Emily Brontë

Emily Brontë to angielska pisarka doby romantyzmu. Jej najsłynniejsze i właściwie jedyne wydane za życia dzieło to "Wichrowe wzgórza": powieść o zakazanej miłości, nienawiści i zemście. Emily Brontë pisała również wiersze.

Urodziła się 30 lipca 1818 roku w Thornton, w hrabstwie West Yorkshire, w Anglii, jako piąte z sześciorga dzieci pastora Patricka Brontë i jego żony Marii. Emily i jej siostry Charlotte i Anne były bardzo zżyte ze sobą i od wczesnych lat pisały razem, tworząc historie o fikcyjnej krainie Gondal.

Wszystkie dziewczęta miały uczyć się na pensji, ale warunki tam były tak złe, że dwie najstarsze siostry Brontë (Maria i Elżbieta) zmarły na gruźlicę. Emily kontynuowała zatem naukę w domu, a następnie pracowała jako nauczycielka w szkole dla dziewcząt. Na krótko wyjechała też do Belgii, by kształcić się i pracować w szkole językowej. Sytuacja rodzinna sprawiła jednak, że musiała wrócić i zająć się domem.

Pisała właściwie od dziecka, choć głównie do szuflady. Nie miała zamiaru zostać słynną pisarką. Wizja braku anonimowości wprawiała tę cichą, nieśmiałą dziewczynę w panikę. W 1846 roku Emily i jej siostry wydały swoje utwory pod pseudonimami męskimi: "Currer Bell" (Charlotte), "Ellis Bell" (Emily) i "Acton Bell" (Anne).

Powieść "Wichrowe wzgórza" Emily zaczęła pisać prawdopodobnie rok wcześniej. Spotkała się z ostrą krytyką, choć sprzedawała się zdumiewająco dobrze. Dziś uważana jest ona za jedno z najważniejszych dzieł angielskiego romantyzmu. Książka została uznana za arcydzieło i była często analizowana zarówno jako romans, jak i powieść gotycka.

Ale nie dane było Emily zaznać pisarskiej sławy za życia. Zmarła w wieku 30 lat na gruźlicę, 19 grudnia 1848 roku, w swoim rodzinnym domu w Haworth.