Immanuel Kant

Immanuel Kant urodził się 22 kwietnia 1724 roku w Królewcu, a zmarł 12 lutego 1804 roku. Był niemieckim filozofem oświecenia, jednym z najwybitniejszych reprezentantów tej epoki, a także profesorem logiki i metafizyki.

Pochodził z ubogiej, wielodzietnej rodziny. Ze względu na trudną sytuacją materialną dorabiał jako nauczyciel domowy. Następnie po zdaniu egzaminu magisterskiego oraz obronieniu pracy habilitacyjnej pracował jako docent aż do osiągnięcia stopnia profesora. Określany był jako niezwykle sympatyczny, pomocny i ciekawy świata nauczyciel. Ostatecznie szczytem jego kariery uniwersyteckiej było objęcie funkcji rektora.

Immanuel Kant był twórcą filozofii krytycznej, czyli transcendentalnej, według której to podmiot jest poznawczym warunkiem przedmiotu. Niemiecki filozof przede wszystkim zniósł opozycję między racjonalizmem a empiryzmem, co stanowiło wielki krok w rozumieniu filozofii. Jego najbardziej znane dzieło “Krytyka czystego umysłu” rozpoczęło wzmożoną pracę nad rozważaniem podstawowych problemów i idei, które od tej chwili stały się dla Kanta sensem życia.