Max Weber

Max Weber to jeden z ojców socjologii. Jego teorie socjologiczne nadal mają ogromny wpływ na tę dziedzinę wiedzy. Do najsłynniejszych dzieł Webera należy "Etyka protestancka a duch kapitalizmu".

Bodaj nikt nie wpłynął tak mocno na socjologię jak Max Weber. Obok Augusta Comta, Herberta Spencera, Emila Durkheima i Karola Marksa stworzył podwaliny tej dziedziny wiedzy. Praktycznie cała współczesna socjologia odwołuje się do badań Webera, a zakres jego prac i zainteresowań był wręcz zadziwiająco szeroki.

Ten urodzony w 1864 roku niemiecki prawnik, ekonomista i filozof zasłynął zaproponowanym przez siebie połączeniem socjologii gospodarczej i socjologii religii. Uważał też państwo za organizację, która rości sobie prawo do monopolu na wywieranie usankcjonowanej przemocy fizycznej. Analizując zagadnienie władzy, dokonał klasycznego już podziału rodzajów panowania politycznego. Uważał, iż można wyróżnić panowanie tradycyjne, legalne i charyzmatyczne. Według Webera wraz z rozwojem biurokracji nowoczesne państwo coraz bardziej opiera się na racjonalnej, legalistycznej władzy.

Działalność Maxa Webera nie ograniczała się bynajmniej do teorii. Był aktywnym politykiem okresu międzywojennego. Po przegranej przez Niemcy I wojnie światowej powołał do życia Niemiecką Partię Demokratyczną. Bezskutecznie kandydował w wyborach do Reichstagu. Był jednym z twórców Republiki Weimarskiej. Zmarł w Monachium w roku 1920.

Kilka spośród najsłynniejszych dzieł Maxa Webera czytelnik może znaleźć poniżej. Jednym z nich jest napisana na początku XX wieku "Etyka protestancka a duch kapitalizmu". Powszechnie uznaje się ją za pozycję klasyczną dla nauk społecznych. Weber stawia w niej tezę, że etyczne korzenie kapitalizmu tkwią w ruchu reformacyjnym zapoczątkowanym wystąpieniem Marcina Lutra. Bez tego nie można zrozumieć podstawowych idei kapitalizmu.