Leopold Staff

Data i miejsce urodzenia: 14 listopada 1878 Lwów
Data i miejsce śmierci: 31 maja 1957 Skarżysko-Kamienna
Kraj pochodzenia: Polska
Nagrody i wyróżnienia: Państwowa Nagroda Literacka, Nominacja do Nagrody Nobla
Gatunek literacki: Literatura piękna, Poezja i dramat
Ważne dzieła: Podobno jestem niemodny. Jasność, Magowie ze wschodu, 
Cytat autora: “I niech wiersz, co ze strun się toczy będzie, przybrawszy rytm i dźwięki, tak jasny jak spojrzenie w oczy i prosty jak podanie ręki.” Leopold Staff, Podobno jestem niemodny. Jasność

Leopold Staff to jeden z najwybitniejszych twórców literatury XX wieku, poeta, tłumacz i eseista, prekursor poezji codzienności. Czołowy poeta młodopolski, już za życia nazywany był "pomnikiem polskiej poezji".

Leopold Staff studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, później zgłębiał tajniki filozofii i romanistyki. Już wtedy angażował się w życie literackie, redagował czasopismo "Młodość", działał w grupie literackiej Płanetnicy. Później wyjechał do Francji, a następnie do Włoch i w tym czasie współpracował z wieloma czasopismami, m.in. "Lamus" czy "Museion". Pierwszą wojnę światową przeczekał w Charkowie, po jej zakończeniu przeniósł się do Warszawy, gdzie publikował w wielu czasopismach. Po upadku powstania warszawskiego przeprowadził się do Krakowa, w 1949 roku powrócił do Warszawy, gdzie pozostał niemal do śmierci.

Zadebiutował tomikiem poezji "Sny o potędze" w 1901 roku. Choć profil tego tomiku był raczej dekadencki, to wiele ze znajdujących się w nim wierszy było postulatem witalności i afirmacją życia. Kontynuację nurtu dekadenckiego stanowił kolejny zbiór, "Dzień duszy". Przełom w twórczości Staffa przyniósł dopiero tom "Ptakom niebieskim", o niezwykle optymistycznej wymowie. Dalsze nawiązania do tego światopoglądu stanowiły tomy kolejne: "Gałąź kwitnąca" i jego kontynuacja, "Uśmiechy godzin".

Kolejne tomy poezji Staffa, "W cieniu miecza" oraz "Łabędź i lira" nie wniosły do jego twórczości nic nowego, tak w formie, jak i treści. Pierwszy z tomów międzywojennych, "Tęcza łez i krwi" był reakcją poety na wydarzenia rewolucji 1905 roku oraz I wojny światowej. Jednak zasadniczy przełom w twórczości Staffa, ale także w literaturze polskiej XX wieku, przyniosły wydane w 1919 roku "Ścieżki polne", które stanęły u podstaw poezji Skamandrytów. W okresie międzywojnia powstały jeszcze "Szumiąca muszla" (tom wydawany później pod tytułem "Sowim piórem"), "Żywiąc się w locie", "Ucho igielne", "Wysokie drzewa" oraz "Barwa miodu". Trzeci etap twórczości Staffa stanowiły wiersze wojenne oraz powstałe po wojnie zbiory "Martwa pogoda", "Wiklina" i "Dziewięć muz".

Równolegle z poezją pisał Leopold Staff dramaty. Pierwszą, a zarazem najwyżej cenioną jego sztuką teatralną był "Skarb" z 1904 roku. Później powstały "Godiwa. Dramat w trzech aktach", "Igrzysko. Dramat w trzech aktach", "To samo. Dramat w trzech aktach", "Wawrzyny" oraz "Południca".