Beata. Gorąca krew

Bardzo przyjemna pozycja, napisana prostym (ale nie prostackim!) tekstem. Czyta się szybko i lekko, Beata potrafi zaciekawić czytelnika i przedstawić różne sytuacje z jej życia na podstawie napisanych przez siebie utworów. Obowiązkowa dla fanów Beaty i Bajmu, choć nie tylko. Sympatia do jej osoby i twórczości poszybowała u mnie w górę po lekturze.

Do sięgnięcia po autobiografię Beaty Kozidrak zachęciły mnie wspomnienia. Kiedy tylko zobaczyłam tę książkę w zapowiedziach, zdecydowałam, że absolutnie muszę ją przeczytać. Beata Kozidrak kojarzy mi się z plenerowymi koncertami i kobietą pełną energii. Musiałam się przekonać, czy tak faktycznie jest.

Muszę przyznać, że książka jest napisana fantastycznie i porwała mnie do tego stopnia, że przeczytałam ją w jeden dzień. Sama szata graficzna, mnogość fotografii oraz teksty piosenek są trafnie wkomponowane w tekst, a to wszystko poprzeplatane historią jednego z ważniejszych etapów w życiu artystki – jej rozwodu.

Rozpoczynając książkę poznajemy małą Beatkę, jej zwyczajne życie, relacje z bliskimi oraz drogę, którą kroczyła z muzyką za rękę. Dowiadujemy się również, jak powstał zespół Bajm, skąd wzięła się jego nazwa, ile razy zmieniał się jego skład oraz które piosenki były najbliższe sercu piosenkarce. Jej relacje prywatne przeplatają się w tej pozycji z relacjami z tworzenia utworów, tras koncertowych oraz studiów nagrań.

Z każdą stroną możemy zaobserwować zmianę, jaka zachodzi w początkującej gwieździe, kiedy staje się kobietą pewną siebie, swojego talentu i tekstów, które pisze. Autorka często zwraca uwagę na to, że jej teksty, pochodzą z wnętrza, utożsamia się z nimi i wielokrotnie odmawiała nagrywania piosenek z cudzymi tekstami, gdyż nie potrafiłaby wtedy oddać w całości ich przekazu.

Cieszę się, że sięgnęłam po tę książkę. Mogłam poznać artystkę, jakiej nie znałam a jednocześnie zrozumieć po części, że swój sukces zawdzięcza tylko i wyłącznie sobie, swojej ciężkiej pracy oraz pozytywnemu nastawieniu do życia, a największą jej motywacją było spełnianie marzeń i otaczanie się najbliższymi.

To była piękna podróż, dzięki której przypomniałam sobie największe hity zespołu Bajm oraz solowe utwory Beaty Kozidrak. Poznałam też takie, o których nigdy nie słyszałam, a miały dla niej duże znaczenie. Dlatego pozycję te oceniam bardzo pozytywnie i zachęcam do sięgnięcia po nią nawet, jeśli nie dla samego zainteresowania artystką to również dla historii i drogi jaką przez lata przeszła polska muzyka rozrywkowa.

Zapraszam do zapoznania się z recenzją autobiografii Beaty Kozidrak, „Beata. Gorąca krew”. Przygotowany przeze mnie tekst może wydać się Wam dość osobliwy, lecz jego specyfikę rozszyfrują z pewnością wszyscy fani twórczości tej wokalistki :).

Nadchodzi wieczór, czas na lekturę, która potowarzyszy przez kilka kolejnych godzin. Wszelkie nieprzeczytane jeszcze książki wyglądają równie zachęcająco, lecz zwycięzca może być jeden. Okej, nic nie wiem na ten temat, zatem siedzę i myślę. Kiedy jednak uświadamiam sobie, że przede mną stoi szklanka wody, na białym stole zalegają nietknięte mandarynki i pomarańcze, obok plamy na ścianie tańczą żywe cienie, a w dodatku zbliża się noc po ciężkim dniu, wybór staje się prosty. Natchnienie spada na mnie niczym płomień nieba i sięgam po autobiografię Beaty Kozidrak, „Beata. Gorąca krew”. Za moment okaże się, co dla swoich czytelników przygotowała autorka, ale jednego jestem pewna już teraz: to nie będzie krótka historia.

Myśli i słowa zebrano tu w nietypowy sposób. Za niezwykle ciekawy zabieg zastosowany podczas konstruowania książki uznać bowiem należy klamrę łączącą, na wzór mostu sumień, część retrospekcyjną z wątkiem dotyczącym teraźniejszości. Można powiedzieć, iż ta sama chwila została przedstawiona z dwóch różnych perspektyw.

„Beata. Gorąca krew” prowadzi nas dzień za dniem przez życie blondynki przekraczającej złotą bramę i przenoszącą słuchaczy tam, gdzie raj. Znajdziemy tu jednak coś więcej niż biografię: pozbawione kłamstw sekrety, jawiące się niczym dziesięć przykazań traktujących o tym, że plotka bywa jak hiena, że miłość nie zawsze jest łatwa, a życie nie zawsze jest magią. Mimo to autorka daje jednocześnie do zrozumienia, iż choćbyśmy czuli się jak dziecko we mgle, biegnące po kruchym lodzie i modlące się o złoty deszcz, warto zostać na swojej planecie i dbać o własne „ja”, gdyż w końcu nastanie wiosna w Paryżu, wróci tamten maj i lato jak ze snu. „Beata. Gorąca krew” to wielka inwazja ognia i lodu, diamentu i soli, siły i lęku, oraz tego, co piękne i podłe. Opowieść o skrajnościach doświadczanych przez artystkę, matkę, żonę, kobietę. Opowieść o tym, co dzieje się, gdy nastanie wieczna zima, a w dłoni tkwią wyłącznie kolce róż.

Nie ulega wątpliwości, że omawiany tytuł stanowi pozycję obowiązkową w kolekcji wszystkich fanów, których miłość do Beaty Kozidrak i grupy Bajm nigdy nie umiera, a wręcz wybucha niczym Etna. Ponieważ trwają przy idolce na dobre i złe, pozycja ta stanie się dla nich prawdziwym przyjacielem, skarbnicą wiedzy wartą zabrania za siedem gór, siedem rzek, a nawet na bezludną wyspę, gdzie rozpoczynaliby z nią każdy nowy dzień. Bez względu na to, czy pochodzą z męskiego świata czy czują jak kobieta, książka ta zabierze ich nad jezioro czytelniczego szczęścia.

(Recenzja pochodzi ze strony [Adres usunięty]

Może i nie jestem wielkim fanem Beaty Kozidrak, ale jej twórczość jest mi doskonale znana. Chyba nawet kiedyś przydarzył mi się jakiś koncert z jej udziałem. Jej biografia wpadła mi w ręce przez przypadek, u koleżanki. Postanowiłem ją przeczytać, bo i tak akurat nie miałem nic lepszego. Powiem tak - kobieta, która musiała swoje przeżyć. Zawsze doceniam sławne osoby za to, że chcą dzielić się ze swoimi fanami kawałkiem swojego prywatnego życia. Dzięki temu wydają nam się oni bardziej ludzcy, rzeczywiści. Takie książki są dowodem na to, że są to normalni ludzie, którzy też mają skazy - jak my wszyscy.

Każdy kojarzy piosenki zespołu Bajm. Beata Kozidrak regularnie pojawia się na różnych koncertach i po prostu nie można pomylić jej głosu z żadnym innym. Mało jednak zna początki zespołu czy jego problemy z cenzurą. Autobiografia Beaty odsłania wiele niespodziewanych wydarzeń z życia zespołu. Pokazuje ją jako buntowniczkę, która umiała zamieniać swoją złość w popowe hity. Wiele osób ma niesłuszne wrażenie, że Bajm był zespołem komercyjnym, grającym niskiej jakości piosenki dla starszych ludzi. Po lekturze tej książki z pewnością zmieni zdanie i inaczej odbierze kontekst wielu utworów. Dla fanów zespołu lektura absolutnie obowiązkowa.