Søren Kierkegaard

Søren Kierkegaard to duński filozof, teolog i romantyczny poeta. Był filozofem chrześcijańskim, prekursorem egzystencjalizmu. Jego myśl filozoficzna rozwinęła się w opozycji do poglądów i myśli Hegla.

Søren Kierkegaard urodził się w 1813 roku w Kopenhadze. Jego matka miała wówczas 45 lat, ojciec - 56. Chłopiec otrzymał staranne, ale i surowe wychowanie. Nie ułożyło mu się życie osobiste. Zerwał zaręczyny. Uważał, że jako człowiek chory na melancholię, powinien tak uczynić. Skończył studia teologiczne, ale coraz bardziej pochłaniała go filozofia. Po śmierci matki zaczął pisać pamiętnik, miał zdolności literackie, interesował się poezją, teatrem, baletem, operą.

Søren Kierkegaard uważany jest za prekursora egzystencjalizmu. Opowiadał się przeciwko historyzmowi Hegla. Twierdził, iż romantyczna filozofia jedności świata zagubiła człowieka jako odrębną jednostkę, która jest odpowiedzialna za własne życie. Chrześcijaństwo i naukę kościoła krytykował za brak zaangażowania. Twierdził, że nie można być chrześcijaninem od święta. Wiara oznaczała dla niego pójście w ślady Chrystusa. Uważał, że jeśli człowiek wierzy w Boga, wiara musi przeniknąć całe jego życie. Nie można Boga pojąć obiektywnie, jeśli tak by było, nie byłoby miejsca na wiarę.

Kierkegaard opowiadał się przeciwko filozofii systemowej, której przeciwstawił jednostkę. Uważał, że istnieją trzy typy życia: estetyczne, etyczne i religijne. Stadium estetyczne to życie chwilą, nieustanna próba doświadczania czegoś nowego, zmysłowe odczuwanie świata. Stadium etyczne to życie według norm moralnych, konsekwentne wybory, obowiązkowość i dokładność. Stadium religijne, najwyższe, osiągają ludzie głęboko wierzący w Boga i poszukujący dróg samodoskonalenia.

Kierkegaard jest autorem wielu dzieł filozoficznych, m.in.: "Bojaźń i drżenie. Choroba na śmierć', "Okruchy filozoficzne. Chwila", "O pojęciu ironii z nieustającym odniesieniem do Sokratesa", "Stadia na drodze życia", "O trudnościach bycia chrześcijaninem".

Za życia Kierkegaard był mało znany, jego twórczość zainspirowała wiele lat później Sartra, Heideggera. Duże zainteresowanie myślą filozoficzną Kierkegaarda nastąpiło po II wojnie światowej.