Sofokles

Sofokles - obok Ajschylosa i Eurypidesa - pozostaje do dziś jednym z najwybitniejszych tragediopisarzy antycznej Grecji. Miał w swym dorobku aż sto dwadzieścia trzy utwory, z których w całości zachowało się jedynie siedem, w tym "Antygona" i "Król Edyp".

Sofokles to jeden z najbardziej znanych dramatopisarzy antycznych. Z pewnością wielu czytelników zna sztuki jego autorstwa, między innymi "Antygonę" czy "Króla Edypa". Można śmiało powiedzieć, że bez Sofoklesa nie byłoby teatru w postaci, jaką znamy dziś. Bo chociaż założenia teatru antycznego, takie jak jedność czasu, miejsca i akcji, dawno odeszły już do lamusa, to nadal nawiązuje się do nich i do twórczości Sofoklesa w ogóle. Za przykład może posłużyć w tym przypadku choćby "Antygona w Nowym Jorku", bodaj najsłynniejsza sztuka Janusza Głowackiego.

Sofokles przyszedł na świat w Kolonos (obecnie przedmieścia Aten) na początku V wieku p.n.e. Jego twórczość przypada zatem na okres między Ajschylosem a Eurypidesem, z którymi to właśnie Sofokles stanowi trójcę najwybitniejszych tragików greckiej starożytności. Od najmłodszych lat związany był ze sztuką. Jako szesnastolatek poprowadził chór chłopięcy, który śpiewem uczcił zwycięstwo Greków pod Salaminą. Pamiętamy go dziś jako wielkiego twórcę dramatu, warto dodać, że był również zdolnym politykiem, dowódcą wojskowym i kapłanem. Czczony już za życia, swoimi tragediami zdobył sławę, która przetrwała wieki.

W ciągu swojego długiego, bo trwającego około dziewięćdziesiąt lat życia napisał aż sto dwadzieścia trzy tragedie i dramaty satyrowe. Niejednokrotnie prześcigał nimi w ówczesnych konkursach samego Ajschylosa. Chociaż w utworach Sofoklesa tradycyjnie obecne jest fatum, to wola ludzka ma dla fabuły dużo większe znaczenie od nakazów bogów. Walka ze złem, niejednokrotnie drzemiącym w samych bohaterach, nadaje dramatom niezwykłej jak na owe czasy psychologicznej głębi. I to właśnie sprawia, że "Antygonę", "Króla Edypa" czy "Elektrę" wystawia się po dziś dzień na deskach teatrów całego świata.