Deleuze Gilles

Gilles Deleuze to francuski filozof, który jest autorem koncepcji empiryzmu transcendentalnego. W swoich pracach skupiał się na aspektach tożsamości, przynależności, władzy oraz ruchu.

Deleuze urodził się 18 stycznia 1925 roku w Paryżu. Wykształcenie zdobył na Uniwersytecie w Sorbonie, gdzie po raz pierwszy zainteresował się filozofią Nietzschego i Spinozy. W późniejszym czasie nauczał w kilku francuskich liceach, a w 1957 roku rozpoczął karierę akademicką. Pięć lat później opublikował jedno ze swoich najważniejszych dzieł, które zostało zatytułowane "Nietzsche i filozofia”. Od 1969 roku Gilles Deleuze pełnił funkcję wykładowcy na Ósmym Uniwersytecie Paryskim, gdzie nawiązał współpracę z Felixem Guattarim i Michelem Foucaultem. Międzynarodową popularność zdobył dopiero w latach 90. XX wieku, kiedy to jego dzieła zostały przetłumaczone na język angielski. Ze względu na postępującą gruźlicę pod koniec życia cierpiał na znaczne problemy ze samodzielnym oddychaniem, co skłoniło go do popełnienia samobójstwa w 1995 roku.

Za najważniejsze książki Gilles’a Deleuze’a uznawane są "Nitzsche i filozofia”, "Fałda. Leibniz a barok” oraz napisane wspólnie z Felixem Guattarim "Anty-Edyp. Kapitalizm i schizofrenia” oraz "Tysiąc Plateau”.

Deleuze uznawany jest za jednego z najbardziej wpływowych filozofów ubiegłego stulecia. W swojej twórczości często odwoływał się do Prousta, Bacona i Kanta, a wykreowane przez niego pojęcia schizoanalizy i deterytorializacji na stałe wpisały się do kanonu współczesnej filozofii.