać po właśnie takie tytuły! Jak dobrze obserwuje się własne doświadczenia z perspektywy innych! I o ile jest to przyjemniejsze, jeśli wizualnie cieszy oczy!

Może też po prostu w życiu już tak czasem jest, że nie wszystko ma jasny początek i koniec. Może więc dlatego te wątki nie zawsze mają jasne granice. To zawsze zabieg, który wzbudza skrajne emocje, a ja wciąż nie wyrobiłam sobie odnośnie niego zdania. Na pewno dało się z historii wyciągnąć nieco więcej, ale czy odejmuje jej to uroku?

przekł. Maria Antonina Jaszczurowska

Na "Bloom" napaliłam się jak to się mówi jak szczerbaty na suchary, a był lekki zawód. Nie do końca przekonała mnie ta historia. Nie poczułam żadnych emocji względem tej historii i bohaterów. Kreska też mi nie odpowiadała, nie wszystko było dobrze czytelne. I te niebieskie tony na każdej stronie mnie trochę drażniły.

.

Historia w "Bloom" nie była głęboka, moim zdaniem czegoś jej brakowało. Relacja bohaterów była powierzchowna, a to co doprowadziło do finału według mnie było bardziej toksyczne niż romantyczne, czy urocze. Ari, jeden z głównych bohaterów moim zdaniem to okropny narcyz, egoista i cham po prostu. Nie szanuje innych, liczy się tylko to jak to jemu źle. Jego odzywki do Hectora są po prostu godne pożałowania. Totalnie nie rozumiem co ta książka chciała pokazać. To, że powinno się wybaczać traktowanie przez partnera jak przedmiot bez uczuć? Jestem na nie. Jedna scena jak to Ari przyznaje się do błędu moim zdaniem tego nie ratuje.

.

Ja nie polecam, bo po prostu szkoda kasy. Książka jest droga, a historia nijaka.